یعنی چه
نزغات جمع مؤنث واژه «نزغة» از ریشه «نزغ» است. این کلمه به معنای وسوسههای پنهانی، تحریک کردن به سمت شر، ایجاد فتنه، بدگویی و برهمزدن روابط میان افراد به کار میرود.
تلفظ
این واژه در اصل به صورت نَزْغات (با سکون ز) یا نَزَغات (با فتح ز) به عنوان جمع کلمه نَزْغَة تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه با توجه به تعداد حروف (۵ حرف) خود واژه «نزغات» است و به عنوان هممعنی وساوس یا تحریکات شیطانی شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم نزغات از عباراتی که به وسوسه، تحریک به کار بد و القائات شیطانی اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
واژه نزغات خود ریشه اصیل عربی دارد و در این زبان به معنای لغزاندن، سیخونک زدن مجازی شیطان برای حرکت به سوی گناه و ایجاد تفرقه است.
به فارسی
برابرهای فارسی این واژه شامل وسوسهها، انگیزشهای شیطانی، فتنهانگیزیها، خطورات بد ذهنی و بدگوییهایی است که مایه جدایی و دوری آدمیان از یکدیگر میشود.
در قرآن
ریشه این کلمه در قرآن کریم بارها به کار رفته است؛ از جمله در آیه ۲۰۰ سوره اعراف و آیه ۳۶ سوره فصلت که میفرماید در صورت مواجهه با «نزغ» (وسوسه و تحریک) شیطان به خدا پناه ببرید. همچنین در آیه ۱۰۰ سوره یوسف به فساد و تفرقهای که شیطان میان برادران ایجاد کرد اشاره دارد.
نماد چیست
این کلمه نماد تصویری یا مادی خاصی ندارد، اما در فرهنگ دینی و اخلاقی نماد بارز القائات منفی، تزلزلهای درونی، فروپاشی آرامش ذهنی و فتنههای پنهانی است.
جمعبندی و توضیح کامل نزغات
واژه «نزغات» یک واژه قرآنی و عربی است که به عنوان جمعِ «نَزْغَة» وارد متون دینی و ادبی فارسی شده است. معنای اصلی و ریشهای آن به نوعی تکان دادن، تحریک کردن یا سوق دادن با کمترین حرکت اشاره دارد که در مفهوم مجازی، به چگونگی نفوذ شیطان و عوامل مخرب در ذهن انسان برای برانگیختن او به سمت کینه، تفرقه و گناه دلالت میکند.
این واژه دارای بار معنایی کاملاً منفی و هشداردهنده است. برخلاف الهامات که جنبه رحمانی دارند، نزغات بر آشوبهای ذهنی و فتنههای اجتماعی تمرکز دارد که روابط میان انسانها را تیره میکند؛ همانطور که در داستان حضرت یوسف (ع) تفرقهافکنی میان برادران به این واژه نسبت داده شده است.