یعنی چه
ستاره فشرده یا جرم فشرده اصطلاحی در اخترشناسی است که به اجرام بسیار متراکم حاصل از مراحل پایانی زندگی ستارگان (مانند کوتولههای سفید، ستارگان نوترونی و سیاهچالهها) اطلاق میشود.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت سِتارِهِ (با کسره اضافه) فِشُردِه (با ضمه روی شین) انجام میشود.
در جدول
این اصطلاح نجومی در مسابقات و جداول کلمات متقاطع به عنوان معادل بقایای متراکم ستارهای با تعداد ۱۰ حرف کاربرد دارد.
به انگلیسی
در متون علمی فیزیک و نجوم بینالمللی از این اصطلاحات برای توصیف ساختارهای چگال ستارهای استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای اشاره به این مفهوم علمی از واژگان یاد شده استفاده میگردد.
به فارسی
این اصطلاح یک معادلسازی مدرن علمی در زبان فارسی است. بخش اول آن (ستاره) ریشه در پارسی میانه (stārag) دارد و بخش دوم (فشرده) صفت مفعولی از مصدر فشردن است.
در قرآن
ترکیب «ستاره فشرده» در متن قرآن وجود ندارد. با این حال، برخی مفسران معاصر آیاتی مانند «النجم الثاقب» (ستاره کوبنده و شکافنده) در سوره طارق را به دلیل تراکم و گسیل امواج، با تپاخترها که نوعی ستاره فشرده هستند، منطبق میدانند.
نماد چیست
در اصطلاحات علمی و مدرن اخترشناسی، این واژه نماد پایان یافتن سوخت هستهای ستارگان، چگالی فوقالعاده بالا و پیروزی نیروی گرانش بر فشار درون ستاره است.
جمعبندی و توضیح کامل ستاره فشرده
ستاره فشرده یا جرم فشرده یک اصطلاح تخصصی در فیزیک نجومی است و به اجرامی اطلاق میشود که پس از پایان سوخت هستهای یک ستاره و در پی فروریزش گرانشی آن به وجود میآیند. این اجرام برخلاف ستارگان معمولی، دیگر انرژی حرارتی تولید نمیکنند و جرم بسیار سنگینی را در حجمی فوقالعاده کوچک جای دادهاند.
نمونههای بارز ستارگان فشرده شامل کوتولههای سفید، ستارگان نوترونی و سیاهچالهها هستند که هر کدام بسته به جرم ستاره اولیه شکل میگیرند. این واژه در زبان فارسی یک ترکیب ترجمهای دقیق از مفهوم علمی آن در زبان انگلیسی است.