توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    فرهنگ بومی اصفهان درس آزاد کلاس چهارم

    1 بازدید

    فرهنگ بومی اصفهان درس آزاد کلاس چهارم را از سایت هاب گرام دریافت کنید.

    فرهنگ قومی و بومی اصفهان

    فرهنگ قومی و بومی اصفهان

    همه چیز درباره تاریخچه، فرهنگ و ادبیات بومی و قومی استان اصفهان

    تحقیق اصفهان

    اِصفَهان شهری باستانی در مرکز ایران است. این شهر مرکز استان اصفهان و نیز مرکز شهرستان اصفهان است. اصفهان، سومین شهر پهناور ایران پس از تهران، مشهد و سومین شهر پرجمعیت ایران پس از تهران و مشهد است. این شهر در میان سال‌های ۱۰۵۰ تا ۱۷۲۲ میلادی به ویژه در قرن شانزدهم میلادی در میان حکومت صفویان هنگامی که برای دومین بار (پس از دوران سلجوقیان) پایتخت ایران شد، رونق فراوانی گرفت. حتی امروزه نیز شهر مقدار زیادی از شکوه گذشته خود را حفظ کرده‌است. بناهای تاریخی متعددی در شهر وجود دارد که تعدادی از آن‌ها به عنوان میراث تاریخی در یونسکو به ثبت رسیده‌اند. اصفهان در سال ۲۰۰۶ به عنوان پایتخت فرهنگی جهان اسلام و در سال ۱۳۸۸ به عنوان پایتخت فرهنگ و تمدن ایران اسلامی و همین‌طور به عنوان پایتخت صنعتی ایران بعد از تهران انتخاب شده است. این شهر به داشتن معماری زیبای اسلامی و بسیاری از بلوارهای زیبا، پل‌های سرپوشیده، تونل‌های زیبا، کاخ‌ها، مسجدها و مناره‌های منحصربفرد معروف است. این امر باعث شده‌است که در فرهنگ ایرانی اصفهان، نصف جهان لقب بگیرد. این شهر در آذر ۱۳۹۴ (دسامبر ۲۰۱۵) به همراه رشت به عنوان نخستین شهرهای ایران، به شبکه شهرهای خلاق جهان زیر نظر یونسکو پیوست. براساس استانداردهای یونسکو شهر خلاق، شهری است که از نوآوری و توانمندی‌های شهروندان در توسعه پایدار شهری استفاده می‌کند. میدان نقش جهان یکی از بزرگترین میدان‌های دنیاست و نمونه برجسته‌ای از معماری اسلامی است که توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی ثبت شده‌است.

    فرهنگ و مراسم ها

    در کاشان و اطراف آن ماه را سی‌روز محاسبه می‌کنند و برای گرفتن جشن شب اول اسفند قرار جشن می‌گذارند. از یک‌ماه تا چهل روز پیش از اسفند قرار می‌گذارند که در یک روز و یک شب همه ٔ اهل آبادی شب اسفند بگیرند. این نوع محاسبه را به کاشی‌ها منسوب می‌دارند

    در نطنز و آبادی‌های آن رسم است که در شب‌های هفدهم، هیجدهم و نوزدهم دی‌ماه کودکان در دسته‌های مختلف جمع می‌شوند و هر دسته در یکی از تپه‌ها و بلندی‌های آبادی بوته و خار و هیزم را که از پیش جمع کرده‌اند آتش می‌زنند به‌طوری‌که شعله‌های آتش سراسر آبادی را روش کند. آنها معتقدند روشنائی اگر به درخت‌ها برسد آن‌ سال میوه و سردرختی بیشتر می‌شود و آفات از بین می‌رود. برخی به نیت آنکه درختان میوه بیشتری بدهند به قبرستان رفته و سنگ‌های کوچک و بزرگ جمع می‌کنند و به شاخه‌های درختان می‌آویزند. در مراسم آتش‌افروزی بعد از خاموش شدن آتش‌ها و تاریکی دوباره به ده برمی‌گردند و به یک نفر توبره ٔ بزرگی می‌دهند و به‌حالت گروهی به در خانه‌ها رفته، گاهی دسته‌ها با هم برخورد می‌کنند و با هم درگیر می‌شوند تا یکی پیروز شود .

    در مرق (Marag) کاشان برای زمستان تقسیم‌بندی مخصوص دارند: ده روز اول زمستان و چهل روز بعد از آن‌را ‘چله ٔ بزرگ’ و بیست روز بعدی را ‘چله ٔ کوچک’ می‌دانند و به ده روز بعد ‘امن و بهمن’ می‌گویند. از ده روز باقی‌مانده هفت رو ‘سرما پیرزن’ و سه روز ‘سرما عجوزه’ است .

    در جوشقان استرک کاشان هم چله از دهم دی‌ماه شروع می‌شود و تا بیستم بهمن ادامه دارد. این چهل روز را به چهار قسمت کرده‌اند که هر قسمت ده روز است و هر ده روز نامی دارد: ده روز اول را چله ٔ بزرگ یا چله ٔ قوس می‌نامند. ده روز دوم را چله ٔ کوچک و ده روز سوم را چله ٔ برزگر و ده روز چهارم را چله ٔ جولا می‌نامند . در این مدت بنا به‌رسم محل برزگران به‌خانه ٔ مالک می‌روند و برف بام‌ها را پائین می‌کنند. در آن روز زن ارباب آش هوا می‌پزد تا بعد از روئیدن برف‌ها از این آش میل کنند .

    مردم کاشان و اطراف آن ماه‌های سال ار سی روز حساب می‌کنند و یک سال را سیصد و شصت روز و حساب پنج‌روز باقیمانده را جدا نگه می‌دارند و آن‌را پنجه می‌نامند. به این ترتیب، بیست و پنجمین بهمن ماه تقویم رسمی شب اول اسفند است که آن‌را شب اسبند رعینی یا زراعتی می‌نامند و عقیده دارند هر سال ده پانزده روز قبل از رسیدن اسفند باد معتدل می‌وزد که به آن ‘باد اسبند’ می‌گویند و آن‌را پیک بهار می‌دانند .

    در این شب دکاندارها دکان‌ها را چراغانی می‌کنند. آرایش دکان‌های سبزی‌فروشی بسیار زیبا صورت می‌گیرد. آجیل‌فروشان برای اسبندی آجیل آچار درست می‌کنند و خوردن این آجیل در این شب رسم است .

    اهالی کاشان در این شب برای شام پلو می‌پزند و پلو ماهی دودی یا چلو با کوکو می‌پزند یا کشمش‌پلو می‌خورند. پنیر و ماست نیز بر سر سفره برای شگون می‌گذارند . معتقدند در این شب نباید تخم‌مرغ خوردو باید آن‌را در خانه نگاه داشت .

    ازدواج با خواستگاری آغاز می‌شود. اگر والدین دختر موافقت خود را اعلام نمایند . داماد در شبی خوش‌یمن خوانچه به خانه ٔ عروس می‌فرستد. این خوانچه از شیرینی، یک جلد قرآن، آئینه، سبزی، شربت، حنا، هل، میخک، دارچین، نمک، کندر، تخم‌مرغ، شانه، اسفند و ابریشم هفت‌رنگ است. این شکل از مراسم بیشتر از جندق مشاهده می‌شود .

    هنگام بردن خوانچه کسی پیشاپیش گروه قصیده‌ای در مدح ائمه اطهار می‌خواند و بقیه صلوات می‌فرستند. و وارد خانه عروس می‌شوند. بعد از این مرحله مراسم عقد با حضور بستگان دو طرف برگزار می‌شود. در این مراسم زنی با سوزن خیاطی ابریشم هفت رنگ را به سر عروس و داماد می‌کشد یعنی آنها را به‌هم می‌دوزد تا پیوند آنها ابدی شود .

    صبح روز بعد دو مرد و دو زن از بستگان عروس و داماد مردم را برای صرف چای و شیرینی دعوت می‌کنند. به این رسم طلبون می‌گویند. در این مجلس یک زن خوش‌شانس حلقه‌ای به‌دست عروس و کفشی به پای او می‌کند. سه روز بعد مجلس سیمان عروس برگزار می‌شود که مردها در خانه داماد و زن‌ها درخانه عروس جمع می‌شوند .

    مراسم زفاف و بردن عروس سه چهار روز بعد از عقد یا چند ماه و حتی دو سال هم می‌تواند طول بکشد. یک هفته پیش از آن مراسم رخت برون و یک روز پیش مراسم آرایش عروس برگزار می‌شود. سپس عروس را به حمام می‌برند و حنابندان انجام می‌شود. همین مراسم به‌طور جداگانه برای داماد برگزار می‌شود. سپس همه به خانه ٔ عروس می‌روند و داماد یکی دو ساعت کنار عروس می‌نشیند و زن‌ها برای دیدن عروس می‌آیند و سر و صدا را می‌اندازند. سپس داماد به‌خانه ٔ می‌رود تا مقدمات را فراهم کنند اواخر شب داماد و عده‌ای از مدعوین به خانه عروس رفته تا عروس را بیاورند. این مراسم با دایره دمبک و غزل‌خوانی برگزار می‌شود. عروس را از زیر قرآن رد می‌کنند و زنی آئینه بزرگی روبه‌روی صورت عروس می‌گیرد. عروس از پدر و مادر خود خداحافظی می‌کند. و مردها با قصیده و غزل‌خوانی از جلو و زن‌ها با گفتن هولولو و شاباش از ؟؟؟ به‌سمت خانه داماد به‌راه می‌افتند. مقابل خانه داماد عروس می‌ایستد تا داماد پاانداز را تقدیم کند. سپس داماد چند انار یا سیب به سمت عروس پرت می‌کند. جلو در خانه داماد عروس را در آغوش می‌گیرد و به حجله می‌برد. دائی یا عموی عروس وارد حجله می‌شود و سوره الرحمن تلاوت می‌کند و سر عروس و داماد را به‌هم می‌زند تا خجالت آنها بریزد. جمعیت متفرق می‌شوند. داماد و عروس باید با آفتابه لگن پای یکدیگر را بشویند. داماد این آب را به چهارگوشه خانه می‌ریزد .

    روز بعد والدین عروس ناهار می‌فرستند و اقوام هدیه‌ای به‌نام در حجلگی می‌برند .

    چهارشنبه‌سوری

    غروب سه‌شنبه آخر سال بانوی خانه بوته‌ای را آتش می‌زد و آن‌را در کوچه می‌انداخت. کوزه آبی با چند دانه اسفند هم روی آتش می‌ریخت تا بلا دور شود. شب چهارشنبه‌سوری فالگوشی و فال‌کوزه انجام می‌شد .

    تحویل سال

    شب عید نوروز را پلو می‌پختند. سفره پهن می‌کردند و انواع خوراکی‌ها استفاده می‌شد .

    در اصفهان از شب اول ماه محرم مراسم عزاداری برای امام حسین علیه السلام شروع می شود. قبل از شروع ماه مردم اصفهان شروع به سیاهپوش کردن تکایا و حسینیه ها می کنند .

    در اصفهان هر محله دسته عزاداری مخصوص به خود را دارد که غالباً نام محله را روی دسته می گذارند . دسته های چهارسو، لومبان، در کوش و طوقچی هر کدام نام محله های قدیمی و معروفی در اصفهان است. در شب های محرم دسته های عزاداری به محله های یکدیگر می روند و به طور مشترک با سینه زن های میهمان شان از محله دیگر، مراسم را با هم برپا می کنند .

    در این ایام عزاداران به یاد امام حسین علیه السلام بر سر و روی خود گل می مالند .

    در دسته ها در صف اول بزرگان محل، پشت سر آنها زنجیرزن ها و در پایان صف سینه ز ن ها حرکت می کنند .

    در روز عاشورا، تمام دسته های سینه زنی در میدان امام جمع می شوند و به صورت متحد عزاداری می کنند .

    در اصفهان خانه ای به نام خانه زرگرباشی است . خانم های اصفهانی روز تاسوعا در این خانه جمع می شوند و نذورات پارسال خود را ادا می کنند .

    یکی از مراسم مهم محرم که از شب های اولیه ماه آغاز می شود، تعزیه خوانی است .

    به این صورت که یک نفر از گروه تعزیه خوانی با صدای طبل، شروع شدن تعزیه را به اطلاع مردم می رساند. بعد از این که مردم جمع شدند در صحنی که به این منظور تهیه شده است تعزیه خوان ها مرثیه های خود را اجرا می کنند .

    در اصفهان غالباً لوازم و تجهیزات مورد نیاز تعزیه خوانی از نذورات مردم تهیه می شود .

    مردم لنجان ظهر روز عاشورا و تاسوعا بهترین غذای خود را تهیه می کنند و آن را در سینی می گذارند، سینی ها را روی سرهایشان می گیرند و به پشت در حسینیه ای می روند که سینه زن ها و زنجیرزن ها در آنجا مشغول برگزاری مراسم هستند .

    ساعت ۱۲ ظهر در حسینیه باز می شود و مردم در صف های طولانی، با سینی هایی بر سر که پر از نذوراتشان است وارد حسینیه می شوند .

    در اصفهان اکثراً تا روز دهم غذاهای نذری مردم قیمه است به جز خمینی شهر که در آنجا نذر اصلی در عاشورا آبگوشت است .

    در شب اربعین مردم به مساجد می روند. چراغ ها را خاموش می کنند و سوگواری می کنند. از غذاهای این شب شله زرد و آش شله قلمکار است .

    همچنین همه ساله آیین های عزاداری ماه محرم در مناطق مختلف کاشان و اطراف آن نیز با شور و عشق خاص مردم به اباعبدالله الحسین علیه السلام برگزار می شود و عاشقان آن حضرت ارادت و تجدید میثاق خود را هر سال در قالب عزاداری مستحکم تر می کنند .

    این آیین ها به فراخور فرهنگ و شیوه های مرسوم در کاشان با اندکی تفاوت از دیرباز همواره در قالب هیأت های مذهبی و راه اندازی دستجات و تکایا برگزار شده است .

    با نگاهی به تاریخ عزاداری سنتی در کاشان و شهرهای همجوار آن، همچون نطنز، آران و بیدگل و اردستان به برخی آیین های سنتی ازجمله نخل گردانی و حمل خیمه گاه حسینی و شهدای کربلا بر می خوریم که در زمان آل بویه مرسوم بوده و در زمان قاجار نیز با برپا کردن تکیه ها آیین های تعزیه رونق بیشتری گرفته است .

    ازجمله آیین های سنتی محرم در کاشان که به تناسب ایام این ماه حزن و اندوه درگذشته و حال برپامی شود، می توان به آیین چاووش خوانی یا چاووش عزا اشاره کرد .

    دراین آیین که قبل از آمدن محرم برپامی شود، فردی در جلوی کاروان در حالی که بیرقی در دست دارد، آمدن محرم را با ذکر اشعاری حزین به مردم خبر می دهد .

    بسیاری از ارادتمندان به امام حسین علیه السلام در حالی که با یک دست مشک آب و با دست دیگر کاسه ای در دست دارند به یاد تشنه لبان کربلا، عزاداران را سیراب می کنند .

    برخی از سقایان در گذشته اشعاری نیز در دستگاه ها و آوازهای دشتی و بیات و غیره می خواندند .

    نظیر این گروه از جمله گروه ضیغم و نوش آباد هنوز در کاشان و نوش آباد آران و بیدگل فعالیت دارند و یکی از قدیمی ترین گروه های سنتی آیین های عزاداری این مناطق هستند .

    آیین فرات خوانی که هنوز در کاشان و بویژه مناطق خشک کویری مرسوم است، خواننده اشعاری را بر آب فرات می خواند، به طوری که واقعه غم انگیز کربلا را در ذهن تجسم می کند این آیین نوعی آیین سوگ و مویه است که بیشتر در آواز دشتی اجرا می شود .

    پیش خوانی نیز یکی از آیین های مناطق روستاهای کوهستانی کاشان و برخی مناطق است که شکل خواندن آن شبیه سقاخوانی است، ولی محتوای شعری آن تفاوت دارد. در برخی از اشعار این آیین، شخص پیش خوان به طبیعت از سوگ حسین علیه السلام گلایه می کند .

    روستاهای کوهستانی وش، ابیانه و هنجن و تعداد دیگری از روستاهای کوهستانی کاشان و نطنز این نوع اشعار را می خوانند و برعکس در مناطق کویری بیشتر فرات خوانی رایج است .

    آیین زنگ حیدری یکی از آیین های کهن منطقه است که نوعی آرایه ادبی به حساب می آید و بیشتر در گذشته در نوش آباد آران و بیدگل مرسوم بوده، ولی حدود نیم قرن است که دیگر اجرا نمی شود .

    در این آیین زنگ کهنی را به پایه منبر مسجد می بسته اند و سقاخوان ها پای زنگ می نشستند و به اشعار خواننده زنگ حیدری گوش فرا می دادند .

    آیین تعزیه خوانی یکی دیگر از آیین های مرسوم کاشان، نطنز، اردستان و آران و بیدگل بویژه نوش آباد است که در سال های اخیر با سبکی جدید به لحاظ محتوایی و فضاسازی با نام علقمه در تعزیت حضرت عباس علیه السلام و ردیف های آوازهای ماهور، دشتی، ابوعطا، چهارگاه و شور بغداد اجرا می شود .

    آیین سنج زنی یا سنگ زنی نمایش سنگ زدن گروهی در مخالفت با سپاه ملعون شمر به قصد تازاندن اسبان خود بر پیکر بی جان یاران حسین علیه السلام است . دراین مراسم، گروهی به شکل نمادین با چوب هایی که به آنها سنگ یا سنج گفته می شود و در کف گرفته و به حرکت در می آوردند و اشعار خاصی با گویش محلی می خواندند. این آیین در روشا و مناطقی از آران و بیدگل هنوز هم به شیوه ای دیگر رایج است .

    آیین سنگ زنی و یا سنج زنی در دیگر مناطق این دیار از جمله ابیانه نطنز نیز که به آن جاق جاقه زنی یا جقجقه زنی گفته می شود با شکلی متفاوت از سایر نقاط این منطقه اجرا می شود .

    آیین وداع خوانی یکی از سوزناک ترین قسمت های یک تعزیه است که به صورت گروه خوانی در برخی نقاط کاشان و اطراف آن در عزاداری حسین علیه السلام و برادر بزرگوارش حضرت ابوالفضل علیه السلام اجرا می شود .

    آیین بحر طویل خوانی نوعی از صنعت شهری است که به صورت عموم در محرم و به صورت خاص در تعزیه از سوی برخی گروه ها در این منطقه اجرا می شود .

    آیین خیل عرب، نمادی از حرکت طایفه بنی اسد است، حرکتی که بعد از جنایت سپاهیان یزید بن معاویه و زمانی که سپاهیان دشمن از صحرای کربلا رفتند، پیکرهای شهدا بر زمین مانده بود و کسی جرأت به خاک سپاری آنها را نداشت. زنان طایفه بنی اسد که در نزدیکی زمین کربلا زندگی می کردند با بیل، چوب و هر وسیله دیگر به طرف دشت کربلا رفتند تا پیکرهای شهدا را به خاک سپارند .

    این آیین به صورت نمادین در نوش آباد آران و بیدگل اجرا می شود و در آن گروهی عزادار در حالی که لباس سفید عربی بر تن دارند، با ضربات ریتم دار نی های چوبی، اشعاری موزون می خوانند و با اجرای ریتم و آهنگ سوگ و مویه خود را در غم جانگداز شهادت امام حسین علیه السلام و اصحاب باوفایش به نمایش می گذارند .

    در کاشان و برخی از شهرستان های همجوار آن از جمله زواره اردستان علاوه بر استفاده از علائم و ادوات عزاداری همچون نخل، علم و کتل هرساله کاروان های شترسوار از عزاداران سیاهپوش همراه با خیمه گاه حسینی به راه می افتند و در سوگ آن حضرت به عزاداری می پردازند .

    ادبیات بومی اصفهان

    مردم اصفهان به زبان پارسی و لهجه اصفهانی سخن می‌گویند. از ویژگی‌های لهجه اصفهانی اضافه کردن حرفِ س به آخر واژگان می‌باشد که به جای واژهٔ است استفاده می‌شود. لرهای اصفهان که عمدتاً از ایل بختیاری هستند به زبان لری و ارامنه اصفهان نیز به زبان ارمنی سخن می‌گویند.

    ارمنی‌های اصفهان گروهی از مردم ارمنی‌تبار جلفا قدیم (جوغا) هستند که پس از کوچ بزرگ از جلفا یعنی در سال ۱۶۰۵ به دستور شاه عباس اول به اصفهان آورده شده و در آنجا ساکن شدند. شمارِ ارمنیان در ایران در حدود ۱۲۰٬۰۰۰ نفر می‌باشد و بخش قابلِ توجهی از آنها پس از تهران در اصفهان ساکن هستند.

    لهجه اصفهانی یکی از لهجه‌های زبان پارسی است. فارسی اصفهانی لهجه‌ای از فارسی معیار است که با آن تفاوت‌های آوایی، واژگانی و گهگاه ساخت‌واژه‌ای دارد. تفاوت لهجه اصفهانی با دیگر لهجه‌های زبان پارسی، هم در زیر و زبر آوایش واژه‌ها می‌باشد، و هم در آهنگ ادای جمله‌ها است. در لهجه اصفهانی، واژه‌هایی نیز بکار می‌رود که در دیگر لهجه‌ها کمتر بکار می‌روند یا فراموش کرده‌اند.

    آواشناسی و دستگاه آوایی
    دستگاه آوایی لهجه اصفهانی در برخی موارد با فارسی معیار تفاوت‌هایی دارد که در ادامه به شماری از آنها اشاره می‌شود:

    منبع مطلب : www.daneshchi.ir

    مدیر محترم سایت www.daneshchi.ir لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    فرهنگ بومی اصفهان

    صحبت کردن در مورد فرهنگ بومی اصفهان می‌تواند بسیار گسترده و طولانی باشد، چرا که اصفهان از شهر ها باستانی ایران می باشد و اتفاقاتی که در طول تاریخی افتاده بخشی از فرهنگ بومی مردم این شهر و به طور کلی همه مردم استان اصفهان را شکل داده است. اصفهان در دوره های سلجوقیان و صفویان پایتخت ایران بوده است رونق بسیار زیادی پیدا کرده و توانسته که یکی از قطب های فرهنگی در کشور ایران باشد. بسیاری بناهای تاریخی زیاد و بسیار زیبای این شهر در سازمان جهانی یونسکو به ثبت رسیده و به همین دلیل در سال ۲۰۰۶ اصفهان را پایتخت فرهنگی جهان اسلام نامیدند. مورد بعدی که باعث غنی تر شدن فرهنگ بومی این منطقه شده وضعیت زندگی مردم و محیط جغرافیایی این استان است، به گونه ای که از شمال استان اصفهان تا جنوب آن شما می توانید اقوام مختلف با رسوم و فرهنگ های مختلف را ببینید. همین موضوع باعث شده است که بسیاری از گردشگرانی که از استان اصفهان و بخصوص شهر اصفهان دیدن می‌کنند مجذوب به فرهنگ بومی این مردم شوند.در ادامه این مطلب از سایت اصفهان ویزیت قصد داریم که در مورد فرهنگ بومی اصفهان با شما صحبت کنیم و اطلاعات و نکات جالبی را در این خصوص با شما در میان بگذاریم پس با ما همراه باشید.

    فرهنگ بومی مردم اصفهان

    فرهنگ بومی مردم اصفهان مانند سایر مناطق ایران شامل مراسم ها و اعتقاداتی است که برای این مردم از اهمیت خاصی برخوردار هستند. این رسوم که سینه به سینه و نسل به نسل از گذشته تا امروز ادامه پیدا کرده اند، دارای جنبه های زیبا و جالب و بعضا عجیبی هستند که در ادامه این قسمت به آن میپردازیم. البته باید این موضوع را در نظر داشته باشید که بخش زیادی از رسوم در استان اصفهان به گونه ای است که فقط در بخش های خاصی مورد توجه قرار میگیرد. دلیل این اتفاق را می توان رفتن زندگی در شهرهای بزرگ به سوی مدرنیته، فراموش کردن، کمبود وقت و… دانست. در ادامه این قسمت ما برخی از مهم ترین رسوم این استان را به عنوان بخش مهمی از فرهنگ بومی اصفهان در اختیار شما قرار می دهیم، پس با ما همراه باشید.

    چله بزرگ و چله کوچک در اصفهان

    طبق این اعتقاد ساکنین بخش هایی از اصفهان مانند مَرق در کاشان فصل زمستان را تقسیم بندی می کنند، به این صورت که ده روز ابتدایی فصل زمستان و چهل روز بعد از آن را "چله بزرگ" و بیست روز بعدی را چله کوچک می دانند. بنا به رسم افراد محلی در این منطقه، مردها در این فصل باید برف روی بام ها را بروبند و زن های خانه دار برای آنها آش بپزند تا بعد از برف روبی این آش را بخورند. البته باور داشتند چله کوچک و چله بزرگ در قسمت‌های دیگر اصفهان نیز مرسوم است، اما جزئیاتی که در مَرق کاشان برای این مراسم هست در هیچ کجا دیده نمی شود. جالب است بدانید که چله بزرگ شروع سرمای شدید زمستانی است و در چله کوچک این سرما به اوج خود می‌رسد و بعد از تمام شدن آن هوا به سمت بهاری شدن میرود.

     فرهنگ بومی اصفهان-چله بزرگ و چله کوچک در اصفهان

    آتش افروزی و جل جلانی

    آتش افروزی و جل جلانی یکی از رسوم مربوط به منطقه نطنز و روستاهای اطراف آن است. این رسم به این صورت می باشد که در روزهای 18، 17 و 19 دی ماه کودکان در دسته های مختلف تقسیم میشوند و هیزم، چوب و خارهایی که از قبل جمع کرده اند را روی بلندی های روستای خود میسوزانند و آتش های بزرگی برپا میکنند، این آتش ها باید بتوانند کل روستا را روشن کنند. آنها بر این باورند که اگر روشنایی به درختان روستا برسد در آن سال باردهی بهتری خواهند داشت حاصل بهتری به دست می آورند. همچنین عده‌ای در روستاها به نیت اینکه درختان شان میوه های بیشتری بدهند به قبرستان می روند و سنگ های کوچک و بزرگی که جمع کنند را از درختان آویزان می کنند.

    مراسم ازدواج در اصفهان

    مراسم ازدواج در اصفهان آداب و رسوم خاص و جابی دارد که امروزه در قسمت های خاصی از این استان دیده می شود. در ادامه این مراسم را به صورت خلاصه برای شما توضیح میدهیم:
    ازدواج در اصفهان به صورت سنتی ابتدا با خواستگاری شروع می شود و در صورتی که پدر و مادر دختر موفق باشند داماد در شبی که خوش‌یمن باشد به خانه عروس خوانچه میفرستد. درون این خوانچه یک جلد قرآن، یک شانه، ابریشم، مقداری نمک، مقداری میخک، مقداری اسفند و موارد دیگری مانند حنا ، مقداری کندر، هل، شربت، تخم مرغ و آیینه قرار دارد. در مقابل خوانچه یک نفر آواز میخواند و بقیه هم دنبال او به رقص و پایکوبی می پردازند. بعد از این مراسم عقد برگزار می شود و صبح روز بعد از آن دو زن و دو مرد از خانواده عروس مردم را به صرف شیرینی و چای دعوت می کنند که به این مراسم طلبون نیز میگویند و رسم است که در این مراسم یک زن خوش شانس حلقه را در دست و کفش در پای عروس میکند. بعد از این مراسم ها به مدتی که میتواند تا دو سال هم زمان می برد، مراسم عروسی شروع میشود. یک هفته قبل از عروسی مراسمی به نام "رخت برون" و یک روز قبل از عروسی مراسمی به نام آرایش عروس است. بعد از آن مراسم حنابندان در شب قبل از عروسی انجام می شود و روند کار به این صورت است که عروس با خانواده و دوستان خود و داماد هم به همین صورت به حمام میروند و مجلس حنابندان به صورت جداگانه در خانه داماد و عروس برگزار میشود و هر دو خانواده به رقص و پایکوبی این وصلت را جشن میگیرند. شب عروسی نیز همه باز هم به شادی کردن میپردازند و سپس عروس و داماد را با تنبک و دایره و آوازخوانی تا خانه همراهی میکنند.

    فرهنگ بومی اصفهان-مراسم ازدواج

    اسنبدی کاشان

    اسنبدی یکی از مراسم های قدیمی مردم اصفهان بوده است که امروزه در کاشان انجام می شود. برای این مراسم سال را 360 روز در نظر میگیرند و 5 روز باقیمانده را پنجه می نامند. همچنین ماه های سال را 30 روز حساب میکنند و به این صورت در 25 بهمن ماه به تاریخ شمسی که آنها اعتقاد دارند شب اول اسفند است را جشن میگیرند. این جشن که به نام زراعتی یا رعیتی هم شناخته می شود بر این اساس است که در این شب باد معتدل شروع به وزیدن میکند که "باد اسبند" نام دارد و خبر آمدن بهار را میدهد. در این شب مغازه دارها چراغانی میکنند و محل کسب و کار هود را تزئین میکنند. آجیل فروشها نیز آجیل مخصوص این شب که آجیل آچار نام دارد را آماده میکنند، خوردن این آجیل در این شب رسم است. شام های مخصوصی که معمولا برای این شب آماده می کنند عبارتند از"کشمش پلو، چلو کوکو، پلو و ماهی دودی و سبزی پلو". در ضمن در این شب نباید تخم مرغ بخورند، چرا که عقیده دارند باعث رفتن برکت از خانه می شود. اما وجود تخم مرغ در خانه باعث رسیدن برکت به خانه است.

    مراسم های نوروز در اصفهان

    • چهارشنبه سوری: این مراسم برای همه آشنا است، اما در اصفهان ممکن است که رسوم مربوط به آن برای شما تازگی داشته باشد. رسم است که خانم خانه در این روز یک بوته خار را در میان کوچه آتش میزند و بعد از پریدن اعضای خانواده از روی آتش روی آن اسفند و سپس آب می ریختند تا بلا دور شود.
    • شب تحویل سال: در این شب رسم است که سفره باید پربار و رنگین باشد تا سال پیش رو با فراوانی شروع شود.

    فرهنگ بومی اصفهان-عید نوروز

    اخلاق مردم اصفهان

    مردم اصفهان در کل ایران به خسیس بودن معروف شده‌اند، اما باید بدانید که این موضوع بیشتر به لطیفه هایی مربوط است که برای خندیدن ساخته شده است. اما نکته ای که بهتر است در مورد مردم اصفهان بدانید این است که آن ها بسیار حسابگر، دقیق و پایبند به اصول هستند، به طوری که شما در این شهر کمتر کثیفی و شلختگی میبینید. این حسابگری و محتاط بودن به دلیل اتفاقاتی است که در طول تاریخ برای این مردم رخ داده و باعث شده که همیشه بخواهند کنترل شرایط را به دست بگیرند و در صورتی که این شرایط فراهم نباشد احساس ناامنی کنند. یکی دیگر از موارد جالبی که در مورد دقیق بودن مردم اصفهان باید بدانید این است که همیشه در ریاضیات، هندسه، نظم ریاضیاتی و موارد این چنین بسیار عالی هستند و این را به راحتی می توانید از کاشیکاری ها و معماری بناهای تاریخی مختلف در این شهر متوجه شوید. اصفهانی ها از انجام هزینه های غیر ضروری خودداری میکنند، اما همیشه برای مهمانان و صد البته خودشان سنگ تمام میگذارند که این هم می تواند نتیجه اعتماد و عزت نفس بالای مردم این شهر باشد.
    پاکیزگی شهر اصفهان یکی از ویژگی های اصلی این شهر است که هر بیننده ای را جذب میکند و به دلیل وسواس داشتن مردم این شهر روی پاکیزگی است. همچنین در نظر داشته باشید که اصفهانی ها ریسک پذیری کمی دارند، اما پرتلاش بودن، خلاقیت بالا، بلند پروازی و دور اندیشی آنها همیشه باعث شده است که بتوانند کاری که میخواهند را انجام دهد. این مردم در شرایط سخت با هم متحد میشوند و ته دل خود میدانند که میتوان در برابر ظلم روی هم شهری خود حساب کنند، همانطور که در تاریخ با اتحاد و صبر توانستند تیمور لنگ را به زانو دربیاورند.

    در صورتی که میخواهید با فرهنگ مردم اصفهان بهتر آشنا شوید، می توانید به پایبندی به اصول مذهبی، آثار تاریخی زیبا و بسیار دقیق، پاکیزگی شهری و اقتصاد قوی این شهر دقت کنید، با بررسی این موارد خواهید فهمید که مردم اصفهان بسیار دقیق، حسابگر و باهوش هستند. از طرفی همین حسابگری است که باعث شده عده‌ای فکر کنند این مردم خسیس هستند، البته این تصور غلط است و بهتر از به این دقت داشته باشید که مردم اصفهان همیشه قبل از تصمیم گیری سود و زیان خود را در نظر میگیرند. البته این چیزی از مهمان نوازی مردم این شهر کم نخواهد کرد، چرا که هر کسی به این شهر آمده از اخلاق خوب، طنازی و مهمان نوازی اصفهانی ها لذت برده است.
    سخت کوشی، ذهن منطقی قوی، منظم بودن، دور اندیشی پشتکار و خلاقیت از خصوصیات بارز مردم اصفهان است و اگر کمی در آثار تاریخی این شهر دقت کنید متوجه این خصوصیات در خلق آثار آنها نیز خواهید شد.

    سوالات متداول
    فرهنگ مردم اصفهان شامل چه مراسم هایی می باشد؟
    بسیاری از گردشگرانی که از استان اصفهان و بخصوص شهر اصفهان دیدن می‌کنند مجذوب فرهنگ بومی این مردم می شوند. از جمله این مراسم ها می توان به چله بزرگ و چله کوچک در اصفهان، آتش افروزی و جل جلانی، مراسم ازدواج در اصفهان، اسنبدی کاشان و مراسم های مخصوص نوروز در اصفهان اشاره کرد که به تفصیل در مورد آن ها توضیح داده شده است.
    مردم اصفهان به چه خصوصیت اخلاقی شناخته شده هستند؟
    مردم اصفهان در کل ایران به خسیس بودن معروف شده‌اند، اما باید بدانید که این موضوع بیشتر به لطیفه هایی مربوط است که برای خندیدن ساخته شده است. اما نکته ای که بهتر است در مورد مردم اصفهان بدانید این است که آن ها بسیار حسابگر، دقیق و پایبند به اصول هستند، به طوری که شما در این شهر کمتر کثیفی و شلختگی میبینید. همچنین سخت کوشی، ذهن منطقی قوی، منظم بودن، دور اندیشی، پشتکار و خلاقیت از خصوصیات بارز مردم اصفهان است و اگر کمی در آثار تاریخی این شهر دقت کنید متوجه این خصوصیات در خلق آثار آنها نیز خواهید شد.
    مراسم ازدواج در اصفهان شامل چه تشریفاتی می شود؟
    مراسم ازدواج در اصفهان آداب و رسوم خاص و جالبی دارد که امروزه در قسمت های مختلف از این استان شاهد آن هستیم. این سنت پسندیده با خواستگاری آغاز می شود و با توجه به منطقه زندگی تشریفات بعدی صورت خواهد گرفت.

    منبع مطلب : www.isfahanvisit.com

    مدیر محترم سایت www.isfahanvisit.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    فرهنگ بومی اصفهان

    فرهنگ بومی اصفهان ریشه در تاریخ دارد. اصفهان شهری کهن در مرکز ایران و در حاشیه کویر مرکزی ایران است. پس از تهران و مشهد سومین کلان شهر ایران محسوب می‌شود. در طول تاریخ دوبار پایتخت ایران بوده است (در دوران سلجوقیان و صفویان) و هنوز هم مقدار زیادی از آن شکوه گذشته را حفظ کرده است. انتخاب شدن این شهر به عنوان "پایتخت فرهنگی جهان اسلام" و یا "پایتخت فرهنگ و تمدن ایران اسلامی" و "پایتخت صنعتی اصفهان بعد از تهران" نشان از قابلیت‌های فراوان این مرز و بوم و مردمش دارد. بی‌شک فرهنگ بومی اصفهان نیز مانند دیگر شهرهای جهان متاثر از موقعیت جغرافیایی و تاریخ گذشته بر این شهر است. مردم این شهر چندین بار مورد تهاجم دشمنان خون‌خواری چون محمود افغان یا تیمور لنگ قرار گرفته‌اند اما هر بار با شیوه خاص خود که ناشی از فرهنگ بومی مردم اصفهان است به مقابله و دفع دشمن پرداخته‌اند. مردم اصفهان غالبا مسلمان و شیعه هستند اما این استان دارای اقلیتهای مذهبی چون یهودی و مسیحی و زرتشتی نیز می‌باشد که همگی در آرامش صلح در کنار م زندگی می‌کنند. هموطنان یهودی از دیر باز در این منطقه می‌زیسته اند و حتی به روایتی آنها را اولین ساکنان این سرزمین دانسته اند. هموطنان مسیحی ارمنی تبار نیز که در زمان شاه عباس صفوی به ایران پناه آوردند در منطقه جلفای اصفهان زندگی می‌کنند.

    فرهنگ بومی مردم شهر اصفهان

    فرهنگ بومی مردم شهر اصفهان نشان دهنده خلاقیت و ذوق هنری مردم شهر اصفهان است. این شهر به داشتن معماری زیبا، پلهای سرپوشیده، و مسجدها و مناره های منحصر به فردش نام‌آور است. این امر سبب شده تا در فرهنگ عامه نصف جهان لقب بگیرد. در آذر 1394 اصفهان به همراه رشت، به عنوان نخستین شهرهای ایران، به شبکه شهرهای خلاق جهان زیر نظر یونسکو پیوست. بر اساس استاندارد‌های یوننسکو شهر خلاق شهری است که از نوآوری و توانمندی های شهروندان در توسعه پایدار شهری بهره می‌برد. و این کاملا از فرهنگ بومی مردم شهر اصفهان ناشی می‌شود. مردمی که به شهر خود عشق می‌ورزند و از هیچ تلاشی برای پیشرفت اصفهان کوتاهی نمی‌کنند. سخت کوشی همراه با مدیریت اقتصادی صحیح و آینده‌نگری از دیگر شاخصه‌های فرهنگ بومی اصفهان محسوب می‌شود که باعث رشد صنعتی این شهر شده است. فرهنگ بومی مردم شهر اصفهان فرهنگی چند بعدی و منطقی است که نه فقط هنر را به اوج می‌رساند بلکه اقتصاد و صنعت را هم در بهترین وضعیت قرار می‌دهد.

    آداب و رسوم مردمان اصفهان

    آداب و رسوم مردمان اصفهان نیز مانند دیگر مناطق ایران، خاص و متنوع خود است. از جمله آداب و رسوم مردمان اصفهان می‌توان به مراسم‌های گلاب‌گیری، شب اسفند، آتش افروزی و جل جلانی، چله بزرگ و چله کوچک، چهارشنبه سوری و عید نوروز اشاره کرد. گلابگیری از دیرباز جزء آداب و رسوم مردمان اصفهان و به خصوص مردم شهر کاشان بوده است. در اواخر اردیبهشت بوی عطر گل محمدی همه جا را پر کرده و دیگ های بزرگ گلاب گیری بر آتش قرار می‌گیرند. شب اسفند قراری است که مردم آبادی و شهر برای برگزاری جشن شب اول اسفند می‌گذارند تا ماه را سی روزه کنند. و از یک ماه تا چهل روز پیش این قرار را تعیین می کنند. آتش افروزی و جل جلانی در نطنز و آبادی‌های اطراف آن شب های هفدهم هجدهم و نوزدهم دی ماه کودکان در دسته های مختلف جمع شده و هر دسته به بالای تپه یا بلندای آبادی خار و هیزم جمع کرده و آتش می‌زنند به طوری که شعله ان سرتاسر آبادی دیده شود. آنها معتقدند روشنایی اگر به درخت برسد آن سال آفت نمی‌زند و میوه و بار خوبی می‌دهد.
    در اصفهان برای زمستان تقسیم بندی مخصوص دارند: ده روز اول زمستان و چهل روز بعد از آن را "چله بزرگ" و بیست روز بعدی را "چله کوچک" می‌دانند و به ده روز بعد "امن وبهمن" می‌گویند. از ده روز باقی مانده هفت روز را "سرما پیرزن" و سه روز "سرما عجوزه" است. و هر کدام آداب خاص خود را دارد.

    ادبیات بومی اصفهان چیست

    ادبیات بومی اصفهان چیست. ادبیات بومی و فولکلور از جمله مباحث مهم در ادبیات اروپا است که در زمینه مردم شناسی و قوم شناسی بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرد. مردم اصفهان به زبان فارسی و با لهجه اصفهانی صحبت می‌کنند البته در برخی شهرهای استان اصفهان دارای گویش مخصوص به خود هستند مانند گویش ابیانه ای، گویش خوانساری و گویش لری. در لهجه اصفهانی حرف "س" در پایان بسیاری از کلمات اضافه می‌شود و تفاوتهای آوایی را نیز شامل می‌شود. قهوه خانه‌های ایران که در دوران صوفی رواج یافتند نخست در شهرهای اصفهان و قزوین بودند. ادبیات بومی اصفهان نیز بسیار از این مکان‌ها تاثیر پذیرفته است. برای درک این که ادبیات بومی اصفهان چیست می‌توان به درونمایه‌های قصه‌ها و افسانه‌های آن رجوع کرد. در اغلب قصه های اصفهان با توجه به محیط زندگی و عقاید مردمانش، رگه هایی از خشکی، رندی، حاضر جوابی و ویژگیهای تعلیمی و مذهبی دیده می‌شود. البته درباره قصه‌های اصفهان باید گفت که اغلب با قصه های بختیاری در آمیخته است. از جمله منابع بسیار خوب برای آشنایی با ادبیات بومی اصفهان کتابهای "هزار و یک سخن" و "داستانهای امثال" اثر امیر قلی امینی مدیر روزنامه اصفهان می‌باشد که در سال 1299 در برلین چاپ شده. امیرقلی امینی در جمع‌آوری مطالب این کتاب‌ها از حافظه مردم عامه و پیشه‌وران و نوکرها و درشکه‌چی‌ها و کشاورزان اصفهان استفاده کرده است. 

    آداب و رسوم ازدواج در اصفهان

    آداب و رسوم ازدواج در اصفهان جالب است. ازدواج در اصفهان با خواستگاری شروع می‌شود. اگر والدین دختر موافقت خود را اعلام کنند آنوقت داماد در شبی خوش یمن خوانچه به خانه عروس می‌فرستد. این خوانچه شامل شیرینی، یک جلد قران، آیینه، شربت، حنا، دارچین، نمک، اسفند و... می‌شود. هنگام بردن خوانچه کسی پیشاپیش گروه قصیده ای در مدح ائمه اطهار می‌خواند و بقیه صلوات می‌فرستند و وارد خانه عروس می‌شوند. صبح روز بعد دو مرد و دو زن از بستگان عروس و داماد مردم را برای صرف چای و شیرینی دعوت می‌کنند. به این رسم طلبون می‌گویند. در این مجلس یک زن خوش‌شانس حلقه‌ای به دست عروس و کفشی به پایش می‌کند. سه روز بعد مجلس سیمان برگزار می‌شود که مردها در خانه داماد و زنها در خانه عروس جمع می شوند. مراسم زفاف و بردن عروس چند روز یا چند ماه بعد از عقد صورت می‌گیرد. یک هفته پیش از ان مراسم رخت برون و آرایش عروس برگزار می‌شود بعد از آن حمام و حنابندان عین این برای داماد هم برگزار می‌شود. آخر شب داماد با عده‌ای به خانه عروس رفته تا عروس را بیاورند این مراسم با دایره دمبک و غزل خوانی برگزار می‌شود. عروس از زیر قرآن رد شده و از پدر و مادر خداحافظی می‌کند. تا خانه داماد زنی روبرویش آینه می‌گیرد بر در خانه داماد او را در آغوش کشیده و به حجله می‌برد.

    اخلاق مردم اصفهان

    اخلاق مردم اصفهان بسیار دقیق و حساب شده است. یک پژوهشگر حوزه مردم شناسی می‌گوید: از نظر مردم اصفهان جهان وقتی خوب است که به لحاظ محاسبه‌ای خوب سنجیده شود.
    سه ویژگی برجسته اخلاق مردم اصفهان را می‌توان: نظم، ترتیب و آداب شمرد. شلختگی و کثیفی به ندرت در آن‌ها دیده می‌شود. مردم اصفهان در اعتقاداتشان به شدت سختگ‌یر و پایبند هستند، در اخلاق مردم اصفهان افراد به دودسته خودی و غیر خودی و خانواده و دوستان تقسیم می‌شوند. اما بسیار مهمان نواز هستند و مهمان در خانه شان پادشاهی می‌کند. ناامنی‌های بسیار در طول تاریخ آنها را بسیار محتاط کرده و ریسک پذیری کمی دارند. همچنین در اخلاق مردم اصفهان هنجارشکنی پایین است و نظم ریاضی و هنرهای مرتبط با علم ریاضی مانند تذهیب و ... در اصفهانی‌ها شاهکار است. روحیه اصفهانی‌ها بیشتر از نوع عقلانیت ابزاری است. اصفهانی‌ها به شدت بر آداب و رسوم مقید هستند و اینکه گفته می‌شود آنها زرنگ هستند به روحیه حسابگری آنها مربوط می‌شود. معنای خسیس بودن اصفهانی‌ها این است که هزینه غیرضروری نمی‌کنند و به راحتی نمی‌توانند همه چیز را در کفه اخلاص بگذارند. خودشیفتگی در اصفهانی‌ها بسیار رایج است که اصولاً خود را بالاتر از دیگران می‌دانند و البته این امر به دلیل اعتماد به نفس بالای آن‌ها است. خودشیفتگی، وسواس و استرس سه ویژگی بارز اصفهانی‌ها است.

    لباس مردم اصفهان

    لباس مردم اصفهان در گذشته نشان دهنده مذهب، عوامل محیطی، شیوه زندگی و رتبه اجتماعی بوده است. امروزه به دلیل شهرنشینی وگرایش مردم شهر به مدرنیته دیر زمانی است که دیگر در شهر‌ها از جمله اصفهان لباس سنتی و محلی دیده نمی‌شود. اما هنوز در برخی روستاها و شهرهای کوچک اطراف می‌توان یافت. لباس مردم اصفهان امروزه مدرن و غربی شده اما لباس سنتی آنها در حدود 300 سال پیش بیشتر از نخ سفید یا شیری رنگ بوده است. لباس اصیل زنان اصفهان شامل یک دامن مخمل قرمز و کوتاه با چین‌های فراوان بوده که زیر آن شلوار گشاد مشکی یا شیری می‌پوشیده اند. همچنین یک پیراهن گلدوزی شده شیری و یک چارقد گلدوزی شده شیری رنگ که با سنجاق زیر گلو بسته می‌شده است. لباس مردان از یک شلوار مشکی گشاد با پیراهن یقه ساده و آستین‌های گشاد تشکیل می‌شده که جلیقه کوتاه مشکی روی آن می‌پوشیده‌اند همراه کلاه نمدی بر سر. در زمستان نیز یک قبای ساده بلند بر روی لباس اصلی پوشیده می‌شده و شال ابریشمی دور کمر استفاده می‌شده است.

    خلاصه فرهنگ مردم اصفهان

    خلاصه فرهنگ مردم اصفهان را می‌توان در اقتصاد موفق شهر، پاکیزگی شهر، آتار زیبای هنری و تاریخی، صنعت موفق آن و پایبندی مردم به مذهب و سنت دید. مردم اصفهان گرچه در تصمیماتشان عقل را بر احساس مقدم می‌کنند و سود و زیان را همیشه مد نظر دارند اما در هنگام بحران یک خانواده می‌شوند. مهمان‌پذیر و مهمان‌نوازند و به شهر و فرهنگ خود می‌بالند. خلاقیت را در چهار چوب منطق و ریاضیات به آثار هنری برجسته تبدیل کرده‌اند و آنچنان به نظم و ترتیب اهمیت می‌دهند که گاهی خشک و انعطاف ناپذیر می‌شوند. اما پیگیری، سختکوشی و پشتکارشان همواره انسانهای موفقی در زمینه‌های هنری و علمی تقدیم ایران کرده است. در کنار تمام این منطق خشک، طناز نیز هستند. طنز اصفهان خاص است و هوش مخاطب را به چالش می‌کشد. رندی مشخصه بارز آنهاست و به راحتی نمی‌توان آنها را شناخت. به راحتی اعتماد نمی‌کنند و بسیار محتاطند. خودی و غیرخودی دارند و هر کسی به راحتی در دایره اعتمادشان قرار نمی‌گیرد اما فریبکار نیستند و منفعت خود را در زیان دیگری جستجو نمی‌کنند. ریسک پذیری کمی دارند اما پر تلاش و بلند پروازند. اصفهانی‌ها دور اندیش و خلاقند. برای خلاصه فرهنگ مردم اصفهان می‌شود به تاریخ استناد کرد که آنها از نادر کسانی بودند که با صبر و اتحاد و دوراندیشی خود توانستند کسی چون تیمور لنگ را به زانو در آورند.

     برای رزرو اتاق در یکی از بهترین هتل در اصفهان، می توانید از طریق سایت هتل شیخ بهایی اقدام نمایید.

    منبع مطلب : sheykhbahaeihotel.com

    مدیر محترم سایت sheykhbahaeihotel.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    سهیلا : خیلی طولانی وغیر مفید بودمن یک اصفهانی هستم ای کاش جامع تر و مفید تر بود

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    .... 7 روز قبل
    0

    اینا چجوری قراره تو کتاب جا بشه زرنگااا/:

    یه ذره کوتاه تر و خلاصه تر توضیح‌ بدین خا/:

    عباس بوعذار 8 روز قبل
    0

    فرهنگ بومی در مورد اصفهان نه نطنتز و مرق او اینا فقط اصفهان

    پویا 8 روز قبل
    0

    درباره اصفهان خوب نوشته بودید خوبه❕

    ناشناس 20 روز قبل
    1

    خوب بود

    کیارا 11 ماه قبل
    0

    عــالــی بـود.

    کیارا 11 ماه قبل
    3

    عــالــی بـود.

    عشقتون❤ 11 ماه قبل
    0

    اصفهان تقریبا در مرکز ایران و در دامنه کوه های زاگرس قرار دارد.آب و هوای کوهستانی و گرم و خشک دارد،بااستانهای یزد،چهاردمان وبختیاری وکهگیلویه وبو یر احمد،فارس،قم،لرستان ومرکزی همسایه است.

    ه 11 ماه قبل
    2

    عالے

    سارینا 11 ماه قبل
    2

    عالی

    سهیلا 11 ماه قبل
    6

    خیلی طولانی وغیر مفید بودمن یک اصفهانی هستم ای کاش جامع تر و مفید تر بود

    مهدی 12 ماه قبل
    2

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید