توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    حیواناتی که به خواب زمستانی میروند

    1 بازدید

    حیواناتی که به خواب زمستانی میروند را از سایت هاب گرام دریافت کنید.

    خواب زمستانی

    خواب زمستانی

    خواب زمستانی یا زمستان‌خوابی، حالت عدم فعالیت متابولیکی در جانوران و کندی درازمدت آن‌ها در زمستان است. در این حالت، درجه حرارت بدن پایین می‌آید، تنفس آهسته‌تر می‌شود و سوخت و ساز بدن کند می‌گردد. دلیل این حالت در جانوران، زنده ماندن در زمستان، بقاء در زمان کمبود غذا و بهره‌برداری از بافت چربی است. بسته به گونه جانور، درجه حرارت محیط و زمان سال، میزان خواب زمستانی متغیر است. فصل زمستان به‌طور معمول برای جانورانی که در این فصل می‌خواهند به وسیلهٔ دوره‌های منقطع خواب زمستانی مشخص می‌شوند که توسط خصوصیات فردی درجه حرارت بدن به میزان عادی قابل برگشت است. فرضیه‌ای وجود دارد که جانورانی که در فصل زمستان می‌خوابند نیاز به خوابیدن به‌طور آهسته در طول زمستان در مقایسه با شکل معمولی خوابیدن دارند؛ و گاهی اوقات به منظور خوابیدن باید گرما دریافت کند. این فرضیه توسط سنجاب زمینی قطب شمال در برخی شواهد حمایت شده‌است.[۱]

    علت زمستان خوابی[ویرایش]

    طی زمستان، رشد بیشتر گیاهان متوقف شده و اکثر جانوران خونسرد مثل حشرات فعالیت خود را کاهش می‌دهند. واکنش جانوران خون‌گرم متفاوت است. با این که برخی گونه‌ها توانایی زنده ماندن در سرمای شدید حتی در قطب جنوب را دارند، مابقی گونه‌ها تنها توانایی زیست در دامنهٔ محدودی از دما را دارند. اگر دمای بدن آن‌ها از این محدوده فروتر یا فراتر رود، امکان دارد که جان خود را از دست دهند.[۲]

    برای اکثر جانوران، بخش مشکل کار گرم نگهداشتن بدن است چرا که بدن پرندگان و پستانداران تقریباً همیشه گرم تر از محیط اطرافشان است. تنظیم چنین دمای زیادی در بدن نیازمند انرژی بالایی در قالب غذاست، که در زمستان کمیاب است. اکثر پرندگان با پرواز به سمت جنوب خود را گرم نگه می‌دارند. برخی جانوران بزرگ جثهی گیاهخوار مثل کاریبوها نیز مهاجرت می‌کنند؛ عملی که برای پستانداران کوچک ممکن نیست.[۲]

    بسیاری از حیوانات قطبی، گرما را بواسطهٔ رویش عایق‌های ضخیم زمستانی حفظ می‌کنند. به‌طور مثال، سگ‌های هاسکی پوشش‌های ضخیمی از کرک رشد می‌دهند که به آن‌ها امکان این را می‌دهد که در دمای زیر ۳۰ درجه روی برف بخوابند، ولی جانوران کوچک‌تر گرما را با سرعت بیشتر از دست می‌دهند و مجبورند که غذای خود را سریع‌تر بسوزانند: یک موش، به عنوان مثال، انرژی را ۲۰ برابر سریع‌تر از یک گوسفند می‌سوزاند. علاوه بر این، میزان توانایی رشد پوشش در جانوران کوچک محدود است. پیرو این اصل، بسیاری از موجودات کوچک برای خود لانه‌های ایمنی، اغلب در داخل زمین می‌سازند.[۲]

    برای این که یک پستاندار بزرگ جثه دمای خود را در حدود ۳۸ درجه نگه دارد، نیازمند خوردن غذاست. برخی گونه‌های موش‌ها، ذخایری از چربی نگهداری می‌کنند که در مواقع کمبود غذا از آن‌ها استفاده کنند. سایر جانوران زمستان را در ذخایری از دانه‌ها و مغزها و... می‌گذرانند. برای بسیاری دیگر، به‌ویژه آن‌هایی که حشره خوارند، تنها راه حل کاهش مصرف انرژی به میزان حداقل ممکن است، که این عمل تنها با زمستان خوابی میسر می‌شود.[۲]

    در میان پستانداران تخم‌گذار ابتدایی‌تر، هم اکیدنا و هم نوک‌اردکی در دوره‌های کوتاه ۵–۱۰ روزه زمستان خوابی انجام داده و سپس برای مدت زمان مشابهی بیدار می‌شوند. صاریغ کوتولهٔ تاسمانی جزو معدود کیسه‌دارانی است که خواب زمستانی انجام دارد. این جانور در حالی که در حفرهی خالی یک کنده درخت خود را جمع کرده، به مدت ۶ تا ۱۲ روز می‌خوابد.[۲]

    با این حال اکثر زمستان خواب‌ها در گروه‌ها جوندگان، حشره خواران و خفاش‌ها قرار دارند. جوندگان زمستان خواب شامل سنجاب‌های زمینی، مارموت‌ها، همسترها، موش‌های زمستان خواب و موش خرماهای کوهی می‌شوند. جوجه تیغی، که احتمالاً شناخته شده‌ترین زمستان خواب است، ماه‌های سرد را در لانهٔ ساخته شده با برگ‌های خشک خود می‌گذراند. خفاش‌ها نیز زمستان را در غارهای عمیق و مرطوب، در حالی که خود را با بال‌هایشان پوشانده‌اند می‌گذرانند.[۲]

    برخی پستانداران بزرگ، مثل خرس سیاه آمریکایی اکثر زمستان را در مخفیگاه‌های گرم خود می‌گذارنند، ولی زمستان خواب حقیقی محسوب نمی‌شوند. با اینکه ضربان قلب آن‌ها تا حدود ۱۰ بار در دقیقه کاهش می‌یابد، دمای بدنشان در حدود ۳۰ درجه باقی می‌مانده و اگر این دما به زیر ۱۵ درجه برسد، جانور خواهد مرد. راکن‌ها، گورکن‌ها و راسوها نیز چنین وضعیتی دارند.[۲]

    در پستانداران[ویرایش]

    پستاندارانی که خواب زمستانی دارند عبارتند از: خفاش‌ها، برخی از گونه‌های سنجاب زمینی و جوندگان دیگر، لمور موشی، خارپشت سینه‌سفید، حشره خوار و جانوران کیسه‌دار می‌باشند. بسیاری از کارشناسان بر این باورند که فرایندهای مرگ کاذب روزمره و خواب زمستانی به شکل یک زنجیره هستند. برخی از گونه‌های خزندگان که گفته می‌شود خواب زمستانی را تحمل می‌کنند اما اتصال این پدیده در این حیوانات با خواب زمستانی روشن نیست. حیوانی مشهور در خواب زمستانی خرس است. هرچند خرس‌ها به‌طور واقعی خواب زمستانی حقیقی را ندارند. خرس‌ها در طول زمستان در حال خواب هستند. درجه افسردگی متابولیکی نسبت به پستانداران کوچکتر بسیار کمتر است. درجه حرارت بدن خرس نسبتاً ثابت و پایدار باقی می‌ماند از ۳۷ درجه سانتی گراد(۹۹ درجه فارنهایت) به حدود ۳۱ درجه سانتی گراد یا ۸۸ درجه فارنهایت کاهش می‌یابد. بسیاری از افراد ترجیح می‌دهند از اصطلاح رخوت زمستانی استفاده کنند. اما برخی دیگر آن را فقط به شکل‌های مختلفی از خواب زمستانی می‌دانند. خواب زمستانی سنجاب زمستانی ممکن است دمای ناحیه شکمی به پایین‌تر از صفر درجه سانتی گراد می‌رسد. حفظ درجه حرارت زیر صفرناحیه شکمی برای بیش از ۳ هفته در یک زمان انجام می‌شود هرچند درجه حرارت سر و گردن صفر درجه سانتی گراد یا بیشتر می‌باشد. قبل از ورود به خواب زمستانی اکثر گونه‌ها مقدار زیادی غذا می‌خورند و انرژی را در انباشته‌های چربی برای زنده ماندن در طول زمستان ذخیره می‌کنند. برخی از گونه‌های پستانداران خواب زمستانی دارند در حالی که حیوانات جوان آبستن که مدت کوتاهی بعد از توقف خواب زمستانی مادرشان به دنیا می‌آیند این خواب را ندارند. تا همین اواخر هیچ پستاندار اولیه‌ای و پستانداران نواحی گرمسیری که خوای زمستانی داشته باشند شناخته شده نبودند.

    فیزیولژیست حیوانی کاتری داسوان از دانشگاه فیلیپس ماربورد آلمان و همکارانش شواهدی از طبیعت در ۲۴ ژوئن ۲۰۰۴ مشاهده کردند که چربی دم لمور کوتوله دم‌کلفت ماداگاسکار، که در سوراخ‌های درخت برای هفت ماه از سال به خواب زمستانی می‌رود، تغییر می‌کند. درجه حرارت‌های زمستان مالاگاسی گاهی اوقات به بیش از ۳۰ درجه سانتی گراد (۸۶ فارنهایت) افزایش می‌یابد، بنابراین خواب زمستانی منحصراً در دماهای پایین محدود نشده‌است. خواب زمستانی این میمون لمور به شدت وابسته به رفتار حرارتی سوراخ درخت است: اگر سوراخ ضعیف عایق بندی شده باشد درجه حرارت بدن میمون لمون به‌طور گسترده‌ای در نوسان قرار می‌گیرد. اگر دما پایین آید و محیط به خوبی عایق بندی شده باشد درجه حرارت بدن ثابت باقی می‌ماند؛ و حیوان می‌تواند به‌طور منظم بیدار شود. داس من پی برد که کاهش سوخت و ساز در خواب زمستانی حیوانات لزوماً نباید درجه حرارت بدن پایین آید.

    در پرندگان[ویرایش]

    از لحاظ تاریخی پلینیوس معتقد بود که پرستوها خواب زمستانی دارند و پرنده شناس گیلبرت به شواهدی طبیعی در تاریخ اشاره کرد. سیلبورن نیز به همان انداره به این شواهد اشاره کرد. پرندگان به‌طور معمول خواب زمستانی ندارند و به جای آن از اصطلاح مرگ کاذب استفاده می‌شود. (به جز یک استثناء به نام مرغ مگس خوار) یکی از پرندگانی که به خواب زمستانی معروف است مرغ مگس خوار می‌باشد. علاوه بر این موارد متعددی از پرندگان کوچک قادر به مرگ کاذب و طیف وسیعی از آن‌ها به صورت منظم دارای خواب زمستانی هستند. مرغ‌های مگس خوار، پرندگان تندرو و غیره همگی برای مدت کوتاهی (مثلاً بیش از طول یک شب) برای کاهش فعالیت‌های متابولیکی خود می‌خوابند که این به عنوان خواب زمستانی عمیق نمی‌باشد.

    در ماهی‌ها[ویرایش]

    در طول قرن بیستم تصور می‌شد که کوسه‌ها به کف دریای شمال برای خواب زمستانی می‌روند. تحقیقات دکتر دیوید سیمز در سال ۲۰۰۳ این فرضیه‌ها را باطل کرد و نشان داد که کوسه‌ها به‌طور فعال فواصل بزرگ در تمام فصول را طی می‌کنند. ردیابی ناحیهٔ طی شده با بیشترین مقدار پلانگتون ارزیابی می‌شود. کوسه‌ها می‌توانند برای مدت زمان طولانی بدون اکسیژن زنده بمانند حتی در دمای بیش از ۲۶ درجه سانتی گراد(۷۹ درجه فارنهایت) حیوانات دیگری که می‌توانند بدون اکسیژن مدت زمان طولانی زنده بمانند عبارتند از: ماهی قرمز، لاک‌پشت گوش‌قرمز، قورباغه جنگلی و غاز.

    خواب زمستانی مصنوعی[ویرایش]

    بسیاری از پروژه‌های تحقیقاتی در حال حاضر برای بررسی اثر خواب زمستانی در انسان انجام می‌شود. توانایی برای انسان به خواب زمستانی به چند دلیل از جمله صرفه جویی در زندگی مردم که به‌طور جدی بیمار یا مجروح هستند مفید خواهد بود و به‌طور موقت آن‌ها را با قرار دادن در خواب زمستانی تا زمان درمان می‌توانند نگه دارند (در مقایسه با کوما). علاوه بر این خواب زمستانی برای انسان در طی برنامه‌های مختلف ارائه شده که برای سفرهای بین سیاره‌ای در آینده مفید خواهد بود.

    منابع[ویرایش]

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    از خواب زمستانی حیوانات چه می توان یاد گرفت؟

    از خواب زمستانی حیوانات چه می توان یاد گرفت؟

    خواب زمستانی چیست؟

    خواب زمستانی یا زمستان‌ خوابی (به انگلیسی: hibernation) به عدم فعالیت طولانی مدت حیوانات در زمستان گفته می شود. جانوران برای اینکه در زمستان که غذا کمیاب است و برای اینکه از بافت چربی خود زیاد استفاده نکنند به خواب‌زمستانی می روند که بسته به نوع جانور، درجه حرارت محیط و زمانی از سال که جانوران می خوابند، میزان آن متغیر است. از جمله ویژگی های آن می توان به کاهش دمای بدن، کند شدن میزان تنفس و سوخت و ساز بدن اشاره کرد. پس خواب زمستانی

    در حالی که تغییرات فیزیولوژیکی مرتبط با خواب همانند کاهش سرعت تنفس و ضربان قلب وجود دارد، اما تقریباً به اندازه آن تغییراتی که در هنگام خواب‌زمستانی رخ می دهد، چشمگیر یا قابل توجه نیستند. هنگام خوابیدن متابولیسم یک حیوان (ضربان قلب، تنفس و دمای بدن) بطور قابل توجهی کند می شود، حتی بعضی از حیوانات به مدت بیش از یک ساعت نفس کشیدن را متوقف می کنند و در نهایت کاهش متابولیسم آنها باعث می شود که انرژی صرفه جویی کنند.

    برای درک اینکه چرا ممکن است حیوانات نیاز به انجام خواب زمستانی داشته باشند، بیایید قدمی به عقب برداریم و به تفاوت موجودات اندوترمی و اکتوترمی بپردازیم.

    حیوانات اِکتوترمی (Ectothermic) آنهایی هستند که دمای بدن آنها به دمای محیط بستگی دارد. برعکس موجودات اِندوترمی (endothermic) می توانند دمای بدن خود را با تولید حرارت داخلی تنظیم کنند. انسان ها اندوترم هستند. ما در زبان روزمره بین حیوانات خونسرد مثل مارها و مارمولک ها و حیوانات خونگرم مانند پستانداران و پرندگان تمایز قائل شویم. با این حال، این تمایز می تواند کمی گمراه کننده باشد زیرا برخی از ماهی ها، خزندگان و حشراتدر واقع کاملاً یا به صورت جزئی اندوترمی هستند.

    از بعضی جهات اندوترمی بودن یک مزیت است چون شما با تنظیم دمای بدن، انرژی خود را هدر نمی دهید و به همین دلیل به بسیاری از مواد مغذی نیاز ندارید. از طرف دیگر اکتوترم ها بیشتر به شرایط محیطی وابسته اند؛ مثلاً یک مارمولک فقط می تواند از شر سرما خلاص شود اگر گرما از یک منبع خارجی مانند خورشید بر او بتابد. برعکس، اندوترم ها می توانند خود را با تولید گرما به صورت متابولیکی و لرزیدن گرم کنند.

    اما برای این که اندوترم ها بتوانند دمای خود را تنظیم کنند، به سوخت کافی نیاز دارند یعنی برای مقابله با اثرات سرما به غذای کافی احتیاج دارند که می تواند هنگام یخ بندان و کمبود مواد غذایی به یک چالش بزرگ تبدیل شود. برای اینکه بسیاری از حیوانات اندوترمی زنده بمانند یک حالتی به نام تورپور (torpor) را تجربه می کنند که در طول آن فرآیندهای فیزیولوژیکی مانند تنفس و ضربان قلب، کند می شوند. دمای بدن در یک نقطه جدید و پایین تر تنظیم می شود. حیواناتی که قادرند دمای بدن و متابولیسم خود را از این طریق تنظیم کنند، اندوترم های هتروترمیک (heterothermic endotherms) نامیده می شوند.

    ولی این موضوعات چه ارتباطی با خواب زمستانی دارند؟ خوب، خواب‌زمستانی در اصل یک سری دوره های تورپور است که هر کدام از آنها چند روز به طول می انجامد. این خواب با تورپور یکروزه که معمولاً در آن دمای بدن و میزان متابولیک بسیار پایین بوده و اغلب فصلی می باشد، فرق دارد. علاوه بر این، حیواناتی که به تورپور روزانه می روند، از خواب بیدار می شوند و مثل همیشه غذا می خورند، در حالی که حیواناتی که به زمستان‌خوابی می روند معمولاً از چربی بدن خودشان یا از غذاهای مخصوص ذخیره شده برای تغذیه استفاده می کنند.

    چه کسی، کجا و کی!؟

    وقتی به تصویری معمولی از خواب زمستانی فکر می کنیم، خرس ها (bear) اولین حیواناتی هستند که ناخودآگاه به ذهن بسیاری از ما خطور می کنند. آنها مانند بسیاری از حیوانات زمستان خواب در ماه های گرم از زیستگاه هایشان خارج شده و در طول یک هفته بالغ بر ۱۳ کیلو انواع توت ها و غذاهای غنی از کربوهیدرات را می خورند. آنها همچنین در طول مدت بیداری شان، مکان خاصی را برای خواب طولانی مدت زمستانی به نام hibernaculum آماده می کنند که یک جای پر از برگ و شاخه می باشد. هنگامی که زمستان فرا می رسد، خرس ها وارد مکان های مخصوص شان می شوند و حدود ۱۰۰ روز آنجا می خوابند بدون اینکه چیزی بخورند، بیاشامند، حرکت کنند، ادرار یا دفع مدفوع کنند و بعد از بیداری، وزن شان کمی کاهش می یابد ولی بازهم انگار هیچ تغییری نکرده اند.

    طرفداران خواب زمستانی، در مورد خواب خرس ها اختلاف دارند. در طول مدت چرت زمستانی خرس ها، دمای بدن آنها فقط ۵ درجه سانتی گراد کاهش می یابد. آنها همچنین می توانند به مناطق اطراف بروند، مادران می توانند به بچه های خود شیر بدهند که این کار کاملاً بر خلاف بدن های منجمد شده و سخت بقیه حیوانات زمستان خواب می باشد. به همین دلیل، برخی از مردم ترجیح می دهند آن را winter sleep بنامند نه hibernation.

    با این وجود، میزان متابولیک خرس ها در این مدت با سایر حیوانات زمستان خواب قابل مقایسه است. قلب آنها تا حدود ۴ ضربان در دقیقه کند می شود و میزان مصرف اکسیژن آنها در حدود ۷۵ درصد کاهش می یابد یعنی خرس ها فقط یک یا دو نفس در دقیقه می کشند. این نشان می دهد که همان فرآیندهای فیزیولوژیکی دخیل در خواب زمستانی در خرس ها نیز نقش دارند.

    حیوانات کوچک مانند جوجه تیغی ها (hedgehogs)، خفاش ها (bats)، همسترها (hamsters) و سنجاب ها (squirrels) هم به چند دلیل تمایل به خوابیدن در زمستان دارند:

    در حالی که خواب زمستانی معمولاً فصلی است، حیوانات زمستان خواب همیشه به مدت طولانی کل زمستان را نمی خوابند. مثلاً خفاش های حشره خوار (Insectivorous bats) غالباً در روزهای گرم زمستان برای خوردن غذا از خواب بیدار می شوند و بعد از خوردن دوباره وارد دوره دیگری از خواب چند روزه می شوند.

    جوجه تیغی های استرالیایی (echidnas) نیز معمولاً در اواسط زمستان برای جفت گیری از خواب بیدار می شوند.

    در مناطق خیلی سرد بسیاری از حیوانات واقعاً خواب زمستانی می روند تا از افت شدید دما جان سالم بدر ببرند. مثلاً سنجاب زمینی قطب شمال آلاسکا، سیبری و کانادا (The Arctic ground squirrel of Alaska, Siberia and Canada) در طی ۷ ماه هوای یخ زده می خوابد و دمای بدن او تقریباً منفی ۳ درجه سانتیگراد کاهش می یابد! جالب است بدانید خون سنجاب ها حتی در این دماهای شدید یخ نمی زند.

    اما خواب‌زمستانی طبق تصورات فقط محدود به تعداد کمی از پستانداران و پرندگان در آب و هوای بسیار سرد نمی شود بلکه در طیف وسیعی از حیوانات از قطب شمال گرفته تا مناطق استوایی نیز این اتفاق می افتد.

    لمور کوتوله دم کوتاه چربی (fat-tailed dwarf lemur) یک پستاندار گرمسیری است که در غرب ماداگاسکار زندگی می کند. او در طول فصل خشک طولانی، زمانی غذا و آب کمیاب است وارد خواب زمستانی می شود. دمِ چربی این حیوان فقط برای نمایش نیست بلکه مستقیماً به عادت های خواب زمستانی‌اش مربوط می شود. لمور در طول بیش از ۸ ماه خواب‌زمستانی که در سوراخ درختی قرار گرفته است، از ذخایر چربی موجود در دم خود برای زنده ماندن استفاده می کند. این لمور نه تنها اولین پستاندار گرمسیری است که به خواب‌زمستانی می رود، بلکه اولین پستاندار از راسته پستانداران نخستین پایه (primate) است که این کار را انجام می دهد، سایر گونه های لمور هم قبل از او این کار را انجام می داده اند.

    خواب زمستانی چه چیزی می تواند به ما بیاموزد؟

    آیا انسان هم می‌تواند برای فرار از شرایط سخت فضا به خواب‌زمستانی برود؟ خواب‌زمستانی چگونه می تواند به انسان کمک کند؟ قطعاً کسب اطلاعاتی از خواب‌زمستانی حیوانات می‌تواند به یافتن راه درمان بسیار از بیماری‌ها منجر شود. از جمله:

    درک این امر می تواند حفظ و انتقال بهتر بافت های انسانی (مثلاً بافت های پیوندی) را امکان پذیر کند.

    درک این امر به طور بالقوه می تواند به ما کمک کند تا از تحلیل ماهیچه‌ها یا عضلات (آتروفی) به دلیل بستری شدن در بیمارستان جلوگیری  و یا اختلالات عضلانی را درمان کنیم.

    درک این امر می تواند به راه های جدیدی برای درمان مشکلات یا بیماری های فساد استخوانی منجر شود.

    سنجاب های زمینی قطب شمال که در بالا به آنها اشاره کردیم، می توانند سرنخ هایی برای درک بیماری آلزایمر ارائه دهند. مانند سایر حیوانات زمستان خواب، متابولیسم و دمای هسته بدن سنجاب ها تا زیر نقطه انجماد آب کاهش می یابد. آنها بطور دوره ای بیدار می شوند تا با لرزیدن، دمای بدن خود را افزایش دهند. در طی خواب زمستانی، مغزهای سنجاب ها تحت فشارهای باورنکردنی قرار می گیرند یعنی نورون ها و اتصالات بین آنها کوچک می شوند. آنها همچنین انعطاف پذیری باورنکردنی را نشان می دهند. در دوره های برانگیختگی و بیداری، سلول های عصبی سنجاب بهبود می یابند و حتی بیشتر از حد معمول شکوفا می شوند و به حالت عادی برمی گردند. تصور می شود که این ریکاوری ممکن است ارتباطی با پروتئینی بنام تایو (tau) داشته باشد که در سلولهای مغزی سنجاب هایی که به خواب زمستانی می روند و مغز افراد مبتلا به آلزایمر وجود دارد. به نوعی سنجاب ها هنگام بیدار شدن قادرند تایو را از مغز خود پاک کنند. اما چطور؟ پاسخ این پرسش می تواند اطلاعات مفیدی در مورد آلزایمر و سایر بیماری های عصبی بدست بدهد.

    آیا درک درستی از خواب زمستانی، انسان را قادر می سازد تا به حالت مشابهی از حالت سکون برود؟ یکی از آزار دهنده ‌ترین چیزها برای فضانوردان در ایستگاه بین المللی فضایی این است که مجبورند تا ۶ ساعت در طول روز ورزش کنند؛ در غیر این صورت استخوان‌های آن‌ها دچار آتروفی خواهد شد. اما فعالیت بدنی در شرایط سفینه‌های فضایی بسیار سخت است.

    اگر فضانوردان می‌توانستند به خواب زمستانی فرو روند، دیگر لازم نبود به فعالیت بدنی در فضا بپردازند. حیواناتی که با استفاده از این تکنیک نیمی از طول سال را می‌خوابند، نه عضلات‌شان ضعیف می‌شود، و نه از پوکی استخوان رنج می‌برند.

    اطلاعاتی که ما می توانیم از خواب‌زمستانی لمورها که از نظر ژنتیکی بسیار شبیه انسان ها هستند بدست بیاوریم می تواند خیلی مفید باشد. با این حال برخی محققان می گویند که ما لزوماً نمی توانیم داده هایی را از حیواناتی که می توانند به طور طبیعی به خواب‌زمستانی فرو روند، استخراج کنیم. با این وجود ما می توانیم چیزهای زیادی از فرآیند توپور بیاموزیم!

    ۱۱ واقعیت جذاب درباره خواب زمستانی

    ۱- خارپشت اروپایی، سنجاب زمینی، نوعی قورباغه‌ی جنگلی، خفاش‌ها، مارها، حلزون ها، لاک پشت ها، جوندگان، خرس‌ها و حتی نوع خاصی از میمون لمور ماداگاسکار جزو حیواناتی هستند که به خواب زمستانی می روند!

    ۲- برخی از گونه ها می توانند بدون این که آسیب ببینند، چندین هفته بدون خوردن هیچ نوع آب و غذایی بخوابند!

    ۳- چربی ذخیره شده در بدن حیوانات زمستان خواب، چربی قهوه‌ای نامیده می شود. خفاش‌ها این چربی را در پشت و میان استخوان‌های شانه ‌خود تولید و ذخیره و سایر پستانداران آن را در شکم خود ذخیره می کنند!

    ۴- پستانداران در طول خواب زمستانی شبیه مرده ها می باشند اما خزندگان شما را می بینند ولی واکنشی نشان نمی دهند!

    ۵- دما و سوخت و ساز بدن‌ خرس‌ها در این مدت کاهش می‌یابد، اما خیلی زود هم می‌توانند از خواب بیدار شوند. به خصوص زمانی که توله‌های خرس ماده در طول مدت این خواب به دنیا آمده باشند!

    ۶- در طول این خواب ضربان قلب خفاش‌ها از ۴۰۰ بار در دقیقه به ۲۵ بار در دقیقه کاهش می یابد و آنها ممکن است در طول مدت شبانه روز تنها ۲۴ بار نفس بکشند!

    ۷- تنفس  قورباغه‌ جنگلی در طول مدت خواب‌زمستانی ‌به طور کلی قطع می‌شود، قلبش از کار می‌ایستد و ۶۵ درصد از مایعات خونش به بلور یا کریستال یخ تبدیل می‌شود!

    ۸- پورویل معمولی تنها پرنده‌ای است که به خواب‌زمستانی واقعی می‌رود. آنها حتی در حالی‌ که روی تخم‌هایشان خوابیده‌اند به خواب طولانی زمستانی فرو می‌روند و وقتی بیدار می‌شوند با چندین جوجه‌ تازه به‌دنیا‌ آمده‌ و گرسنه روبرو می‌شوند! خواب زمستانی پورویل حدود پنج ماه طول می کشد!

    ۹- برخی از حشرات نیز به خواب‌زمستانی می روند و برای گرم نگه داشتن خودشان سوراخ هایی در زمین، زیر پوست درخت و یا کنده های پوسیده درخت ایجاد می کنند!

    ۱۰- اگر در طول مدت خواب زمستانی، هوا خیلی سرد شود بعضی از حیوانات مدت کوتاهی بیدار می شوند و می لرزند تا گرم شوند. حتی با وجود شدت سرمای هوا، حیواناتی که به خواب های  زمستانی می روند ممکن است هر چند هفته یک بار، مدت زمان کوتاهی از خواب بیدار شده تا به دستشویی بروند و در صورت وجود، کمی غذا بخورند!

    ۱۱- برخی از حیوانات مثل ماهی ها، قورباغه ها و لاک پشت ها که هیچ راهی برای گرم نگه داشتن خودشان در زمستان ندارند، در زیر چوب ها، سنگ ها و برگ های افتاده پناه می گیرند. هنگامی که هوا سرد می شود، آنها به پایین دریاچه ها و حوضچه ها می روند و برخی حتی در داخل گل پناه می گیرند!

    منبع مطلب : eafworld.com

    مدیر محترم سایت eafworld.com لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    خواب زمستانی چیست و نکته‌هایی جالب درباره آن

    خواب زمستانی چیست و نکته‌هایی جالب درباره آن

    فصل سرما که نزدیک می‌شود بعضی از جانوران به دنبال یافتن غذا به سرزمین‌های گرم‌تر مهاجرت می‌کنند، اما بعضی دیگر ترجیح می‌دهند به جای طی صدها و هزارها کیلومتر مسیر، همان جایی که هستند بمانند و به خواب زمستانی فرو بروند.

    خواب زمستانی به آن راحتی‌ها که فکر می‌کنید نیست. به خصوص اگر از خواب بیدار شوید و ببینید مادر شده‌اید و مجبورید چندین بچه گرسنه را سیر کنید! این نوع خواب، بیشتر شبیه یک سکته مغزی است! تا آن جایی که اکسیژن مورد نیاز قشر خاکستری مغز تا دو درصد حالت طبیعی کاهش پیدا می‌کند یا ضربان قلبی که در حالت طبیعی ۳۰۰ بار در دقیقه بوده است به ۳ یا ۴ ضربان در دقیقه می‌رسد. با این واقعیت‌ها شاید کمتر دل‌تان بخواهد در زمستان به خواب طولانی بروید و راحت‌تر راضی بشوید فردا صبح دوباره تختخواب گرم‌تان را رها کنید و سر کارهای روزانه بروید!

    خواب زمستانی

    خواب زمستانی سبک!

    برخی از انواع خرس‌ها به خواب زمستانی می‌روند. این را همه‌مان می‌دانیم. اما چهار نوع خرسی در دنیا (خرس‌های قهوه‌ای، آسیایی، قطبی و خرس سیاه آمریکایی) درواقع از آن خواب زمستانی رونده‌های واقعی نیستند. خرس‌ها دما و سوخت و ساز بدن‌شان به نسبت روزهای دیگر سال کاهش می‌یابد، اما خیلی زود هم می‌توانند از خواب بیدار شوند. به خصوص زمانی که توله‌های خرسی ماده در طول خواب زمستانی دنیا آمده باشند. آن وقت است که خرس مادر کافی است احساس خطر کند! مطمئن باشید که فرد مزاحم بعید است بتواند به این راحتی فرار کند.

    جانورانی که به خواب زمستانی واقعی می‌روند

    برخی جانوران مانند خارپشت اروپایی، سنجاب زمینی، نوعی قورباغه‌ی جنگلی، برخی خفاش‌ها، مارها، حلزون‌ها و لاک‌پشت‌ها واقعا به خواب طولانی زمستانی می‌روند. پستاندارانی که به خواب زمستانی واقعی می‌روند باید راهی پیدا کنند تا هر چند روز یا چند هفته یک بار گرم شوند تا در طول این خواب طولانی تبدیل به بستنی یخی نشوند! هر جانور به شکلی این کار را انجام می‌دهد:

    خواب زمستانی سنجاب‌های زیرزمینی

    سنجاب‌های زیرزمینی قطبی

    مارموت

    مارموت

    خوابی نزدیک به مرگ

    خواب زمستانی، خوابی نزدیک به مرگ است. بدن هر جانور به شکلی فعالیت و سوخت و ساز خود را به حداقل می‌رساند:

    قورباغه جنگلی

    قورباغه جنگلی

    خواب زمستانی

    پورویل معمولی

    خارپشت اروپایی

    خارپشت اروپایی

    جانوران در طول خواب زمستانی خواب می‌بینند؟

    پاسخ منفی است. در طول خواب زمستانی بدن جانوران سردتر از آن است که بتوانند جریان‌های الکتریکی مرتبط با خواب دیدن را تولید کنند. طبق پژوهش‌هایی که تا امروز انجام شده است تنها یک استثنا وجود دارد. لمور کوتوله دم‌کلفت زمانی طولانی در مرحله‌ای از خواب معروف به «حرکت تند چشم‌ها REM» می‌ماند. در این مرحله ذهن ما فعال و بدن‌مان خواب است. بیشتر رویاها در این مرحله دیده می‌شوند.

    خرس‌ها ممکن است کمک کنند ما به ماه برویم!

    از کودکی شنیده‌ایم که خرس‌ها در طول زمستان به خواب می‌روند. اما در واقع بیدار هستند و سوخت و ساز بدن‌شان بسیار کاهش می‌یابد. دانشمندان در حال مطالعه روی این پدیده هستند تا شاید بتوانند فضانوردان را تا رسیدن به مریخ به خواب زمستانی ببرند.

    خواب زمستانی برای کمک به بیماران

    وزن جانوران در طول چند ماه به سرعت بالا می‌رود و بعد مدتی طولانی به خواب زمستانی می‌روند. اما زمانی که از خواب بیدار می‌شوند اندام‌های مختلف بدن‌شان سالم است. زیست‌شناسان در حال مطالعه‌ خواب زمستانی هستند تا شاید راه حلی برای پیشگیری از پوکی استخوان و دیابت نوع دوم پیدا کنند، به بیمارانی که کلیه‌ خود را از دست داده‌اند کمک کنند و زمان ماندگاری اندام‌های قابل پیوند زدن را افزایش دهند.

    با کتاب‌ها به استقبال خواب زمستانی بروید!

    شب‌های طولانی زمستانی جان می‌دهد برای لم دادن در یک جای گرم و نرم و کتاب خواندن همراه کودکان. به خصوص کتاب‌هایی که داستان‌هایی گیرا و دلچسب دارند، اگر به خواب زمستانی هم ربط داشته باشد که چه بهتر. «خرسی که می‌خواست قصه بگوید» یکی از این کتاب‌هاست. بعد از خواندن‌اش می‌توانید اطلاعات جالبی را که درباره خواب زمستانی می‌دانید، برای کودکان بگویید یا آن‌ها را تشویق به پژوهش و جستجو کنید و به عنوان مثال همراه هم این مقاله کتابک را بخوانید.

    خرسی که می‌خواست قصه بگوید

    منبع مطلب : ketabak.org

    مدیر محترم سایت ketabak.org لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    ناشناس 9 روز قبل
    0

    شعله میکشد

    احسین علیمحمدی احمد هستم 1 ماه قبل
    0

    بعضی از حیوانات برای صرفه جویی درانرژی در زمستان این کار انجام میدهند

    وحید 6 ماه قبل
    0

    ببخشید کسی پیام را می دونه

    به تو چه 7 ماه قبل
    0

    کیرم تو کس ننت

    چرا از ساین من اسکی میری

    مهدی 2 سال قبل
    -1

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    -2
    به تو چه 7 ماه قبل

    سس عمت

    برای ارسال نظر کلیک کنید