توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    حکایت نگاری صفحه 71 نگارش دهم

    1 بازدید

    حکایت نگاری صفحه 71 نگارش دهم را از سایت هاب گرام دریافت کنید.

    دهم10

    با سلام.

    عالی بود ممنون.👌

    اینایی ک میگن کمه یا چرا داستانی نیس و ... ،اگ بالای صفحه رو خونده باشن

    میبینن نوشته ب زبان ساده برگردونین ن اینکه بگیرین چمدونم گسترشش بدین 

    داستانی بنویسین.خود کتاب گفته باید بازنویسیش کنین نمدونم با چ عقلی میخواین داستانیش کنین😶 اگرم دبیرتون گفته بدونین اون دبیر نیس:/ و حتمن با اون دبیر برخورد کنین👊⁦موفق باشین⁦✌️⁩

    منبع مطلب : dahom10.blog.ir

    مدیر محترم سایت dahom10.blog.ir لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    بازنویسی حکایت نگاری یکی را از حکما شنیدم صفحه 71 نگارش دهم

    جواب حکایت نگاری صفحه ۷۱ کتاب نگارش پایه دهم بازنویسی به زبان ساده نویسی یکی را از حکما شنیدم که میگفت بازگردانی نثر روان گلستان باب چهارم در فواید خاموشی از سایت نکس لود دریافت کنید.

    بازنویسی حکایت یکی از حکما شنیدم که می گفت

    متن حکایت نگاری صفحه 73 نگارش دهم

    یکی از حکما شنیدم که می گفت : هرگز کسی را به جهل خویش اقرار نکرده است، مگر ان کسی که چون دیگری در سخن باشد. هم چنان نا تمام گفته، سخن اغاز کند. سخن را سر است ای خردمند و بن میاور سخن در میان سخن خداوند تدبیر و فرهنگ و هوش نگوید سخن تا نبیند خموش.

    جواب بچه ها در نظرات پایین سایت

    مهدی : یکی از حکیمان می کفت: تنها یک شخص به نادانی خودش اعتراف می کند و آن کسی است که هنگامی که شخص دیگری در حال سخن گفتن است و سخن آن به اتمام نزسیده، شروع به سخن گفتن می کند؛ که این نشانه نادانی چنین شخصی است. ای انسان دانا، سخن شروع و پایان دارد پس در میان سخنان دیگران صحبت نکن. چون انسان دانا و با فرهنگ هنگامی سخن می گوید که سکوت باشد.

    زهرا : روزی روزگاری دانشمدی لب به سخن باز کرده بود و داشت پند و نصیحت میداد در میان سخن او شنیدم ک گفت : تا به حال کسی را ندیده ام ک از خود بدگویی کرده باشد و با زبان خویش جهل و نادانی اش را اقرار کند به غیر از زمانی ک شخصی در حال سخن گفتن بود و سخنش هنوز تمام نشده بود که کسی بین سخن او امد و سخنش را قطع کرد. این سخن از گذشته های دور بر زبان همگان بود ک میگفتند هیچ گاه نباید در میان حرف و سخن کسی وارد شد و حرفش را قطع کرد این کار نه تنها برا شخص مقابل توهینی به شمار میرود بلکه برای شخصی ک سخن قطع میکند نیز نوعی افت شخصیت است ..حتی درباره این موضوع بارها شعر و حکایت هم به میان انده است که یکی از آنها عبارتند از : ای انسان خردمند و باریشه هیچگاه سخن کسی ک در حال بیان است را قطع نکن و هیچ گاه نباید در میان سخن کسی سخن بگویی …خداوند با تدبیر و فرهنگ و ذکاوت هیچ گاه سخن نمیگوید مگر آنکه شخصی را در حال سکوت ببیند. مفهوم کلی این شعر این است ک ای ادم نادان و جاهل خداونر با آن مرتبه بالایی که دارد هیچ گاه سخن نمیگوید مگر اینکه کسی را تنها ببیند زیرا کسی ک حرف کسی را قطع میکند جهالت و کم شعوری خود را نشان می دهد پس بهتر است پر حرف تباشیم ک قبل از سخن گفتن به عاقبتش نیز فکر کنیم.

    فاطمه : من نظرم رو به دوستان این سایت میگم بنا به دلایلی نمیتونم انشای خودم رو بنویسم اما به دوستان علاقه مند دوست دارم بگم اگر این حکایت رو در قالب یک داستان تعریف کنید جذاب تره و مخاطب بیشتری هم داره انشای دوستا ن رو که خوندم فقط شاخ و برگ داشت اما اگر یک داستانی که برای خودتون اتفاق افتاده یا ساخته تخیلتون باشهرو بنویسید خیلی قشنگ تره.

    منبع مطلب : nexload.ir

    مدیر محترم سایت nexload.ir لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    بایگانی‌های صفحه 71 کتاب نگارش دهم - انشا باز

    پایه ی دهم-صفحه ی ۷۱-حکایت نگاری

    بازنویسی حکایت پایه دهم صفحه ۷۱

    «یکی از حکما شنیدم که می گفت:هرگز کسی را به جهل خویش اقرار نکرده است،مگر ان کسی که چون دیگری در سخن باشد.هم چنان نا تمام گفته،سخن اغاز کند.

    سخن را سر است ای خردمند و بن      میاور سخن در میان سخن

    خداوند تدبیر و فرهنگ و هوش          نگوید سخن تا نبیند خموش

    اززبان یکی از حکما (دانشمندان)شنیده ام که می گفت:هرگز کسی را ندیده ام که با زبان خودش جهل و نادانی خود را اقرار کرده باشد مگر اینکه زمانی که دیگری در حال سخن گفتن باشد .و هنوز سخنش به اتمام نرسیده باشد کسی  به میان سخن ان بیاید و سخن ان را قطع کند.

    از زمان های قدیم چه در مکتب  و چه در مدرسه و چه در خانه همیشه به ما گفته اند که در میان  حرف و کلام کسی حرف نزنید و سخن ان را قطع نکنید زیرا این یک نوع بی ادبی است و توهینی برای طرف مقابل به حساب می اید.

    معنی و مفهوم شعر:سخن کسی که در حال بیان است مهم ای ادم خردمند و با ریشه(حالت طعنه)و نباید در میان سخن کسی سخن بگویی خداوند با تدبیر و فرهنگ و هوش  هرگز سخن نمی گوید مگر اینکه طرف مقابل را خاموش۰(بدون حرف) ببیند .یعنی ای ادم نادان سخن کسی را قطع نکن زیرا که خداوند با ان همه بزرگی و هوش و تدبیزکه از همه چیز و همه کس بالاتراست نیز حتی زمانی که سخن می گوید که طرف مقابل حرف نمی زندو کلام کسی را قطع نکنیم زیرا که چنین کسی تنها جاهلیت خود را نشان می دهد و علاوه براین بهتر است که  پرحرف و زیاده گو نباشیم و اگر خواستیم حرفی بزنیم قبل از گفتن به حرف خود فکر کنیم و عاقبت حرف خود بیندایشیم. (بیشتر…)

    منبع مطلب : enshabaz.ir

    مدیر محترم سایت enshabaz.ir لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    سحر مغنی : از حکیمی شنیدم که تنها یک نفر به نادانی خویش اعتراف میکند آن هم کسی است که تا سخن دیگری تمام نشده شروع به حرف زدن میکند در واقع این شخص تربیت خانوادگی خود را نشان داده و شخصیت ش را خدشه دار کرده است بهتر است سخن کم و مفید باشد والبته بعد از فکر کردن وبه اتمام رسیدن سخن دیگران ( دراین حالت هم بیشتر ازگوینده استقبال میشود و مورد توجه قرار میگیرد)گفته شود- ❄کم گوی وبه جز مصلحت خویش مگوی چیزی که نپرسند تو از پیش مگوی دادند دوگوش و یک زبانت ز اغاز یعنی که دوبشنو ویکی بیش مگوی❄

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    .. 9 روز قبل
    0

    از یکی از دانشمندان شنیدم که می‌گفت :میان سخن کسی که هنوز صبحتش تمام نشده است صبحتت را شروع نکن بگذار صبحت های شخص مقابل به اتمام برسد بعد شروع کن کسی که این کار بیهوده را انجام می‌دهد مانند کسی است که تربیت خانوادگی خود را به نمایش می‌گذارد به شخص مقابل بی احترامی می‌کند و صبحت های اورا نا تمام می‌گذارد

    0
    تارا 9 روز قبل

    عالیی😍😍

    پری 2 ماه قبل
    0

    عالی بود

    سحر مغنی 1 سال قبل
    10

    از حکیمی شنیدم که تنها یک نفر به نادانی خویش اعتراف میکند آن هم کسی است که تا سخن دیگری تمام نشده شروع به حرف زدن میکند در واقع این شخص تربیت خانوادگی خود را نشان داده و شخصیت ش را خدشه دار کرده است بهتر است سخن کم و مفید باشد والبته بعد از فکر کردن وبه اتمام رسیدن سخن دیگران ( دراین حالت هم بیشتر ازگوینده استقبال میشود و مورد توجه قرار میگیرد)گفته شود-

    ❄کم گوی وبه جز مصلحت خویش مگوی

    چیزی که نپرسند تو از پیش مگوی

    دادند دوگوش و یک زبانت ز اغاز

    یعنی که دوبشنو ویکی بیش مگوی❄

    مهدی 2 سال قبل
    1

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید