توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    کریسمس با سال نو میلادی چه فرقی دارد

    1 بازدید

    کریسمس با سال نو میلادی چه فرقی دارد را از سایت هاب گرام دریافت کنید.

    تفاوت بین کریسمس و سال نو

    تفاوت بین کریسمس و سال نو

    کریسمس و سال نو اغلب نزدیک به هم نزدیک است. تعطیلات کریسمس و سال نو معمولا از 24 دسامبر شروع و تا 2 ژانویه ادامه دارد.

    " کریسمس مبارک و سال نو مبارک " چیزی است که فرد در این دوران سال بسیار می شنود. با این حال ، تنها شباهت بین کریسمس و سال نو این است که آنها نزدیک یکدیگر قرار دارند.

    کریسمس :

    کریسمس جشنواره ای است که در 24 دسامبر به مناسبت گرامیداشت تولد عیسی مسیح ،جشن گرفته می شود. اگرچه ، دانشمندان ادعا می کنند که قاب زمانی تولد وی ممکن است در 25 دسامبر نباشد.

    جشن ها در اواسط دسامبر می تواند به قبل از تولد عیسی مسیح برگردد. تقریباً در این زمان ، مردم اسکاندیناوی زمانی را جشن گرفتند که با نام یول یا همان دوره زمستان برگزار می شد. پدران و پسران به جنگل می رفتند و تا می توانستند تنه درخت جمع می کردند. آنها سپس این چوبها را می سوزاندند تا زمانی که این درختها از بین بروند. این 10-12 روز به طول انجامید. کریسمس هم اکنون به یک پیرمرد مهربان و چاق مربوط می شود که هدایایی را برای کودکان خوب در سراسر جهان ، معروف به بابا نوئل به ارمغان می آورد.

    سال نو :

    سال نو روزی است که پایان سال و آغاز سال جدید را جشن می گیرد. تاریخی که در آن سال جدید جشن گرفته می شود ، برای هر فرهنگ و مذهبی متفاوت است ، زیرا همه آنها از تقویم های خاص خود پیروی می کنند. به عنوان مثال ، سال نو چینی در مارس جشن گرفته می شود؛ در حالی که سال نو هندو در اکتبر و غیره جشن می گیرد.

    سال نو که امروزه در اول ژانویه با استقبال گسترده مردم برگزار می شود ، مطابق با تقویم گرگوریایی است که به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد ، که بر اساس تقویم رومی قدیمی و تقویم ژولیان است.

    کریسمس با یک مهمانی جشن گرفته می شود و اعضای خانواده به یکدیگر هدیه می دهند ، در حالی که سال نو را بیشتر با نوشیدنی ، آتش بازی و شمارش زمان تا سال نو جشن می گیرند.

    تفاوت بین کریسمس و سال نو:

    گردآوری:بخش فرهنگ و هنر بیتوته 

      

    منبع مطلب : www.beytoote.com

    مدیر محترم سایت www.beytoote.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    اصلی ترین فرق کریسمس با سال نو میلادی

    اصلی ترین فرق کریسمس با سال نو میلادی

    تفاوت اصلی و فرق کریسمس با سال نو میلادی

    جشن کریسمس و مراسم سال نو میلادی از جشن های مهم در جهان به شمار می روند که برای مسیحیان جهان و کشورهای با تقویم میلادی بسیار اهمیت دارند. " کریسمس مبارک یا سال نو مبارک" ، جملاتی هستند که در این زمان ها بیش از همیشه شنیده می شوند و افراد برای یکدیگر آرزوی یک تعطیلات شاد را دارند. بسیاری از مردم جهان این دو جشن را یکی می دانند و گمان می کنند روز کریسمس همان روز آغاز سال نو میلادی است؛ اما این طور نیست و تنها شباهت بین کریسمس و سال نو این است که نزدیک به یکدیگر اتفاق می افتند. این بخش از فرهنگ و هنر نمناک را به بررسی کامل تفاوت کریسمس با سال نو میلادی اختصاص داده ایم.

    تبریک تعطیلات سال نو

    فرق سال نو با کریسمس چیست؟

    کریسمس یک فستیوال و مراسم است که در تاریخ 24 دسامبر برای تولد حضرت مسیح آن را جشن می گیرند اما سال نو روزی است که انتهای سال تقویمی و شروع سال جدید را در آن جشن می گیرند. کریسمس و سال نو نزدیک به یکدیگر هستند و تعطیلات مربوط به آن ها از 24 دسامبر تا دوم ژانویه ادامه دارد. جشن سال نو میلادی در بسیاری کشورها با روز هفتم کریسمس هم زمان است. جشن کریسمس، مراسمی با ریشه های مذهبی، اما جشن سال نو، جشنی با ریشه و نمادهای ملی است.

    کریسمس چیست و چه تاریخی برگزار می شود ؟

    سالروز به دنیا آمدن حضرت عیسی را روز کریسمس می نامند و مسیحیان در سراسر دنیا، این روز را جشن می گیرند. جشن کریسمس در بین مردم کشورهایی که دین آن ها مسیحیت است، با مراسم و آداب و رسوم خاصی انجام می شود. در تاریخ میلادی کریسمس برابر با 24 یا 25 دسامبر است.

    جشن ها در میانه ماه دسامبر می توانند به قبل از میلاد مسیح هم مربوط شوند. در زمان امپراتوری رومیان جشن هایی در میانه ماه دسامبر برگزار می کردند که ریشه در باورهای دینی آن ها داشت. جشن ها طبق آیین و رسوم «میترائیسم» که دین رومیان باستان بود، انجام می شد. این جشن ها با عنوان جشن زایش خورشید، تولد طبیعت و پایان سردی و مرگ زمستانی، برگزار می شد و با نام هایی مانند جشن یول ،جشن ساتورنالیا، ناتالیس، سولیس ایویچتی خوانده می شد.

    تاریخ دقیق زمان تولد حضرت عیسی مشخص نیست، به همین دلیل مورخان برای آغاز جشن های کریسمس تاریخ 25 دسامبررا انتخاب کرده اند که تا 12 روز ادامه دارد.برگزاری این جشن در بین مسیحیان در تاریخ 25 دسامبر یا از شب آن در 24 دسامبر مرسوم است که این تاریخ از محاسبه مدت بارداری حضرت مریم در روایت های موجود به دست آمده است. برخی نیز این تاریخ را مربوط به زمان غسل تعمید حضرت مسیح می دانند که با حضور سه منجم ایرانی انجام شده است و بنابراین در تزئین درخت کاج کریسمس از تندیس سه مرد استفاده می کنند.

    25 دسامبر روز کریسمس

    اما در بعضی نقاط جهان این جشن در تاریخ ششم و هفتم ژانویه که برابر با زمان مرگ حضرت عیسی است، برگزار می شود زیرا برخی مسیحیان باور دارند که روز تولد و مرگ پیامبران یک روز است.

    مردم اسکاندیناوی جشن های کریسمس را جشن «یول» یا دوره زمستان می دانند. در این زمان پدر ها و پسر ها به دنبال چوب و هیزم رفته و آن ها را جمع آوری می کردند، سپس آن ها را می سوزاندند که معمولاً در دنیای امروزی مراسم سوزاندن هیزم برای یول در کریسمس انجام می شد.

    در سال 400 با انتصاب اسقف جدید روم، جشن کریسمس مهم شناخته شد. کریسمس به معنای «مراسم عشای ربانی در روز مسیح» است و در سال 1050 میلادی به زبان انگلیس وارد شده است.

    نحوه برگزاری مراسم جشن کریسمس

    از اسامی دیگری برای جشن کریسمس در کشورهای دیگر استفاده می کنند. فرانسوی ها این جشن را به نام «نوئل» می شناسند. مراسم کریسمس در شب قبل از روز کریسمس، یعنی بیست و چهارم دسامبر هم زمان با غروب خورشید و با به صدا در آوردن ناقوس کلیساها آغاز می شود. بین پیروان شاخه های مختلف مسیحیت، اختلاف هایی در زمان نواختن ناقوس کلیساها، مراسم دعا، غذای شب کریسمس و میزان تجمل در برگزاری این جشن وجود دارد. اعضای خانواده در شب کریسمس دور هم جمع شده و در کنار یکدیگر پس از اجرای مراسم شکرگزاری شام کریسمس را که بوقلمون کبابی درسته است، می خورند.

    بوقلمون کبابی

    بابانوئل کریسمس

    بابا نوئل از نشانه های معروف کریسمس در جهان است که برای کودکان با لباس مخمل قرمز و ریش بلند سفید، هدیه می آورد. اسقف های کلیسا اولین بابا نوئل ها بودند. چنانچه در این بخش از فرهنگ و هنر نمناک گفته ایم یکی دیگر از رسوم برگزاری این جشن، بر پا کردن درخت کریسمس با تزیینات خاص و ویژه است که بین مسیحیان قدمت بسیار دارد. مسیحیان قبل از کریسمس درخت کاج را با مجسمه های کوچک و عروسک های مختلف تزیین می کنند که هرکدام معنی خاصی دارند. درخت کاج به عنوان درخت همیشه سبز، نماد کریسمس در جهان شناخته می شود.

    آنها برای تزئین درخت کریسمس از مجسمه فرشته که مژده دهنده میلاد حضرت عیسی است، استفاده کرده و فرشته ها را نوک درخت کریسمس وصل می کنند. سپس برای تزئین از زنگوله ها به عنوان نشانه ایی از کلیساها، از انواع شکلات و آب نبات استفاده می شود.

    کبوترها به عنوان نماد صلح و دوستی، هدیه ها به عنوان نماد بخشندگی خداوند، دانه های برف به عنوان نماد پاکی، حلقه های گل، گیاهان مختلف و ستاره ها از دیگر نمادهای این جشن هستند.

    برای تزئین درخت اغلب از رنگ های سبز، قرمز و سفید استفاده می شود زیرا رنگ سبز نشاه سرسبزی و شکوفایی، قرمز نماد خون، مرگ و زندگی و رنگ سفید نماد پاکی و برف است. در آخر برای زینت بیشتر و درخشان کردن درخت کریسمس، از رنگ طلایی استفاده می شود و درخت را با ریسه های نورانی می پوشانند.

    بابانوئل کریسمس

    کریسمس در کشورهای مختلف جهان

    بسیاری از کشورها برای اجرای جشن کریسمس معابر و خیابان ها را چراغانی می کنند. وجه تشابه برگزاری جشن کریسمس در کشورهای مختلف خوردن غذا در کنار خانواده، جشن و پایکوبی، تزئین درخت و تهیه هدیه است. در ایتالیا به جای بابانوئل، جادوگر مهربان برای بچه ها کادوهایی مانند جوراب رنگی پر از شکلات می آورد که نشانه خوب بودن رفتار کودک در سال گذشته است. اگر رفتار کودک در سال گذشته بد باشد، جادوگر مهربان جورابی پر از زغال می آورد. ایتالیایی ها در شب کریسمس به جای بوقلمون غذاهای دریایی یا خوراک پاچه خوک می خورند.

    در ایالات متحده آمریکا، مردم از یک ماه پیش از کریسمس به استقبال این جشن می روند و از فروشگاه هایی که اجناس خود را با تخفیف های ویژه عرضه می کنند، خرید می کنند. بیشتر مردم در این شب، بوقلمون کباب شده به همراه سس و سبزیجات می خورند.

    آلمانی ها برای شام کریسمس غذاهای دریایی یا غاز و اردک کباب شده می خورند و از درخت سرو برای تزئین درخت کریسمس استفاده می کنند.

    مردم روسیه هفتم ژانویه را روز کریسمس می دانند و در شب کریسمس سوپ داغ و گوشت کبابی می خورند و خانه های خود را چراغانی و تزئین می کنند.

    سواحل گوا در کشور هند، پر طرفدارترین مراکز تفریحی در روزهای کریسمس است که مردم از سراسر دنیا برای گذراندن تعطیلات کریسمس به این منطقه مسافرت می کنند.

    در ایران در زمان برگزاری جشن کریسمس خیابان های این مناطقی که مسیحیان زندگی می کنند، تزئین می شود و ظاهری بسیار زیبا می گیرند. علاوه بر مناطق مخصوص ارامنه، در بسیاری از فروشگاه ها و مراکز تجاری و تفریحی دیگر کشورمان، درخت های کریسمس و تزئین های مخصوص این مراسم را در روزهای نزدیک به کریسمس برپا می کنند.

    تزیین درخت کریسمس

    و اما سال نو میلادی 

    تاریخ سال نو در فرهنگ ها و مذاهب مختلف متفاوت است و هر کدام تقویم خودشان را دنبال می کنند . مثلاً سال نو مردم چین در ماه مارس است ؛ در حالی که هندی ها سال نوی خود را در ماه اکتبر جشن می گیرند. در بیشتر کشورهای اروپایی و همین طور آمریکا، جشن سال نو میلادی در اول ژانویه برگزار می شود.

    کشورهای با جمعیت بالای مسیحی، شب یکم ژانویه در آخرین روز از ماه دسامبر را، شب سال نو میلادی می دانند و این جشن در دوره تعطیلی کریسمس برگزار می شود و در حقیقت شب سال نو میلادی برابر با روز هفتم کریسمس است.

    تقویم میلادی امروزی که ریشه در فرهنگ روم باستان دارد، مرجعی جهانی برای برگزاری رویدادهای بین المللی است. در بیشتر کشورهای جهان، سال نو میلادی از 12 شب آخرین روز دسامبر آغاز می شود و با آتش بازی های زیبا همراه است.

    منبع مطلب : namnak.com

    مدیر محترم سایت namnak.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    کریسمس

    کریسمس

    کریسمَس (زبان انگلیسی: Christmas) یا نوئل (زبان فرانسوی: Noël) جشنی است در آیین مسیحیت که به منظور گرامیداشت زادروز عیسی مسیح برگزار می‌شود. بسیاری از اعضای کلیسای کاتولیک روم و پیروان آیین پروتستان، کریسمس را در روز ۲۵ دسامبر جشن گرفته و بسیاری آن را در شامگاه ۲۴ دسامبر نیز برگزار می‌کنند. اعضای بیشتر کلیساهای ارتودوکس در سراسر دنیا نیز روز بیست و پنجم دسامبر را به عنوان میلاد مسیح جشن می‌گیرند. برخی از مسیحیان ارتودوکس در روسیه، اوکراین، سرزمین مقدس (ناحیه تاریخی فلسطین کنونی) و دیگر مکانها، به سبب پیروی از گاهشماری یولیانی، جشن کریسمس را در روز ۷ ژانویه برپا می‌دارند. کلیسای حواری ارمنی طبق سنت منحصر به فردی، روز میلاد و همچنین روز غسل تعمید مسیح را هم‌زمان در روز ششم ژانویه جشن می‌گیرند.

    ایام دوازده روزه کریسمس با سالروز میلاد مسیح در ۲۵ دسامبر آغاز گشته و تا جشن خاج‌شویان در روز ۶ ژانویه ادامه می‌یابد. هرچند مهم‌ترین عید مذهبی در گاهشمار مسیحی، روز عید پاک (به عنوان روز مصلوب شدن و رستاخیز عیسی) است، بسیاری به‌خصوص در کشورهای ایالات متحده و کانادا، کریسمس را مهم‌ترین رویداد سالانه مسیحی محسوب می‌دارند. با وجودی که این روز یک عید مذهبی شناخته می‌شود از اوایل سده بیستم میلادی به بعد به‌طور گسترده به عنوان یک جشن غیر مذهبی برگزار شده و برای بیشتر مردم، این ایام فرصتی است برای دور هم جمع شدن اقوام و دوستان و هدیه دادن به هم. کریسمس با آیین‌های ویژه‌ای به‌طور مثال آراستن یک درخت کاج، برگزار شده[۷] و شخصیتی به نام بابانوئل در آن نقشی مهم دارد.[۸]

    ریشه لغوی[ویرایش]

    واژه کریسمس (به انگلیسی: Christmas)، به معنای «مراسم عشای ربانی (مَس) در روز مسیح»[۹] در حدود سال ۱۰۵۰ میلادی به صورت واژه Christes maesse به معنی «جشن مسیح»، وارد زبان انگلیسی قدیم گردید[۱۰] و محققان معتقدند، گونه کوتاه‌تر آن یعنی Xmas شاید برای نخستین بار در قرن سیزدهم به کار رفته باشد.[۱۱] واژه قدیمیتر «یول» (Yule) احتمالاً از واژه آلمانی jōl یا انگلوساکسونی geōl که به جشن انقلاب زمستانی اشاره دارد، مشتق شده‌است. واژه‌های متناظر در دیگر زبان‌ها چون، نَویداد (Navidad) در اسپانیایی، ناتاله (Natale) در ایتالیایی و نوئل (Noël) در فرانسوی، همگی معنای «میلاد» را تداعی می‌کنند و واژه آلمانی «وایناختِن» (Weihnachten)، به معنی «شب تقدیس‌شده» می‌باشد.

    ریشه تاریخی[ویرایش]

    آنچه که پیرامون میلاد عیسی مسیح از مَتّی و لوقا نقل شده‌است در انجیل برجسته تر است، نوشته‌های نخستین پیرامون مسیحیت چندین روز را برای تولد مسیح ذکر کرده‌اند. نخستین جشن ثبت شده برای کریسمس در رم در سال ۳۳۶ صورت گرفت.[۱۲] در رویکرد جنجالی مسیحیت آریانیسم در سدهٔ چهارم، کریسمس نقش مهمی دارد. در آغاز قرون وسطی، خاج‌شویان بر کریسمس سایه انداخت. این جشن با تاجگذاری کارل بزرگ در روز کریسمس در حدود سال ۸۰۰ کاملاً فراگیر شد. اما از آنجایی که مراسم با می خواری فراوان و دیگر رفتارهای ناشایست همراه شد، پارسایان در سدهٔ ۱۷ ام میلادی کریسمس را ممنوع اعلام کردند. [۱۳] این جشن در سال ۱۶۶۰ به عنوان یک تعطیلی رسمی باقی ماند اما با چشم بد و مایهٔ بی آبرویی به آن نگاه شد. در آغاز سدهٔ ۱۹ میلادی، با پیدایش جنبش آکسفرد در کلیسای انگلیس، کریسمس دوباره رونق گرفت.[۱۴] [۱۵] چارلز دیکنز و دیگر نویسندگان با تأکید بر اینکه کریسمس یک جشن خانوادگی، مذهبی و وسیله‌ای برای دادن هدیه است جلوهٔ اجتماعی تازه‌ای به آن بخشیدند و باعث فراموشی گذشتهٔ آن شدند. [۱۴][۱۵][۱۶] [۱۷]

    انتخاب ۲۵ دسامبر[ویرایش]

    در سدهٔ سوم میلادی، زادروز مسیح هم بسیار مورد توجه و هم بسیار مورد اختلاف بود. نزدیک به سال ۲۰۰ پس از میلاد، کلمنت اسکندریه چنین نوشت:

    در دیگر نوشته‌هایی که به آن دوران بازمی‌گردد، ۲۰ مه، ۱۸ و ۱۹ آوریل، ۲۵ مارس، ۲ ژانویه، ۱۷ نوامبر و ۲۰ نوامبر پیشنهاد شده‌است.[۱۹] عوامل گوناگونی در برگزیدن ۲۵ دسامبر برای روز میلاد مؤثر است: نخست آنکه این روز در گاهشمار رومی، روز انقلاب زمستانی بود؛ دوم آنکه ۹ ماه پس از ۲۵ مارس بود. ۲۵ مارس روزی است که به اعتدال بهاری و تاریخ تشکیل نطفهٔ عیسی مسیح مربوط است.

    بر پایهٔ ادعای آگوستین، عیسی مسیح به دلایل سمبلیک تصمیم گرفت که در کوتاه‌ترین روز سال به دنیا بیاید که برابر می‌شود با انقلاب زمستانی در گاهشماری رومی یا همان ۲۵ دسامبر.[۲۰][۲۱]

    در بخش‌های مختلفی از انجیل، عیسی به خورشید ربط داده شده‌است. بر پایهٔ یک پیشگویی که از ملاکی نقل شده‌است، عیسی به عنوان «خورشید عدالت» دانسته می‌شود: «تا آنکه تو، خورشید عدالت بالا بیایی و درمان در میان بال‌های او است.»[۲۳] یوحنا، عیسی را به «روشنایی جهان» تشبیه کرده‌است.[۲۴]

    چنین نمادگرایی خورشیدی برای عیسی مسیح باعث می‌شود تا بیش از یک روز برای تولد او محتمل باشد. پژوهشی به نام De Pascha Computus که چندان شناخته شده نیست (نویسنده اش شناخته شده نیست) این نظر را می‌پروراند که آغاز پیدایش در اعتدال بهاری برابر با ۲۵ مارس بوده و لقاح یا تولد (عبارت nascor هر دو معنی را می‌دهد) عیسی مسیح در ۲۸ مارس، روز پیدایش خورشید به روایت آفرینش است. یکی از ترجمه‌ها چنین می‌گوید: «نظر مقام عالی و الهی پروردگار بر آن شد که در آن روز، درست همان روز که خورشید پدید می‌آید، ۲۸ مارس، در روز چهارشنبه، عیسی متولد شود.»[۲۵]

    در سدهٔ ۱۷ میلادی، آیزاک نیوتن بحث می‌کند که روز تولد مسیح تنها به این دلیل انتخاب شده که با تحولات خورشیدی هماهنگ باشد.

    فرض محاسبات کریسمس به یک روز مقدس که پیش از آن است مربوط است، این روز که بر ۲۵ مارس منطبق است روز حلول مسیح است.[۲۶] به عبارت دیگر پس از حلول مسیح، ۹ ماه محاسبه شده و بعد روز کریسمس در نظر گرفته شده‌است. این نوع محاسبات از سوی نویسندهٔ فرانسوی Louis Duchesne در سال ۱۸۸۹ پیشنهاد شده‌است.

    امروزه روز ۲۵ مارس با نام روز بشارت مسیح یا مژده به بانوی ما شناخته شده‌است. این روز در سدهٔ ۱۷ ام میلادی مقدس اعلام شد و ۹ ماه پیش از کریسمس است همچنین این روز با روز اعتدالین هم منطبق است اما به قضیهٔ حلول مسیح مرتبط نیست، چون در آن زمان به فراموشی سپرده شده بود.

    مسیحیان نخستین، زادروز مسیح را در ۱۴ نیسان (پسح) جشن می‌گرفتند. از آن جایی که پسح در ۱۴ ام ماه بود به آن چهاردهمی یا Quartodecimal می‌گفتند. تمام رویدادهای مربوط به مسیح حتی مصائب مسیح در این روز بزرگداشت می‌شود. گفته می‌شود که احتمالاً این تاریخ‌ها مربوط به تقویم محلی کورینتوس است.[۲۷] ترتولیان (مرگ در سال ۲۲۰ میلادی) که در بخش لاتین شمال آفریقا زندگی می‌کرد گفته‌است که بزرگداشت مصائب مسیح در ۲۵ مارس صورت می‌گرفته.[۲۸] در سال ۱۶۵ پاپ سوتر عید پاک را اختراع کرد از این رو بزرگداشت رستاخیز مسیح به یک یکشنبه از سال تغییر پیدا کرد و تاریخ مصائب مسیح به آدینه نیک منتقل شد. مطابق فرضیات، جشن چهاردهمی در برخی مناطق همچنان ادامه داشت با این تفاوت که دیگر این جشن را مرتبط با حلول مسیح می‌دانستند.

    از دیدگاه علمی و دانشگاهی فرضیاتی که برای تولد مسیح ارائه می‌شود نامطمئن است.[۲۹] یک سنت قدیمی در میان یهودیان وجود داشت که افراد بزرگ تمام سال را عمر می‌کردند و وقتی می‌مردند خرده‌ای از سن شان وجود نداشت از این رو عیسی مسیح اگر در ۲۵ مارس به دنیا آمده باشد حتماً باید در ۲۵ مارس هم از دنیا رفته باشد، که در اینجا با ۱۴ نیسان برابری می‌کند.[۳۰]

    کلیسا ۲۵ دسامبر را برگزید تا با جشن‌های رومیان باستان در بزرگداشت خدای خورشید، سول اینویکتوس، منطبق باشد. این جشن از سوی پادشاه، اورلیان در سال ۲۷۴ گذاشته شده بود.

    تاریخ[ویرایش]

    جامعه مسیحیت اولیه، میان تاریخ واقعی میلاد عیسی مسیح و مراسم مذهبی بزرگداشت این واقعه، فرق می‌نهاد. در دو قرن نخست پیدایش آیین مسیحیت، بازشناسی تاریخ زادروز شهدای مسیحی و به پیروی از آن، عیسی، با مخالفتهای بسیاری در بین پیروان این آیین روبرو شد. عده بسیاری از پدران کلیسا، نظرات نیشدار و کنایه‌آمیزی در خصوص برپایی جشن تولد افراد در ادیان پاگانیسم (آیینهای رقیب مسیحیت یا چندخدایی) داشتند و در واقع از دید کلیسا، روز جانسپاری قدیسان و شهدا می‌بایست به عنوان روز واقعی به دنیا آمدن آنان، گرامی داشته می‌شد. منشأ دقیق انتخاب روز ۲۵ ماه دسامبر به عنوان میلاد عیسی مسیح در پرده‌ای از ابهام قرار دارد و تاریخدانان در مورد آنکه پیروان مسیح از چه زمانی شروع به برپاداشتن جشن میلاد او نمودند، به یقین نرسیده‌اند. گرچه در اناجیل چهارگانه در عهد جدید، تولد عیسی با جزئیات شرح داده شده‌است، ولی هیچ تاریخی در آن‌ها ذکر نشده‌است.[۳۱] روز۲۴ دسامبر، برای نخستین بار در سال ۲۲۱ پس از میلاد، در نوشته‌های سکستوس ژولیوس افریکانوس (اولین تاریخ‌نگار مسیحی) به عنوان روز میلاد مسیح، انعکاس یافته و بعدها به‌طور فراگیر در عالم مسیحیت پذیرفته شده‌است.

    اما بیشتر محققان معتقدند که این روز به عنوان جایگزینی برای جشن «روز میلاد خورشید شکست ناپذیر» یا سول اینویکتوس (dies solis invicti nati) که به هنگام انقلاب زمستانی به عنوان نماد نوزایی خورشید، به دور افکندن زمستان و ندای تولد دوباره بهار و تابستان، در امپراتوری روم برگزار می‌شد، رایج گردید و در واقع کریسمس، صورت «مسیحی شده» این جشن بود. پیش از پذیرفتن آیین مسیحیت به عنوان دین رسمی روم در قرن چهارم میلادی، رومیان هر ساله در روز ۱۷ دسامبر در جشنی به نام ساتورنالیا به سیاره کیوان (ساتورن)، ایزد باستانی زراعت، احترام می‌نهادند. این جشن تا هفت روز ادامه میافت و انقلاب زمستانی را که طبق گاهشماری یولیانی باستان حدوداً در۴۲۵ دسامبر واقع می‌شد، شامل می‌گردید. هنگام عید ساتورنالیا، رومی‌ها اقدام به برپاداشتن جشن و سرور، به تعویق انداختن کسب و کار و منازعات، هدیه دادن به همدیگر و آزاد کردن موقتی برده‌ها می‌نمودند.

    همچنین آیین رازوَرزی میترائیسم، بر پایه پرستش ایزد باستان ایران زمین، میترا، در سرزمین‌های تحت فرمانروایی روم باستان اشاعه زیادی یافته بود و بسیاری از رومیان، رویداد بلندتر شدن روزها به دنبال انقلاب زمستانی را با شرکت کردن در مراسمی به منظور بزرگداشت زادروز میترا، در ۲۵ دسامبر جشن می‌گرفتند. این جشنها و سایر مناسک تا اول ژانویه ادامه میافت که رومیان این روز را نخستین روز ماه و سال جدید می‌دانستند. کلیسای کاتولیک روم روز ۲۵ دسامبر را به عنوان زادروز مسیح برگزید تا به مراسم پاگانی مرسوم آن زمان معنا و مفهوم مسیحی بخشد. برای نمونه، کلیسا جشن زادروز میترا خدای نور و روشنایی را با جشن بزرگداشت زادروز عیسی که عهد جدید او را نور و روشنی جهان می‌نامد، جایگزین نمود. کلیسای کاتولیک با این امید که پیروان آیین میترا را به آیین مسیحیت وارد کند، به آن‌ها اجازه داد تا به عنوان بزرگداشت زادروز مسیح به برگزاری جشن و سرور خود در تاریخ معین شده پیشین ادامه دهند.

    بابانوئل[ویرایش]

    شخصیتی که امروزه به شکل پیرمردی مهربان و چاق است و با لباس سرخ رنگ و ریشی سفید و بلند، هنگام کریسمس در میان برگزارکنندگان این جشن ظاهر می‌گردد به چندین اسم شناخته می‌شود که بابانوئل (Papa noel)، سانتا کلوز (Santa claus) و سنت نیکولا (Saint Nicola) از معروفترین این اسامی‌اند.

    تاریخچه بابا نوئل[ویرایش]

    در سده چهارم میلادی، یکی از اسقف‌های آسیای صغیر (ترکیه امروز) به خاطر رفتار مهربانانه اش با کودکان شهرت یافت. این شخص که بعدها به سنت نیکولاس (نیکولاس قدیس) شهرت یافت، در نقاشی‌های قرون وسطی و عصر رنسانس به شکل مردی بلند بالا با چهره‌ای جدی و نجیبانه نشان داده شده‌است و تا حدود قرن شانزدهم، جشن مخصوص او در روز ششم دسامبر در سراسر اروپا برگزار می‌شد، اما از آن پس، این جشن، تنها به پروتستان‌های هلند منحصر گردید. مهاجران هلندی که به آمریکای شمالی کوچ کردند، این رسم را با خود به آن کشور بردند و در آنجا بود که نام او به سانتا کلوز (به انگلیسی: Santa Claus) تغییر یافت.

    آیین‌های کریسمس[ویرایش]

    برگزاری کریسمس در کشورهای مختلف مسیحی بنا به سنت و رسم و رسوم آنان، تفاوت‌هایی نیز با یکدیگر دارد. اما مشترکات این مراسم این است که مسیحیان برای جشن گرفتن میلاد عیسی مسیح به کلیساها می‌روند، در منزل یک درخت کاج را تزیین و چراغانی می‌کنند و در خیابان‌ها و کوچه‌ها دسته‌دسته سرودهای پرستشی و شکرگزاری اجرا می‌نمایند.

    همچنین در ایام کریسمس حراجی‌هایی برپا می‌شود و در روز باکسینگ در ۲۶ دسامبر، کارمندها از کارفرمای خویش هدیه دریافت می‌کنند.

    درخت کاج[ویرایش]

    امروزه در تمام جهان درخت سرو نماد مهم کریسمس است. اما درخت سرو در آئینهای پاگان و فرهنگ قدیم ایران نیز بسیار مهم بوده و درخت جاودانگی تلقی می‌شده‌است. هنوز در بسیاری از نقاط ایران به درخت کاج با نگاه تقدس نگریسته می‌شود.

    کریسمس در هند[ویرایش]

    اگر چه کریسمس جشنواره‌ای در تقویم مسیحی است، اما در هند به عنوان یک سرگرمی و تفنن دارای اهمیت ویژه‌ای و مهمی است. در هند این جشنواره دارای معنی خاصی برای وحدت هند در عین تنوع و گوناگونی است که در سراسر جهان شناخته شده‌است؛ و به دلیل نفوذ اروپا در این کشور برای مدت طولانی، دین در سراسر کشور پخش شده‌است. هیجان انگیزترین جشن کریسمس در هند را می‌توان در حالت سرور و نشاط در شهر بندری گوا دید. تعداد زیادی از گردشگران داخلی و بین‌المللی به سواحل گوا می‌آیند و در طول جشنواره کریسمس به تماشای گوا در بهترین حالت فرهنگی خود می‌پردازند. همچنین می‌توان در بهترین موسیقی و رقص گوا در جشن میهمانی کریسمس شرکت کرد. کاتولیک‌ها در گوا در برنامه‌ای سنتی و محلی به نام میسسا و گالو یا «کلاغ خروس» شرکت می‌کنند که ساعات اولیه صبح انجام می‌شود. کارناوال، قبل از روزه، مهم‌ترین رویداد در گوا است که شبیه به «ماردی گرا» در نیواورلئان است.[۳۲][۳۳]

    نگارخانه[ویرایش]

    جستارهای وابسته[ویرایش]

    پانویس[ویرایش]

    منابع[ویرایش]

    پیوند به بیرون[ویرایش]

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 1 سال قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید