معنی
کسی که دچار غم، اندوه و ناراحتی درونی است؛ حالت فردی که شادی از دلش رفته و حس غصه بر او چیره شده است.
یعنی چه
این واژه برای توصیف فرد یا حالتی به کار میرود که سرشار از حزن، دلتنگی و پژمردگی است و در تضاد مستقیم با شادی و خوشحالی قرار دارد.
مترادف
واژههای متعددی در زبان فارسی برای رساندن این مفهوم وجود دارند که هر کدام شدت و نوع متفاوتی از اندوه را نشان میدهند.
متضاد
کلماتی که بر حالت نشاط، سرور، خوشحالی و نبود غصه در دل دلالت دارند.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه واژگانی «غم» مشتق شدهاند و به نوعی با مفهوم اندوه در ارتباط هستند.
ریشه
واژه «غمگین» یک صفت مرکب است که از واژه عربی «غمّ» (به معنی پوشاندن، چرا که اندوه روی شادی را میپوشاند) و پسوند صفتساز فارسی «ـگین» (به معنی دارنده یا دارای حالت) تشکیل شده است.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه «غمگین» دقیقاً ۵ حرف دارد. بسته به تعداد حروف خواسته شده، معادلهای پنج حرفی آن مانند محزون و مغموم نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
رایجترین معادلهای این واژه در زبانهای دیگر برای بیان حالت اندوه و ناراحتی.
جمعبندی و توضیح کامل غمگین
واژه «غمگین» یکی از کلیدیترین صفات در زبان و ادبیات فارسی برای توصیف حالات درونی انسان است. این کلمه ترکیبی از ریشه «غم» و پسوند فارسی «ـگین» است که مفهوم دارا بودن اندوه را میرساند. در فرهنگ و ادبیات ما، این حالت معمولاً با نمادهایی چون باران، پاییز، رنگهای تیره و غروب آفتاب به تصویر کشیده میشود.
اگرچه خودِ واژه فارسی «غمگین» در قرآن کریم نیامده است، اما مفاهیم همارز آن مانند «حزن» و «غمّ» به دفعات ذکر شدهاند؛ به ویژه در عباراتی نظیر «لا تحزن» که مومنان را از فرو رفتن در اندوه مفرط بازمیدارد. این کلمه در بازیهای جدول نیز کاربرد زیادی دارد و به عنوان یک واژه پنج حرفی شناخته میشود.