توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    چه کسی در انتخابات امریکا پیروز شد

    1 بازدید

    چه کسی در انتخابات امریکا پیروز شد را از سایت هاب گرام دریافت کنید.

    ترامپ یا بایدن؛ چه کسی برنده انتخابات 2020 آمریکا می‌شود؟

    ترامپ یا بایدن؛ چه کسی برنده انتخابات 2020 آمریکا می‌شود؟

    تاریخچه احزاب در آمریکا

    در آمریکا دو حزب عمده سیاسی، دموکرات و جمهوریخواه فعال هستند.
    حزب آزادی‌خواه، حزب سبز و حزب قانون اساسی نیز در آمریکا فعالیت می‌کنند. اما قدرت سیاسی عمده در اختیار دموکرات‌ها و جمهوری‌خواه‌ها است.
    حزب دموکرات در سال 1828 به‌عنوان حزب طرفدار برده‌داری کار خود را آغاز کرد. اولین رئیس‌جمهور این حزب  اندرو جکسون (Andrew Jackson) در سال 1829 و ۷امین رئیس‌جمهور آمریکا بود.

    حزب جمهوری‌خواه نیز در سال 1854 به‌عنوان حزب ضد-برده‌داری تاسیس شد. اولین رئیس‌جمهور این حزب هم آبراهام لینکلن در سال 1861 و ۱۶امین رئیس‌جمهور آمریکا بود.
    با این‌همه در طول رکود بزرگ اقتصادی در بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۰ و جنبش حقوق مدنی سیاه‌پوستان آمریکا بین سال‌های ۱۹۵۵ تا 1968، این حزب دموکرات بود که به‌عنوان حزب طرفدار برابری نژادی شناخته شد.

    حزب جمهوریخواه یا جیاوپی ( Republican Party)

    این حزب در سال ۱۸۵۴ توسط فعالان ضد برده‌داری در آمریکا تأسیس شد. جمهوری‌خواهان اصولا محافظه‌کار تلقی می‌شوند و تمایلات آن‌ها بیشتر به سمتلیبرالیسم کلاسیک است.
    جمهوری‌خواهان در سال‌های اخیر، خواهان مالیات کمتر، حق مالکیت بر اسلحه و محدودیت بیشتر برای مهاجران بوده‌اند و آرای بیشتری در مناطق روستایی دارند.
    19 رئیس جمهور منتخب آمریکا عضو حزب جمهوری خواه بوده‌اند.

    اصول کلی:

    حزب دموکرات  (Democratic Party)

    حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا در سال ۱۸۲۸ بنیان‌گذاری شده و قدیمی‌ترین حزب فعال در جهان است. این حزب مواضع لیبرال دارد. این حزب معتقد به گسترش دخالت دولت در زندگی مردم و فراهم کردن خدمات رفاهی بیشتر با کمک مالیات‌هاست.  زرفداران این حزب بیشتر در مناطق شهری هستند.

    اصول کلی:

    لیست رئیسجمهورهای آمریکا از زمان انقلاب اسلامی و وضعیت تحریمها

    جیمی کارتر (Jimmy Carter)

    ۳۹‌-مین رئیس‌جمهور آمریکا

    بین سال‌های 1977 تا  1981و از حزب دموکرات بود.

    در ۱۳ آبان 1358 تنش در روابط ایران و آمریکا بعد از انقلاب اسلامی و پس از تسخیر سفارت آمریکا (یا لانه جاسوسی) توسط دانشجویان در تهران، به سطح بالاتری رسید. در ماه‌های آبان و آذر همین سال جیمی کارتر رئیس‌جمهور وقت آمریکا تحریم‌هایی را علیه ایران امضا کرد. در این تحریم‌ها واردات کالا از ایران ممنوع و ۱۲ میلیارد دلار از دارایی‌های ایران مسدود شدند.

    رونالد ریگان (Ronald Reagan)

    40-مین رئیس‌جمهور آمریکا

    بین سال‌های 1981 تا 1989 و از حزب جمهوری‌خواه بود.

    در ۲۹ دی‌ماه سال 1367 دولت آمریکا به ریاست جمهوری رونالد ریگان ایران را حامی دولتی تروریسم خواند.

    جورج اچ. دابلیو بوش (George Herbert Walker Bush) یا همان «جورج بوش پدر»

    ۴۱-مین رئیس‌جمهور آمریکا

    بین سال‌های 1989 تا 1993 و از حزب جمهوری‌خواه بود.

    در سال 1371 و در دوره ریاست جمهوری جورج بوش پدر، کنگره آمریکا قانون ممنوعیت فروش سلاح به ایران و عراق را تصویب کرد. در این قانون، کنگره تصویب کرده بود که هرگونه فروش یا صادرات کالا یا فناوری از آمریکا به ایران و عراق که باعث دستیابی این دو کشور به سلاح‌های شیمایی، بیولوژیکی، هسته‌ای یا هر سلاح پیشرفته‌ای گردد، ممنوع است.

    بیل کلینتون (Bill Clinton)

    ۴۲-مین رئیس‌جمهور آمریکا

    بین سال‌های 1993 تا 2001 و از حزب دموکرات

    در ۱۵ مرداد سال 1375 و در دوره ریاست جمهوری بیل کلینتون، کنگره آمریکا تحریم‌هایی  راعلیه ایران و لیبی تصویب کرد. بعدا  آمریکا لیبی را از این تحریم‌ها مستثنا کرد و این تحریم‌ها تنها علیه ایران اعمال شدند.

    هدف این تحریم‌ها جریمه شرکت‌هایی بود که می‌خواستند در صنعت نفت و گاز ایران سرمایه‌گذاری کنند. طبق این تحریم‌ها دولت آمریکا می‌بایست هر شرکت یا مجموعه‌ای خارجی را که سالانه بیش از ۲۰ میلیون دلار در صنعت نفت و گاز ایران سرمایه‌گذاری می‌کردند، جریمه و مجازات می‌کرد. این تحریم‌ها با اعتراض دولت‌هایی اروپایی بعد از سال 1389 معلق نشدند.

    بیل کلینتون در دوره ریاست جمهوری خود یک دستور اجرایی دیگر را نیز در این زمینه امضا کرد که طبق آن هرگونه واردات و صادرات کالا و خدمات از آمریکا به ایران و از ایران به آمریکا ممنوع شد.

    جورج دابلیو بوش (George W. Bush) یا همان «جورج بوش پسر»

    43-مین رئیس‌جمهور آمریکا

    بین سال‌های 2001 تا 2009 و از حزب جمهوری‌خواه

    در ۴ فرودین سال ۱۳۸۶ و در دوره ریاست جمهوری جورج بوش پسر، شورای امنیت سازمان ملل به بهانه عدم پایبندی ایران به درخواست این شورا جهت تعلیق فعالیت‌های مرتبط با غنی‌سازی اورانیوم، قطعنامه 1747 را علیه ایران تصویب کرد. این اتفاق تحریم‌ها علیه ایران را شدت بخشید.

    در ۱۳ اسفند سال 1386 شورای امنیت سازمان ملل قطعنامه 1803 علیه فعالیت‌های هسته‌ای ایران را تصویب کرد. این قطعنامه نیز بار تحریم‌ها علیه ایران را افزایش داد.

    باراک اوباما (Barack Hussein Obama II)

    44-مین رئیس‌جمهور آمریکا

    بین سال‌های 2009 تا 2017 و از حزب دموکرات

    در ۱۹ خرداد 1389 هم‌زمان با ریاست باراک اوباما در کاخ سفید، شورای امنیت سازمان ملل قطعنامه 1929 را علیه ایران تصویب کرد. این قطعنامه ممنوعیت‌های بیشتری بر تبادلات ایران اعمال کرد. طبق این قطعنامه ایران از آزمایش‌ موشک‌های بالستیک باقابلیت حمل کلاهک هسته‌ای منع گردید. همچنین بر اساس این قطعنامه فروش سیستم‌های مورداستفاده در سلاح‌ها به ایران ممنوع شد.

    در ۳ تیر سال 1389 کنگره آمریکا تحریم‌هایی جدیدی علیه ایران تصویب کرد. این تحریم‌ها، شرکت‌ها و مجموعه‌هایی را که در بخش انرژی یا فروش محصولات پالایش‌شده نفتی فعالیت می‌کردند، شامل می‌شدند. همچنین بانک‌های خارجی که با بانک‌های مشخص‌شده‌ای در ایران تبادل مالی می‌کردند، هدف دیگر این تحریم‌ها بودند.

    دو روز بعد از این تصمیم کنگره آمریکا، در تاریخ ۵ تیر سال 1389 اتحادیه اروپا با اعمال مجموعه‌ای از تحریم‌ها علیه ایران موافقت کرد. این تحریم‌ها افراد، شرکت‌ها و مجموعه‌هایی را که مستقیما با برنامه هسته‌ای ایران و حوزه‌های دیگر آن در ارتباط بودند، شامل می‌شدند.

    در ۱۰ دی ۱۳۹۰ کنگره آمریکا قانونی را تصویب کرد که به دولت آمریکا اجازه می‌داد تحریم‌های جدیدی علیه بانک مرکزی ایران و بانک‌های کشورهای ثالث درصورتی‌که این کشورها واردات نفت از ایران را طی شش ماه کاهش ندهند، اعمال کند.

    در بهمن‌ماه 1390 اتحادیه اروپا ممنوعیت واردات نفت از ایران را تصویب کرد. کنگره آمریکا نیز شرکت‌هایی را که با ایران به تجارت می‌پرداختند، تحت قانون «کاهش تهدید ایران» به تحریم‌های ثانویه تهدید کرد.

    این قانون همچنین ممنوعیت‌ها را علیه اشخاص آمریکایی یا شرکت‌های خارجی تحت کنترل اشخاص آمریکایی در ارتباط با ایران، افزایش داد.

    در بهمن سال ۱۳۹۱ دوباره کنگره آمریکا قانون جدیدی تصویب و در آن افراد و شرکت‌هایی را که با ایران به تجارت می‌پرداختند، به تحریم‌های ثانویه تهدید کرد.

    در ۳ آذرماه 1392 «توافق موقت ژنو بر روی برنامه هستهای ایران» (JPOA) بین ایران و گروه ۵+۱ یعنی آمریکا، روسیه، چین، بریتانیا و فرانسه امضا شد.

    این توافقنامه برای «رسیدن به یک راهحل جامع بلندمدت و موردتوافق طرفین» و باهدف «تضمین نمودن صلحآمیز بودن برنامه هستهای ایران» امضا گردید. در این توافق طرفین «بهصورت داوطلبانه» متعهد شدند تا اقدامات متقابلی را به‌عنوان گام اول یک راه‌حل جامع انجام دهند.

    ایران موافقت کرد غنی‌سازی ۲۰ درصدی اورانیم را متوقف کند و همچنین اجازه نصب دوربین‌های نظارتی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را در سایت‌های هسته‌ای خود بدهد و در مقابل به بخشی از دارایی‌های مسدود شده خود دست یابد.

    آمریکا نیز پیشنهاد کرد تهدید تحریم‌ها علیه شرکت‌های خارجی را که با صنایع خودروسازی و پتروشیمی ایران در ارتباط بودند، بردارد.

    در ۲۳ تیر ۱۳۹۴ ایران و کشورهای گروه 5+1 «برنامه جامع اقدام مشترک» (JCPOA) یا همان برجام را امضا کردند. در قرارداد برجام ایران متعهد شد که برنامه هسته‌ای خود را محدود کند و در مقابل تحریم‌های اتحادیه اروپا، آمریکا و شورای امنیت در حد چشم‌گیری کاهش یابند.

    در ۲۹ تیر ۱۳۹۴ شورای امنیت سازمان ملل قطعنامه 2231 را تصویب کرد. در این قطعنامه تصویب شد که درصورتی‌که ایران شروط توافق شده در برجام را پیاده کند، تحریم‌های این شورا علیه ایران برداشته خواهند.

    در ۲۶ مهر 1394، ایران و گروه 5+1 به‌صورت رسمی توافق برجام را اجرایی کردند. دولت ایران گام‌هایی برای محدودسازی فعالیت‌های هسته‌ای خود برداشت. دولت باراک اوباما نیز دستور داد تحریم‌های هسته‌ای علیه ایران در «روز اجرا» تعلیق گردند. اتحادیه اروپا نیز قوانینی برای تعلیق تحریم‌های هسته‌ای در «روز اجرا» تصویب کرد.

    در 26 دی‌ماه 1394 آژانس انرژی اتمی پایبندی ایران به توافق هسته‌ای را تایید و «روز اجرا» را در قطعنامه 2231 شورای امنیت مشخص کرد. دولت آمریکا تحریم‌های هسته‌ای ثانویه را تعلیق کرد اما تحریم‌های اولیه سر جای خود باقی ماندند.

    این تحریم‌های اولیه بسیاری از فعالیت‌های تجاری بین ایران و آمریکا شامل صادرات کالا و خدمات از آمریکا به ایران را ممنوع می‌کردند. اما شرکت‌های بوئینگ و ایرباس و شاخه‌های خارجی شرکت‌های بین‌المللی آمریکایی مستثنا بودند.

    در ۱۱ آذر ۱۳۹۵ کنگره آمریکا تحریم‌ها علیه ایران را که در ۱۵ مرداد سال 1375 و در دوره ریاست جمهوری بیل کلینتون تصویب‌شده بود، ۱۰ سال تمدید کرد. این مصوبه در ۲۵ آذرماه به قانون تبدیل شد.

    دونالد ترامپ (Donald John Trump)

    ۴۵-مین رئیس‌جمهور آمریکا

    از سال 2017 تا امروز و از حزب جمهوری‌خواه

    در ۲۷ اردیبهشت 1396 دونالد ترامپ تعلیق تحریم‌های ایران را امضا کرد.

    در ۲۶ تیر 1396 دونالد ترامپ با بی‌میلی پایبندی ایران به برجام را تایید کرد.

    در ۳ مرداد ۱۳۹۶ مجلس نمایندگان آمریکا تحریم جدیدی را علیه ایران، روسیه و کره شمالی تصویب کرد.

    در ۲۱ مهر ۱۳۹۶ دونالد ترامپ پایبندی ایران به برجام را تایید نکرد. او گفت که اگر کنگره نگرانی‌های وی در خصوص پایبندی ایران به برجام را رفع نکند، او آمریکا را از برجام خارج می‌کند. بااین‌همه دونالد ترامپ تعلیق تحریم‌ها را امضا کرد.

    در ۲۲ دی ۱۳۹۶ دونالد ترامپ دوباره تعلیق تحریم‌های هسته‌ای را امضا کرد. اما گفت که اگر کنگره قانونی برای رفع ایرادات این توافق را تصویب نکند، او تحریم‌های هسته‌ای را بازمی‌گرداند.

    در ۱۸ اردیبهشت 1397 دونالد ترامپ رسما آمریکا را از توافق هسته‌ای برجام خارج کرد. فردریکا موگرینی مسئول سیاست‌ خارجه اتحادیه اروپا اعلام کرد «اتحادیه اروپا مصمم است این توافق را حفظ کند».

    در ۱۹ اردیبهشت 1397 ایران، روسیه و کشورهای اروپایی تاکید کردند که علی‌رغم بیرون رفتن آمریکا از برجام این توافق را حفظ می‌کنند.

    در ۱۶ مرداد 1397 آمریکا دور جدیدی از تحریم‌ها علیه ایران را تصویب کرد. این تحریم‌ها صنعت هوایی، فرش، خاویار، پسته، طلا و خودروسازی ایران را شامل می‌شدند.

    در ۱۴ آبان 1397 دور دوم تحریم‌های آمریکا نیز تصویب شد.

    در ۱۹ فروردین ۱۳۹۸ دولت آمریکا سپاه پاسداران جمهوری اسلامی ایران را در فهرست سازمان‌های تروریستی قرار داد. این اولین بار بود که دولت آمریکا یک نیروی نظامی رسمی را در فهرست سازمان‌های تروریستی قرار می‌داد.

    در ۱۸ اردیبهشت 1398 دولت آمریکا تحریم‌های جدیدی را علیه صنعت معدن و فولاد ایران تصویب کرد.

    در ۱۴ تیر ۱۳۹۸ دونالد ترامپ تحریم‌هایی را علیه آیت‌الله خامنه‌ای رهبر انقلاب اسلامی و همچنین تحریم‌های مالی جدیدی را امضا کرد.

    در ۱۰ مرداد 1398 دولت آمریکا، دکتر محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه ایران را تحریم کرد.

    در ۱۲ شهریور 1398 دولت آمریکا سازمان هوافضای ایران را با این ادعا که این سازمان به توسعه موشک‌های بالستیک می‌پردازد، تحریم کرد.

    منبع مطلب : tejaratnews.com

    مدیر محترم سایت tejaratnews.com لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    مشرق نیوز

    مشرق نیوز

    به گزارش مشرق، کاربرفضای مجازی درباره پیروز انتخابات آمریکا طی توییتی نوشت: حقیقت این است که من سعی می کنم بیشتر ناظر جریان انتخابات باشم و تحلیل های مشروط ارائه کنم (مثلا اگر بایدن فلوریدا را ببرد کار تمام است) اما اگر کسی هفت تیر را روی شقیقه ام بگذارد و بگوید باید پیش بینی خودت را مطرح کنی خواهم گفت از ۳ طریق و با استفاده از ۳روش مختلف نتیجه انتخابات ریاست جمهوری آمریکا را اینگونه پیش بینی میکنم که صد البته می تواند غلط باشد. طبیعی است که به دلیل محدودیت های توئیتر نمی توانم وارد همه جزئیات شوم.

    اول: نظرسنجی ها

    امیدوارم که مقاله های من را در مورد ایرادات و نواقص نظرسنجی ها که از سال 2016 نوشتم خوانده باشید.هنوز هم به آن نوشته ها پایبندم اما فرقی که نظرسنجی‌های امسال با 2016 دارند (همانطور که در آخرین مقاله مطرح کردم) جلو بودن قابل توجه بایدن (حدود 6 تا 9 درصد) در همه نظرسنجی‌ها، در یک گروه از ایالات است که این نوار نه قطع شده و نه فاصله اش با ترامپ کم شده. در سال 2016 اختلاف کلینتون در تعداد قابل توجهی از ایالات حول و حوش 2 تا 3 درصد نوسان می کرد که در محدوده خطای نظرسنجی ها بود. با توجه به این موضوع بایدن تا امروز (30 اکتبر) 230 رای الکترال را قطعا خواهد برد (270 رای برای پیروزی مورد نیاز است). حدود 60 رای الکترال دیگر یا بطور معناداری متمایل به دموکرات ها هستند یا با اختلاف کمتری نسبت به ترامپ، به بایدن تمایل دارند. حدود 90 رای الکترال هم مربوط به ایالت های مردد است.

    در آن سو ترامپ حدود 160 رای الکترال را در جیبش دارد اما باید نه تنها "همه ایالت های مردد را ببرد" بلکه باید وارد محدوده دموکراتها هم بشود. چیزی که به نظر مشکل به نظر میرسد. از طریق مراجعه به نظرسنجی ها من فکر میکنم که بین 300 تا 305 رای الکترال از آن بایدن خواهد شد و بقیه به ترامپ خواهد رسید.

    دوم: تایید عملکرد

    یکی از مهمترین ابزاری که متخصصین برای پیش بینی نتیجه انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا از آن استفاده می کنند میزان "تایید عملکرد" رئیس جمهور مستقر است. هیچ رئیس جمهوری (به جز جورج بوش) تا بحال با کمتر از 48 درصد تایید عملکرد (درصد پرسش شوندگانی که در مورد عملکرد رئیس جمهور ابراز رضایت می کنند) نتوانسته در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری به پیروزی برسد. تا این لحظه طبق متوسطی که FiveThirtyEight از نظرسنجی ها به دست می دهد حدود 43.6 درصد از مردم از عملکرد ترامپ راضی اند. این پارامتر نشان می دهد که ترامپ از شانس کمی برای انتخاب شدن مجدد برخوردار است.

    سوم: نتایج Data Science Quarterly

    این پایگاه بجای تکیه بر نظرسنجی ها به معدل "شرط بندی ها" تکیه می کند و شانس پیروزی هر طرف را تعیین می کند. نتایج مربوطه "هر یک ساعت" با تغییر شرط بندی ها به روز می شود.

    شرط بندی ها از نظرسنجی ها معتبرترند چون در آنجا مردم با پولشان سر و کار دارند.این الگوریتم چنانکه این پایگاه اینترنتی به آن اشاره میکند بر پایه نظریه خرد جمعی پایه گذاری شده. با توجه به اینکه تا زمانی که شما این مطلب را میخوانید درصد شانس پیروزی بایدن ممکن است تغییر کرده باشد، در این لحظه طبق محاسبات این پایگاه بایدن 83 درصد شانس پیروزی دارد. لازم به ذکر است که در ماه اکتبر این عدد با شیب ملایمی کاهش داشته است. با اتکا به نتایج این پایگاه معتقدم که بایدن برنده انتخابات خواهد بود.

    امروز هم داو جونز تا این ساعت حدود 400 واحد افتاده است. یافته های Presidential Predictor که از سال 1944 جمع آوری شده نشان می دهد که افزایش شاخص های بورس در سه ماه منتهی به انتخابات با پیروزی رئیس جمهور مستقر و کاهش آنها با شکست او همراه است. اگر این درست باشد ترامپ در خطر است.

    یک مسئله هم که من در دو مقاله آخر خودم که در بی بی سی منتشر شد مطرح کردم و بسیار مهم است این است که اگر رقابت در ایالت های صحنه نبرد نزدیک باشد باید منتظر جنگ های حقوقی و هفته ها انتظار برای مشخص شدن نتیجه باشیم. و حتی ورود مجالس ایالتی و فرمانداران به انتخابات یک معادله جالب توسط اقتصاددانان گلدمن سَکس.من یک طرف آنرا دیده بودم.من گفتم چون تعداد بیشتری دموکرات با پست رای میدهند خطر ابطال آراء بایدن به مراتب بیشتر است.گلدمن مطرح کرده چون طرفداران ترامپ بیشتر سنین بالا هستند ممکن است روز انتخابات به خاطر کرونا کمتر به مراکز رای‌گیری بروند.


     

    *بازنشر مطالب شبکه‌های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه‌ها منتشر می‌شود.

    منبع مطلب : www.mashreghnews.ir

    مدیر محترم سایت www.mashreghnews.ir لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    صدای بورس

    صدای بورس

    فردا ۳ نوامبر روز انتخابات ایالات متحده است، انتخاباتی که از ۲۰۱۸ با رقابت‌های درون حزبی شروع شد و اکنون به ایستگاه آخر رسیده است. وجود فردی مانند ترامپ ‌در کاخ سفید باعث شد که دموکرات‌ها برای شکست او بسیج شوند. از انصراف تک تک نامزدها به نفع بایدن تا حضور فعال اوباما در کمپین.

    ساختار خاص انتخاباتی ایالات متحده باعث شده که برتری در آرای ملی اهمیت چندانی نداشته باشد و برنده کسی است که بتواند آرای الکترال را کسب کند.

    اگر نگاهی به ساختار سیاسی ۵۰ ایالت آمریکا بیندازیم متوجه می‌شویم از نظر سیاسی ایالاتی مانند کالیفرنیا و نیویورک بصورت سنتی دموکرات و ایالاتی مانند تگزاس و آلاسکا جمهوری‌خواه هستند. تعدادی از ایالت‌ها در تاریخ انتخاباتی ایالات متحده گرایش‌های حزبی ثابتی نداشته اند و به Swing States شناخته می‌شوند.

    در این یادداشت قصد داریم به بررسی این ایالت‌ها بپردازیم، این ایالت‌ها شامل: فلوریدا (۲۸ الکترال)، پنسیلوانیا (۲۰ الکترال)، اوهایو (۱۸ الکترال)، میشیگان (۱۶ الکترال)، کارولینای شمالی (۱۵ الکترال)، آریزونا (۱۱ الکترال)، ویسکانسین (۱۰ الکترال) و آیووا (۶ الکترال) که جمعا ۱۲۴ الکترال را دارا هستند.

    ۱) فلوریدا

    یکی از مهم‌ترین ایالت‌هایی که دو نامزد رقابت بسیار نزدیکی دارند.

    اگر خطای ۲ تا ۳ درصدی نظرسنجی‌ها را در نظر بگیریم می‌توانیم بگوییم که مشخص نیست کدوم نامزد می‌تواند در این ایالت پیروز شود.

    فلوریدا در حال حاضر بالاترین مشارکت در بین ایالت‌های مختلف را در این دوره داشته و هم بصورت حضوری و هم پستی امکان شرکت قبل از ۳ نوامبر در این ایالت وجود دارد.

    فلوریدا در ۲۰۰۴ به بوش پسر و در ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ به اوباما و در ۲۰۱۶ به ترامپ رای داد.

    گمانه‌زنی‌هایی مبنی بر این‌که ترامپ در این ایالت احتمالا پیروز شود، وجود دارد اما به طور مشخص نمی‌توان در این خصوص اظهار نظر کرد

    این ایالت صاحب ۲۹ الکترال است و از ایالت‌های بسیار مهم که پیروز این ایالت عمدتا پیروز انتخابات بوده است.

    ۲) پنسیلوانیا

    ایالتی که احتمالا سرنوشت انتخابات به آن گره خورده و بعلت قوانین انتخاباتی در پردازش رای‌های پستی جز آخرین ایالت‌هایی باشد که نتیجه را اعلام می‌کند و باتوجه به نزدیک بودن رقابت احتمالا برنده توسط پنسیلوانیا مشخص شود.

    به نظرسنجی‌ها برگردیم

    بایدن اختلاف ۵.۸ درصدی را نسبت به ترامپ در این ایالت‌ داره و می‌توان حاشیه امنی برای او تصور کرد اما انتخابات ۲۰۱۶ نشون داد حتی اختلاف ۸ تا ۱۰ درصدی هم حاشیه امن‌ نیست.

    پنسیلوانیا از ایالت‌های نفتی هست و استخراج نفت بخش مهمی از اقتصاد این ایالت است.

    ترامپ صحبت های بایدن و تیمش در خصوص فرکینگ و جلوگیری از سایر روش‌های ازیاد برداشت که موجب آلودگی محیط زیستی می‌شود را مرتب تکرار میکند و حتی در سفر اخیرش دوباره بر روی این موضوع تاکید کرد و میداند این ایالت از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است.

    این ایالت ۲۰ الکترالی مبهم‌ترین ایالت است زیرا تا قبل ۳ نوامبر فقط می‌توان پستی رای داد و تا کنون فقط ۲.۳ میلیون نفر رای دادن که از آن‌ها ۶۳ درصد دموکرات هستند.

    بعد از برگزاری انتخابات بایستی نگاه ها به این ایالت برای مشخص شدن پیروز انتخابات باشد.

    ۳)اوهایو

    ایالتی که از سال ۱۹۶۴ در هر انتخابات به نامزد پیروز رای داده است.

     ترامپ در سال ۲۰۱۶ با اختلاف ۸.۱ درصدی توانست اوهایو را به دست بیاورد و این موضوع چالش سختی را برای دموکرات ها به وجود آورده و آن‌ها امیدوارند امسال مشارکت زیادی در میان رای دهندگان سیاه‌پوست داشته باشند و بتوانند برنده این ایالت شوند.

    ترامپ با اختلاف ۲.۱ درصدی در این ایالت از بایدن جلوست و ادامه روند فعلی احتمالا ترامپ پیروز این ایالت ۱۸ الکترالی بشه.

    ۴)میشیگان
    ایالتی که ۲۰۱۶ باعث شگفتی شد.

    سنگر سابق دموکرات ها که ترامپ موفق شد در سال ۲۰۱۶ آن را فتح کند.

    اکنون بایدن و حزب دموکرات امیدوارند که بتوانند این ایالت را دوباره آبی کنند. ایالتی که ترامپ با ۰.۳ درصد آرا در ۲۰۱۶ توانست پیروز شود.

    نظرسنجی‌ها اذعان دارند که این ایالت امسال آبی میشود و دموکرات‌ها میتواننددوباره آن را تصاحب کنند، هرچند که ساختار فعلی ایالت در دست دموکرات ها است و باتوجه به نظرسنجی ‌ها و میزان تمرکز کمپین ترامپ بر روی این ایالت احتمالا دوباره آبی شود و بایدن ۱۶ الکترال اون رو کسب کند.

    ۵) کارولینای شمالی
    کارولینای شمالی در ۴ انتخابات گذشته بجز دور اول اوباما همیشه به جمهوری‌خواهان رای داده است.

    موضوع مهم در این ایالات این است که کدام بخش از جامعه این ایالت بیشتر مشارکت می‌کنند. رای دهندگان روستایی و عمدتا سفیدپوست که متمایل به جمهوری‌خواهان هستند یا رای دهندگان سیاه پوست و ... که عمدتا تمایل به بایدن دارند.

    با اینکه نظرسنجی‌ها بایدن رو ۲.۱ درصد جلوتر نشون میده اما وضعیت این ایالت به گونه‌ای است که نمی‌توان برنده را پیش‌بینی کرد.

    این ایالت ۱۵ الکترال از ۵۳۸ الکترال را دارد.

    ۶) آریزونا
    یکی از پایگاه‌های سنتی جمهوری‌خواهان که گویا امسال قصد دارد به سرنوشت میشگان ۲۰۱۶ دچار شود و به دست حزب مقابل بیفتد.

    آریزونا در ۴ انتخابات قبلی همیشه به جمهوری‌خواهان رای داده و ۳۰ درصد از جمعیت آن را لاتین تبارها تشکیل میدهند.

    امسال بایدن امیدوار است با کمک لاتین تبارها بتواند در این ایالت پیروز شود و نظرسنجی‌ها نشان از پیروزی دموکرات‌ها میدهند اما نباید از طیف سنتی جمهوری‌خواه در این ایالت‌ غافل شویم.

    ۷) ویسکانسین
    ایالتی شبیه میشیگان ۲۰۱۶

    دموکرات‌ها از ۱۹۸۸ در تمامی انتخابات ریاست جمهوری در این ایالت پیروز میشدند و بعنوان ایالتی دموکرات شناخته می‌شد اما در ۲۰۱۶، ترامپ توانست با اختلاف اندک هیلاری را شکست دهد و آرای الکترال آن را بدست آورد.

    امسال اما نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند این ایالت مانند سال‌های گذشته دوباره آبی می‌شود و بایدن در این ایالت حاشیه امن تقریبا مطمئنی را دارد. دوباره تاکید می‌کنیم که هیلاری هم شرایط مشابهی در نظرسنجی‌ها داشت اما در نهایت این ترامپ بود که در روز انتخابات توانست پیروز شود.

    ۸) آیووا
    و اما آخرین ایالت مورد بررسی یک ایالت با ساختار غالب روستایی است که امسال نظرسنجی‌ها بطرز عجیبی نزدیک هستند.

    در ۲۰۰۴ به بوش پسر، در ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ به اوباما و در ۲۰۱۶ به ترامپ یعنی عمدتا به پیروز انتخابات رای داده اند.

    ایالتی با ۶ الکترال که امسال باتوجه به رقابت نزدیک دو نامزد از اهمیت بالایی برخوردار است.

    ترامپ در ۲۰۱۶ با اختلاف ۹.۵ درصدی توانست از هیلاری پیشی بگیرد و امسال هم امید به آرای قشر سفیدپوست طبقه کارگر دارد.

    این ایالت هم مطابق گمانه‌زنی‌های صورت گرفته احتمالا ترامپ پیروز شود.

    مهدی صالحی- کارشناس و تحلیلگر

    منبع مطلب : www.sedayebourse.ir

    مدیر محترم سایت www.sedayebourse.ir لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 2 سال قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید