یعنی چه
البارد در لغت به معنای جسم یا هوای دارای دمای پایین (سرد و خنک) است. این کلمه در ادبیات و کاربردهای مجاز به معنای فرد یا سخن بیروح، بیاحساس، لوس و ناخوشایند نیز به کار میرود؛ مانند «حجت بارد» که به معنی دلیل سست و بیمزه است.
تفلظ
این کلمه با الف و لام تعریف عربی به صورت «اَلْبارِد» تلفظ میشود که حرف «ب» در آن با صدای کشیده (آ) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ واژه عربی «سرد» یا «خنک» در حالت معرفه، کلمه ۶ حرفی «البارد» است.
به انگلیسی
برای معانی حقیقی واژه البارد از کلمات Cold و Cool استفاده میشود و در کاربردهای استعاری و روحی معادل کلماتی چون Emotionless یا Dull قرار میگیرد.
به عربی
این واژه خود ریشه کاملاً عربی دارد و اسم فاعل از ریشه «ب ر د» به معنی سرد شدن است.
به ترکی
در ترکی استانبولی امروزی معادل دقیق آن واژه Soğuk است، هرچند در متون عثمانی و کلاسیک قدیمی گاهی از شکل وامواژهای آن استفاده میشده است.
به فارسی
برگردان مستقیم و دقیق این واژه به زبان فارسی کلمات «سرد» و «خنک» هستند که بسته به متن میتوان از واژههایی نظیر یخ یا ناگرم نیز استفاده کرد.
نماد چیست
واژه البارد نمادشناسی ثابت و واحدی در قالب مظهر گیاه یا حیوان خاص ندارد. این کلمه در ادبیات استعاری نماد بیتفاوتی و سردی عاطفی است و در طب سنتی نیز به ویژگیهای مزاجی سرد اشاره دارد. همچنین در قرآن کریم هم به عنوان مظهر نعمت و شفا (چشمه خنک) و هم مظهر عذاب (سایه جهنم بدون خنکی) تجلی یافته است.
جمعبندی و توضیح کامل البارد
واژه «البارد» یک صفت معرفه عربی برخاسته از ریشه «ب-ر-د» است که وارد زبان و ادبیات فارسی شده است. معنای اولیه و مادی آن به کاهش دما و احساس سرما و خنکی اشاره دارد؛ همانطور که در قرآن کریم نیز در توصیف چشمهای شفابخش و گوارا برای حضرت ایوب (ع) به کار رفته است.
علاوه بر جنبه مادی، این واژه در ادبیات فارسی و عربی کاربرد مجازی گستردهای پیدا کرده است. اصطلاحاتی نظیر «حجت بارد» نشاندهنده استفاده از این کلمه برای توصیف امور بیمزه، بیروح، سست و ناخوشایند است. در مجموع، البارد تجلیگر مفهوم برودت است که در ابعاد طبیعی، عاطفی و حتی مزاجی طب سنتی کاربرد دارد.