توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    امکان دیدن ابرهای ضخیم در کدام فصل سال بیشتر است

    1 بازدید

    امکان دیدن ابرهای ضخیم در کدام فصل سال بیشتر است را از سایت هاب گرام دریافت کنید.

    به مناسبت روز جهانی هواشناسی: چگونه از روی شکل ابرها ،وضعیت هوا را تشخیص دهیم

    به مناسبت روز جهانی هواشناسی: چگونه از روی شکل ابرها ،وضعیت هوا را تشخیص دهیم

    آیین باور – ۲۳ دسامبر روزجهانی هواشناسی است و عنوان این سال ،شناخت ابرها در نظر گرفته شده است .

    به همین مناسبت مطلبی عمومی و پایه ای یرامون شناخت کلی ابرها را برایتان در نظر گرفته ایم که خوتندنش خالی از لطف نیست .این می تواند گام اول در مطالعه ابرها باشد. گردشگری را برای شما جذاب کند و کمی نیز به آسمان اندیشه کنید.

    تعریف ابر :

    اگر فرایند تراکم در ارتفاع بالاتر نسبت به سطح زمین صورت بگیرد،ابر را به وجود می آورد.ابرهابه شکل های مختلف و در ارتفاعات مختلف اتمسفر دیده می شوند وگوناگونی آنها نتیجه شدت وسرعت تراکم است.در تعریف دیگری می توان این گونه بیان کرد که عامل رطوبت جو، بخار آب است که نامرئی است. ودر فضای جوی همیشه به مقدار کم یا زیاد، بخار آب وجود دارد. تبخیر سطحی آب زمین و دریاها،آب های جاری، تنفس جانداران و غیره، منابع اصلی بخار آب در هوا می باشند. ابرها از تغییر شکل بخار آب به وجود می آیند.

    تقسیم بندی ابرها

    اگر صعود هوا آرام صورت بگیرد، فرآیند تراکم نیز ملایم است و ایجاد ابرهای پوششی وگسترده می کند که به ابرهای پوششی معروفند، اما اگرصعود هوا سریع و ناگهانی باشد یا هوا خیلی ناپایدار شود ابرهای گل کلمی شکل به وجود می آید که به طور کلی آنها را ابرجوششی می نامند. این نوع ابرها از بالا به قبه های پنبه ای شباهت دارند. در هر دو مورد چون تراکم در لایه های پائین ابر بیشتر است، غلظت ابرها درلایه های پائینی از قسمتهای بالایی بیشتر است؛ در نتیجه، قسمتهای پائین ابرها یا ابرهای تشکیل شده در ارتفاع پائین، آبدارتر از ابرهای تشکیل شده در ارتفاعات بالاتر هستند.

    Ci سیروس

    سیروس ها، ابرهایی با لایه های نازک و رقیق و مجزا با ظاهرظریف، مانند پنبه محلوج و بدون سایه هستند.به شکل زلف یا پر و الیاف جدا از هم ظاهر آن براق بوده، مثل ابریشم می درخشند. سیروس ها به اشکال مختلف مانند دسته های مجزا – خطوط کشیده در آسمان – شاخه های پر مانند – خطوط منحنی که به دسته ختم میشوند (دم اسبی) و رشته رشته ظاهر می گردند پس از غروب خورشید، به رنگ گلی و بعداً خاکستری به نظر میرسند.وجود آنها در آسمان لزوماً به معنای ایجاد ناپایداری بر روی سطح زمین نیست.

    تنها ابر سیروکومولوس نشانه نزدیک شدن جبهه گرم بوده که معمولاً پس از ظهور ابردر آسمان بسته به سرعت حرکت جبهه، در سطح زمین بارندگی آغاز می گردد. همینطور ممکنه خبر از تغییر الگوهای آب و هوایی تا ۲۴ ساعت آینده بدن. با نگاه کردن به حرکت و جهتی که این ابرها به سمتش حرکت می کنند، میتونید حرکت جبهه آب و هوا رو پیش بینی کنید.

    Cu کومولوس (پشته ای)

    ابرهای کومولوس کلیشه ای ترین شکل ابرها به شکل یک تکه پنبه یفید هستند. ابرهای ضخیم با پیشرفت عمودی هستند که به اصطلاح علمی در ارتفاع عمق دارند. سطح بالای آنها برجستگی مدوری به شکل کپه، گنبد، ابنوه پنبه و یا گل کلم داشته و در قسمت قاعده، تقریباً افقی می باشند.کومولوسها معمولاً در صبح ظاهر می شوند و در طول روز به تدریج زیاد شده،حداکثر رشد آنها در ساعات اولیه بعدازظهر،در روی خشکیها صورت می گیرد و در آغاز

    شب از بین می روند.هنگامی که میزان نم و حرکات بالا روی هوا زیاد نیست،این ابرنشانه خوبی هواست.در حالت عکس،در طول روز به تدریج به حجم ابر افزوده شده گاهی رگبار و آشفتگی همراه دارد. تا وقتی که این ابرها در ارتفاعات پایین باشن، یعنی هوا عالیه. اما به محض اینکه متوجه شدید این ابر در جهت عمودی داره رشد می کنه، خودتون رو برای یه طوفان بزرگ آماده کنید.

    آلتو کومولوس

    ابرهای آلتوکومولوس به رنگ سفید – خاکستری، سرتاسر آسمون کشیده شدن. این ابرها شبیه ملافه های نرمی که تضاد بین نقاط تیره و روشن شون زیاده دیده میشن. نور خورشید از بین این ابرها عبور نمی کنه اگر صبح چنین ابری رو در آسمون مشاهده کردید، بدونید که بعد از ظهر قراره توفانی بشه…

    Cb  کومولونیمبوس (کوه رعد وبرق)

    کومولونیمبوس ها توده های ضخیم و انبوه ابر هستند که از فراز، توسعه زیادی یافته و قله کپه ای شکل آنها به شکل کوه یا برج بلند می شوند.کومولونیمبوس ها در واقع ضخیمترین نوع ابرها هستند که از پایین رنگی کاملاً تیره دارند.  این ابرها خطرناک ترین انواع ابر هستند که میتونن طوفان های بزرگ، رعد و برق و گردبادها رو به همراه داشته باشند. ازابرهای کومولونیمبوس، معمولاً بارش باران و برف های شدید حاصل می گردد و غالباً رگبارها، تگرگها تولید میشوند و به همین دلیل به ابرهای رگباری نیز موسومند. رعد و برق از خصوصیات این ابرهاست و به همین دلیل ابرهای کومولونیمبوس را توفان های تندری هم می گویند.

    اگر تمام ابر دیده نشود، بارش رگبار حقیقی کافی است که آن را ازکومولونیمبوسها به شمار آوریم. به طورکلی می توان گفت که فراز هر یک از انواع این ابرها در فصول گرم سال بیشتر از فصول سرد است و حتیدر یک فصل معین، بلندی آن در نقاط گرمسیر زیادتر از نواحی سردسیر می باشد.

    Cs سیرواستراتوس

    سیرواستراتوس به مثابه پرد های نازک و سپید است. هنگامی که ماه و خورشید را از ورای آن مشاهده می کنیم، قرص آنها پیدا بوده، نامشخص نیست و هاله های ماه یا خورشید را تولید می نمایند. علت آن هم این است که از قطرات مایع بوجود نیامده، بلکه از ذرات ریز یخ تشکیل یافته است که خاصیت شکست نور دارند.

    هنگام روز، وقتی که خورشید بالای افق باشد، شکل آن به کلی محو است و منظره آسمان در این موقع شبیه آن است که پرده سپید نازکی روی آن کشیده باشند ضخامت این پرده به حدی کم است که مانع سایه انداختن اشیا برروی زمین نمی گردد.

    سیروس ها پس از گسترده شدن به صورت سیرواستراتوس در می آیند و نشانگر وجود رطوبت در همان لایه تشکیل ابر می باشند.این ابرهای یک تکه معمولا بعد از بلند شدن مه از روی زمین تشکیل میشن. به همین خاطر کاملا شبیه یک دسته مه هستند و با خودشون برف سبک یا نم نم بارون میارن.

    نیمبو استراتوس ها نیز، نشانه ی اصلی بارش بارون هستند. این ابرهای یک تکه خاکستری نشون میدن که حتی همین الان بیرون داره بارون میباره.

    Cc سیرو کومولوس

    سیرو کومولوس ها ابرهایی هستند به شکل طبقه یا ورقه های سپید و یا توده های کروی بسیارریز، بدون سایه که در یک جا مجتمع و یا بصورت رشته درآمده اند و بیشتر اوقات شبیه شن های کنار دریا دارای امواج کوچک می باشند که بصورت دانه دانه و یا موجی مرتب شده دیده می شوند.این گونه ابر، پیش از فرا رسیدن هوای بد و آشفته به همراه ابرسیروس و یا پیش از حدوث توفان و آشفتگی شدیدمی شود .در اکثر نواحی، وجود چنین ابری خبر از آب و هوای خوب برای آینده نزدیک رو داره.

    اما در مناطق استوایی، وجود این ابرها نشانگر طوفان یا رعد و برق شدید میتونه باشه (بستگی به فصل داره).

    As آلترو استراتوس

    برخی اوقات ورقه ابر خیلی نازک به اشکال حد واسط بین سیرواستراتوس (آلتواستراتوس مات) و برخی اوقات خیلی ضخیم و تیره است (آلتواستراتوس تیره) و بالاخره در پاره ای مواقع خورشید و یا ماه را کاملاً مخفی می سازند. در این مورد اختلاف ضخامت گاهی اوقات باعث می شود که لکه های نسبتاً روشنی در بین قسمت های خیلی تاریک ظاهر گردند. ولی سطح خارجی ابر به هیچ وجه پاک و یکنواخت نمی شود و ساختمان شیاردار و یا ریشه ای همیشه در داخل ابر مشهود می گردد.

    این ابرها از مخلوط قطرات آب و ذرات یخ درست شده اند و باران و برف ایجاد می کنند که همیشه به سطح زمین به دنبال ابر « نوار بارانی » نمی رسد. بنابراین بارش بیشتر در ارتفاعات بلند است. ابرهای آلتواستراتوس ابرهای خاکستری و آبی هستند که تمام آسمون رو می پوشونن. این ابرها معمولا خبر از طوفانی که در راهه میارن…

    St  استراتوس (لایه ای)

    استراتوس یک پوشش متحدالشکل ابری است که شباهت زیادی به مه دارد، با این تفاوت که در حوالی سطح زمین تشکیل نمی گردد. ولی همیشه در فراز کوه کم دیده می شود بحدی که ممکن است بوسیله جریان باد کوه ها و عمارات پاره پاره شده به قطعات غیرمنظمی در آیند که در آن صورت به نام(فراکتواستراتوس) نامیده می شود و در این موقع آسمان از میان ابر به رنگ آبی به نظر می رسد .این ابر به صورت ورقه ای و کاملاً خاکستری با مرز پائینی تقریباً یکنواخت ویک دست است. استراتوس ها در محدوده جبهه های گرم و نیز در نواحی کوهستانی، بر اثر صعود هوا از دامنه کوه یا تخریب قطعات پائین مه پدید می آیند. اغلب تشخیص استراتوس پائین و مه مرتفع، مشکل یا غیرممکن است. استراتوس از ابرهای بارشی نیست، ولی به علت نزدیک بودن به سطح زمین، پدیده ای شبیه باران فوق العاده ریز به نام  Bruine تولید می نماید. ولی هرگز از این ابر باران نمی بارد و هوا به اندازه ای نم دارمی شود که لباس درهوای آزاد خیس می گرد.

    منبع:

    com.www.clouds-online • سایت آلمانی معرفی ابرها

    http://oncampus.richmond.edu • سایت دانشگاه ریچموند امریکا

    منبع مطلب : www.aeinbavar.ir

    مدیر محترم سایت www.aeinbavar.ir لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    انواع ابرها ( کامل با عکس ) — علوم سوم ابتدایی

    انواع ابرها ( کامل با عکس ) — علوم سوم ابتدایی

    شناخت نوع ابرهای تشکیل شده در آسمان فواید زیادی برای طبیعت گردان و کوهنوردها دارد که مهمترین آن قدرت پیش بینی شرایط جوی و تصمیم گیری صحیح تر است. هر چند در ارتفاعات بلند سرعت شکل گیری و دگرگونی ابرها شاید آن قدر سریع باشد که عملا فرصت چنین کاری را نداشته باشیم اما با داشتن این دانش می توانیم در برخی برنامه های کوهنوردی و سایر برنامه های طبیعت گردی مثل جنگل نوردی ، دره نوردی و کویر نوردی هم بهتر تصمیم بگیریم و هم از دیدن ابرها و دانستن نام و عملکرد آنها لذت بیشتری از این زیبایی بالای سرمان ببریم. متن زیر حاصل تحقیق و ترجمه چند روزه در سایت های معتبر هواشناسی و دانشنامه های مرجع است که جمع آوری و ترجمه کردم .امیدوارم لذت ببرید.

    اگر فرصت مطالعه ندارید و میخواهید یک تحقیق آماده دریافت کنید ما برای شما یک فایل ۶ صفحه ای با قابلیت تغییر آماده کرده ایم

    طبقه بندی عمومی ابرها بر اساس شکل

    چهار دسته بندی پایه برای ابرهای تشکیل شده در جو زمین وجود دارد که بدین شرح است:

    سیروس Cirro-form

    سیرو در لاتین به معنای پیچ و تاب زلف است. این دسته ابرها در ارتفاع بالای جو زمین بالای ۶ هزار متر تشکیل می شوند و عموما از کریستال های بسیار ریز یخ به وجود می آیند. ظاهری عموما باریک و سفید دارند ولی به هنگامی که خورشید در افق ارتفاع کمی دارد می توانند دسته های رنگارنگ در آسمان تشکیل دهند. سیروس ها عموما در هوای صاف ظاهر می شوند و با شکل خود جهت حرکت جریان های هوای بالایی جو را نشان می دهند.

    نیمبوNimbo-form 

    نیمبو در لاتین به معنای باران است. این دسته ابرها عموما در ارتفاع مابین ۲۱۰۰ تا ۴۶۰۰ متر تشکیل می شوندو باعث بارش باران های یکنواخت و مداوم می شوند. چنانچه ابر ضخیم باشد به هنگام بارش قسمت های پایینی ابر به سمت زمین می آیند.

    کومولو Cumulo-form

    کومولو در لاتین به معنای توده و کپه است. این ابرها شبیه گلوله های پف کرده پنبه ای هستند و شکل آنها بیانگر حرکت عمودی جریان های گرم به سمت بالای جو زمین است .  مقدار تراکم و رطوبت ابر با پایین ابر که به شکل تخت است ارتباط دارد به این نحو که هرچه این ویژگی ها بیشتر باشد ابر بلند قد تر است و پایین تخت ابر در قسمت پایین  قرار می گیرد .گاهی قله این ابرها می تواند به بالای ۱۸ هزار متری جو نیز برسد.

    استراتوStrato-form

    استراتو در لاتین به معنای لایه ، پتو و روکش است.  این ابرها می توانند مانند یک روکش کل آسمان را بپوشانند و آسمان را اغلب گرفته و خاکستری می کنند. پایین ان ابرها معمولا کمتر از ۵۰۰ متر با زمین فاصله دارند و  در تپه ها و کوه ها ممکن است به آنها مه بگویند در صورتی که ابر هستند.

    بر اساس این چهار شکل کلی ، ابرها به ۱۰ گروه اصلی مختلف بر اساس شکل و ارتفاعی که تشکیل می شوند طبقه بندی شده اند. هرچند هر کدام از این گروهها خود دارای زیر گروه های مختلفی است که گاه به بیش از ۱۰ زیر گروه هم می رسد اما در اینجا فقط به ذکر همین دسته های عمومی که برای شناسایی ابرها کفایت می کنند می پردازم و از بیان اسامی و توضیحات تخصصی هواشناسی پرهیز می کنم. فقط در مورد ابر خطرناک و متفاوت Cumulonimbus (کومولو نیمبوس) چون اشکال زیرگروه آن تفاوت های زیادی دارند آنها را نیز معرفی می کنم.

    بررسی کامل تر انواع ابرها

    سیروس Cirrus

    بالای ۶ هزار متری و از کریستال های ریز یخ تشکیل می شود. شکل ظاهری آنها باریک و کشیده و کم پشت است  شبیه رشته های نخی یا رشته های پر یا رشته های موی مجعد و سفید رنگ. اگر این نوع ابر به صورت تک تک و پراکنده در آسمان باشد به معنای هوای صاف و پایدار است اما  دسته های انبوه این نوع ابر علامت نزدیک شدن باران است.


    سیرو استراتوسCirrostratus

    این ابرها به شکل رشته های باریک سطح آسمان را می پوشانند و از کریستال های یخ تشکیل شده اند. گاهی اوقات  در اطراف ماه یا خورشید هاله نورانی به وجود می آورند . اغلب اوقات به خصوص زمانی که در آسمان هاله نورانی تشکیل می دهند علامت بارندگی  در ۸ تا ۲۴ ساعت آینده هستند.

    سیرو کومولوسCirrocumulus

    سیروکومولس ها به صورت پولک های سفید تکه تکه بدون سایه های خکستری ، در ارتفاعات بالای جو همراه با قطرات ریز آب و کریستال های یخ تشکیل می شوند. این ابرها معمولا خیلی پایدار نیستند و ممکن است به شکل Cirrostratus(سیرو استراتوس) تغیر شکل دهند. تکه های این نوع ابر از آجا که با زمین خیلی فاصله دارند به صورت تکه های کوچک کوچک دیده می شود بر خلاف  ابر مشابه شان به نام Altocumulus (آلتو کومولوس) که در لایه های میانی جو و پایین تر تشکیل شده و تکه های درشت تری داشته و تشکیل سایه نیز می دهند و از طرفی  سیرو کومولس ها معمولا با سایر ابرهای سیروس در آسمان ظاهر می شود.

    آلتو کومولوسAltocumulus

    این نوع ابر به شکل گلوله های سفید یا خاکستری در یک صفحه یا دسته های تکه تکه در لایه های میانی جو تشکیل می شوند و ظاهری پشمی و خشن دارند. این ابرها  تیره تر و بزرگتر از Cirrocumulus (سیرو کومولوس) و کوچکتر از Stratocumulus (استراتو کومولوس) هستند. ظهور این نوع ابر در یک صبح گرم و مرطوب تابستان نشانه وقوع توفان همراه با آذرخش در ادامه روز است. همچنین اگر این ابر به قسمتهای بالاتر برود ممکن است باعث بارندگی شود. یک نکته جالب در مورد این ابر نوع تکه ای و لنزی شکل آن است که اغلب توسط مردم به اشتباه بشقاب پرنده گزارش می شود.

    آلتو استراتوس Altostratus

    به شکل لایه خاکستری یکنواخت در لایه های میانی جو تشکیل می شود و تابش نور خورشید را محدود می کند اما اغلب خورشید در آسمان قابل رویت است. به لحاظ رنگ روشن تر از Nimbostratus (نیمبو استراتوس) و تاریک تر از Cirrostratus (سیرو استراتوس) هستند. اگر این ابرها ضخیم باشند احتمال بارندگی وجود دارد.


    استراتو کومولوسStratocumulus

    به شکل گلوله های تیره رنگ و گروهی در پایین جو تشکیل می شوند. این ابرها باعث بارندگی های سبک به صورت باران یا برف می شوند اما این نوع ابر غالب اوقات در ابتدا یا انتهای هوایی ناپایدار قرار می گیرد و از اینرو می تواند علامت نزدیک شدن توفان باشد و چنانچه بعد از یک توفان این ابرها ظاهر و شروع به ناپدید شدن کرد به معنای شروع هوایی پایدار و صاف است. به لحاظ ظاهری این نوع ابر با نوع Altocumulus  (آلتو کومولوس) بسیار شبیه است و اغلب در تشخیص این دو اشتباه پیش می آید. یک راه ساده این است که دستمان را به سمت یک تکه ابر منفرد در آسمان بگیریم. چنانچه این تکه ابر اندازه شصت شما باشد ابر از نوع Altocumulus و اگر به انداز کل دست شما یا بزرگتر بود از نوع Stratocumulus است.

    استراتوس Stratus

    به صورت لایه ای خاکستری یکنواخت در پایین جو تشکیل می شود و  معمولا باعث کدر یا محو کردن خورشید می شوند و بسیاری اوقات به دلیل اینکه از کریستال های یخ تشکیل شده اند باعث تشکیل هاله نورانی اطراف ماه یا خورشید می شوند. این نوع ابر باعث بارندگی های نرم و لطیف باران یا برف شده و از بالا رفتن مه روی زمین یا پایین آمدن ابرهای قسمت های بالایی به وجود می آید که خود می تواند باعث تشکیل مه نیز به شود.

    کومولوس Cumulus

    ابرهای تکه تکه گلوله ای شکل که در قسمت های میانی و پایینی جو تشکیل می شوند. پایین آنها تخت است و بالای آنها شبیه گل کلم یا پنبه است . این ابرها به شکل عمودی رشد می کنند و بالا می روند. ممکن است تنها یا به شکل گروهی تشکیل شوند. این ابر ممکن است باعث بارش باران شود  که البته همیشه اینطور نیست. اما این ابر ممکن است  در صورت نفوذ پارامترهای جوی دما ، رطوبت و ناپایداری مقدمه تشکیل ابر خطرناک Cumulonimbus (کومولو نیمباس) شود.

    کومولو نیمبوس Cumulonimbus

    ابرهایی هستند به شکل پف کرده و اغلب تیره رنگ که باعث بروز بارش و توفان شده و در قسمت های میانی و بالای جو تشکیل می شوند. اشکال مختلفی این نوع ابر دارد:

    شکل رایج این نوع ابر به شکل سندان آهنگری است یعنی در بالای ابر مسطح و تخت و کشیده می شود :

    به شکل قلمبه قلمبه که لبه های تیز آن نیز گرد شده و تا حدی شبیه Cumulus (کومولوس) شده اما پایین آن تیره رنگ و تاریک است:

    به شکل کیسه های آویزان شده در زیر ابر

    همراه با گردباد (تورنادو) در پایین ابر :

    نیمبو استراتوس Nimbostratus

    این نوع ابر در پایین جو به صورت لایه ای تاریک و خاکستری تشکیل می شود و یک ابر باران زا می باشد. به خاطر چگالی بالای این ابر اکثر تابش آفتاب را میگیرد و آسمان را تاریک می کند . این ابر نشانه بارندگی معتدل تا بارندگی سنگین  می باشد. ممکن است زمانی که Cumulonimbus به صورت وسیع و در ارتفاع پایین آسمان را بپوشاند آنرا با Nimbostratus اشتباه کنید که وجه مشخصه  Nimbostratus رنگ روشن تر و بارندگی یکنواخت است.

    منبع مطلب : biamoz.com

    مدیر محترم سایت biamoz.com لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    پیش بینی وضعیت آب و هوایی در سفر با مشاهده ابرها

    پیش بینی وضعیت آب و هوایی در سفر با مشاهده ابرها

    ابرهای سیروس

    ابرهای سیروس در واقع مرتفع ترین و بالاترین انواع ابرها در جو زمین می باشند. ابرهای سیروس در واقع ابرهایی نازک و دودی شکل هستند که اغلب در روزهایی که شرایط آب و هوایی مناسب باشد و باد کمی می وزد تشکیل می شوند. در واقع کلمه سیروس cirrus به معنای “پیچ خوردن مو” در زبان لاتین است!
    به دلیل دمای انجمادی که در بالای اتمسفر وجود دارد، این ابرها معمولا از کریستالهای یخ ساخته می شوند که به آن ها ظاهر سفید و روشنی می دهد.
    شکل این ابرها به صورت صفحه های پخش شده و مسطح می باشد، به طوری که به اندازه سایر ابرها ضخیم قطور نیستند. ابرهای سیروس در تکه های وسیعی گسترش می یابند و شکاف زیادی بین تکه های آن ها در آسمان وجود دارد.
    از آنجایی که از زمین فاصله فراوانی دارند، اغلب تحت تاثیر تغییرات آب و هوایی سطح زمین قرار نمی گیرند. در عوض، آنها بسیار آرام، از غرب به شرق شناور هستند.

    آیا می دانستید؟

    ابرهای سیروس اغلب نشانه ای هستند از اینکه وضعیت آب و هوا رو به بدتر شدن، تغییر می کند.

    منبع مطلب : www.eligasht.com

    مدیر محترم سایت www.eligasht.com لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    سلاله : زمستان

    مهسا : فکر می کنم فصل تابستان چون ضخیم ترین ابرها کومولونیمبوس هست و گرایش تشکیل در فصل تابستان و گرم را دارد

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    هانیه 15 ساعت قبل
    0

    فکر کنم پاییز باشه

    ناشناس 4 روز قبل
    1

    زمستان

    ناشناس 11 ماه قبل
    -1

    بهار‌یاپاییز

    مهسا 1 سال قبل
    4

    فکر می کنم فصل تابستان چون ضخیم ترین ابرها کومولونیمبوس هست و گرایش تشکیل در فصل تابستان و گرم را دارد

    سلاله 1 سال قبل
    6

    زمستان

    مهدی 1 سال قبل
    1

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید