یعنی چه
این واژه فعل ماضی از ریشه عربی «غ-ش-ی» در باب تفعل است که لغتاً به معنی پوشاندن و احاطه کردن چیزی است. در متون دینی و تفسیری، به عنوان تعبیری کنایی، عفیف و محترمانه برای همبستری و نزدیکی میان زن و شوهر به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح و فصیح این کلمه در زبان عربی و قرآنی «تَغَشَّاهَا» (Taghashāhā) است. در میان فارسیزبانان به هنگام حل جدول یا خوانش متون گاهی به صورت روانتر «تغشاها» نیز تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخی برای راهنماهای «پوشاند او را»، «فرا گرفت» یا «آمیزش کرد در قرآن» با تعداد ۶ حرف دقیق کاربرد دارد.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، برای رساندن معنای لغوی از واژههایی مانند covered یا enveloped و برای معنای کنایی و تفسیری آن از تعابیری چون cohabited with her یا had intercourse with her استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی، مترادفات لغوی این فعل شامل «غشِیَها» یا «غطّاها» (او را پوشاند) است و در تفاسیر و واژهنامههای عربی، معادل اصطلاحی آن را «جامَعَها» یا «نَکَحَها» ذکر کردهاند.
به فارسی
معادل دقیق فارسی این واژه در متون ترجمهشده، عباراتی همچون «او را فرا گرفت»، «او را پوشاند» و در سیاق آیه، «با او آمیزش کرد» یا «با او همبستر شد» میباشد.
در قرآن
این کلمه دقیقاً یکبار در قرآن در آیه ۱۸۹ سوره اعراف آمده است: «فَلَمَّا تَغَشَّاهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيفًا». قرآن از این واژه به عنوان یک کنایه اخلاقی، بلیغ و بسیار عفیف برای اشاره به برقراری رابطه زناشویی بهره برده است.
نماد چیست
این عبارت از نظر بلاغی نماد ادب کلامی و حفظ حیا در بیان مسائل زناشویی است. همچنین از دیدگاه لغوی نشاندهنده احاطه کامل، به آغوش کشیدن و پوشش همهجانبه یک پدیده بر پدیده دیگر است.
جمعبندی و توضیح کامل تغشاها
واژه «تغشاها» در اصل یک فعل قرآنی و عربی از ریشه «غ-ش-ی» در باب تفعل است که به صورت «تَغَشَّاهَا» تلفظ میشود. این واژه از نظر لغوی به معنای «او را پوشاند» یا «او را فرا گرفت» است، اما در فرهنگ لغات و تفاسیر به دلیل کاربرد خاصش در متون دینی، جایگاه ویژهای یافته است.
این کلمه تنها یکبار در آیه ۱۸۹ سوره مبارکه اعراف به کار رفته و قرآن کریم با شیوه کلامی بسیار عفیف و آمیخته به حیا، از آن به عنوان کنایهای برای رابطه زناشویی و همبستری استفاده کرده است؛ به این تصویر بلاغی که مرد همسر خود را دربر میگیرد و پوشش و پناه او میشود.
در زبان فارسی، این کلمه به عنوان یک اصطلاح قرآنی شناخته میشود و ریشههای همخانواده آن مثل غشا و غاشیه نیز در فارسی کاربرد دارند. این واژه در حل جدولهای کلمات متقاطع نیز به عنوان یک کلمه ۶ حرفی با راهنمای «فرا گرفت» یا «آمیزش قرآنی» مطرح میشود.