توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    عنصری که در صنایع کبریت سازی کاربرد دارد

    1 بازدید

    عنصری که در صنایع کبریت سازی کاربرد دارد را از سایت هاب گرام دریافت کنید.

    کبریت

    کبریت

    کِبریت، چوب کوچک و باریکی است که در نوک آن گوگرد یا دیگر مواد شیمیایی است، که با خراشیدن یا اصطکاک بر روی بدنه قوطی و جعبه نگه دارندهٔ آن برافروخته و آتش می‌گیرد.[۱]

    نام[ویرایش]

    واژه گرمیت (گر+میت) به معنی کبریت است که هم‌اکنون مردمان لرستان و کردستان آن را به کار می‌برند. کرمیت یا گرمیت ساخته شده از ریشه گر به معنای گُرگرفتن گرم (گر+ام=همراه) شدن و میت که پسوند جایگاه و جای دادن است. واژه گرمیت در سنسکریت به گونهٔ घर्मित gharmita و به معنی و چم stand to heat آمده‌است. برخی نیز بران هستند که واژه کبریت از واژهٔ اکدی کوپریتو برساخته شده‌است.

    پیشینه[ویرایش]

    در گذشته برای روشن کردن آتش، یک چوب نوک تیز یا مته ویژه ای را که برای همین کار درست شده را روی یک صفحه یا تخته پهن می‌چرخاندند و پهلوی آن ماده خشکی مانند مو یا کهنه یا ریشه و چوب‌های پوسیده قرار می‌دادند و آن را آن چنان می‌چرخانند تا گرمی برآمده بانی آتش زدن ماده نامبرده می‌شد. در برخی تیره‌های نیمه شاروند کنونی نیز با سنگ آتش‌زنه و آهن آتش روشن می‌کنند.

    در گذشته هم‌چنین از پاره چوب‌های باریک یا چوب شاهدانه، کبریت ساخته می‌شد که یک یا دو سر آن را در گوگرد گداخته فروکرده‌بودند که در برخورد با ماده افروخته آتش می‌گرفته‌است. درخورد سه سده پیش دانشمندان راه‌های ویژه و کارامدی برای بدست آوردن آتش پیدا کردند از ان راه‌ها یکی انه اندکی سولفور را درآمیخته ای از کلرات دو پتاسیم و قند افکند از این کنش شعله‌ای یا افروزه ای افروخته شد. پس از آن یکی دیگر از دانشمندان اندکی سولفور را بر نوک چوبی مالید و آنرا کمی در اسید سولفوریک نگاه داشت سپس اندکی کلرات دو پتاسیم و قند فراهم کرده چوب نامبرده را در آن فرو برد در این هنگام واکنش‌های شیمیایی

    ی بانی افروخته شدن سولفور گشت و چوب نیز آتش گرفت.

    این روش بسیار گران انجام می‌شد و تنها پولداران می‌توانستند از آن بهره ببرند و افزون بر این توأم با خطرات و گزندهایی هم بود چون آتش را به پیرامون پرتاب می‌کرد و بیشتر زمانها می‌توانست جامهٔ کسان را بسوزاند.

    نخستین کبریت شیمیایی در سال ۱۸۲۷ میلادی بدست «جان واکر» برساخته شد. والکر در آزمایشگاهش هنگامیکه داشت هم می‌زد ظرفی از مواد شیمیایی را که از تکه چوبی برای هم زدن آمیخته‌ای از آنتیموان سولفیت، پتاسیم کلرات، صمغ و نشاسته بکار برده بود. پس از این که چوب را از آوند مواد شیمیایی بیرون کشید برای پاک کردن مواد چسبیده به چوب، آن را روی میز کشید و با شگفتی دریافت ک چوب آتش گرفت. بدین گونه والکر برای نخستین بار کبریت اصطکاکی یا خراشیدنی را پیدا کرد.[۲] این کبریت‌ها چوب‌های باریکی بودند که سرهای آن‌ها نخست گوگردی شده و سپس در کلرات پتاسیم و رصن و گوگرد اکسیژنه آغشته می‌شد و در آخر در محلول اسید سولفوریک فرو برده می‌شد. در سال ۱۸۳۰ میلادی شارل سوریای فرانسوی کبریت فسفری را نوآوری کرد که با فسفر سفید ساخته می‌شد. او نادانسته یکی از کبریت‌ها را به دیواره‌ای که از فسفر سفید پوشیده شده بود مالش داد و دید که کبریت بی درنگ برافروخته گردید.

    سپس این کبریت به کبریتی دگر شد که درپی مالش با کاغذ شیشه‌ای آتش می‌گرفت. امروزه کمابیش میلیون‌ها کبریتی که در جهان بکار برده می‌شود همه از راه مالش آتش روشن می‌کنند. خمیر این کبریت‌ها از کلرات پتاسیم، سولفور آنتیمون و آب صمغ بود. به دلیل خطر و گزند کاربرد از فسفر سفید کارل رانس و لوندسترم فسفر بی‌شکل، را که آمیخته‌ای از فسفر سفید و قرمز بود را به کار بردند.

    با این روی آلمهنی‌ها سرفرازی این اختراع را برای کامرر می‌دانند و اتریشی‌ها و مجارها نیز آن را به اتین رومر و پرشل برمیبندند. نخستین کارخانهٔ کبریت‌سازی جهان ب میانجی کامرر آلمهنی در سال ۱۸۳۲ میلادی ساخته شد.

    ایرانیان در گذشته چوب خشکی را که به آب گوگرد آغشته شده و سپس خشک می‌شد را کبریت می‌گفتند این کبریت‌ها با کمترین گرمایی افروخته می‌شد.[۳][۴] نخستین کارخانه کبریت در ایران کبریت توکلی است.

    قوطی کبریت[ویرایش]

    قوطی کبریت یا جعبهٔ کبریت، جعبه کوچک مقوایی (در گذشته از چوب نازک) است که به دو طرف سطح خارجی آن کاغذی نازک می‌چسبانند. طول این جعبه حدود ۵ سانتی‌متر، عرضش حدود ۳ سانتی‌متر و ارتفاعش حدود یک و نیم سانتی‌متر است که به‌طور میانگین ۴۰ عدد چوب کبریت در آن می‌چینند. دو پهلوی این جعبه سنباده مانند و زبر است، تا کبریت پس از کشیده شدن بر آن سطح آتش گیرد.

    چوب کبریت[ویرایش]

    قطعه چوب باریک کوتاه با طول حدود چهار سانتی‌متر که یک سر آن به خمیر کبریت آغشته‌است. در سال ۱۹۴۰میلادی کبریتهایی در دانمارک با طول حدود سی سانتیمتر ساخته شد. در سال ۱۸۳۳ در آلمان کبریتهایی با قطر پنج میلیمتر و طول بیست سانتیمتر ساخته می‌شد. در سال ۱۹۷۳ میلادی یک شرکت آمریکایی بنام انی تولز کبریتهایی با طول یک متر تولید کرد.

    پانویس[ویرایش]

    منابع[ویرایش]

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    کبریت چگونه ساخته می شود؟

    کبریت چگونه ساخته می شود؟

    اولین کبریت در سال ۱۸۲۷ میلادی توسط یک داروساز انگلیسی به نام جان والکر ساخته شد. این کبریت عبارت بود از یک چوب کبریت که نوک آن با کلرید پتاسیم، سولفید آنتیموآن، صمغ عربی و نشاسته پوشانده شده بود. هنگام روشن کردن این نوع کبریت، به اطراف جرقه پرتاب می شد. یک شیمیدان سوئدی به نام گوستاو ای. پاش در سال ۱۸۴۴ میلادی اولین کبریت بی خطر را ابداع کرد.

    فسفر قرمز ماده اصلی مورد استفاده در صنعت کبریت سازی است. کبریت ها به دو گروه عمده تقسیم می شوند که عبارتند از: کبریت های اصطکاکی و کبریت های بی خطر.

    کبریت های اصطکاکی احتیاجی به ماده رنگی مخصوص کناره قوطی کبریت ندارند. این نوع کبریت ها را به هر نقطه که بزنیم آتش می گیرند. نوک کبریت های اصطکاکی دارای مخلوطی از سولفید فسفر و یک ماده اکسید کننده است.

    در کبریت بی خطر، عناصر لازم برای ایجاد آتش از هم جدا می شوند. به این ترتیب که یک قسمت در نوک چوب کبریت و قسمت دیگر در کناره قوطی کبریت قرار می گیرد. ماده رنگی کناره قوطی کبریت مخلوطی از فسفر قرمز و سنباده است. سنباده برای افزایش اصطکاک و در نتیجه افزایش انرژی گرمایی بکار می رود.

    نوک چوب کبریت حاوی کلرید پتاسیم است. اصطکاک سر چوب کبریت با بدنه قوطی، موجب آتش گرفتن کبریت می شود.

    منابع

    مقاله علمی و آموزشی «کبریت چگونه ساخته می شود؟»، نتیجه ی تحقیق و پژوهش، گردآوری، ترجمه و نگارش هیئت تحریریه علمی پورتال یو سی (شما می توانید) می باشد. در این راستا کتاب چرا، چطور، چگونه؟، نوشته ی دکتر سونیتا گوپتا و دکتر نینا آگراوال و ترجمه پریسا همایون روز و پریچهر همایون روز از موسسه نشر و تحقیقات ذکر، منتشر شده در تیر ۱۳۹۳ با شابک ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۷-۲۲۱-۶ به عنوان منبع اصلی مورد استفاده قرار گرفته است.

    منبع مطلب : youc.ir

    مدیر محترم سایت youc.ir لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مسی 14 روز قبل
    0

    گوگرد

    ناشناس 29 روز قبل
    1

    ماده ی معدنی مانند فلز که در صنعت برای ساخت کبزیت ودر طب برای معالجه بیماری های پوستی کاربرد دارد

    مهدی 1 سال قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید