توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    کدام رود از وسط شهر اصفهان عبور می کند

    1 بازدید

    کدام رود از وسط شهر اصفهان عبور می کند را از سایت هاب گرام دریافت کنید.

    زاینده‌رود

    زاینده‌رود

    مختصات: ۳۲°۱۵′۴۵″ شمالی ۵۲°۵۴′۳۰″ شرقی / ۳۲٫۲۶۲۵۰°شمالی ۵۲٫۹۰۸۳۳°شرقی / 32.26250; 52.90833

    زاینده‌رود یا زنده‌رود به معنی رود زندگی‌بخش، بزرگترین رودخانه فلات مرکزی ایران است که از کوه‌های زاگرس مرکزی به ویژه زردکوه بختیاری در استان چهارمحال و بختیاری سرچشمه گرفته و در کویر مرکزی ایران به سمت شرق حدود ۲۰۰ کیلومتر پیش می رود و در نهایت به مانداب گاوخونی می‌ریزد.
    حوزه رودخانه زاینده‌رود ۴۱٬۵۰۰ کیلومتر مربع است.[۱] برآورد می‌شود جریان آب این رودخانه در مطلوب‌ترین شرایط ۱٬۲ کیلومتر مکعب در سال یا ۳۸ مترمکعب در ثانیه است.[۲] در حال حاضر برای آبیاری زمین‌های کشاورزی برنج و صنایع عظیم ذوب آهن و فولاد مبارکه استان اصفهان از سدهای آبیاری که بدین منظور احداث گردیده استفاده می‌شود. با اتمام تونل سوم و انتقال آب در طرح بهشت‌آباد پیش‌بینی می‌شود استان کرمان هم از استفاده‌کنندگان آب رودخانه زاینده‌رود خواهد بود.[نیازمند منبع]

    زاینده‌رود ۱۱۸اُمین اثر طبیعی است که توسط سازمان میراث فرهنگی در ۲۰ بهمن ۱۳۸۹ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت.

    سرچشمه زاینده‌رود[ویرایش]

    زاینده رود چندین سرچشمه مختلف دارد، قسمت اصلی سرچشمه زاینده رود کوهرنگ در چهار محال و بختیاری است، در ادامه رودخانه‌های پلاسجان و چندین رودخانه فصلی در فریدونشهر و … به این رود اضافه شده و آخرین رودخانه دایمی که به زاینده رود می‌ریزد رودخانه مرغاب است.

    بیشترین آب جاری در زاینده‌رود وارد استان اصفهان می‌شود. برای انتقال آب کوهرنگ به اصفهان اقدامات زیادی به عمل آمده‌است که از آن جمله می‌توان به اولین تونل در منطقه کوهرنگ نام برد. این تونل جهت انتقال آب چشمه کوهرنگ و دیگر سرچشمه‌های رودخانه کارون به زاینده رود در سال ۱۳۳۲ در منطقه کوهرنگ، جایی که اکنون شهر توریستی چلگرد ـ مرکز شهرستان کوهرنگ قرار دارد، ایجاد شد. تلاش برای انتقال آب کارون به زاینده رود به زمان‌های بسیار دور برمیگردد. در ۹۵۴ ه‍.ش شاه طهماسب اول مأموریت پیوستن این دو رود را به میرفضل‌الله شهرستانی حاکم اصفهان سپرد. قرار بود که با کندن مسیری در کوه کارکنان این کار انجام شود؛ ولی بخاطر تحولاتی این کار به سرانجام نرسید در زمان صفویان شاه عباس کبیر در سال ۹۸۷ ه‍.ش میرجهانگیرخان آسترکی فرزند تاجمیرخان آسترکی که فرمانروای بختیاری بود، مأمور الحاق آب کارون به زاینده رود نمود و در این خصوص گردنه کوهرنگ به چلگرد نیز شکافته شد و اکنون به نام کارکنان معروف است و پایه‌های سدی که بر رودخانه کوهرنگ احداث گردید نیز موجود است. اما با مرگ شاه عباس، این طرح ناتمام ماند. نخستین بررسی‌ها برای انتقال آب رودخانه بیرگان به حوضه زاینده‌رود به سال‌های پس از جنگ دوم جهانی بازمی‌گردد در نتیجه این بررسی‌ها طراحی و اجرای بند انحرافی و تونل اول کوهرنگ به وسیله مهندسان مشاور الکساندر گیپ واگذار گردید و در مهر ماه ۱۳۲۷ کار احداث تونل کوهرنگ آغاز شد و در مهرماه ۱۳۳۲ به بهره‌برداری رسید این سیستم شامل بند و یک تونل ۲۹۰۰ متری به‌طور میانگین سالانه حدود ۲۵۵ میلیون متر مکعب آب را به حوضه زاینده‌رود منتقل می‌کند. تونل دوم نیز در همین منطقه بعد از انقلاب اسلامی ایران در سال۱۳۸۳ افتتاح گردید؛ بنابراین در حدود ۵۰درصد از آب فعلی زاینده رود از سرچشکه‌های کارون تأمین می‌گردد.

    عملیات حفر تونل سوم نیز در حال احداث می‌باشد که با مخالفت‌های محلی بعد از ۲۰ سال تاکنون افتتاح نگردیده‌است. از این رودخانه، جهت آبیاری باغ‌ها، عمارت‌ها و کشتزارهای داخلی اصفهان، پنج شاخه بزرگ، جدا شده که در گویش اصفهان به آن‌ها «مادی» می‌گویند. زاینده رود پس از گذر از شهر ساحلی چادگان در انتهای مسیر خود به تالاب گاوخونی بعد از شهرستان ورزنه می‌ریزد.

    پل‌ها[ویرایش]

    بر روی رودخانه زاینده‌رود چندین پل تاریخی از زمان صفویان و قبل از آن برجا مانده‌است. اولین پل تاریخی بر روی زاینده رود پل روستای اورگان از توابع شهرستان چادگان در ۴۰کیلومتر بالاتر از سد زاینده رود می‌باشد. در استان چهارمحال بختیاری پل زمانخان و در استان اصفهان پل‌های مشهور تاریخی سی و سه پل یا پل الله وردی خان، پل خواجو و پل‌های اژیه و ورزنه بنا شده‌است. قدیمی‌ترین پل ساخته شده بر روی زاینده رود «پل شهرستان» است..

    فصول مختلف زاینده رود[ویرایش]

    رودخانهٔ زاینده رود به دلیل شرایط آب و هوایی مناسب در فصول مختلف سال در نقاط شمالی استان چهارمحال بختیاری همچون پل زمانخان سامان و منطقه امامزاده باباپیر احمدبن نمای بسیار زیبایی را داراست.

    خشک شدن رودخانه زاینده رود[ویرایش]

    زانیده رود حدودً از سال ۱۳۸۶ جریان دائمی خود در کل مسیر را از دست داده و خشک شدن آن در شهر اصفهان از نظر توریستی و نگاه فرهنگی ساکنین شهر به رودخانه بسیار تأثیر گذار بوده ولی این رودخانه تا حدود شهر زرین‌شهر از توابع استان اصفهان همواره دارای جریان بوده‌است. عمده‌ترین دلایل خشک شدن زاینده رود خشکسالی چند ده ساله در بالا دست و در رشته کوه‌های زاگرس می‌باشد. ارتفاع برف در سرچشمه‌ها مانند زردکوه و چلگرد که حتی در تابستان بیش از ۲ متر بوده در سال ۱۳۹۶ در بهار به کمتر از ۱ متر رسیده بنابراین علاوه بر کاهش دبی سرچشمه‌های خود زاینده رود، دبی تونل‌هایی که آب کارون را به زاینده رود منتقل می‌کنند نیز کاهش یافته‌است؛ ولی خطاهای انسانی که رودخانه زاینده رود را کاهش کبه موارد ذیل خلاصه کرد:

    فاز نخست انتقال آب از زاینده رود به شهر یزد در اسفندماه ۱۳۷۸ توسط محمد خاتمی رئیس‌جمهور وقت به بهره‌برداری رسید.[۵] یکسال بعد یعنی در سال ۱۳۷۹ زاینده رود خشک شد.[۶]

    با وجود خشکی زاینده رود هر ساله در بودجه سنواتی برای خط لوله دوم زاینده رود به یزد و نیز پروژه انتقال آب زاینده رود به فولاد بروجن، توسط مجلس و دولت هزینه می‌شود.[۷]

    توجه به این نکته مهم است که ایران عضو کنوانسیون بین‌المللی رامسر است که بر طبق آن حق ندارد قوانینی تصویب کند که بر اثر آن تالاب‌ها خشک شوند. این در حالی است که برداشت بی‌رویه آب از حوزه آبریز زاینده رود در فلات مرکزی و اختصاص آن به صنایع و مناطق دیگر خلاف تعهد ایران در این کنوانسیون است.

    تأمین آب[ویرایش]

    طرح بهشت‌آباد عنوانی است که برای انتقال آب از منطقه زاگرس به فلات مرکزی ایران به کار برده می‌شود. این طرح در سال ۸۴ توسطِ مجلس کد اجرایی خورد اما با روی کار آمدنِ دولتِ نهم متوقف شد. تخصیص اولیه طرح، انتقال حدود ۱ میلیارد متر مکعب آب در دولتِ هشتم بود که در مطالعاتِ اخیر در دولت دهم به ۵۸۰ میلیون متر مکعب کاهش یافت. این طرح اخیراً توسط مشاورین فرانسوی و اتریشی ارزیابی گشته‌است. هدف این طرح رفع کمبود آب آشامیدنی و صنعتیِ استان‌های اصفهان، یزد، کرمان و چهارمحال بختیاری است. این طرح شامل احداث سد ذخیره‌ای-مخزنی به ارتفاع حدود ۱۸۰ متر در محل تقاطع رودخانه‌های کوهرنگ و بهشت آباد است. حجم مخزن این سد حدود ۱میلیارد و ۸۰۰میلیون متر مکعب است. این سد آب بهار و زمستانه این دو رودخانه را تنظیم می‌کند. البته پیش از رسیدن آب به فلات مرکزی سهمِ استان‌های خوزستان و چهارمحال بختیاری داده خواهد شد. مهندس ممتازپور مدیر طرح انتقال آب بر آن است که انتقال آب با در نظر گرفتنِ تأمین نیاز بالادست رودخانه در استان‌های چهارمحال بختیاری و خوزستان انجام خواهد شد و هیچ تأثیر منفی به شکل معناداری در پی نخواهد داشت. این در حالی است که در سه کیلومتری سد یک رودخانه ده متر مکعب در ثانیه‌ای یعنی ۳۰۰میلیون متر مکعبی به رودخانه بهشت آباد منتقل می‌شود و ده کیلومتر بعد نیز یک رودخانه بزرگتر وارد می‌شود. به گفته وی در این طرح تمام مصارف فعلی و آتی استان چهارمحال بختیاری تا نیم قرن آینده در نقطه‌ای که سد زده می‌شود پیش‌بینی شده‌است. از آنجا که متوسط میزان آب رودخانه کارون ۳۰میلیارد متر مکعب است برداشت نزدیک به نیم میلیارد متر مکعب تأثیر منفی معناداری بر کارون نخواهد گذاشت. همچنین درحالیکه کل سفره‌های آب زیرزمینی این منطقه در عمق حداکثر ۱۰۰ متری زمین است بیش از ۹۵ درصد طول تونل در عمق بیش از ۴۰۰ متری سطح زمین است و از منطقه زمین‌شناسی تقریباً غیرقابل نفوذ است و در نتیجه این طرح فاقد عوارض منفی زیست‌محیطی است.[۸] لازم است ذکر شود که سالیانه تنها نزدیک به ۲میلیارد و ۶۰۰میلیون مترمکعب آب از شهرستان سمیرم واقع در جنوب استان اصفهان پس از گذر از استان‌های کهگیلویه و بویر احمد و چهارمحال بختیاری به رودخانه کارون می‌ریزد.[۹]

    اعتراض‌ها به خشک شدن زاینده رود[ویرایش]

    اعتراض کشاورزان ورزنه و خوراسگان[ویرایش]

    در اسفند ماه سال ۱۳۹۱ عده‌ای از کشاورزان شرق استان اصفهان در اعتراض به انتقال آب زاینده‌رود به صنایع استان یزد و خشک شدن رودخانه به تأسیسات انتقال آب از استان اصفهان به استان یزد خساراتی وارد کردند که مسئولین یزد مدعی شده‌اند این خسارات باعث قطعی و جیره‌بندی آب در استان یزد شد. جلال یحیی‌زاده نماینده شهرهای تفت و میبد در مجلس شورای اسلامی دروغ پردازی برخی مسئولان استان اصفهان را دلیل اعتراض کشاورزان دانست.[۱۰][۱۱] همچنین آیت‌الله سید یوسف طباطبایی نژاد امام جمعه اصفهان ترکاندن لوله انتقال آب زاینده‌رود به استان یزد را غیرشرعی دانست.[۱۲] پس از اعتراض کشاورزان خبرگزاری مهر از گفتگو میان مسئولین استان اصفهان و ۵۵ نفر از نمایندگان کشاورزان معترض خبر داد و شرایط اجتماعی شرق استان اصفهان را آرام توصیف کرد.[۱۳] معاون سیاسی امنیتی استانداری اصفهان مدعی شده‌است که این درگیری‌ها کشته‌ای نداشته و تنها ۳۵ نفر زخمی داشته‌است.[۱۴] همچنین به گفته وی در اثر این درگیری‌ها یک نفر به کما رفته و چند نفر در اثر برخورد ساچمه دچار آسیب چشمی شده‌اند که ممکن است به تخلیه چشم ایشان منجر شود.[۱۵] مهدی بصیری رئیس کمیته آب کمیسیون کشاورزی اتاق اصفهان مدعی شد آب انتقالی به یزد در بخش صنعتِ این استان مصرف می‌شود.[۱۶] لازم است ذکر شود هیچ آمار دقیقی در زمینه میزان آب انتقالی به یزد وجود ندارد و مسئولینِ دو استان ارقامی مابینِ ۶۵ تا ۹۵ میلیون متر مکعب را ذکر کرده‌اند. در جریان این اعتراضات تعدادی از کشاورزان از ناحیه چشم هدف گلوله‌های ساچمه‌ای نیروهای امنیتی قرار گرفته و نا بینا شدند. [نیازمند منبع]

    پس از خشک شدن رودخانه زاینده رود و اعتراضات کشاورزان اصفهان کمیته پیگیری مسائل و مشکلات زاینده رود به ریاست عباس مقتدایی تشکیل گردید که در نهایت با پیگیری‌های اعضای این کمیته، نمایندگان مجلس و مسئولان استان اصفهان، شورای عالی آب مصوبات نه‌گانه‌ای را به نفع زاینده رود به تصویب رساند.

    اعتراض شهروندان اصفهان[ویرایش]

    در ۱۸ مهر ۱۳۹۶ در پی فراخوان در فضای مجازی به مناسبت ۱۸ مهر (روز نکوداشت زاینده رود) گروهی از مردم اصفهان در اعتراض به ادامه خشک شدن زاینده رود تجمع کردند. در این تجمع، که در مقابل پل خواجو برگزار شد، حاضران خواستار اختصاص حق آبه کشاورزان حاشیه زاینده رود شدند و از دولت ایران خواستار عملی کردن وعده‌های خود در این مورد شدند.[۱۷]

    تاریخچه نظام‌نامه‌های استفاده از آب زاینده رود[ویرایش]

    رودخانه آب شیرین و دایمی حوزه داخلی ایران، از قدیم‌الایام به ضرورت بهره‌برداری و بهره‌وری درست در منطقه خشک با اقلیم ناپایدار اصفهان و حومه، دارای نظم و نسق (تقسیم نامه) ویژه‌ای بوده‌است. آخرین تقسیم نامه آن در عرف جامعه محلی به نام طومار شیخ بهایی موسوم شده‌است. بر اساس این طومار کل آب رودخانه به ۳۳ سهم کلی و ۲۷۵ سهام جزئی تربین ۷ بلوک آبخور آن که از حدود ۷۰ کیلومتری غرب اصفهان تا ۱۲۰ کیلومتری شرق این شهر ادامه داشته‌است تقسیم شده‌است. (حسینی ابری، ۱۳۷۹، ۷۱) تقسیم آب بر اساس طومار از ۷۵ روز بعد از نوروز تا آخر آبان ماه به مدت ۱۶۰ روز مجری بوده و در فصول سرد سال که نیاز به آبیاری وجود نداشته‌است، به اصطلاح رودخانه آزاد بوده، و هر کس به هر میزان نیاز داشته‌است می‌توانسته از آن بهره‌برداری نماید. از ویژگی‌های اصلی طومار یکی این است که، در آن هیچ روستا و مزرعه در کل منطقه و هیچ باغ و محله‌ای در داخل شهر از قلم نیفتاده و نمای بیش از یکهزار واحد آبیاری آن در ۲۷ صفحه A4 تنظیم شده و از شرح و بست‌های بی‌مورد در آن خود داری شده‌است. (بازنویس طومار) ویژگی دیگر آن این که، طومار به خط سیاقی نوشته شده‌است و بعضاً اسامی آن بدون نقطه ثبت شده که تطبیق محلی آن برای غیر اهل فن کمی مشکل است. نگارنده در کتاب زاینده رود از سرچشمه تا مرداب، کوشیده‌است تا این مشکل را حل نماید. طومار مزبور تا سال‌های اخیر که شبکه جدید آبیاری رودخانه تکمیل نشده بود (در بلوک آیدُغمش، آشیان و رودشتین) مجری بود.

    روز نکوداشت زاینده رود[ویرایش]

    روز ۱۸ مهر ماه در سال ۱۳۸۲ از سوی تشکل‌های زیست‌محیطی استان اصفهان و استان چهارمحال و بختیاری به عنوان «روز نکوداشت زاینده رود» نامگذاری شد. نخستین تجمع و راهپیمایی به این مناسبت در ۱۸ مهر ماه همان سال توسط تشکل‌های زیست‌محیطی استان اصفهان در کنار بستر خشک زاینده رود در شهر اصفهان، که ۴ سال از شروع خشکی‌های بلند مدت آن بر اثر انتقال تمام آب موجود به یزد [نیازمند منبع] گذشته بود، انجام شد. مهم‌ترین شعار تجمع مذکور این بود: «زاینده رود را زنده، کامل و همیشه می‌خواهیم»[۱۸]

    جان بخشی دوباره زاینده رود[ویرایش]

    مردم اصفهان از نیمه‌شب گذشته که آب از سد زاینده‌رود رهاسازی شده‌است در نقاط مختلف خارج و داخل شهر اصفهان مانند منطقه زیبا و گردشگری ناژوان، پل تاریخی ۳۳پل، خواجو، پل‌جویی، نظاره‌گر جریان یافتن زندگی در طول رودخانه زیبا و حیات‌آفرین نصف جهان هستند و با گرفتن عکس‌های سلفی هیجان خود را با دیگران به‌اشتراک می‌گذارند. .[۱۹]

    جستارهای وابسته[ویرایش]

    منابع[ویرایش]

    Biglari F، M. Javeri, M. Mashkour, Y. Yazdi, S. Shidrang, M. Tengberg, and K. Taheri and J. Darvish 2009 Test excavations at the Middle Paleolithic sites of Qaleh Bozi, Southwest of Central Iran, A preliminary report, In: M. Otte, F. Biglari, and J. Jaubert (eds), Iran Palaeolithic. pp. 29–38, Proceedings of the XV World Congress UISPP, Lisbonne, Vol. 28, BAR International Series ۱۹۶۸

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    آب زاینده‌رود‌ کجا می‌رود؟

    دریا قدرتی‌پور: عضو شورای اسلامی شهر اصفهان از شوراهای اسلامی شهر، شهرستان و استان خواست به خاطر برخی تخلفات صورت گرفته در مدیریت زاینده‌رود به محاکم قضایی شکایت کنند. فتح‌الله معین از آب رودخانه زاینده‌رود به عنوان رگ حیاتی مردم اصفهان یاد کرده و با اشاره به سابقه تقسیم آب و ایجاد حقابه این رودخانه تصریح کرد: این حق شرعی و قانونی با قدمتی 500 ساله است که با تدوین طومار شیخ بهایی نظام‌مند و دارای ترتیب و نظم خاصی شد و حق آب هر روستا و وادی از رودخانه به طور شفاف و صریح مشخص شد.

    او گفت: با احداث سد زاینده‌رود و ایجاد شبکه‌‌های آبیاری جدید، میزان آب رودخانه زاینده‌رود افزایش یافت و مکان‌هایی که قبلاً حق آب نداشته به علاوه برخی صنایع بزرگ و تعداد قابل توجهی از ساکنان شهرها و روستاهای گوناگون از این آب بهره‌مند شدند.

    معین با اشاره به وظیفه قانونی دولت مبنی بر تأمین آب شرب مردم تصریح کرد: در ایام گذشته بعد از انقلاب حتی آب آشامیدنی نقاط دوردست استان‌های یزد و اصفهان نیز توسط رودخانه زاینده رود تأمین می‌شد و میزان آب مصرف شده در این بخش از آب سیلاب زمستانی ذخیره شده بیشتر بوده است.

    او توضیح داد: متأسفانه در استان همسایه بدون هیچ گونه محدودیتی در تمام مناطق اقدام به پمپاژ آب می‌شود به نحوی که به نظر می‌رسد حتی با بهره‌برداری کامل از تونل سوم کوهرنگ و اجرای تونل بهشت آباد هم مشکل آب اصفهان حل نخواهد شد چرا که این آب پیش‌خور شده است.

    عضو شورای اسلامی شهر اصفهان همچنین از حرکت غیرکارشناسی مدیریت سد زاینده رود و اعمال خط مرزی در خط‌القعر رودخانه گلایه کرد و گفت: نمی‌توان تأسیسات حیاتی مستقر در این منطقه که آب شرب ده‌ها شهر و روستا را در استان‌های اصفهان و چهارمحال و بختیاری تأمین می‌کند، مرزگذاری کرد چرا که ساخت سد زاینده رود با میلیاردها تومان هزینه انجام شده و با اعمال مرز در خط‌القعر، این مدیریت قابل کنترل نیست. معین در پایان از اعضای شوراهای اسلامی شهر، شهرستانها و استان اصفهان خواست با توجه به اختیارات قانونی و مسلم خود نسبت به این حق ضایع شده به محاکم قضایی شکایت کنند و مردم را از این نگرانی نجات دهند.

    منتقل می‌شود؟ منتقل نمی‌شود؟
    امسال به شکلی بارزتر خشکسالی به چشم مردم اصفهان آمد که زمین تفتیده کف زاینده‌رود به رخ‌شان کشیده می‌شد. در حالی که هنوز حرف و حدیث‌ها در رابطه با افتتاح تونل سوم کوهرنگ برای انتقال آب به زاینده‌رود وجود دارد. اما به گفته بسیاری تا زمانی که انتقال بی‌رویه آب از رودخانه وجود دارد و چشم مسئولان بر معضلات کشاورزان اصفهان بسته است نمی‌توان به آبادانی زمین‌های خشک کشاورزان به خصوص در ناحیه شرق اصفهان امیدوار بود. حال که بیشتر باغات این منطقه خشک شده و زمین‌های کشاورزی نیز چیزی برای به بار نشاندن محصولاتشان ندارند، اکثر مردم این منطقه یا حاشیه‌نشین شهرها شده‌اند و یا اگر هم مانده‌اند با ترک‌هایی که بر لب‌هایشان نشسته قدرت سخن گفتن در این‌باره را ندارند.

    با اینکه همه مسئولان، انتقال آب زاینده‌رود به استان‌های دیگر را تکذیب می‌کنند، اما تابلوهای انتقال آب در قسمت‌هایی از مسیر رودخانه شاهدی جدی بر این ادعاست که آب زاینده‌رود به کجا می‌رود. نبود کارشناسی صحیح در بخش کشاورزی و امور آب، خساراتی به بخش کشاورزی اصفهان وارد کرده و باعث شده که در این مناطق خانواده‌ها در تأمین مایحتاج زندگی خود با مشکل روبه‌رو شوند. این در حالی است که به گفته مسعود دایی، بازرس انجمن خبرگان کشاورزی شهرستان اصفهان، افتتاح تونل سوم کوهرنگ نیز باعث برطرف شدن مشکل خشکسالی اصفهان نخواهد بود.

    این گمانه وجود دارد که زاینده‌رود جز آنکه منبع آبیاری زمین‌های کشاورزی در استان اصفهان است، شهر یزد را هم سیراب می‌کند و در آینده با اتمام تونل سوم کوهرنگ، پیش‌بینی می‌شود استان کرمان را نیز سیراب کند. اگرچه عده‌ای معتقدند، هم‌اکنون نیز کرمان در حال سیراب شدن از زاینده‌رود است. بازرس انجمن خبرگان کشاورزی شهرستان اصفهان در این رابطه تصریح می‌کند: آب زاینده‌رود، سهم کسانی است که حقابه‌دار هستند و در قدیم سهم آب را خریداری کرده‌اند، اما با گذشت زمان و افزایش تعداد کارخانه‌های صنعتی در حاشیه زاینده‌رود و بهره‌برداری از آنها باعث شد که از سهم حقابه‌داران در این کارخانه‌ها استفاده شود و همین امر اعتراضاتی را به دنبال داشته باشد.

    وی با بیان اینکه مسئولان استان، آب کشاورزی را به صنعت اختصاص داده‌اند اظهار داشت: در حال حاضر نیز که زاینده‌رود خشک است اما از فولاد مبارکه به سمت بالادست که حرکت کنیم، آب تا حدودی وجود دارد. بازرس انجمن خبرگان کشاورزی شهرستان اصفهان همچنین تصریح کرد: پمپاژ کردن آب اصفهان به شهرهایی همچون یزد، رفسنجان، کاشان و شهرهای دیگر از جمله علت‌های به وجود آمدن مشکل آب و خشکسالی در اصفهان است. این گفته دایی در حالی مطرح می‌شود که حاج‌رسولیها، رئیس شورای اسلامی شهر اصفهان، ضمن اظهار بی‌اطلاعی از تغییر مسیر آب زاینده‌رود و اعتراضاتی که ایجاد شده می‌گوید: سهمیه‌بندی و حقابه مربوط به سال‌ها قبل می‌باشد و سهمیه‌بندی آب زاینده‌رود در رابطه با صنعت، کشاورزی و شرب، کاملاً روشن است. رئیس شورای اسلامی شهر اصفهان توضیح می‌دهد که اگر پروژه خدنگستان به بهره‌برداری برسد، سالانه بالغ بر 70 میلیون مترمکعب به ظرفیت آب زاینده رود اضافه خواهد شد که در این صورت سهم استان اصفهان 400 میلیون مترمکعب خواهد بود.

    خشکسالی بی‌سابقه در 150 سال گذشته
    با وجود همه توضیحاتی که مسئولان اصفهانی درباره خشکی زاینده رود می‌دهند، کارشناسان با نگاهی علمی‌تر اعتقاد دارند که آب زاینده‌رود نمی‌تواند به زمین‌های بایر و کویری دوردست فرستاده شود، در حالی که زمین‌های مرغوب و آباد اصفهان تشنه‌اند. در حال حاضر با توجه به گفته‌های کشاورزان، این آب به ارتفاعات بالای 2 هزار و 500 متر از سطح دریا برده می‌شود که هیچگونه توجیه اقتصادی نداشته و تنها به تضییع حق و تضعیف کشاورزی در اصفهان ختم می‌شود.

    در این رابطه ناصر حاجیان، فارغ‌التحصیل رشته هیدرولوژی و مهندسی آب نیز نظری مشابه داشته و می‌گوید: آب براساس قوانین مربوط به همان حوضه آبریز و مناطقی که پتانسیل آن‌را دارند و آباد شده‌اند باید برسد و تقسیم‌بندی ‌شود. غلامحسین حیدرپور، معاون بهره‌برداری آب منطقه‌ای استان اصفهان نیز علت خشکسالی‌های اصفهان و به خصوص رودخانه زاینده‌رود را شرایط بی‌باران دو سال اخیر دانست وگفت: طی 150 سال اخیر این خشکسالی بی‌سابقه بوده و ما اکنون 2 میلیارد مترمکعب آب وارد نشده به رودخانه داریم و به همین نسبت از سهمیه‌ها کم می‌شود.

    معاون بهره‌برداری آب منطقه‌ای استان اصفهان عامل اصلی و اساسی کمبود آب در حوضه زاینده رود را همین مسئله برشمرد و گفت: باید 3 میلیارد و 200 میلیون مترمکعب آب وارد زاینده‌رود می‌شد اما اکنون تنها یک میلیارد و 200 میلیون مترمکعب وارد شده، با توجه به اینکه طبق اولویت‌بندی، ابتدا باید به آب شرب توجه شود، سپس به صنعت با اعمال صرفه‌جویی و بالاخره کشاورزی مدنظر است. حیدرپور همچنین از تشکیل ستاد بحران حفظ باغات خبر داد و بیان کرد: ما در حال حاضر 50 درصد در حجم ذخیره آب پشت سد نسبت به متوسط دراز مدت با کاهش مواجه هستیم و امیدواریم با افتتاح و بهره‌برداری از تونل کوهرنگ این مشکلات پایان پذیرد.

    حیدرپور، در حالی از حل شدن مشکل آب در اصفهان سخن می‌گوید که قبل از افتتاح تونل کوهرنگ، پمپاژ آب به مناطق دیگر صورت گرفته و بنا به سیاست دولت‌های گذشته، قبل از افتتاح این تونل، پمپاژ به مناطق مختلف انجام شده است؛ این در حالی است که تسریع در روند احداث تونل سوم کوهرنگ و کوتاهی مسئولان در جذب بودجه لازم برای این طرح و برخی از بودجه‌های اختصاص یافته به این پروژه تنها به منظور تخصیص مبالغی برای کارگران و بخش تأسیسات بوده است. این مباحث در حالی مطرح می‌شود که دایی، بازرس انجمن خبرگان کشاورزی شهرستان اصفهان با انتقاد از مسئولان دولتی که در زمینه تأمین زندگی کشاورزان در شرایط سخت گفته بودند به کارهای دیگر اقدام کنند، اظهار می‌دارد: کسانی که صدها سال است به این فعالیت مشغول هستند و در این زمینه نیز تخصص دارند برای تأمین زندگی و خانواده خود باید به چه کاری مشغول شوند؟

    منبع مطلب : www.khabaronline.ir

    مدیر محترم سایت www.khabaronline.ir لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    رودخانه زاینده رود| همه چیز درباره زاینده رود زندگی بخش| | بیا تور

    رودخانه زاینده رود| همه چیز درباره زاینده رود زندگی بخش| | بیا تور

    رودخانه زاینده رود،از مهمترین رودخانه های ایران و نبض تپنده فلات مرکزی ایران محسوب می شود. این رودخانه زندگی بخش از ارتفاعات زردکوه بختیاری  در استان چهارمحال و بختیاری سرچشمه می گیرد. فاصله زردکوه بختیاری تا شهرکرد مرکز استان چهارمحال و بختیاری، 105 کیلومتر است بیشترین میزان تأمین آب رودخانه و سد زاینده رود در حوضه استان چهارمحال و بختیاری است. 

    زاینده‌رود یا زنده‌رود به معنی رود زندگی‌بخش، بزرگترین رودخانه فلات مرکزی ایران است که از کوه‌های زاگرس مرکزی به ویژه زردکوه بختیاری سرچشمه گرفته و در کویر مرکزی ایران به سمت شرق حدود ۲۰۰ کیلومتر پیش می‌رود و پس از عبور از شهر تاریخی ورزنه (آخرین سکونتگاه کنار زاینده رود) در نهایت به مانداب(تالاب) گاوخونی می‌ریزد(ویکی پدیا)

    طول رودخانه زاینده رود 405 کیلومتر، شیب متوسط 3 درصد، میانگین آبدهی سالانه 1053 میلیون متر مکعب و وسعت حوضه آبگیر حدود 27100 کیلومتر مربع است،این رودخانه به باتلاق گاوخونی در استان اصفهان می ریزد.

    هنگامی که این رودخانه از ارتفاعات زردکوه بختیاری سرچشمه می گیرد، تعداد زیادی از شاخه های فرعی منتهی به زاینده رود که مهمترین آنها عبارتند از کوهرنگ، چشمه دره، چشمه دیمه، دره خرسانک وچشمه های متعدد آهکی از نوع کارستیک، به صورت زایشی موجب افزایش آب رودخانه می شوند.

    رودخانه زاینده رود با نام هایی مانند زنده رود، زندک رود، زرین رود، زرن رود ، زاینده‌رود،زندرود، زرینه‌رود هم یاد شده است.

    سرچشمه  زاینده رود 

    1-رودخانه زاینده رود که از ارتفاعات زردکوه بختیاری و تونل های کوهرنگ سرچشمه می گیرد.
    رودخانه ای به نام زرین رود است که سرچشمه آن از کوهرنگ است. آنچه مورخان گفته اند تا زمان شاه عباس این رودخانه بزرگ به کارون می ریخته و شاه عباس بسیار تلاش مبکند که این رود خانه را به زاینده رود ملحق کند که نمی تواند. در زمان رضا شاه با حفر تونل اول کوهرنگ این رودخانه که در واقع سرچشمه اصلی زاینده رود است با تونلی به زاینده رود وصل می شود و چشمه های ان عبارتند از: چشمه دیمه،چشمه کوهرنگ، تونل کوهرنگ، دره خوربه

    2-یکی  دیگر از سرچشمه ها رودخانه پلاسجان است  که از ارتفاعات گلپایگان سرچشمه گرفته و در محلی بنام کمیتک وارد دریاچه زاینده رود می شود. شامل: چشمه جانان، چهل چشمه، چشمه خرسنک، چشمه کودنگ  است

    شاخه های فرعی

    -چم دره،، دره قاضی کوچک، و چشمه های متعدد آهکی از نوع کارستیک که بصورت زایشی موجب افزایش آب رودخانه می گردد شاخه های زاینده رود تشکیل می دهد.

    سد زاینده رود

    سد بتونی قوسی شاه عباس بزرگ یا سد زاینده رود، در 117 کیلومتری غرب شهر اصفهان و 60 کیلومتری شهرکرد  بر روی رودخانه زاینده رود در محلی به نام آبادچی که در 60 کیلومتری سرچشمه زاینده رود قرار دارد بنا شده است.
    ساخت این سد در سال 1344 ه. ش. آغاز و در سال 1349 ه. ش. پایان یافته است. با ایجاد این سد، آب مصرفی استان اصفهان تامین شده، اراضی بیشتری به ز یر کشت در آمده و نیروی برق نیز تولید می شود.

    سر ریز این سد از نوع در یچه ای است.طول تاج آن 450 متر و بلندی آن از پی 100متر است. گنجایش سر ر یز تخلیه، 1880متر مکعب در ثانیه است.
    گنجایش کل مخزن آن 1450 میلیون متر مکعب و گنجایش سودمند مخزن سد 1240 میلیون متر مکعب و حجم آب قابل تنظیم سالانه نیز 1200 میلیون متر مکعب است. سطح ز یر کشت 95 هزار هکتار و توان نصب شده 55500  کیلو وات اعلام شده است

    شهرها و روستاها در مسیر زاینده رود

    حاشیه زاینده رود در استان چهارمحال و بختیاری  بدلیل وجود مجموعه های تفریحی در محل پل زمانخان، شرایط اقلیمی مناسب، دسترسی نزدیک به مرکز استان و شهرهای استان اصفهان همیشه مورد توجه گردشگران بوده است. در انتهای این مسیر سد و دریاچه زاینده رود وجود دارد که به نوبه خود زیباست 

     شاید برای شما نیز این سوال پیش آمده باشد که زاینده رود در مسیر خود از چه شهر و روستاهایی عبور می کند و در نهایت به کجا می ریزد؟
    در استان چهارمحال و بختیاری که سرچشمه رودخانه باشکوه زاینده رود است و استان اصفهان همواره این رودخانه باعث طراوت و زندگی بوده و از روستاها و شهرهای زیادی عبور کرده است.

    در استان چهارمحال و بختیاری زاینده رود از شهرها و روستاهایی مانند قراقوش، گرم دره، قوچان، مارکده، صادق آباد، یاسه چای، چراخانی، هوره، سوادجان، دشتی، چم چنگ و چم خلیفه و شهرستان سامان ( که شامل روستاهای زیادی می شود) می گذرد. 

    در اصفهان نیز زاینده رود در مسیر خود از روستاها و شهرهای زیادی مانند باغ بهادران، سده لنجان، چمگردان، ورنامخواست، زرین شهر، قلعه قاسم، صفائیه ، مبارکه، دیزیچه، زیباشهر، باغ ملک ، فولادشهر، فلاورجان، قهدرجان،زازران، درچه، افهان و.... می گذرد و در نهایت  به تالاب گاو خونی می ریزد.

    پل های روی رودخانه زاینده رود

    در کنار این رودخانه زندگی بخش همواره جمعیت زیادی ساکن بوده و پل های زیادی از ابتدا تا انتها بر روی رودخانه زاینده رود در هر دو استان احداث شده است.
     تعدادی از پل هایی که بر روی رودخانه زاینده رود طی سال های متمادی ایجاد شده است عبارتنداز 
    :

    -پل ده کرم سفلی:  این پل از پل‌های قدیمی زاینده‌رود است که در نزدیکی سد کوهرنگ قرار دارد

    -پل وَرگان: این پل نیز در نزدیکی دو روستای بُن شور و نار سفلی قرار دارد و غیر از پل فلاورجان می‌باشد.

    - پل ایسی سو: این پل نسبتاً‌ جدید ، در مجاورت سد شاه عباس ساخته شده و طول آن ۸۰ متر است.

    -پل زمان خان: این پل قدیمی در شهرستان سامان استان چهارمحال و بختیاری  واقع شده است. این پل، دارای دو دهانه و ۳۰ متر طول است و به پل سامان نیز شهرت دارد.

    پل زمانخان، از جمله شاهکارهای معماری دوران صفوی است که در 26 کیلومتری شمال غربی شهرکرد و 5 کیلومتری شهر سامان بر روی رودخانه زاینده رود احداث گردیده است. از نظر اهمیت تار یخی، برخی آن را بعد از پل الله ورد یخان )سی و سه پل اصفهان( دومین پل مهم احداث شده بر روی زاینده رود می دانند.

    -پل هوره: ساخت پل هوره در شهرستان سامان  در  سال 1337  آغاز و در پاییز سال 1338 (پهلوی دوم)به اتمام رسید. این پل به علت از بین رفتن پل قدیمی هوره  و صعب العبور بودن رودخانه مخصوصا در زمستان و فصل بارندگی، ساخته شد.  نام پل به روستایی که در آن قرار دارد منسوب شده است. پل هوره دارای 7 دهانه و 8 ستون است،

    -پل ریز لنجان: این پل در روستای ریز زرین شهر واقع شده است.

    - پل دیزیچه: از پل‌های نسبتآً جدید که در محل دیزیچه جهت کارخانه سیمان سپاهان ساخته شده است.

    - پل باغشاه: این پل در محل مزرعه باغشاه صفی آباد احداث گردیده است یا ورگون ساخته شده و ۱۴۰ متر طول دارد.

    - پل فلاورجان: از پل‌های قدیمی زاینده رود است که در روستای ورگان قرار دارد.

    - پل درچه: این پل با طول 95 متر از دیگر پل های احداث شده بر روی زاینده رود می باشد که  ابتدا مال رو بوده ولی اخیراً پل دیگری که ماشین رو است در کنار آن ساخته شده است.


    -پل باغ بهادران: در شهر کوچک اما بسیار زیبا و حاصلخیز و پر برکت باغ بهادران قرار دارد و طول آن ۶۰ متر می‌باشد.
     

    - پل کلّه: یکی از پل های قدیمی و معروف که بر وی زاینده رود واقع شده پل کله است که تاکنون چنرین مرتبه باز سازی شده است. این پل که قبلا راه عبور اصفهان به شهرکرد بوده حدود 98 متر طول دارد و بین دو روستای مدیسه و نوگوران واقع شده است این پل قدیمی و معروف چندین بار بازسازی شده است. افراد و گردشگران زیادی برای تفریح به اطراف این پل می روند.

    - پل سر: این پل در سالهای اخیر در کنار پل کلّه ساخته شده که جادة اصفهان به چهارمحال و بختیاری و خوزستان از آن می‌گذرد. پل سر نزدیک سیصد متر طول و یکصد متر ارتفاع دارد و یکی از بزرگترین پل‌های استان محسوب می‌شود.

    - پل سی و سه پل: سی و سه پل طولانی ترین پل برروی ر ودخانه زاینده است و به نام های مختلفی مانند پل چهارباغ، سی و سه پل و پل اله وردیخان خوانده می شده است
    این پل به دستور شاه عباس اول و به دست اله وردیخان ، سپهسالار ارتش در سال ۱۰۱۱ هجری ساخته شده است.این پل یکی از معروفترین بناهای تاریخی اصفهان است که درست در مرکز شهر قرار گرفته است و خیابان چهارباغ عباسی را به چهار باغ بالا اتصال می داده است

     جشن سنتی آب ریزان در کنار این پل قدیمی انجام می گرفته است و طی این جشن پل را چراغانی کی کردند و مردم و شخصیت های لشگری و کشوری در این جشن حضور داشتند.

    - پل وحید: نخستین پلی که زاینده‌رود پس از وارد شدن به اصفهان از زیر آن می‌گذرد پل وحید است. این پل قدمت زیادی ندارد ولی  از پلهای مستحکم و پر رفت و آمد غرب اصفهان است که به عنوان پل کمربندی عمل می‌کند و محل عبور خودروهای سنگین و کامیونهایی است که از شمال ایران به جنوب حرکت می‌کنند. این پل حدود ۱۳۰ متر طول و ۲۲ متر عرض دارد.

    - پل فردوسی:  این پل قدمت زیادی ندارد و مهمترین وسیله ارتباط دو جانب رود و شلوغترین محل آمد و رفت خودروها است. 
     این پل در بلوار آینه خانه و بین پل چهارباغ و پل جویی (پل سعادت آباد) واقع شده است. این پل مستحکم، شمال و جنوب اصفهان را در یک منطقه زیبا به هم متّصل می‌نماید..

     

    - پل خواجو: این پل یکی از زیباترین بناهای تاریخی و ارزشمندترین آثار هنری و معماری عهد صفویه در اصفهان و ایران است.
    این پل  به نام‌های پل خواجو، پل حسن بیک، پل بابارکن و پل گبرها معروف بوده است.این پل به دستور شاه عباس دوم در سال 1060 بنا شده است و در سال 1068سدس بر روی آن ساخته شده تا امکان کشتیرانی بر روی رودخانه فراهم شود

    سیاح معروف، تاورنیه در مورد این پل نوشته است که  «رودخانه زاینده رود در هیچ کجا، بستری به این زیبایی ندارد».
     این پل شامل چهار طبقه و از حیث معماری و استحکام بی‌نظیر است. نقاشیها و طلاکاریهای زیبای این پل از زمان صفویه تاکنون هنوز چشمگیر است. در محل این پل ها جشن ها و مراسمان زیادی برگزار می شده است.

     

    - پل بزرگمهر:  یکی از مهمترین پل های زاینده رود است که در شرق اصفهان واقع شده است و مانند پل‌های وحید، فلزی، آذر و فردوسی در دوران پهلوی ساخته شده است.

    -پل مارنان:  این پل که نام قدیمی آن پل سرافراز بوده  به دست یکی از ثروتمندان ارامنة جلفا در زمان صفویه ساخته شده و دارای هفده چشمه است. پل مارنان در غرب اصفهان و پس از پل وحید قرار دارد و بعلت اینکه به قریه مارنان وصل می شود به این نام خوانده می شود. 

    - پل شهرستان: پل شهرستان از بناهای تاریخی و مشهور اصفهان که  سه کیلومتری شرق اصفهان و در ناحیة جی، از نواحی اصفهان قدیم، قرار دارد. بعضی از مورخین و باستان‌شناسان اساس و بنیاد این پل را به زمان ساسانیان نسبت داده‌اند. پل شهرستان در دوران دیلمیان و سلجوقیان تنها پل مهم زاینده‌رود در داخل اصفهان بوده است. در دو دورة مذکور و دوران‌های بعد تعمیراتی در آن به عمل آمده است. این پل در کمال استحکام ساخته شده است و نظر به نزدیکی به قریة شهرستان به این نام شهرت یافته است.

    - پل فلزی: این پل بسیار محکم است و از خروارها آهن ساخته شده است. پل فلزی تقریباً در وسط اصفهان کنونی است و خیابان دکتر بهشتی را به خیابان حکیم نظامی متصل می‌نماید 
    این پل در سال ۱۳۳۸شمسی ساخته شده و در اطراف آن پارکهای بسیار زیبایی احداث گردیده است. طول این پل ۱۳۶ متر است.

    انتهای زاینده رود، تالاب گاو خونی

    زاینده رود پس از طی مسیر پرپیچ و خم خود به تالاب گاوخونی منتهی می شود. تالاب گاوخونی در تاریخ 23 ژوئن 1975 به عنوان یکی از تالاب های مهم بین المللی در فهرست تالاب های کنوانسیون رامسر معرفی و ثبت شد. این تالاب در  حاشیه فلات مرکزی ایران و در فاصله 145 کیلومتری جنوب شرقی شهر اصفهان و در 30 کیلومتری شهر ورزنه واقع شده است

    تالاب گاوخونی یکی از اکوسیستم‌های طبیعی استان اصفهان است که پایاب زاینده‌رود و در فاصلة 130 کیلومتری شرق شهرستان اصفهان واقع گردیده است. این تالاب به عنوان اکوسیستم آبی طبیعی واقع در یک منطقة خشک می‌تواند و باید در توسعة پایدار منطقه نقش مهمی داشته باشد 

    در آخر فیلمی زیبا در مورد زاینده رود در استان اصفهان را تماشا کنید. 

     منبع: بیا تور

    ما را درشبکه های اجتماعی زیر دنبال کنید:

    آژانس مسافرتی" سیرسپهرسبا"

    روزهای زیبا و پرطراوتی برایتان آرزومند است.

    منبع مطلب : byatour.com

    مدیر محترم سایت byatour.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    سیم مشاور تحصیلی 🌷 26 روز قبل
    0

    به نظر من مطالبتون کامل نبود خیلی پیچیدش کردین

    ناشناس 1 سال قبل
    1

    زاینده رود

    مهدی 1 سال قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید