یعنی چه
«بنشان» صورت امری از مصدر «نشاندن» است. این واژه در زبان فارسی کاربردهای گوناگونی دارد؛ از جمله امر به نشاندن کسی بر جایی، کاشتن و غرس کردن گیاهان و درختان، و همچنین فرو نشاندن و آرام کردن خشم یا آتش.
تلفظ
تلفظ این واژه با کسره روی حرف اول (بِ) آغاز شده و حروف بعدی به صورت ساکن و کشیده ادا میشوند: [be-nšān].
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه «بنشان» به عنوان پاسخ پنج حرفی برای راهنماهایی چون «امر به کاشتن»، «قرار بده» یا «مستقر کن» کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به متن و سیاق کلام، معادلهای انگلیسی متفاوتی دارد که رایجترین آنها در جدول فوق آمده است.
به عربی
در زبان عربی متناسب با کاربرد دقیق کلمه در جمله، از افعال امر فوق استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای کاشتن نهال از فعل امر Dik و برای به صندلی هدایت کردن از Oturt استفاده میکنند.
به فارسی
برگردانها و واژههای جایگزین اصیل در فارسی شامل بکار، بگذار، مستقر کن، و در متون کهنتر «بنشانان» است. متضادهای آن نیز بردار، برکن و برخیزان هستند.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و سترگ فارسی، «بنشان» (بهویژه در ترکیب با نشاندن درخت) نماد پایهگذاری یک رابطه عمیق، صلح، آرامش و فرونشاندن خواهشهای نفسانی است؛ همانطور که حافظ میفرماید: «درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد».
جمعبندی و توضیح کامل بنشان
واژه «بنشان» فعل امری پنجحرفی از مصدر «نشاندن» (پارسی میانه: nišāndan) است که طیف وسیعی از مفاهیم کاربردی و استعاری را در زبان فارسی پوشش میدهد. این کلمه در معنای مادی خود به معنای مستقر کردن فرد، قرار دادن شیء در یک مکان، یا غرس کردن و کاشتن گیاهان و درختان در خاک به کار میرود.
در ادبیات فارسی و فرهنگ عامه، این واژه بار معنایی بسیار مثبت و عمیقی دارد و به عنوان نمادی برای صلح، ایجاد دوستیهای پایدار و فرونشاندن آتش کینه و خشم شناخته میشود. گرچه این لفظ به صورت مستقیم در قرآن نیامده، اما مفاهیم متناظر با آن مثل فرونشاندن آتش جنگ یا رویاندن گیاهان بارها در آیات الهی تحسین شده است.