توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    در توصیف باید به چه خصوصیاتی توجه کرد

    1 بازدید

    در توصیف باید به چه خصوصیاتی توجه کرد را از سایت هاب گرام دریافت کنید.

    ساده نویسی

    ساده نویسی

    توصیف خوب فقط ردیف کردن صفت و موصوف نیست. توصیف در واقع جزئی نگری همراه با عینیت گرایی است.

    چند فوت برای نوشتن یک توصیف خوب:

    از صفت خاص استفاده کنید:

    کلمات هم برای خودشان انرژی دارند. انرژی بسیاری از کلمات (و صفت ها) به دلیل استفاده بیش از حد آنها در طول تاریخ گرفته شده است. تا دلتان بخواهد از این ترکیبات داریم. مثلاً: بهشت برین(از ادبیات قدیم) و لاله سرخ(از ادبیات معاصر) و قس علی هذا. بهتر است به ترکیبات جدید رو بیاورید.

    در انتها خواهم گفت که در استفاده از صفت خاص(و هر چیز دیگر) هم زیاده روی نباید کرد. چون قند خون متن را بالا می برد و این موجب مرض است.

    کلی گویی نکنید:

    رنگ سفید را در نظر بگیرید. اگر بخواهید چیزی را با رنگ سفیدش توصیف کنید، آنقدر باید جزئی شوید که مثل این باشد که همان شی در برابر مخاطب قرار گرفته. سفید هم انواعی دارد: شیری، برفی، براق و... دقیقاً جزئیات را بنویسید. در توصیف یک چیز باید آنقدر جزئی شد که توصیفات منحصر به همان شی باشد. باید حجاب بین آنچه می بینید و می نویسید را بردارید.

    از همه حواستان استفاده کنید:

    چرا از همه نعمت هایی که خدا به ما داده است، برای درک کردن و بعد هم توصیف کردن استفاده نمی کنیم؟ درست است که بیشتر اطلاعاتِ ورودی انسان از راه چشم است، ولی چرا از بقیه حواس استفاده نکنیم؟ توصیف فقط دیدن نیست. لمس کردن، بو کردن، مزه کردن، شنیدن و حتی چیزی که به آن می گویند «حس ششم» هم جزو توصیف است. اگر همه اینها در کنار هم باشند موصوف را بهتر می توان توصیف کرد. متنی که توصیف یک میدان شلوغ و کثیف شهر است باید بوی گند فاضلاب و یا دود ماشین بدهد، باید پر از صدای بوق ماشین ها باشد.

    سر صحنه حاضر باشید:

    از نزدیک ببینید و بعد بنویسید. برای توصیف واقعیات از آنها تصویر خیالی نسازید. توی اتاقتان ننشینید، بروید بیرون هوایی به کله تان بخورد. باید طوری توصیف کنید که مخاطب فکر کند سر صحنه حاضر است و دارد قضیه را با چشم (و دیگر حواس) می بیند. تا از نزدیک نبینید به جزئیات ماجرا پی نمی برید.

    فعل هم جان دارد:

    این قدر به صفت فکر نکنید. با یک تیر دو نشان بزنید. یک فعل خوب بیاورید تا نقش فعلی اش را بازی کند و به جمله مفهوم بدهد. فعل باید جاندار باشد تا بتواند توصیف کننده خوبی هم باشد. می شود گفت: صبح شد. خیلی بی حس و ساکت و تخت. و می شود گفت: خورشید بالا آمد. فعل جاندار شد، تخت نیست، حرکت دارد.

    هویتِ شناسنامه ای جمله:

    تا جایی که می توانید از فعل مجهول استفاده نکنید. جمله باید پدر و مادر داشته باشد. فاعلِ فعل مجهول قبلاً مفعول بوده است. فعل مجهول تخت و بی حرکت و منفعل و مرده است. بیشتر از این مسأله را باز نمی کنم. امیدوارم خودتان درک کنید. البته در مصرف افعال جاندار هم زیاده روی نکنید. عدالت را رعایت و از همه ظرفیت های جمله استفاده کنید.

    زیاده روی نکنید:

    کلمات به تنهایی تاریک هستند و برای اینکه بتوان آنها را روشن کرد، باید از صفت مرغوب (که مثل لامپ کم مصرفهای جدید است) استفاده کرد. صفتی که هر کلمه را به اندازه خودش توصیف کند نه کمتر و نه بیشتر. اگر متن را خیلی روشن کنید چشم را می زند. مثل این است که خودکاری را دست گرفته باشی و بخواهی به جزئیاتش توجه کنی. بعد از مدت کوتاهی همه جزئیات را می فهمی و دیگر از نگاه کردن به آن حالت به هم می خورد. حالا اگر چیزی را زیادی توصیف کنی، حتی توصیف خوب، مخاطب همین حال را خواهد داشت.

    منبع مطلب : sadehroshan.blogsky.com

    مدیر محترم سایت sadehroshan.blogsky.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    آشنایی با مهارت های نگارشی

    1-تبدیل گفتار به نوشتار،باید توجه داشته باشیم :

    الف)کلمات شکسته به کار نبریم             ب)مطالب زاید زا ید را حذف کنیم

    ج)از تکرار بپرهیزیم                          د)اصل رسایی نوشته را رعایت کنیم

    2-در نوشتن باید به اصل ساده نویسی و کوتاهی جملات توجه کنیم، زیرا مفهوم را زودتر و بهتر می رسانند.اما باید دقت کنیم مطالب اصلی فراموش نشود.

    3-نوشته ی ما باید اجزای اصلی چیزی را که درباره ی آن می نویسیم، در برگیرد، آن چنان که گویی خواننده آن را در مقابل خود می بیند.

    4-اگر بخواهیم چیزی را توصیف کنیم، باید به اندازه ، رنگ ، بو، لطافت وزبری ، دوری و نزدیکی و سایر خصوصیات آن توجه کنیم.

    5-برای نشان دادن ظاهر یک فرد، از ویژگی های ظاهری مثل اعضای چهره، قد، چاقی و لاغری او صحبت کنیم و برای توصیف حالات روحی و عاطفی فرد، به رفتار او با دیگران توجه می کنیم.

    6-یاد داشت کردن خاطرات روزانه، شرح حال، بازسازیی وقایع و رویدادها، خلاصه نویسی، گزارش ونامه نگاری از راه های مؤثّر برای تقویت مهارت نویسندگی است.

    7-برای خیال انگیز کردن نوشته می توان از شیوه ی جان بخشیدن به اشیا استفاده کرد.

    8-«انتخاب مناسب ترین واژه» از نکاتی است که هنگام نوشتن همواره باید به آن توجه داشته باشیم.

    9-باید عناصر زیبایی سخن(تشبیه، جان بخشی، مراعات نظیر، تضاد، تلمیح، کنایه و ...) را بشناسیم تابتوانیم آ ن ها را در نوشته های خود به کار ببریم.

    10-علایم نشانه گذاری را رعایت کنیم،زیرادر انتقال مفاهیم و درست خوانی و درک نوشته مؤثر است.

    11-از شاخ و برگ دادن بی مورد به مطالب و عبارت های فضل فروشانه بپرهیزیم.

    12-در توصیف از حواس پنجگانه ی خود به خوبی بهره بگیریم.

    13-با مطالعه کتاب های داستانی و شرح احوال و خاطرات بزرگان، در پرورش ذهن وگنجینه ی لغات  خود بکوشیم. 

    14-از حکایات، مثل ها، کلمات قصار و اشعار مناسب در صورت لزوم استفاده کنیم.

    15-یک متن جذاب، باید دارای سه ویژگی: آغاز نیکو، پیوستگی و انسجام محتوا و پایانی مناسب داشته باشد که باید بین این بخش ها هماهنگی ایجاد کنیم.

    16-از توصیف، تخیل و فضا سازی به فراخور نوشته استفاده کنیم.

    17-در نوشته های ساده (زبانی) بهتر است از آرایه های ادبی استفاده نکنیم. 

                

      18-تهیه پیش نویس خوانا ودرست از نوشته وبازخوانی و اصلاح آن باعث کاستن از اشتباهات وکامل کردن متن نوشته مان می شود.

    19-نوع نگارش یک نوشته باید یک دست باشد.به طور مثال ،اگر سبک بیان نوشته ادیبانه است،یکباره نباید سخنان عامیانه ومبتذل به کار ببریم.

    20-به یکسان بودن املای واژه ها توجه کنیم.

    21-نکات دستوری وترتیب اجزای جمله از ویژگی های مهم نوشته است که باید رعایت کنیم.

    22- با برگرداندن نظم به نثرذهن و دست خود  را برای نوشتن به فارسی معیار روان کنیم.

    منبع مطلب : adabiat5421.blogfa.com

    مدیر محترم سایت adabiat5421.blogfa.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    مراحل نویسندگی

    ¨      -نکات کلیدی =هنگام نوشتن ازکلمه های گفتاری و شکسته خوداری کنید ،از تکرار زیاد کلمه ها بپرهیزید ،ساده وخوانا بنویسید ـ در به کار گیری کلمه ها هنگام نوشتن باید بسیار دقت کنید  به نمونه های زیر دقت کنید

    ¨      صبح،او را دیدم                                     

    ¨      بامداد،او رادیدم

    ¨      پگاه،او را دیدم

    ¨      (همیشه هر نوشته از چند جمله ی به هم پیوسته درست شده است .در هنگام نوشتن باید به ساده نویسی و کوتاهی جمله توجّه کنیم )

    ¨      ۲-بهره گیری از حس  های پنجگانه=برای این که نویسنده  ی خوبی باشیم ،لازم است=

    ¨      همه چیز را خوب ودقیق، ببینید(خوب دیدن )

    ¨      خوب ودقیق  ،گوش بدهید (خوب شنیدن)

    ¨      نسبت  به بو ،مزه و طعم اشیاء حساس ودقیق باشید (تقویت حس چشایی و بویایی )

    ¨      گاهی به کمک حس لامسه پدیده ها و اشیاء را بشناسید (تقویت حس لامسه )

    ¨      پس مقدمه ی خوب نوشتن ،خوب دیدن ،خوب شنیدن ودقت در پدیده ها و استفاده از حس بویایی چشایی ولامسه است .

    ¨      گزارش نویسی  = گزارش ،  نوشته ای است که در آن به توضیح و بیان ویژگی ها و جز ئیات  شنیده ها و دیده های خود می پردازد 

    ¨      شرح حال نویسی =یکی از را های تمرین در نویسندگی ،نوشتن شرح حال است.در  شرح حال نویسی به این نکته هاتوجه

              کنید:

    ¨      ¤ زمان و محل تولد ،محل زندگی ،ویژگی های اخلاقی و جسمی

    ¨      وقایع مهم زندگی و .....  توجه بسیار بسیار زیادی داشته باشید

    ¨      -خاطره نویسی (یاداشت های روزانه ) = برای پرورش توان نویسندگی و بهتر نوشتن ،باید فراوان بخوانید وبسیار بنویسی .

    ¨      یاداشت کردن رویدادهای روزانه و نوشتن خاطرات ،تمرین مناسبی است که به ما کمک میکند

         تا نویسنده ی توانایی بشویم 

    ¨      خلاصه نویسی =یکی دیگر از راه های رسیدن به مهارت در نویسندگی ،خلاصه نویسی است . در خلاصه نویسی باید

        مطالب مهم و اصلی متن را ذکر کنید و از نوشتن جزئیات چشم بپوشید.

    ¨      -مقایسه =یکی از راه های پرورش و تقویت توانایی نوشتن ،به کار گیری مقایسه است . مقایسه ،بیان تفاوت ها و شباهت های میان دو یا چند چیز است .

    ¨      تشبیه =همان گونه که آموختیم شبیه آن است که کسی یا چیزی به کسی یا چیز دیگر

       مانند شود . یکی از عناصر که در زیبایی و اثر گذار بودن نوشته به نویسنده کمک می کند ،به کاربردن تشبیه است .

    ¨      توصیف=یکی از راه های تمرین وتقویت نویسندگی بهره گیری از توصیف است . توصیف ، بیان ویژگی های یک چیز

    ¨       است . در توصیف باید به رنگ ،  بو ، نرمی درشتی ، فاصله و دیگر خصوصیات ،توجه کرد . توصیف دقیق ، سبب

     می شودخواننده ،به آسانی ،شیء مورد نظر را در ذهن خود بازسازی کن

    ¨      باز سازی =  هر گاه ، موضوعی قدیمی یا مطلبی از متون گذشته را با شاخ و برگ و شکلی تازه تری بنویسیم ، آن را باز

    ¨       سازی کرده ایم ،باز سازی وقایع و رویدادها یکی از راه های تمرین وتقویت نویسندگی است .می توان رویدادهای کوچک

    ¨      را به صورت یک داستان کوتاه باز سازی کرد

    ¨      لطیفه ی  ادبی = یکی از چیز هایی که به زیبایی و لطف نوشته می افزاید ، استفاده از لطیفه است . لطیفه سخنی کوتاه و پر معنا است که به سادگی فهمیده می شود . لطیفه ها

    ¨      معمولأ آمیخته به طنز و حکمت و اندرز هستند و در قالب حکایت ظاهر می شوند

    زیاد مطالعه کنیم. 
    مطالعه نمودن علاوه بر آنکه سطح دانایی را بالاتر می برد، به طور ناخودآگاه شما را برای نوشتن آماده ساخته، به آن علاقه‌مند می کند. همچنین پیشنهاد می شود اگر قصد نوشتن از موضوع خاصی را دارید، یک یا دو روز دست نگه داشته و فقط در خصوص آن مطلب با خود بحث نمایید.
                                                                                                                                              
     نقد کنیم حتی فقط برای خود
    تلاش نمایید ایرادات متن مورد مطالعه را بیابید! با خود فکر کنید اگر نویسنده متن، دوست صمیمی شما بود و مایل بودید به پیشرفت او کمک کنید، چه نکته ای را برای بهتر کردن متن، به او می گفتید.
                                                                                                                                              
     
    خاطره،متن،دلنوشته... فقط بنویسید! 
    مهم نیست که نوشته های شما هیچگاه خوانده نشوند! حتی مهم نیست که "خودتان" هم از آن خوشتان نیاید!... مهم این است که شما ایده هایتان را در محلی ذخیره می نمایید و روزی که نویسنده‌ای ماهر شدید، از آنها ایده می گیرید و با اینکار تمرین خود را نیز افزایش می دهید.
                                                                                                                                              
    تفکیک نکنید. 
    نوشته های خود را دسته بندی نکنید! هرچه را که به ذهنتان رسید، در اولین محل نگارش که در دسترس‌تان است، یادداشت نمایید.

    هیچگاه کلمات را به بهانه یافتن دفترِ متن یا دفتر خاطراتتان، اسیر نکنید! کلمات از اسارت بدشان می آید و می‌گریزند!


       مراقب احساستان باشید. 
    گاه احساس غم، متنی را خلق می‌کند که در زیبایی همانند ندارد، اما گاه این احساس آنقدر زیاده می‌شود که تلخی نوشته را از حد گذرانده، آنرا غیر قابل نوشیدن می‌کند؛ این مطلب در خصوص سایر احساس‌ها نیز صدق می‌کند.

                                                                                                                                             

     متنفر نباشید. 
    مهم نیست این نفرت از بوی یک عطر باشد یا از یک انسان نما! مهم آن است که قلم شما قلب شما را خواهد نوشت، شما با قلم خود با قلب خواننده ارتباط برقرار می‌کنید، هیچ انسانی از حس"نفرت" و احساس‌هایی مشابه با آن خوشش نمی آید!


                                                                                                                                             
     در جریان باشید. همانطور که آب پاک، با توقف زیاد؛ به جای پاک کردن، ناپاک می‌کند؛ ذهن پاک نیز در ایستایی،استواری خویش را از دست می‌دهد! این مهم نیست که مسیر حرکت‌تان موافق با هدف نگارشی شما باشد، مهم آن است که راه شما سرسبز باشد. (همان صراط المستقیم)
                                                                                                                                              
      از آنچه می دانید بنویسید
    علم،عقل و احساس شما همراه با سیاهی قلمتان جاری می شود، بنابراین، اگر به چیزی اعتقاد ندارید، از آن ننویسید! اگر فکر می‌کنید علم شما در خصوص مطلب یا احساسی، کامل نیست؛ برای نوشتن "متن نهایی" صبر کنید. (لازم به ذکر است نوشته های شخصی شما که در بند سه به آن اشاره شد، لازم است که در حد علم شما باشد، این نوع از نوشتن، حد ابتدایی؛ و نگارش برای متون ویژه مانند آنچه در بند یک به آن اشاره شد؛ نوشتۀ نهایی! نامیده شده است.) 

       نوشته های خود را بارها و بارها بخوانید. 
    این کار باعث می شود، ایرادات کار خود را بفهمید، علاوه بر آن موجب خوب"تر" و کامل"تر"شدن نوشته شما خواهد شد. 
     همیشه بدنبال دلیلی برای نوشتن باشید. 
    ذهن شما همیشه آمادۀ انجام کاری است که شما مایل به انجام آن هستید؛ به همین جهت فکر کردن زیاد شما در خصوص برای نوشتن؛ ذهن شما را خلاق و آماده می‌سازد.

                                                                                                    
    علت نوشتن را بدانید. 
    عده‌ای گمان می کنند "نگارش" فایده ای ندارد! مگر برای افرادی که آنرا به عنوان حرفۀ خویش برگزیده اند؛! این تصور کاملا اشتباه است! نوشتن یک تمرین فکر است! اگر همیشه این مطلب را در نظر داشته باشید، عادت می کنید به گفتار و افکار خود اهمیت بدهید. علاوه بر آن، ایجاد علاقه به نوشتن در کودکان، آنها را مبتکر و جستجوگر می‌کند!

       ساده بنویسید اما سر سری، هرگز! نیازی نیست در پی کلمات ثقیلِ ادبی باشید! حتی در یک متن ادبی کثرت این واژگان لزومی ندارد! تمرکز روی این هدف؛ شما را از مسیر اصلیِ متن دور می نماید. البته نوشتۀ شما هیچگاه نباید از مسیر اصلی -بیش از حد- دور شود!
                                                                                                                                              
     
     زیاد صحبت کنید. صحبت کردن با دوستان و آشنایان باعث می‌شود گفتار شما به اندازۀ یک نوشته، روان و صریح باشد. در حین صحبت کردن، اشکالهای کلامی که برای عده ای تبدیل به عادت شده است، سریع‌تر نمایان می شود. 
    متن فوق در خصوص آغاز به نوشتن بود. وقتی نوشتن را آغاز نمودید، در صورت تمایل می‌توانید آنرا به صورت حرفه‌ای ارتقا، و ادامه دهید و یا تنها از مزایای یک نویسندۀ ساده بودن، بهره ببرید.

    خلاصه کنید. حتی در حد نوشتن اولیه" با نوشتن آشنا نیستید، یک رمان زیبا را خوانده و آنرا به طور خلاصه، بازنویسی کنید. حتی اگر در نوشتن به مراحل بالاتر رسیده ‌اید، باز هم از خلاصه نویسی غافل نشوید! زیرا اغلب متونی که زودتر و زیباتر، مقصود خود را بیان می کنند، دلنشین تر هستند.

    پایگاه اینترنتی: مراحل نویسندگی
                                                                                                        


                                                                                                                                     
                                                                                                    

    منبع مطلب : tafakorekhallagh.blogfa.com

    مدیر محترم سایت tafakorekhallagh.blogfa.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    ناشناس 29 روز قبل
    0

    رنگ

    جنس

    زیبایی

    دانش 29 روز قبل
    1

    توصیف یعنی وصف کردن یک وسیله.

    در توصیف باید به نکاتی اهمیت بسزایی داد مثل :رنگ ،جنس،زیبایی.

    H.R.H 1 سال قبل
    0

    درستش رو میدونید؟

    مهسا 2 سال قبل
    -2

    خیلی بده آدم رو کلک نیزنن🖕🖕🖕علو زو

    مهدی 2 سال قبل
    2

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید