توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    مواد میکروب کش در چه مرحله ای به آب اضافه میشود

    1 بازدید

    مواد میکروب کش در چه مرحله ای به آب اضافه میشود را از سایت هاب گرام دریافت کنید.

    مراحل مختلف تصفیه آب در تصفیه خانه

    مراحل مختلف تصفیه آب در تصفیه خانه

    مراحل مختلف تصفیه آب در تصفیه خانه

    ﺗﺼﻔﯿﻪ آب ﺑﺮای ﺑﺸﺮ دارای ﺳﺎﺑﻘﻪ ای ﺑﺴﯿﺎر ﻃﻮﻻﻧﯽ و ﻗﺪﯾﻤﯽ اﺳﺖ. ﻣﻮرﺧﯿﻦ ﺑﺮ اﯾﻦ ﻋﻘﯿﺪه اﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﺎرﯾﺦ ﺗﺼﻔﯿﻪ آب ﺑﻪ ﺣﺪود دو ﻫﺰار ﺳﺎل ﭘﯿﺶ از ﻣﯿﻼد ﻣﺴﯿﺢ می رﺳﺪ. اﯾﻦ ﻣﺮاﺣﻞ ﺗﺼﻔﯿﻪ ای ﺷﺎﻣﻞ ﺟﻮﺷﺎﻧﺪن و ﺻﺎف ﮐﺮدن آب ﺑﻮده اﺳﺖ. وﺳﺎﯾﻞ اوﻟﯿﻪ ﺗﺼﻔﯿﻪ آب در ﻣﻨﺎزل اﻓﺮاد ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎد ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ و ﺗﺎ ﺣﺪود ﻗﺮن اول ﻣﯿﻼدی ﻫﯿﭻ ﻧﺸﺎﻧﻪ ای دال ﺑﺮ وﺟﻮد ﻋﻤﻠﯿﺎت ﺗﺼﻔﯿﻪ ای ﺑﺮ روی آب ﻣﺼﺮﻓﯽ ﺟﺎﻣﻌﻪ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ. ﻧﮑﺘﻪ ای ﮐﻪ ﻣﺴﻠﻢ اﺳﺖ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻤﻠﯿﺎت ﺗﺼﻔﯿﻪ آب در ﻗﺮون وﺳﻄﯽ دﭼﺎر رﮐﻮد ﮔﺮدﯾﺪ و ﻣﺠﺪدا ً در ﻗﺮن ﻫﯿﺠﺪﻫﻢ ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ.ﺷﻬﺮ ﭘﯿﺰﻟﯽ در اﺳﮑﺎﺗﻠﻨﺪ

    ﺑﻪ ﻋﻨﻮان اوﻟﯿﻦ ﺷﻬﺮی ﮐﻪ آب ﻣﺼﺮﻓﯽ آن ﻣﻮرد ﺗﺼﻔﯿﻪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ،ﺷﻬﺮت دارد. ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺗﺼﻔﯿﮥ آب ﻣﺘﺸﮑﻞ از ﻋﻤﻠﯿﺎت ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻦ ﺳﺎزی ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺘﻌﺎﻗﺐ آن ﻓﯿﻠﺘﺮاﺳﯿﻮن اﻧﺠﺎم ﻣﯽ ﺷﺪ. اﯾﻦ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺗﺼﻔﯿﻪ در ﺳﺎل 1804ﻣﯿﻼدی آﻏﺎز ﺑﻪ ﮐﺎرﮐﺮد. ﺑﻪ ﺗﺪرﯾﺞ در اروﭘﺎ اﯾﻦ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻣﺘﺪاول ﮔﺮدﯾﺪ و ﺗﺎ ﭘﺎﯾﺎن ﻗﺮن ﻧﻮزدﻫﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻋﻤﺪة آب ﺷﻬﺮی ﻓﯿﻠﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻓﯿﻠﺘﺮ ﻫﺎ از ﻧﻮع ﻣﺎﺳﻪ ای ﮐﻨﺪ ﺑﻮد.ﺑﺎﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﯾﺎﻓﺘﻪﻫﺎی ﮐﺦ و ﭘﺎﺳﺘﻮر ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯿﮑﺮوارﮔﺎﻧﯿﺴﻢﻫﺎ ﻋﺎﻣﻞ اﺻﻠﯽ اﯾﺠﺎد ﺑﯿﻤﺎری ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﮐﻠﺮ ﺗﻮاﻧﺎﺋﯽ از ﺑﯿﻦ ﺑﺮدن اﻧﻬﺎ را دارد از ﺳﺎل 1905در اروﭘﺎ و ﺳﺎل 1908 در اﻣﺮﯾﮑﺎ ﻓﺮاﯾﻨﺪ ﮐﻠﺮ زﻧﯽ ﺑﻪ آﺑﻬﺎی آﺷﺎﻣﯿﺪﻧﯽ آﻏﺎز ﮔﺸﺖ.

    ﻣﺼﺮف آب

    ﭘﯿﺶ از اﻧﺠﺎم ﺗﺼﻔﯿﻪ ﺑﺮ روی آب لازم است که ﻣﻮارد اﺳﺘﻔﺎده را ﺑﺸﻨﺎﺳﯿﻢ ﭼﺮا ﮐﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻧﻮع ﻣﺼﺮف ﻧﻮع ﻋﻤﻠﯿﺎت ﺗﺼﻔﯿﻪ ﻧﯿﺰ ﻣﺘﻐﯿﺮ اﺳﺖ.ﻣﻮارد اﺳﺘﻔﺎده از آب ﺗﺼﻔﯿﻪ ﺷﺪه ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﻠﯽ ﺷﺎﻣﻞ ﺷﺶ ﻣﻮرد زﯾﺮ ﻣﯿﺒﺎﺷﺪ:

    ﺗﻤﺮﮐﺰ اﺻﻠﯽ در اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ روی ﻣﺼﺎرف ﺧﺎﻧﮕﯽ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﭼﺮا ﮐﻪ اﯾﻦ ﺑﺨﺶ راﺑﻄﻪی ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﺎ ﺳﻼﻣﺖ اﻓﺮاد داﺷﺘﻪ و ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﮔﺬاری در آن ﺳﺒﺐ ﮐﺎﻫﺶ ﻣﯿﺰان ﺑﯿﻤﺎری و ﻣﺮگ و ﻣﯿﺮ ﺷﺪه و در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻫﺰﯾﻨﻪﻫﺎی درﻣﺎﻧﯽ را ﮐﺎﻫﺶ ﻣﯽدﻫﺪ.

    ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺗﻬﯿﻪ آب ﺷﺮب

    ﻫﻤﻮاره ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻼش در اﯾﻦ راﺳﺘﺎ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺪ اﻣﮑﺎن از ﺧﺎﻟﺺ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﻨﺎﺑﻊ آب ﺑﺮای ﺷﺮب اﺳﺘﻔﺎده ﺷﻮد، ﺣﺘﯽ اﮔﺮ اﯾﻦ اﻣﺮ ﺑﻪ ﻗﯿﻤﺖ اﻧﺘﻘﺎل آب از ﻣﺴﯿﺮﻫﺎی ﻃﻮﻻﻧﯽ و رﺳﺎﻧﺪن آن ﺑﻪ ﻣﺼﺮف ﮐﻨﻨﺪه ﺑﺎ ﺗﺼﻔﯿﻪ اﻧﺪک و ﯾﺎ ﺑﺪون ﺗﺼﻔﯿﻪ اﻧﺠﺎم ﺷﻮد ﻫﻢ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﺮای ﺣﻔﻆ ﮐﯿﻔﯿﺖ آب ﻣﺮاﻗﺒﺖ از ﻣﻨﺎﺑﻊ آب ﺑﺴﯿﺎر ﺿﺮوری اﺳﺖ.

    ﻓﺮآﯾﻨﺪﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮای ﺗﺼﻔﯿﻪ آب آﺷﺎﻣﯿﺪﻧﯽ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ، ﺑﺴﺘﮕﯽ ﺑﻪ ﮐﯿﻔﯿﺖ آب ﻣﻨﺒﻊ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪه دارﻧﺪ. ﺑﯿﺸﺘﺮ آﺑﻬﺎی زﯾﺮزﻣﯿﻨﯽ ﺻﺎف و ﻋﺎری از ﻋﻮاﻣﻞ ﺑﯿﻤﺎری زا و ﻫﻢ ﭼﻨﯿﻦ ﻓﺎﻗﺪ ﻣﻘﺎدﯾﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﯽ از ﻣﻮاد آﻟﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ. اﯾﻦ ﻗﺒﯿﻞ آﺑﻬﺎ را ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺣﺪاﻗﻞ ﻣﻘﺪار ﮐﻠﺮ ﺑﺮای ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی از آﻟﻮدﮔﯽ ﺷﺒﮑﻪ ﻫﺎی ﺗﻮزﯾﻊ، در ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻫﺎی آب آﺷﺎﻣﯿﺪﻧﯽ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار داد. اﻣﺎ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﻌﻀﯽ از آﺑﻬﺎی زﯾﺮ زﻣﯿﻨﯽ ﺣﺎوی ﻣﻘﺎدﯾﺮ زﯾﺎدی از ﺟﺎﻣﺪات ﻣﺤﻠﻮل، ﮔﺎزﻫﺎ و ﯾﺎ ﻣﻘﺎدﯾﺮ اﺿﺎﻓﯽ آﻫﻦ، ﻣﻨﮕﻨﺰ و ﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﻣﻮاد آﻟﯽ و ﻣﯿﮑﺮوﺑﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ در ﺻﻮرت ﺑﻪ ﻓﺮآﯾﻨﺪﻫﺎی ﺗﺼﻔﯿﮥ ﭘﯿﭽﯿﺪه ﻧﯿﺎز ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ.

    ﻣﺮاﺣﻞ ﺗﺼﻔﯿﻪ آب

     ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻫﺎی ﺗﺼﻔﯿﻪ ﮐﻪ ﺑﺮای ﺗﻬﯿﮥ آب آﺷﺎﻣﯿﺪﻧﯽ از آﺑﻬﺎی زﯾﺮزﻣﯿﻨﯽ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ اﻧﺪ: 

    آﺑﻬﺎی ﺳﻄﺤﯽ ﻏﺎﻟﺒﺎ ً دارای ﺗﻨﻮع ﺑﯿﺸﺘﺮی از آﻻﯾﻨﺪه ﻫﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ آﺑﻬﺎی زﯾﺮزﻣﯿﻨﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﻓﺮآﯾﻨﺪﻫﺎی ﺗﺼﻔﯿﻪ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﺮای اﯾﻦ ﻗﺒﯿﻞ آﺑﻬﺎ ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ.ﺑﯿﺸﺘﺮ آﺑﻬﺎی ﺳﻄﺤﯽ داری ﮐﺪورﺗﯽ ﺑﯿﺶ از ﻣﻘﺪار ﺗﻌﯿﯿﻦ ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ اﺳﺘﺎﻧﺪاردﻫﺎی آب آﺷﺎﻣﯿﺪﻧﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺟﺮﯾﺎﻧﻬﺎی آﺑﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ زﯾﺎد در ﺣﺮﮐﺖ اﻧﺪ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ دارای ﻣﻮاد ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﻌﻠﻖ ﺑﺎﺷﻨﺪ اﻣﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺟﺎﻣﺪات در اﻧﺪازه ﻫﺎی ﮐﻠﻮﺋﯿﺪی ﺑﻮده و ﺑﺮای ﺟﺪاﺳﺎزی آﻧﻬﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻓﺮآﯾﻨﺪﻫﺎی ﺗﺼﻔﯿﻪ ﻣﻮرد ﻧﯿﺎز اﺳﺖ.ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻫﺎی ﺗﺼﻔﯿﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻌﻤﻮل ﺑﺮای آﺑﻬﺎی ﺳﻄﺤﯽ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔاده ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ اﻧﺪ: 

    ﻓﺮآﯾﻨﺪﻫﺎی ﺗﺼﻔﯿﻪ آب ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﻗﺮارﮔﯿﺮی واﺣﺪﻫﺎ در ﺗﺼﻔﯿﻪ ﺧﺎﻧﮥ آب، ﺑﻪ ﺷﺮح ذﯾﻞ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از:

    آﺑﮕﯿﺮ (intake)

    ﺟﻬﺖ ﺗﺼﻔﯿﮥ آﺑﻬﺎی ﺳﻄﺤﯽ ﻣﻌﻤﻮﻻ ً در اﺑﺘﺪا آب را از ﻃﺮﯾﻖ واﺣﺪی ﺑﻪ ﻧﺎم آﺑﮕﯿﺮ از ﻣﻨﺒﻊ ﺑﺮداﺷﺖ ﻧﻤﻮده و آن را ﺑﻪ ﺗﺼﻔﯿﻪ ﺧﺎﻧﻪ اﻧﺘﻘﺎل ﻣﯽدﻫﻨﺪ. آﺑﮕﯿﺮ ﻣﻌﻤﻮﻻ ً ﯾﮏ واﺣﺪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﯽ ﯾﺎ ﯾﮏ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺑﺘﻨﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮای ﺗﺎﻣﯿﻦ آب آرام و ﻋﺎری از ﻣﻮاد ﺷﻨﺎور ﺑﺎﮐﯿﻔﯿﺖ ﺑﻬﺘﺮ از ﻣﻨﺒﻊ آب اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﺷﻮد. آب ﻓﺮاﻫﻢ ﺷﺪه از ﻃﺮﯾﻖ آﺑﮕﯿﺮ در ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﺎ ﻣﻨﺒﻊ اﺻﻠﯽ زلال تر اﺳﺖ و ﮐﯿﻔﯿﺖ ﺑﻬﺘﺮی دارد. ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﻣﺤﻞ آﺑﮕﯿﺮ ﺑﺎﯾﺪ در ﺑﺎﻻدﺳﺖ ﺟﺮﯾﺎﻧﻬﺎی آﺑﯽ ﺷﻬﺮی ﺑﺎﺷﺪ و ﻫﯿﭻ ﮔﺎه ﻧﺒﺎﯾﺪ در ﻣﺤﻞ ﻫﺎی ﺑﺎ ﺟﺮﯾﺎن ﮔﺮداﺑﯽ ﺳﯿﻼﺑﯽ ﻗﺮار ﮔﯿﺮد. در ﻣﺤﻞ آﺑﮕﯿﺮ معمولا ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺗﻮری هاﯾﯽ ﻋﻤﻞ آﺷﻐﺎﻟﮕﯿﺮی اﻧﺠﺎم ﻣﯽ ﺷﻮد و در ﻣﺠﻤﻮع ﺗﺼﻔﯿﮥ ﺳﺎده ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ ﭘﺬﯾﺮد.

    آﺷﻐﺎﻟﮕﯿﺮ (screen)

    ﺗﺼﻔﯿﻪ ﺧﺎﻧﮥ آب دارای واﺣﺪﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﺟﻬﺖ ﺟﺪاﺳﺎزی ﺟﺎﻣﺪات ﻣﻌﻠﻖ از آب اﺳﺖ. اﻧﺘﺨﺎب ﯾﮏ واﺣﺪ ﺧﺎص ﯾﺎ ﺗﺮﮐﯿﺒﯽ از ﻓﺮآﯾﻨﺪﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺮای ﺣﺬف ﺟﺎﻣﺪات ﻣﻌﻠﻖ ﺑﻪ وﯾﮋﮔﯽ ﻫﺎی ﺟﺎﻣﺪات، ﻏﻠﻈﺖ آﻧﻬﺎ و درﺟﮥ ﺗﺼﻔﯿﮥ آب ﻣﻮرد ﻧﯿﺎز ﺑﺴﺘﮕﯽ دارد. ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺜﺎل ﺟﺎﻣﺪات ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺰرگ و ﺳﻨﮕﯿﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺎ ﺷﺒﮑﻪ آﺷﻐﺎﻟﮕﯿﺮﻫﺎی ﻣﯿﻠﻪ ای ﯾﺎ ﺗﻮرﯾﻬﺎی رﯾﺰ ﺟﺪاﺳﺎزی ﺷﻮﻧﺪ در ﺟﺎﻣﺪات ﻣﻌﻠﻖ رﯾﺰﺗﺮ و ﮐﻠﻮﺋﯿﺪی ﺑﺎ ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﻣﻮاد ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ و ﺻﺎف ﮐﺮدن ﺣﺬف ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. اﻫﺪاف آﺷﻐﺎﻟﮕﯿﺮﻫﺎ ﺑﻪ ﺷﺮح زﯾﺮ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از:

    اﻧﻮاع آﺷﻐﺎﻟﮕﯿﺮ

     آﺷﻐﺎﻟﮕﯿﺮﻫﺎ را ﺑﺮ اﺳﺎس ﻓﻀﺎی ﺑﺎز ﺑﯿﻦ ﻣﯿﻠﻪ ﻫﺎ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺑﻨﺪی ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ ﺑﻪ:

    آﺷﻐﺎﻟﮕﯿﺮ رﯾﺰ،ﮐﻤﺘﺮ از 10 ﻣﯿﻠﯽ ﻣﺘﺮ

    آﺷﻐﺎﻟﮕﯿﺮ ﻣﺘﻮﺳﻂ، ﺑﯿﻦ 10-40ﻣﯿﻠﯽ ﻣﺘﺮ

    آﺷﻐﺎﻟﮕﯿﺮ درﺷﺖ،ﺑﯿﺸﺘﺮ از 40 ﻣﯿﻠﯽ ﻣﺘﺮ

    آﺷﻐﺎﻟﮕﯿﺮﻫﺎی درﺷﺖ ﺗﺮ در اﺑﺘﺪا و آﺷﻐﺎﻟﮕﯿﺮﻫﺎی رﯾﺰﺗﺮ ﺑﻌﺪ از آﻧﻬﺎ ﻗﺮار ﻣﯿﮕﯿﺮﻧﺪ.ﺳﺮﻋﺖ ﻋﺒﻮر آب از آﺷﻐﺎﻟﮕﯿﺮﻫﺎی ﻣﯿﻠﻪ ای در ﺷﺮاﯾﻂ ﻋﺎدی ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺣﺪی ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﭼﺴﺒﺎﻧﺪن ﻣﻮاد ﺑﻪ آﺷﻐﺎﻟﮕﯿﺮﻫﺎ ﺷﻮد ﺑﺪون آﻧﮑﻪ اﻓﺖ ﻓﺸﺎر زﯾﺎد اﯾﺠﺎد ﮐﻨﺪ و ﯾﺎ ﺳﺒﺐ اﻧﺴﺪاد ﻓﻀﺎی ﺧﺎﻟﯽ ﺑﯿﻦ ﻣﯿﻠﻪ ﻫﺎ ﺷﻮد، ﺗﺎ ﺟﺮﯾﺎن ﺑﻪ آﺳﺎﻧﯽ از آن ﻋﺒﻮر ﮐﻨﺪ. ﻣﻌﻤﻮﻻ ًﺳﺮﻋﺖ ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮل ﺑﯿﻦ ﻣﯿﻠﻪ ﻫﺎی آﺷﻐﺎﻟﮕﯿﺮ در ﺟﺮﯾﺎن ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺣﺪود 0.6-1 ﻣﺘﺮ ﺑﺮ ﺛﺎﻧﯿﻪ و ﺑﺮای ﺟﺮﯾﺎن ﺣﺪاﮐﺜﺮ 1.2-1.4 ﻣﺘﺮ ﺑﺮ ﺛﺎﻧﯿﻪ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد. درﺟﻪ اﻧﺴﺪاد و ﮔﺮﻓﺘﮕﯽ در آﺷﻐﺎﻟﮕﯿﺮﻫﺎ ﺑﻪ ﮐﯿﻔﯿﺖ آب و روش ﭘﺎﮐﺴﺎزی آﺷﻐﺎﻟﮕﯿﺮ ﺑﺴﺘﮕﯽ دارد. روﺷﻬﺎی ﭘﺎﮐﺴﺎزی ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از:

    اﻟﻒ) آﺷﻐﺎﻟﮕﯿﺮﻫﺎی ﻣﯿﻠﻪ ای ﺑﺎ ﭘﺎﮐﺴﺎزی دﺳﺘﯽ

    ب) آﺷﻐﺎﻟﮕﯿﺮﻫﺎی ﻣﯿﻠﻪ ای ﺑﺎ ﭘﺎﮐﺴﺎزی اﺗﻮﻣﺎﺗﯿﮏ

    ﺗﺼﻔﯿﮥ ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﯽ (Pretreatment of chemical)

    در اﯾﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ از ﻣﻮاد ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﺑﺮای ﮐﻨﺘﺮل رﺷﺪ ﮔﯿﺎﻫﺎن آﺑﺰی اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﺷﻮد. ﻣﺸﮑﻼﺗﯽ ﮐﻪ ﮔﯿﺎﻫﺎن آﺑﺰی در ﺗﺼﻔﯿﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﯽ آورﻧﺪ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺷﺪ ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ ﭼﻨﺪ ﮔﯿﺎه در ﻣﻮاﻗﻊ ﻣﻌﯿﻨﯽ از ﺳﺎل اﺳﺖ. ﺑﻌﻀﯽ از اﻧﻮاع ﮔﯿﺎﻫﺎن آﺑﺰی (ﺟﻠﺒﮏ ﻫﺎ- ﮔﯿﺎﻫﺎن آﺑﺰی رﯾﺸﻪ دار) اﯾﺠﺎد ﺑﻮ و ﻣﺰه ﺧﺎﺻﯽ در آب ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ. ﻫﻢ ﭼﻨﯿﻦ آﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ در ﻓﺮآﯾﻨﺪﻫﺎی ﺗﺼﻔﯿﻪ اﯾﺠﺎد اﺧﺘﻼل ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ.

    ﺑﻌﻀﯽ از روﺷﻬﺎی ﮐﻨﺘﺮﻟﯽ ﺟﻬﺖ ﮐﻨﺘﺮل ﺟﻠﺒﮏ ﻫﺎی ﻣﻮﺟﻮد در آﺑﻬﺎی ﺳﻄﺤﯽ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از:

    اﻟﻒ) ﺳﻮﻟﻔﺎت ﻣﺲ: ﮐﺎراﯾﯽ ﺟﻠﺒﮏ ﻫﺎ در از ﺑﯿﻦ ﺑﺮدن ﺟﻠﺒﮏ ﻫﺎ ﻣﺘﻔﺎوت اﺳﺖ و ﺑﻪ ﻧﻮع ﺟﻠﺒﮏ و ﻗﺪرت اﻧﺤﻼل آن در آب ﺑﺴﺘﮕﯽ دارد. ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ راﻧﺪﻣﺎن ﺟﻬﺖ ﮐﻨﺘﺮل ﺟﻠﺒﮏ آن در ﺣﺪود 9-8 ﺑﺎﺷﺪ.

    ب) ﭘﻮدر ذﻏﺎل ﻓﻌﺎل: ﭘﻮدر را ﺑﺮ ﺳﻄﺢ آب ﻣﯽ ﭘﺎﺷﻨﺪ ﺗﺎ ﭘﻮﺷﺶ ﺳﯿﺎه رﻧﮓ اﯾﺠﺎد ﺷﺪه، ﻣﺎﻧﻊ ﻧﻔﻮذ ﻧﻮر ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﺑﻪ داﺧﻞ آب ﺷﻮد. ﭘﻮدر ذﻏﺎل ﻓﻌﺎل را ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﻪ ﻃﻮر دﺳﺘﯽ ﯾﺎ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺗﻐﺬﯾﻪ ﮐﻨﻨﺪة ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﺑﻪ آب اﺿﺎﻓﻪ ﮐﻨﻨﺪ.

      

    ﺑﺮای ﮐﻨﺘﺮل ﮔﯿﺎﻫﺎن آﺑﺰی رﯾﺸﻪ دار ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﻪ روﺷﻬﺎی زﯾﺮ اﻗﺪام ﻧﻤﻮد:

    اﻟﻒ) ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ: ﺷﺎﻣﻞ درو ﮐﺮدن، ﺑﯽ آب ﮐﺮدن، ﻻﯾﺮوﺑﯽ

    ب) ﺑﯿﻮﻟﻮژﯾﮑﯽ: ﺷﺎﻣﻞ اﺳﺘﻔﺎده از ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺧﺮﭼﻨﮓ ﻫﺎی آب ﺷﯿﺮﯾﻦ، ﺣﻠﺰون ﻫﺎ و ﻣﺎﻫﯿﻬﺎ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ.

    ج) ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ: ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روﺷﻬﺎی ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ و ﺑﯿﻮﻟﻮژﯾﮑﯽ ﻧﺘﻮان ﮔﯿﺎﻫﺎن آﺑﺰی را ﮐﻨﺘﺮل ﻧﻤﻮد از روﺷﻬﺎی ﮐﻨﺘﺮل ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﮔﯿﺎﻫﺎن آﺑﺰی ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺼﺮف ﻋﻠﻒ ﮐﺸﻬﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﺷﻮد.

    ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﯽ (sedimentation)

    ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﻣﻮﺟﺐ ﺟﺪاﺳﺎزی ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ ﻣﻮاد ﺟﺎﻣﺪ از آب ﻣﯽ ﺷﻮد.در ﻋﻤﻞ ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﮐﻠﯿﻪ ﻣﻮادی ﮐﻪ داﻧﺴﯿﺘﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﯿﺶ از آب اﺳﺖ ﺑﻪ ﻃﺮﯾﻖ ﺛﻘﻠﯽ ﺟﺪاﺳﺎزی ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ.ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت دﯾﮕﺮ در اﯾﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ذرات ﻣﺠﺰا ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻦ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ.ذرات ﻣﺠﺰا ﺑﻪ ذراﺗﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ اﻧﺪازه، ﺷﮑﻞ و وزن ﻣﺨﺼﻮص آﻧﻬﺎ ﺑﺎ زﻣﺎن ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﻨﮓ رﯾﺰه، ﺷﻦ، ﻣﺎﺳﻪ و ﺳﺎﯾﺮ ﻣﻮاد رﯾﮓ دار آب ﺧﺎم. زﻣﺎن ﻣﺎﻧﺪ (ﻣﺪت زﻣﺎن ﺗﻮﻗﻒ آب در اﺳﺘﺨﺮ) در اﯾﻦ اﺳﺘﺨﺮﻫﺎ ﺑﯿﻦ1.5  ﺗﺎ 4 ﺳﺎﻋﺖ ﻣﺘﻐﯿﺮ اﺳﺖﻋﻤﻖ. اﯾﻦ اﺳﺘﺨﺮﻫﺎ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺑﯿﻦ 3ﺗﺎ5  ﻣﺘﺮ و ﻧﺴﺒﺖ ﻃﻮل ﺑﻪ ﻋﺮض ﺑﯿﻦ 3 ﺗﺎ 6 ﻣﺘﻐﯿﺮ اﺳﺖ.

    ﺳﺮﻋﺖ ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﻣﻮاد ﺑﻪ ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ وزن ﻣﺨﺼﻮص، ﻗﻄﺮ ذرات(ﻗﻄﺮ دو ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﻮد ﺳﺮﻋﺖ ﭼﻬﺎر ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﯽ ﺷﻮد، ﻗﻄﺮ ﻧﺼﻒ ﺷﻮد ﺳﺮﻋﺖ ﯾﮏ ﭼﻬﺎرم ﻣﯽ ﺷﻮد) و درﺟﻪ ﺣﺮارت آب ﺑﺴﺘﮕﯽ دارد. (درﺟﻪ ﺣﺮارت ﺑﺎﻻ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ دارا ﺑﻮدن وﯾﺴﮑﻮزﯾﺘﻪ ﮐﻤﺘﺮ در ﻣﺮاﺣﻞ اﻧﻌﻘﺎد- ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ و ﺻﺎف ﮐﺮدن ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ ﻋﻤﻞ ﺗﺼﻔﯿﻪ را اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دﻫﺪ). ﻫﻢ ﭼﻨﯿﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺣﻮﺿﻬﺎی ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺳﺮی (ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻫﻢ) در ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻦ ﮐﺮدن ﻣﻮاد ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﻣﻮﺟﻮد در آب ﻧﻘﺶ ﻣﺆﺛﺮی ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ.

    ﺗﻮرﯾﻬﺎی آﺑﻬﺎی ﺳﻄﺤﯽ (Strainers for surface water)

    ﺗﻮرﯾﻬﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﺑﺮای ﺗﺼﻔﯿﮥ آﺑﻬﺎی ﺳﻄﺤﯽ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﻣﯽ دﻫﻨﺪ از ﺻﻔﺤﺎت ﺳﻮراخ دار رﯾﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﯿﻢ ﻓﻮﻻد ﺿﺪ زﻧﮓ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﮔﺮدﯾﺪه اﺳﺖ. ﻣﺘﺪاول ﺗﺮﯾﻦ اﯾﻦ وﺳﯿﻠﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﯾﮏ ﻇﺮف اﺳﺘﻮاﻧﻪ ای دوار ﻣﻔﺮوش ﺑﺎ ﺳﯿﻢ ﻫﺎی ﻓﻮق اﻟﺬﮐﺮ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ.اﻧﺪازه ﺳﻮراخ اﯾﻦ ﺻﻔﺤﺎت ﻣﺘﻐﯿﺮ اﺳﺖ و ﺑﻌﻀﯽ ﻣﻮاﻗﻊ ﺑﻪ ﺣﺪاﻗﻞ 30 ﻣﯿﮑﺮوﻣﺘﺮ ﻣﯽ رﺳﺪ.اﯾﻦ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺠﻬﺰ ﺑﻪ واﺣﺪ ﺷﺴﺘﺸﻮ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ آب را ﺑﻪ ﻃﻮر ﮔﺴﺘﺮده ای روی آن اﺳﭙﺮی ﻧﻤﺎﯾﺪ ﺗﺎ ﺧﻄﺮ ﮔﺮﻓﺘﮕﯽ ﻧﺎﺷﯽ از ﻣﻮاد ﻣﻌﻠﻖ از ﺑﯿﻦ ﺑﺮود.ﯾﮑﯽ از ﻣﺰاﯾﺎی ﻋﻤﺪه اﯾﻦ ﺗﻮرﯾﻬﺎ اﻓﺰاﯾﺶ ﮐﺎراﯾﯽ ﺻﺎﻓﯿﻬﺎی ﺷﻨﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ.

    ﻫﻮادﻫﯽ (Aeration)

    ﻫﻮادﻫﯽ ﻓﺮآﯾﻨﺪی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺧﯽ اوﻗﺎت ﺑﺮای ﺗﻬﯿﮥ آب آﺷﺎﻣﯿﺪﻧﯽ از آن اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﺷﻮد.از ﻫﻮادﻫﯽ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﺮای ﺧﺎرج ﺳﺎﺧﺘﻦ ﮔﺎزﻫﺎی ﻧﺎﻣﻄﺒﻮع در آب (ﮔﺎز زداﺋﯽ) ﯾﺎ اﻓﺰودن اﮐﺴﯿﮋن ﺑﻪ آب ﺑﺮای ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﻮاد ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب ﺑﻪ ﺷﮑﻠﯽ ﻣﻨﺎﺳﺒﺘﺮ (اﮐﺴﯿﺪاﺳﯿﻮن) اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﺷﻮد.ﻫﻮادﻫﯽ ﻣﻌﻤولا ﺑﺮای ﺗﺼﻔﯿﮥ آﺑﻬﺎی زﯾﺮ زﻣﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ رود، زﯾﺮا آﺑﻬﺎی ﺳﻄﺤﯽ ﺑﺮای ﻣﺪت زﻣﺎن ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺎ اﺗﻤﺴﻔﺮ در ﺗﻤﺎس ﺑﻮده و از اﯾﻦ رو ﻋﻤﻠﯿﺎت اﻧﺘﻘﺎل ﮔﺎز ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻃﺒﯿﻌﯽ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ ﭘﺬﯾﺮد.از ﻃﺮﯾﻖ اﮐﺴﯿﺪاﺳﯿﻮن، ﺑﻌﻀﯽ از ﮔﺎزﻫﺎ و ﻓﻠﺰات ﻣﺤﻠﻮل را ﻣﯽ ﺗﻮان از آب ﺧﺎرج ﻧﻤﻮده ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﺮح ذﯾﻞ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از:

    اﻟﻒ) ﻫﯿﺪروژن ﺳﻮﻟﻔﻮره

    ب) دی اﮐﺴﯿﺪ ﮐﺮﺑﻦ

    ج) ﻣﺘﺎن

    د) آﻫﻦ و ﻣﻨﮕﻨﺰ

    ه) ﻣﺰه و ﺑﻮ

    و) اﮐﺴﯿﮋن ﻣﺤﻠﻮل

    روشﻫﺎی ﻫﻮادﻫﯽ

    اﻟﻒ) ﻓﺮﺳﺘﺎدن آب ﺑﻪ ﻫﻮا

     ب) دﻣﯿﺪن ﻫﻮا ﺑﻪ آب

    ﻫﻮادﻫﻨﺪه ﻫﺎی آب در ﻫﻮا ﻃﻮری ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه اﻧﺪ ﮐﻪ ﻗﻄﺮات ﮐﻮﭼﮏ آب را در ﻫﻮا ﻣﯽ ﭘﺎﺷﻨﺪ در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ ﻫﻮادﻫﻨﺪه ﻫﺎی ﻫﻮا در آب، ﺣﺒﺎﺑﻬﺎی ﻫﻮا را ﺑﻪ داﺧﻞ آب ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﻨﺪ. ﻫﺮ دو روش ﻃﻮری ﻃﺮاﺣﯽ ﺷﺪه اﻧﺪ ﺗﺎ ﺣﺪاﮐﺜﺮ ﺗﻤﺎس آب و ﻫﻮا را ﺑﻪ وﺟﻮد آورﻧﺪ. ﺑﺮای ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی از ﺗﺠﻤﻊ ﮔﺎزﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺳﻤﯽ ﯾﺎ ﺧﻔﻪ ﮐﻨﻨﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﺎﯾﺪ ﻋﻤﻞ ﺗﻬﻮﯾﻪ ﺑﻪ دﻗﺖ اﻧﺠﺎم ﭘﺬﯾﺮد.

    اﻧﻮاع ﻫﻮادﻫﯽ

    اﻟﻒ) ﻫﻮادﻫﯽ ﭘﺎﺷﺸﯽ (Spray Aeration)

    در اﯾﻦ روش آب از ﻟﻮﻟﻪ ﻫﺎی ﺳﻮراﺧﺪار ﻋﺒﻮر داده ﻣﯽ ﺷﻮد. آب ﺧﺮوﺟﯽ از ﺳﻮراﺧﻬﺎ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﭘﺎﺷﺸﯽ ﺑﻪ ﻣﺨﺰﻧﯽ ﮐﻪ در ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻟﻮﻟﻪ ﻫﺎ ﺗﻌﺒﯿﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ، ﻣﯽ رﯾﺰد و ﻋﻤﻞ ﻫﻮادﻫﯽ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ ﺷﻮد. در اﯾﻦ روش ﻗﻄﺮ ﻧﺎزﻟﻬﺎ ﺣﺪود 2.5 ﺗﺎ 4 ﺳﺎﻧﺘﯽ ﻣﺘﺮ اﺳﺖ ﺗﺎ ﻣﺎﻧﻊ ﮔﺮﻓﺘﮕﯽ آﻧﻬﺎ ﺷﻮد.

    ب) ﻫﻮادﻫﯽ آﺑﺸﺎری (Cascade Aeration)

    در اﯾﻦ روش ﻫﻮادﻫﯽ از ﭘﻠﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺑﻠﻨﺪی 2.1-3 ﻣﺘﺮ ﺑﺎ ﺗﻌﺪاد ﺑﯿﻦ 4 ﺗﺎ 6 ﭘﻠﻪ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﺷﻮد. آب در ﺣﯿﻦ رﯾﺰش آﺑﺸﺎری از روی ﭘﻠﻪ ﻫﺎ در ﺳﻄﺢ وﺳﯿﻌﯽ ﺑﺎ ﻫﻮا ﺗﻤﺎس داﺷﺘﻪ و ﻋﻤﻞ اﺻﻼح ﮐﯿﻔﯿﺖ آب ﮐﻪ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ اﺳﺖ، اﻧﺠﺎم ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ. ﺗﻌﺪاد ﭘﻠﻪ ﻫﺎ زﻣﺎن ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﯿﻦ آب و ﻫﻮا را ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.

    ج) ﻫﻮادﻫﯽ ﭼﻨﺪ ﺳﯿﻨﯽ ﯾﺎ ﺑﺎ رﯾﺰش آب (Multiple Tray Aeration Waterfall)

    ﺑﺮﺟﻬﺎی ﺳﯿﻨﯽ دارﻃﺒﯿﻌﺘﺎً ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺑﺮﺟﻬﺎی آﺑﺸﺎری ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ آب ﺑﺎﻻ ﺑﺮده ﻣﯽ ﺷﻮد و ﺑﻪ ارﺗﻔﺎع ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺮ رﯾﺰش ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.ﺑﺮﺟﻬﺎی ﺳﯿﻨﯽ دار ﺳﻮراﺧﺪار ﻣﺤﺘﻮی ﺳﻨﮓ، ﺳﺮاﻣﯿﮏ ﯾﺎ ﺑﺴﺘﺮﻫﺎی ﻣﺘﺨﻠﺨﻞ دﯾﮕﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺑﺮﺟﻬﺎی ﺳﯿﻨﯽ دار، ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺮای اﮐﺴﯿﺪاﺳﯿﻮن آﻫﻦ و ﻣﻨﮕﻨﺰ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ.

    د) ﻫﻮادﻫﯽ ﺑﺎ ﺗﺰرﯾﻖ ﻫﻮا (Diffused Air Aeration)

    در اﯾﻦ روش ﺣﺒﺎب ﻫﻮا ﺑﻪ داﺧﻞ ﻣﺨﺰن آب ﺗﺰرﯾﻖ ﻣﯽ ﺷﻮد.

    ه) ﻫﻮادﻫﯽ ﻓﻮاره ای (Jet Aeration)

    در اﯾﻦ روش ﻓﻮاره ﻫﺎ ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﻟﻮﻟﻪ ﻣﺸﺒﮏ ﻣﻌﻠﻖ ﺑﺮ ﻓﺮاز ﻣﺨﺰن ﮔﯿﺮﻧﺪه ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻣﻮﺟﺐ ﻋﻤﻞ ﻫﻮادﻫﯽ آب ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ.

    اﻧﻌﻘﺎد و ﻟﺨﺘﻪ ﺳﺎزی (Flocculation & Coagulation)

    ذرات ﻟﺨﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪه در ﺳﻮﺳﭙﺎﻧﺴﯿﻮﻧﻬﺎی رﻗﯿﻖ ﮐﻪ ﺧﻮاص ﺳﻄﺤﯽ ﺷﺎن ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ای اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺗﻤﺎس ﺑﺎ ﺳﺎﯾﺮ ذرات ﺑﻪ آﻧﻬﺎ می چسبند و ﯾﺎ در ﻫﻢ ادﻏﺎم ﺷﺪه ﺗﺸﮑﯿﻞ ذرات ﺑﺰرﮔﺘﺮ را ﻣﯽ دﻫﻨﺪ و در ﻧﺘﯿﺠﻪ اﻧﺪازه، ﺷﮑﻞ و اﺣﺘﻤﺎﻻً وزن ﻣﺨﺼﻮص ﺷﺎن ﭘﺲاز ﺑﺮﺧﻮرد ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﯽﯾﺎﺑﺪ را ﻧﻤﯽ ﺗﻮان ﻣﺎﻧﻨﺪ ذرات ﻣﺠﺰا ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻦ ﮐﺮد، ﻟﺬا ﻣﻮاد ﻣﻨﻌﻘﺪ ﮐﻨﻨﺪه را ﺑﻪ ﻣﻘﺎدﯾﺮ ﻻزم و ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻪ آب اﺿﺎﻓﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ ذرات ﮐﻮﭼﮏ، ﺳﺒﮏ و ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻪ نشینی ﺑﻪ ذرات ﺑﺰرﮔﺘﺮ و ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺗﺮ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪه و ﺑﻪ آﺳﺎﻧﯽ ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻦ ﺷﻮﻧﺪ.

    ﻣﻮاد ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ آب ﺑﻪ دو دﻟﯿﻞ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ:

    اﻟﻒ) اﻧﺪازه ذرات

    ب) ﻧﯿﺮوی ﻃﺒﯿﻌﯽ ﻣﯿﺎن ذرات

    ذراﺗﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﻞ و ﻻی، ﻣﯿﮑﺮوﺑﻬﺎ، ذرات ﻣﺴﺒﺐ رﻧﮓ و وﯾﺮوﺳﻬﺎ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﮐﻠﻮﺋﯿﺪی در آب وﺟﻮد دارﻧﺪ.ﮐﻠﻮﺋﯿﺪﻫﺎ در ﻣﺪت زﻣﺎن ﻣﻌﻘﻮل و ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻦ ﻧﻤﯽ ﮔﺮدﻧﺪ. ﻣﻮاد ﮐﻠﻮﺋﯿﺪی را ﻧﻤﯽ ﺗﻮان ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻏﯿﺮ ﻣﺴﻠﺢ دﯾﺪ وﻟﯽ ﻣﺠﻤﻮع اﺛﺮات آﻧﻬﺎ اﻏﻠﺐ ﺑﻪ ﺻﻮرت رﻧﮓ ﯾﺎ ﮐﺪورت در آب ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. ذرات ﮐﻠﻮﺋﯿﺪی ﺑﻘﺪر ﮐﺎﻓﯽ ﮐﻮﭼﮏ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺗﺎ از ﻣﺮاﺣﻞ ﺑﻌﺪی ﺗﺼﻔﯿﻪ ﻋﺒﻮر ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ، ﻣﮕﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻮﺳﯿﻠﮥ روش اﻧﻌﻘﺎد و ﻟﺨﺘﻪ ﺳﺎزی از آب ﺟﺪا ﺷﻮﻧﺪ.

    ﻣﻌﻤﻮﻻً ذرات ﮐﻠﻮﺋﯿﺪی دارای ﺑﺎر اﻟﮑﺘﺮﯾﮑﯽ ﻣﻨﻔﯽ ﺑﻮده و ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ را دﻓﻊ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ. در ﺗﺼﻔﯿﮥ آب ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﯿﺮوی اﻟﮑﺘﺮﯾﮑﯽ داﻓﻊ ﭘﺘﺎﻧﺴﯿﻞ ﺗﺎز ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ. اﯾﻦ ﻧﯿﺮوی ﻃﺒﯿﻌﯽ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺮای ﺟﺪا ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ ذرات ﮐﻠﻮﺋﯿﺪی از ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ اﺳﺖ و آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﻌﻠﻖ در آب ﻧﮕﻪ ﻣﯽ دارد. ﻧﯿﺮوی واﻧﺪر واﻟﺲ ﻣﯿﺎن ﺗﻤﺎم ذرات ﻣﻮﺟﻮد در ﻃﺒﯿﻌﺖ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ و دو ذره را ﺑﻪ ﻃﺮف ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻣﯽ ﮐﺸﺎﻧﺪ اﯾﻦ ﻧﯿﺮوی ﺟﺎذب ﻋﮑﺲ ﭘﺘﺎﻧﺴﯿﻞ زﺗﺎ ﻋﻤﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﭘﺘﺎﻧﺴﯿﻞ زﺗﺎ از ﻧﯿﺮوی واﻧﺪر واﻟﺲ ﺑﺰرﮔﺘﺮ اﺳﺖ ذرات ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﻌﻠﻖ در آب ﺑﺎﻗﯽ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﻣﺎﻧﺪ. ﻓﺮآﯾﻨﺪ اﻧﻌﻘﺎد و ﻟﺨﺘﻪ ﺳﺎزی، ﻧﯿﺮوی ﻣﯿﺎن ذرات ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ را ﺧﻨﺜﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ﯾﺎ ﮐﺎﻫﺶ ﻣﯽ دﻫﺪ ﺗﺎ ﻧﯿﺮوی واﻧﺪر واﻟﺰ ذرات را ﺑﻪ ﻃﺮف ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺑﮑﺸﺪ و ﺗﺸﮑﯿﻞ ﮔﺮوه ﻫﺎی ﮐﻮﭼﮏ ذرات را ﺑﺪﻫﺪ.اﯾﻦ ﮔﺮوه ﻫﺎی ﮐﻮﭼﮏ ذرات در اﺛﺮ ﺗﮑﺎن دادن ﻣﻼﯾﻢ ﻋﻤﻞ اﻧﻌﻘﺎد و ﻟﺨﺘﻪ ﺳﺎزی ذرات ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﭼﺴﺒﯿﺪه و ﮔﺮوه ﻫﺎی ﺑﺰرﮔﺘﺮ ذرات ژﻻﺗﯿﻨﯽ ﺷﮑﻞ و ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺳﻨﮕﯿﻦ را ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽ دﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ آﺳﺎﻧﯽ ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻦ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ.در واﺣﺪﻫﺎی ﺗﺼﻔﯿﮥ آب ﻋﻤﻞ اﻧﻌﻘﺎد ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﻣﻌﻤﻮﻻ ًدر اﺛﺮ اﻓﺰاﯾﺶ ﻧﻤﮑﻬﺎی ﻓﻠﺰی ﺳﻪ ﻇﺮﻓﯿﺘﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﺳﻮﻟﻔﺎت آﻟﻮﻣﯿﻨﯿﻮم ﯾﺎ ﮐﻠﺮﯾﺪ ﻓﺮﯾﮏ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ ﭘﺬﯾﺮد.ﻣﮑﺎﻧﯿﺴﻢ دﻗﯿﻘﯽ ﮐﻪ در اﺛﺮ آن اﻧﻌﻘﺎد اﻧﺠﺎم ﻣﯽﮔﯿﺮد ﮐﺎﻣﻼ ً ﻗﺎﺑﻞ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﻧﯿﺴﺖ، اﻣﺎ ﭼﻨﯿﻦ ﺗﺼﻮر ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ ﻣﮑﺎﻧﯿﺴﻢ ﻫﺎی اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﻪ ﺷﺮح ذﯾﻞ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از:

    ﻋﻼوه ﺑﺮ ﻧﯿﺮوﻫﺎی ﺟﺬب ﺳﻄﺤﯽ ،ﺑﺎر اﻟﮑﺘﺮﯾﮑﯽ ﻧﯿﺰ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﻪ ﻓﺮآﯾﻨﺪ اﻧﻌﻘﺎد ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻨﺪ. ﻣﻮاد ﻣﻨﻌﻘﺪ ﮐﻨﻨﺪه ﺑﺎر اﻟﮑﺘﺮﯾﮑﯽ ﻣﺜﺒﺖ دارﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎر ﻣﻨﻔﯽ ذرات ﻣﻌﻠﻖ در آب را ﺧﻨﺜﯽ ﮐﺮده و رﺳﻮب ﻣﯽ دﻫﻨﺪ.ﻣﻨﻌﻘﺪ ﮐﻨﻨﺪه ﻫﺎی ﮐﻤﮑﯽ ﻣﻮادی ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﻣﻨﻌﻘﺪ ﮐﻨﻨﺪه اﺻﻠﯽ ﺑﺮای ﺗﺸﮑﯿﻞ ذرات ﻣﺤﮑﻢ ﺗﺮ، ﺑﺎ دوام ﺗﺮ، ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻦ ﺗﺮ، ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی از ﮐﺎﻫﺶ ﺣﺮارت(ﻋﻤﻞ اﻧﻌﻘﺎد را ﮐﻨﺪ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ) و ﮐﺎﻫﺶ ﻣﻘﺪار ﻣﺎدة ﻣﻨﻌﻘﺪ ﮐﻨﻨﺪه ﻣﺼﺮﻓﯽ ﺑﻪ آب اﺿﺎﻓﻪ ﻣﯽ ﮔﺮدد. ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ از دﻻﯾﻞ ﻣﻬﻢ ﻣﺼﺮف ﻣﻨﻌﻘﺪ ﮐﻨﻨﺪه ﻫﺎی ﮐﻤﮑﯽ، ﮐﺎﻫﺶ ﻣﻘﺪار ﺳﻮﻟﻔﺎت آﻟﻮﻣﯿﻨﯿﻮم اﺳﺖ ﮐﻪ نهایتا ﻣﻘﺪار ﻟﺠﻦ ﺗﻮﻟﯿﺪی را ﮐﺎﻫﺶ ﻣﯽ دﻫﺪ.ﭼﻮن ﺧﺸﮏ ﮐﺮدن و دﻓﻊ ﻟﺠﻦ ﺳﻮﻟﻔﺎت آﻟﻮﻣﯿﻨﯿﻮم ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺸﮑﻞ اﺳﺖ، از اﯾﻨﺮو ﻣﺼﺮف ﮐﻤﮏ ﻣﻨﻌﻘﺪ ﮐﻨﻨﺪه ﻫﺎی ﮐﻤﮑﯽ ﻣﺸﮑﻼت ﺣﻤﻞ و ﻧﻘﻞ ودﻓﻊ ﻟﺠﻦ را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﮐﺎﻫﺶ ﻣﯽ دﻫﻨﺪ.ﺑﻌﻀﯽ از ﮐﻤﮏ ﻣﻨﻌﻘﺪ ﮐﻨﻨﺪه ﻫﺎی ﮐﻤﮑﯽ اﺻﻠﯽ ﺑﻪ ﺷﺮح ذﯾﻞ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از:

    اﻟﻒ) ﺳﯿﻠﯿﺲ ﻓﻌﺎل

    ب) ﻋﻮاﻣﻞ وزﻧﯽ و ﺟﺎذب

    ج) ﭘﻠﯽ اﻟﮑﺘﺮوﻟﯿﺖ

    ﺑﻌﺪ از ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻧﻮع و ﻣﻘﺪار ﻣﺎده ﻣﻨﻌﻘﺪ ﮐﻨﻨﺪه ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ آﻧﺮا ﺑﻪ آب اﻓﺰود، اﯾﻦ ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﺷﺎﻣﻞ واﺣﺪﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ زﯾﺮ اﺳﺖ:

    اﻟﻒ) اﺧﺘﻼط ﺳﺮﯾﻊ

    ب) اﻧﻌﻘﺎد

    ج) ﻟﺨﺘﻪ ﺳﺎزی

    د) ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ

    ﻫﺪف از اﺧﺘﻼط ﺳﺮﯾﻊ ﭘﺨﺶ ﻓﻮری ﻣﻮاد ﻣﻨﻌﻘﺪ ﮐﻨﻨﺪه و ﮐﻤﮏ ﻣﻨﻌﻘﺪ ﮐﻨﻨﺪة ﻣﺼﺮﻓﯽ در ﮐﻞ آب ورودی ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ اﺳﺖ. ﻣﯿﺰان دوز ﻣﻮاد ﻣﻨﻌﻘﺪ ﮐﻨﻨﺪه و ﮐﻤﮏ ﻣﻨﻌﻘﺪ ﮐﻨﻨﺪه ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ آزﻣﺎﯾﺶ ﺟﺎر ﻣﺸﺨﺺ ﮔﺮدﯾﺪه ﺑﻪ آب ﺗﺰرﯾﻖ ﻣﯽ ﮔﺮدد و ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻄﻮر ﯾﮑﻨﻮاﺧﺖ ﺑﺎ آب ﻣﺨﻠﻮط ﺷﻮد. ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﻫﻢ زدن آب ﺑﺎﯾﺪ ﺷﺪﯾﺪ ﺑﺎﺷﺪ و ﺗﺰرﯾﻖ ﻣﺎدة ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﺑﺎﯾﺪ در ﻣﺘﻼﻃﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺻﻮرت ﭘﺬﯾﺮد. ﻋﻤﻞ اﺧﺘﻼط ﺑﺎﯾﺪ ﺳﺮﯾﻊ اﻧﺠﺎم ﺷﻮد، زﯾﺮا ﻫﯿﺪروﻟﯿﺰ ﻣﺎده ﻣﻨﻌﻘﺪ ﮐﻨﻨﺪه غالبا ﻓﻮری رخ ﻣﯽ دﻫﺪ (زﻣﺎن ﻣﺘﺪاول ﺑﺮای اﺧﺘﻼط 30 ﺛﺎﻧﯿﻪ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﻣﯽ ﺷﻮد) و ﻧﺎﭘﺎﯾﺪار ﺷﺪن ﮐﻠﻮﺋﯿﺪﻫﺎ ﻧﯿﺰ در زﻣﺎن ﺑﺴﯿﺎر ﮐﻤﯽ ﺣﺎﺻﻞ ﻣﯽ ﺷﻮد.

    ﺑﻌﺪ از ﻓﺮآﯾﻨﺪ اﺧﺘﻼط ﺳﺮﯾﻊ، ﻋﻤﻞ اﻧﻌﻘﺎد و ﻟﺨﺘﻪ ﺳﺎزی ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﺻﻮرت ﭘﺬﯾﺮد، ﭼﺮا ﮐﻪ اﻧﻌﻘﺎد و ﻟﺨﺘﻪ ﺳﺎزی ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﺣﺬف ﮐﻠﻮﺋﯿﺪﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺑﻄﻮر ﮐﻠﯽ اﻫﺪاف اﻧﻌﻘﺎد، ﺟﺪاﺳﺎزی ﻣﻮاد ﻣﻮﻟﺪ ﮐﺪورت، رﻧﮓ، ﺑﺎﮐﺘﺮﯾﻬﺎ و ﺳﺎﯾﺮ ﻋﻮاﻣﻞ ﺑﯿﻤﺎرﯾﺰا، ﺟﻠﺒﮑﻬﺎ و ﻣﻮﺟﻮدات ﻣﺰاﺣﻢ، ﻓﺴﻔﺎﺗﻬﺎ،ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﻮﻟﺪ ﻃﻌﻢ و ﺑﻮ، ﺣﺬف آﻫﻦ و ﻣﻨﮕﻨﺰ و نهایتا ﺣﺬف ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﻣﻮاد آﻟﯽﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. آﺑﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻓﺮآﯾﻨﺪ را ﮔﺬراﻧﺪه ﻫﻢ از ﻧﻈﺮ ﻇﺎﻫﺮی ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮل و ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺮاﺣﻞ ﺑﻌﺪی ﺗﺼﻔﯿﻪ را ﺑﻬﺘﺮ ﻃﯽ ﮐﺮده و ﮔﻨﺪزداﯾﯽ ﺷﻮد. ﯾﮏ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﮐﻠﻮﺋﯿﺪی ﺷﺎﻣﻞ ذرات ﺟﺎﻣﺪ ﺑﻪ ﺻﻮرت کاملا ﻣﺠﺰا از ﻫﻢ در ﯾﮏ ﻣﺎده ﭘﺮاﮐﻨﺪه اﺳﺖ. اﯾﻦ ذرات را ﻓﺎز ﭘﺮاﮐﻨﺪه ﺷﺪه ﻣﯽ ﻧﺎﻣﻨﺪ. ذرات ﮐﻠﻮﺋﯿﺪی ﺑﺎ ﻧﯿﺮوی ﺛﻘﻞ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻦ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ و ﺑﺎ ﻣﺎده ای ﮐﻪ در آن ﭘﺮاﮐﻨﺪه اﻧﺪ ﺳﻄﺢﻣﺸﺘﺮﮐﯽ را ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽ دﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﯽ در رﻓﺘﺎر ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻫﺎی ﮐﻠﻮﺋﯿﺪی دارد. ذرات ﮐﻠﻮﺋﯿﺪی ﻗﻄﺮی ﺣﺪود ﯾﮏ ﺗﺎ ﻫﺰار ﻣﯿﮑﺮون دارﻧﺪ و ﭘﺎﯾﺪار ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭘﺎﯾﺪاری ﮐﻠﻮﺋﯿﺪﻫﺎ ﺑﻪ ﺧﻮاص اﻟﮑﺘﺮﯾﮑﯽ، اﻧﺪازه، ﻣﺎﻫﯿﺖ ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﮐﻠﻮﺋﯿﺪ و ﺧﺼﻮﺻﯿﺎت ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﺑﺴﺘﺮ اﻧﺘﺸﺎر ارﺗﺒﺎط دارد. ﺑﻌﺪ از ﻋﻤﻞ اﻧﻌﻘﺎد ذرات، ﻋﻤﻠﯿﺎت ﻟﺨﺘﻪ ﺳﺎزی ﯾﺎ ﻓﻠﻮﮐﺎﺳﯿﻮن ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ اﻧﺠﺎم ﭘﺬﯾﺮد. ﻟﺨﺘﻪ ﺳﺎزی ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﺑﻪ ﻫﻢ زدن آرام و ﻣﺪاوم آب ﻣﻨﻌﻘﺪ ﺷﺪه اﺳﺖ ﺗﺎ ﻟﺨﺘﻪ ﻫﺎ (ﻓﻠﻮﮐﻬﺎ) ﺗﺸﮑﯿﻞ ﮔﺮدﻧﺪ. ﻫﺪف از ﮐﺎرﺑﺮد اﯾﻦ واﺣﺪ اﺻﻼح آب ﺑﺮای ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻓﻠﻮک و ﺳﻬﻮﻟﺖ ﺟﺪاﺳﺎزی آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ و ﺻﺎف ﺳﺎزی ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. راﻧﺪﻣﺎن واﺣﺪ ﻟﺨﺘﻪ ﺳﺎزی ﺑﻪ ﺷﺪت واﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺗﻌﺪاد ﺑﺮﺧﻮردﻫﺎی ذرات رﯾﺰ ﻣﻨﻌﻘﺪ ﺷﺪه در واﺣﺪ زﻣﺎن اﺳﺖ.

    ﮐﺎﻫﺶ ﺳﺨﺘﯽ آب (Softening of water)

    ﮐﺎﻫﺶ ﺳﺨﺘﯽ آب ﯾﺎ ﻧﺮم ﮐﺮدن، ﻓﺮآﯾﻨﺪی اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺗﺼﻔﯿﮥ آب ﻣﺘﺪاول اﺳﺖ. ﺳﺨﺘﯽ ﮔﯿﺮی را ﻣﯽ ﺗﻮان در ﺗﺼﻔﯿﻪ ﺧﺎﻧﻪ آب اﻧﺠﺎم داد و ﯾﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺼﺮف ﮐﻨﻨﺪه ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ در ﻣﺤﻞ ﻣﺼﺮف اﻧﺠﺎم دﻫﺪ. اﻧﺘﺨﺎب ﯾﮑﯽ از اﯾﻦ دو روش ﺑﺴﺘﮕﯽ ﺑﻪ ﻋﻮاﻣﻞ اﻗﺘﺼﺎدی و ﺗﻤﺎﯾﻞ ﻣﺮدم ﺑﻪ آب ﻧﺮم دارد. ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﻠﯽ ﻧﺮم ﮐﺮدن آب ﺑﺎ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﻨﺎﺳﺐ 50) ﺗﺎ 150 ﻣﯿﻠﯽ ﮔﺮم ﮐﺮﺑﻨﺎت ﮐﻠﺴﯿﻢ در ﻟﯿﺘﺮ) ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﺼﺮف ﮐﻨﻨﺪه واﮔﺬار ﺷﻮد، در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ آب ﺳﺨﺖ ﺑﺎﯾﺪ در ﺗﺼﻔﯿﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻧﺮم ﺷﻮد. ﻓﺮآﯾﻨﺪﻫﺎی ﻧﺮم ﮐﻨﻨﺪه ﻣﺘﺪاول، ﺷﺎﻣﻞ ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ و ﺗﺒﺎدل ﮐﻨﻨﺪه ﯾﻮﻧﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ.ﻫﺮ ﮐﺪام از روش ﻫﺎی ﻓﻮق ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ در ﺗﺼﻔﯿﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﺗﺠﻬﯿﺰات اﺧﺘﺼﺎﺻﯽ ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺮده ﺷﻮد. ﻧﺮمﮐﻨﻨﺪه ﻫﺎی ﺧﺎﻧﮕﯽ ﻣﻨﺤﺼﺮا ً واﺣﺪﻫﺎی ﻣﺒﺎدﻟﻪ ﮐﻨﻨﺪة ﯾﻮﻧﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

    ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ (Chemical Precipitation)

     ﻣﯿﺰان ﺣﻼﻟﯿﺖ اﻧﻮاع ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﻮﺟﻮد در آب، ﻣﺘﻔﺎوت اﺳﺖ. اﺷﮑﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ ﻣﯿﺰان ﺣﻼﻟﯿﺖ را دارﻧﺪ، ﮐﺮﺑﻨﺎت ﮐﻠﺴﯿﻢ و ﻫﯿﺪروﮐﺴﯿﺪ ﻣﻨﯿﺰﯾﻢ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ، ﺑﻮﺳﯿﻠﮥ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺳﺨﺘﯽ ﮐﻠﺴﯿﻢ ﺑﻪ ﮐﺮﺑﻨﺎت ﮐﻠﺴﯿﻢ و ﺳﺨﺘﯽ ﻣﻨﯿﺰﯾﻢ ﺑﻪ ﻫﯿﺪروﮐﺴﯿﺪ ﻣﻨﯿﺰﯾﻢ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ ﺷﻮد. اﯾﻦ ﻋﻤﻞ را ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﻪ وﺳﯿﻠﮥ آﻫﮏ، ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﮐﺮﺑﻨﺎت ﺳﺪﯾﻢ و ﯾﺎ ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﺳﻮد ﺳﻮزآور اﻧﺠﺎم داد ﻣﻌﻤﻮﻻ ً در ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ آب دارای ﺷﺮاﯾﻂ ذﯾﻞ ﺑﺎﺷﺪ از روﺷﻬﺎی ﻓﻮق ﺟﻬﺖ ﮐﺎﻫﺶ ﺳﺨﺘﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ:

    ﺣﺠﻢ آب ﺧﺎم ﻣﻮرد ﻧﯿﺎز و ﻧﯿﺰاﺳﺘﻔﺎده از ﻓﺮاﯾﻨﺪﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺟﻬﺖ ﮐﺎﻫﺶ ﺳﺨﺘﯽ ﺑﻪ ﻃﺮﯾﻘﮥ ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ وﺟﻮد دارد ﮐﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﻫﺮ ﮐﺪام ﺑﻪ ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ از ﻗﺒﯿﻞ ﻧﻮع ﺳﺨﺘﯽ، درﺟﮥ ﺳﺨﺘﯽ، ﺳﻬﻮﻟﺖ ﺑﻬﺮه ﺑﺮداری، درﺟﮥ ﮐﺎﻫﺶ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻟﺠﻦ ﺣﺎﺻﻞ از ﮐﺎرﺑﺮد آﻫﮏ و ﺻﺮﻓﻪ ﺟﻮﯾﯽ ﻣﻄﻠﻮب در ﻫﺰﯾﻨﮥ ﻣﻮاد ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﺑﺴﺘﮕﯽ دارد. ﻓﺮآﯾﻨﺪﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﮐﻪ ﺟﻬﺖ ﮐﺎﻫﺶ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﺮح ذﯾﻞ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از:

    اﻟﻒ) ﺳﺨﺘﯽ ﮔﯿﺮی ﺟﺰﯾﯽ ﺑﺎ آﻫﮏ

    ب) ﺳﺨﺘﯽ ﮔﯿﺮی ﺑﺎ آﻫﮏ ﻣﺎزاد

    ج) ﺳﺨﺘﯽ ﮔﯿﺮی ﺑﺎ آﻫﮏ - ﮐﺮﺑﻨﺎت ﺳﺪﯾﻢ

    ﺗﺒﺎدل ﮐﻨﻨﺪه ﻫﺎی ﯾﻮﻧﯽ

    رزﯾﻦ ﻫﺎی ﺗﻌﻮﯾﺾ ﯾﻮﻧﯽ ذرات ﺟﺎﻣﺪی ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﯾﻮن ﻫﺎی ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب در ﻣﺤﻠﻮل را ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﻣﻘﺪار اﮐﯽ واﻻن از ﯾﻮن ﻣﻄﻠﻮب ﺑﺎ اﺑﺮ اﻟﮑﺘﺮﯾﮑﯽ ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ ﮐﻨﻨﺪ.

    ﻇﺮﻓﯿﺖ و راﻧﺪﻣﺎن ﺳﺨﺘﯽ ﮔﯿﺮی ﺑﻪ ﻋﻮاﻣﻞ زﯾﺮ ﺑﺴﺘﮕﯽ دارد:

    -1 ﻧﻮع ﻣﺎده ﺗﺒﺎدل ﮐﻨﻨﺪه

    -2 ﮐﯿﻔﯿﺖ آب ﻣﻮرد ﺗﺼﻔﯿﻪ

    -3 ﻧﻮع ﺳﻄﺢ ﺟﺎذب ﺟﺎﻣﺪ

    -4 ﻣﻘﺪار ﻣﻮاد اﺣﯿﺎء ﮐﻨﻨﺪه

    -5 زﻣﺎن اﺣﯿﺎء

    وﺟﻮد ﺑﻌﻀﯽ ﻣﻮاد ﻣﻀﺮ در آب ورودی ﺑﻪ ﺑﺴﺘﺮﻫﺎی رزﯾﻦ (ﻣﻮﺟﺐ آﻟﻮدﮔﯽ آﻟﯽ رزﯾﻦ ﺷﺪه و رﻧﮓ رزﯾﻦ ﻫﺎی آﻟﻮده ﺑﻪﻣﻮاد آﻟﯽ ﻣﻌﻤﻮﻻ ً ﺳﯿﺎه ﻣﯽ ﺷﻮد در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ رزﯾﻦ ﻫﺎی ﺳﺎﻟﻢ ﺷﻔﺎف ﻫﺴﺘﻨﺪ) ﻣﯽ ﺗﻮان ﮐﺎراﯾﯽ رزﯾﻦ را ﮐﺎﻫﺶ دﻫﺪ، ﻟﺬا ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﻮاد ﻣﻀﺮ ﻗﺒﻞ از ورود ﺑﻪ ﺑﺴﺘﺮ رزﯾﻦ ﺣﺬف ﺷﻮﻧﺪ، ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ اﯾﻦ آﻻﯾﻨﺪه ﻫﺎ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از :

    -1 ﮐﻠﺮ آزاد

    -2 ﻣﻮاد ﻣﻌﻠﻖ و رﻧﮓ

    -3 آﻻﯾﻨﺪه ﻫﺎی آﻟﯽ

    -4 ﻧﻤﮏ ﻫﺎی ﻣﺤﻠﻮل در آب

    ﮔﻨﺪزداﯾﯽ(ﺿﺪ ﻋﻔﻮﻧﯽ)

    در اﯾﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻌﯽ ﺑﺮ آن اﺳﺖ ﻣﯿﮑﺮوارﮔﺎﻧﯿﺴﻢﻫﺎی ﻣﻮﺟﻮد از ﺑﯿﻦ ﺑﺮوﻧﺪ و ﺑﺮای اﯾﻦ ﻣﻨﻈﻮر از روﺷﻬﺎی ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯿﺸﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﺮح زﯾﺮ ﻣﯿﺒﺎﺷﺪ:

    1-ﺿﺪﻋﻔﻮﻧﯽ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻋﻮاﻣﻞ ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ:

    در اﯾﻦ ﺑﺨﺶ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻋﻮاﻣﻞ ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﻣﯿﮑﺮوارﮔﺎﻧﯿﺴﻢﻫﺎی ﻣﻮﺟﻮد را از ﺑﯿﻦ ﻣﯿﺒﺮﻧﺪ ﮐﻪ ﭘﺮﮐﺎرﺑﺮدﺗﺮﯾﻦ آﻧﻬﺎ ﮐﻠﺮ و ﺗﺮﮐﯿﺒﺎت آن ﻣﯿﺒﺎﺷﺪ.از ﺑﺮم و ﯾﺪ ﺟﻬﺖ ﺗﺼﻔﯿﻪ ﻓﺎﺿﻼبﻫﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه و ﻓﻨﻞ و ﺗﺮﮐﯿﺒﺎت ﻓﻨﻠﯽ در ﺗﺼﻔﯿﻪ آﺑﻬﺎی ﺻﻨﻌﺘﯽ ﺑﻪ ﮐﺎر ﻣﯿﺮوﻧﺪ.اﻣﺮوزه از اوزون ﻧﯿﺰ در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯿﺸﻮد اﻣﺎ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ آﻧﮑﻪ اﯾﻦ ﻣﺎده ﺑﯽﺛﺒﺎت ﺑﻮده و ﻃﯽ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﻣﯿﺸﻮد و اﯾﻨﮑﻪ ﻫﯿﭻ روش ﺳﺎدهای ﺑﺮای ﺗﺸﺨﯿﺺ اﯾﻨﮑﻪ اوزون ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻪ آب اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪه ﯾﺎ ﺧﯿﺮ در دﺳﺖ ﻧﯿﺴﺖ اﺳﺘﻔﺎده از اﯾﻦ ﻣﺎده در ﻣﻘﯿﺎسﻫﺎی ﺑﺰرگ و ﻣﺼﺎرف آﺷﺎﻣﯿﺪﻧﯽ ﺻﻮرت ﻧﻤﯿﮕﯿﺮد.

    ﻣﯿﮑﺮواورﮔﺎﻧﯿﺴﻤﻬﺎ در phﺧﺎﺻﯽ ﻣﯿﺘﻮاﻧﻨﺪ اداﻣﻪی ﺣﯿﺎت ﺑﺪﻫﻨﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﯿﺰان اﺳﯿﺪی ﯾﺎ ﻗﻠﯿﺎﯾﯽ ﺑﻮدن آب ﻣﯿﺘﻮاﻧﯿﻢ آن را ﺿﺪﻋﻔﻮﻧﯽ ﻧﻤﺎﯾﯿﻢ.ﺑﺮای اﯾﻦ ﻣﻨﻈﻮر از ﻣﻮادی ﻧﻈﯿﺮ آﻫﮏ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯿﺸﻮد.

    2-ﺿﺪﻋﻔﻮﻧﯽ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻋﻮاﻣﻞ ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ:

    در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻋﻮاﻣﻞ ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﺮﻣﺎ و ﻧﻮر ﻋﻤﻞ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ.ﺑﺪﯾﻦ ﺻﻮرت ﮐﻪ ﮔﺮم ﮐﺮدن ﻣﺎده ﺗﺎ ﻧﻘﻄﻪ ﺟﻮش آن اﮐﺜﺮ ﺑﺎﮐﺘﺮﯾﻬﺎی ﺑﯿﻤﺎریزا را ﮐﻪ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻫﺎگ ﻧﻤﯿﮑﻨﻨﺪ از ﺑﯿﻦ ﻣﯿﺒﺮد.ای ﻋﻤﻠﯿﺎت در ﺻﻨﺎﯾﻊ ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ ﺳﺎزی و ﻟﺒﻨﯿﺎت ﮐﺎرﺑﺮد ﻓﺮاواﻧﯽ دارد و ﺑﺮای ﺗﺼﻔﯿﻪ آب و ﻓﺎﺿﻼب ﻣﻘﺮون ﺑﻪ ﺻﺮﻓﻪ ﻧﻤﯿﺒﺎﺷد.در ﺧﺼﻮص ﻋﺎﻣﻞ ﻧﻮر ﻧﯿﺰ ﻻزم ﺑﻪ ذﮐﺮ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻮر ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ وﺟﻮد اﺷﻌﻪی ﻓﺮاﺑﻨﻔﺶ ﻫﻤﻮاره ﺿﺪﻋﻔﻮﻧﯽ ﮐﻨﻨﺪهی ﺧﻮﺑﯽ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯿﺸﻮد.ﺑﺮای ﺳﺘﺮون ﺳﺎزی ﻣﻘﺎدﯾﺮ ﮐﻢ ﻧﯿﺰ از ﻻﻣﭙﻬﺎی ﻓﺮاﺑﻨﻔﺶ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯿﺸﻮد.ﺑﺎزده اﯾﻦ روش واﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻣﯿﺰان ﻧﻔﻮذ ﭘﺮﺗﻮ ﺑﻪ داﺧﻞ ﻣﺎده دارد.ﻫﻨﺪﺳﻪی ﺗﻤﺎس ﺑﯿﻦ ﻣﻨﺒﻊ اﺷﻌﻪ و آب ﻧﯿﺰ ﺑﯿﻨﻬﺎﯾﺖ ﺣﺎﺋﺰ اﻫﻤﯿﺖ ﻣﯿﺒﺎﺷﺪ.

    3-ﺿﺪﻋﻔﻮﻧﯽ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از اﺑﺰارﻫﺎی ﻣﮑﺎﻧﯿﮑﯽ:

    در ﺣﯿﻦ ﺗﺼﻔﯿﻪ ﻓﺎﺿﻼبﻫﺎ ﮔﺎﻫﯽ ﭘﯿﺶ ﻣﯽآﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از اﺑﺰار ﻣﮑﺎﻧﯿﮑﯽ ﺑﺮﺧﯽ ﺑﺎﮐﺘﺮیﻫﺎ و ﻣﯿﮑﺮوارﮔﺎﻧﯿﺴﻢﻫﺎ را از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮﻧﺪ.

    4-ﺿﺪﻋﻔﻮﻧﯽ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺗﺎﺑﺶ:

    در اﯾﻦ ﺑﺨﺶ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺗﺎﺑﺶﻫﺎی اﻟﮑﺘﺮوﻣﻐﻨﺎﻃﯿﺴﯽ,اﮐﻮﺳﺘﯿﮑﯽ و ذرهای ﺑﻪ داﺧﻞ آب ﻋﻤﻞ ﺿﺪﻋﻔﻮﻧﯽ را اﻧﺠﺎم ﻣﯿﺪﻫﻨﺪ.

    ذﺧﯿﺮه ﺳﺎزی

    در ﻧﻬﺎﯾﺖ آﺧﺮﯾﻦ واﺣﺪ ﻣﻮﺟﻮد در ﻫﺮ ﺗﺼﻔﯿﻪ ﺧﺎﻧﻪ واﺣﺪ ذﺧﯿﺮهﺳﺎزی ﻣﯿﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﭘﺲ از آن آب ﺿﺪﻋﻔﻮﻧﯽ ﺷﺪه ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎی اﻧﺘﻘﺎل آب ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﺼﺮف کننده می رسد. ﺑﺮای ﺗﻬﯿﻪی آب آﺷﺎﻣﯿﺪﻧﯽ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﺒﻊ آن ﻣﺮاﺣﻞ ﻣﺘﻌﺪدی ﻃﯽ ﻣﯿﺸﻮد ﮐﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ آﻧﻬﺎ ﺑﺤﺚ ﺿﺪ ﻋﻔﻮﻧﯽ ﮐﺮدن ﻣﯿﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ اﻧﺠﺎم دادن اﯾﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻪ ﻧﺤﻮ اﺣﺴﻦ راﺑﻄﻪی ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﺎ ﺳﻼﻣﺖ ﺟﺎﻣﻌﻪ دارد و ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﮔﺬاری در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﺎﻋﺚ ﮐﺎﻫﺶ ﻫﺰﯾﻨﻪﻫﺎی درﻣﺎﻧﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ.

    منبع مطلب : dsawater.ir

    مدیر محترم سایت dsawater.ir لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    روشهای ضد عفونی کردن آب

    انواع ضدعفونی کننده ها

    ضدعفونی کننده ها را می توان براساس روش های فیزیکی و شیمیایی به دو دسته تقسیم کرد:

    1-آنهایی که با واکنش شیمیایی عمل ضد عفونی کردن را انجام می دهند مانند کلر، ازن، برم و ید

    2-آنهایی که به طور فیزیکی عمل می نمایند نظیر پرتودهی و فیلتراسیون مهمترین موارد انتخاب روش ضدعفونی کننده ها عبارتند از:

    ویژگی های مواد ضدعفونی کننده

    عوامل موثر در فرایند ضدعفونی کردن آب

    1- PH

    PH آب در بازده ضدعفونی کننده اثر مهمی دارد زیرا می تواند در نوع واکنش ماده ضدعفونی کننده اثر بگذارد. به عنوان مثال بهترین فرم کلر برای از بین بردن باکتری ها PH<7 می باشد.

    2- دما

    دما هم بر روی سینتیک واکنش و هم راندمان فرایند ضدعفونی کردن موثر است. معمولا آب با حرارت بین 21 تا 29 درجه سانتی گراد ضدعفونی می شود. اگر دمای آب کمتر از این مقدار باشد، برای ضدعفونی کردن آب زمان بیشتری لازم است. در دماهای بالاتر، پراکندگی کلر در اتمسفر زیادتر می شود.

    3- میکروارگانیسم ها

    کیفیت و کمیت میکروارگانیسم هایی که باید نابود شوند در چگونگی تاثیر ضدعفونی کننده، نقش دارند. بدیم نعنا که هرچه تعداد میکروارگانیسم ها زیادتر باشد میزان ضدعفونی کننده بیشتری مورد نیاز خواهد بود. همچنین کیست ها و ویروس ها در برابر مواد ضدعفونی کننده مقاومت بیشتری از خود نشان می دهند.

    4- کدورت

    در حالت عادی، میزان کدورت آبی که به فرآیند سالم سازی می رسد ناچیز و در حد صفر است.کدورت بالا به میزان وسیعی راندمان ضدعفونی کردن را کاهش می دهد. تجربه نشان داده که وقتی آبی از صافی عبور داده می شود کدورت آن باید یک واحد یا کمتر باشد. بعضی از مواد معلق به علاوه به بالا بردن نیاز به مواد شیمیایی باعث کمتر شدن اثر ضد میکروبی ضدعفونی کننده ها خواهدگردید.

    5- زمان تماس

    برای یک غلظت معین از ضدعفونی کننده، هرچه زمان تماس طولانی تری باشد درصد مرگ باکتری ها بیشتر می شود.

    6- مواد معدنی

    بعضی از موادمعدنی، در صورت وجود داشتن در آب قدرت ضدعفونی کننده ها از لحاظ میکروب کشی کاهش می دهند. مواد احیاء کننده نظیر منگنز، سولفید هیدروژن و آهن به سرعت با کلر وارد واکنش می شوند و از تاثیر کلر را به عنوان ماده ضدعفونی کننده کاسته می شود.

    منبع مطلب : sadrabco.com

    مدیر محترم سایت sadrabco.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    کلرزنی ، کلر زنی ، گندزدایی آب و فاضلاب | زادآب

    استفاده از کلر ارزان ترین روش گندزدایی آب و فاضلاب است. کلر برای از بین بردن باکتری ها و سایر میکروب های موجود در ذخایر آب آشامیدنی بکار می‌رود. امروزه حتی به ذخایر کوچک آب همواره کلر افزوده می شود. اولین کاربرد کلر در تصفیه آب آشامیدنی، کنترل طعم و بو بوده است. سایر کاربرد های کلر شامل کنترل جلبک‌ها، حذف آهن و منگنز، حذف سولفید هیدروژن و حذف رنگ می‌باشد. کلر به اشکال مختلف از جمله : ترکیبات جامد هیپو کلرت سدیم و پتاسیم و دی‌اکسید کلر گازی در صنعت آب موجود است.

    ویژگی های استفاده کلر عبارت است از:

    کلر، علاوه براثر میکروب کشی چند ویژگی مهم دیگر ازنظر تصفیه آب دارد، ازجمله : آهن، منیزیم و هیدروژن سولفید را اکسید می کند، بعضی اجزاء مولد بو و طعم بد را از بین می برد، از رشد جلبک‌ها و زیست مندهای مولد لجن لزج جلوگیری می کند و بالاخره به انعقاد آب هم کمک می کند.

    طرز کار کلر

    پس از افزودن کلر به آب، اسید هیدروکلریک و هیپوکلرو تشکیل می شود. اسید هیدروکلریک به وسیله‌ی قلیایی ‌بودن آب خنثی می شود و اسید هیپوکلرو یون ساز، تبدیل به یون های هیدروژن و هیپوکلریت می شود:

    H2O+ Cl2 → HCl + HOCl

    HOCl → H+ + OCl-s

     اثر گندزدایی کلر عمدتاً به علت اسید هیپوکلرو و به مقدار کمتر مربوط به یون های هیپوکلریت است. اسید هیپوکلرو کار آمد ترین شکل کلر برای گندزدایی آب و از یون های هیپوکلریت بسیار (هفتاد تا هشتاد برابر) موثرتر است. اگر pH آب در حدود هفت باشد بیشترین اثر گندزدایی کلر آشکار می شود زیرا اسید هیپو کلرو بیشتر تولید می شود و اگر مقدار pH از 8.5 بیشتر باشد اثر گندزدایی کلر نامطمئن است زیرا نزدیک به نود درصد اسید هیپو کلرو به یون های هیپوکلریت تبدیل می شود. خوشبختانه بیشتر آب ها pH بین 7.5 - 6 دارند.

    اصول کلر زنی

    پیش از هر چیز آبی که قرار است کلر زنی شود باید صاف و بدون کدورت باشد، زیرا کدورت از کارایی کلر زنی جلوگیری می کند.
    دیگر آنکه باید کلر موردنیاز برای آب برآورد شود. زیرا کلر موردنیاز آب با مقدار کلر که به آب‌زده می شود متفاوت است، مقدار کلر باقی مانده در پایان یک مدت معین (به‌طور معین شصت دقیقه) در یک حرارت معین و pH معین آب هم تفاوت می کند.
    زمان تماس با کلر می‌بایست رعایت شود. لازم است حداقل به مدت یک ساعت کلر باقی مانده با میکروب ها و ویروس ها در تماس باشد تا کشته شوند.
    حداقل غلظت توصیه شده کلر باقی مانده نیم میلی گرم در لیتر پس از یک ساعت است.
    مجموع کلر لازم برای یک نوع آب به اضافه کلر باقی مانده آزاد به مقدار 0.5 میلی گرم در لیتر، مقدار کلری را که باید به کار برود تشکیل می  دهد.
    کلر ممکن است به یکی از اشکال زیر در دسترس باشد:

    کلر ممکن است به یکی از اشکال زیر در دسترس باشد

    کلر امین NH2Clو NHCl2

    پر کلرین High Test Hypochlorit) H.T.H)

    اصطلاح کلر زنی تا نقطه‌ی شکست روشی است که آن‌قدر کلر به آب افزوده می شود تا همه‌ی مواد آلی آب به‌طور کامل اکسید شوند و مقدار ناچیزی کلر آزاد در آب باقی بماند. نقطه‌ی شروع پیدا شدن کلر آزاد نقطه‌ی شکست نامیده می شود و اگر بازهم کلر به آب افزوده شود تنها کلر باقی مانده آزاد در آب زیاد می شود. مقدار کلر آزاد باقی مانده را می توان به وسیله‌ی آزمون اورتولوییدین آرسنیت (OTA) برآورد کرد. کلر زنی تا نقطه شکست یا کلر زنی تا باقی مانده آزاد تنها روش مطمئن کلر زنی است.

    نقطه شکست کلر Break point chlorination

    قسمت A-B: ترکیب کلر با مواد معدنی که در آب وجود دارد

    قسمت B-C: ترکیب کلر با آمونیاک و تشکیل NHCl2 و یاکلروآمین

    قسمت C-D: تجزیه کلروآمین ها و آزاد شدن گاز ازت

    نقطه D: نقطه شکست، از این به بعد هر چه که کلر اضافه شود

    به عنوان کلر باقیمانده محسوب می‌شود.

    اصطلاح کلر زنی تا نقطه‌ی شکست روشی است که آن‌قدر کلر به آب افزوده می شود تا همه‌ی مواد آلی آب به طور کامل اکسید شوند و مقدار ناچیزی کلر آزاد در آب باقی بماند. نقطه‌ی شروع پیدا شدن کلر آزاد نقطه شکست نامیده می شود و اگر بازهم کلر به آب افزوده شود تنها کلر باقی مانده‌ی آزاد در آب زیاد می شود.

    لازم به ذکر است در پکیج های تصفیه فاضلاب مانند پکیج تصفیه فاضلاب کارواش و پکیج تصفیه رنگرزی از روش کلر زنی برای گندزدایی آب استفاده می شود. برای دریافت اطلاعات بیشتر در خصوص پکیج تصفیه فاضلاب و انواع پکیج به محصولات فاضلاب زادآب مراجعه فرمایید.

    منبع: جزوه تصفیه آب -دکتر ترابیان

    شرکت زادآب به عنوان تولیدکننده تجهیزات آب و فاضلاب آماده ارائه مشاوره رایگان به شما عزیزان می باشد. در صورت نیاز به مشاوره با کارشناسان ما تماس حاصل فرمایید.

    55256411, 09223345280

    منبع مطلب : www.zadab.com

    مدیر محترم سایت www.zadab.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    ناشناس 16 روز قبل
    0

    من هم نمیدونم

    کاش میدونستم

    ناشناس 24 روز قبل
    0

    موادمیکروب کش در چه مرحله ای به آب اضافه می شود

    مهدی 1 سال قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید