معنی
این واژه بر اساس اعرابگذاری دو معنی اصلی دارد: در حالت «یُطْعِمُ» به معنای غذا دادن، طعام دادن و سیر کردن دیگری است؛ اما در حالت «یَطْعَمُ» به معنای چشیدن، خوردن و مزه کردن غذا توسط خود شخص است.
یعنی چه
واژه یطعم یک فعل مضارع عربی است که بسته به ساختار باب آن، یا نشاندهنده بخشندگی و سیر کردن نیازمندان (اطعام) است و یا به کار چشیدن و تجربه کردن طعم یک ماده غذایی اشاره دارد.
متضاد
متضاد حالت اول (غذا دادن) گرسنه نگه داشتن و محروم کردن از غذا است، و متضاد حالت دوم (چشیدن) خودداری از خوردن و امساک نمودن است.
ریشه
ریشه اصلی این کلمه حروف «ط»، «ع» و «م» است که در زبان عربی به مفاهیمی همچون مزه، غذا، خوردن، تغذیه و واکسیناسیون (در اصطلاحات جدید مانند تطعیم) ارتباط دارد.
جمله سازی
تلفظ
تلفظ این واژه متناسب با معنای مدنظر تغییر میکند؛ برای معنای خوراندن به صورت یُطْعِمُ (با ضمه ی و کسره ع) و برای معنای چشیدن به صورت یَطْعَمُ (با فتحه ی و فتحه ع) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، اگر طراح به فعل عربی «غذا میدهد» یا «میچشد» اشاره کند، کلمه چهار حرفی «یطعم» پاسخ دقیق آن است.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در صیغه مفرد مذکر غایب (للغائب) در قالب مضارع معلوم یا مجهول در متون فصیح به کار میرود.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه به زبان فارسی بسته به بافت متن، با افعالی نظیر «تغذیه میکند»، «خوراک میدهد»، «روزی میبخشد» یا «مزه میکند» انجام میشود.
جمعبندی و توضیح کامل یطعم
واژه «یطعم» یک فعل مضارع عربی برگرفته از ریشه ثلاثی «ط ع م» است که در زبان فارسی به عنوان یک کلمه مستقل کاربرد ندارد، اما به دلیل حضور پررنگ و محوری در آیات قرآن کریم، در لغتنامهها و جدولها مورد توجه قرار میگیرد. این واژه بدون حرکتگذاری دو وجه معنایی کاملاً مجزا دارد؛ در ساختار باب افعال (یُطعِم) به معنای بخشندگی، اطعام و روزی دادن به دیگران است و در مجرد (یَطعَم) به معنای چشیدن و خوردن توسط خود فرد است.
در فرهنگ اسلامی و متون دینی، این کلمه در حالت اول خود نمادی از سخاوت، جود، دستگیری از نیازمندان و از همه مهمتر، تجلی صفت رزاقیت پروردگار است؛ همانطور که در قرآن کریم تأکید شده که خداوند به همه موجودات روزی میدهد (یُطعِم) در حالی که خود به هیچکس و هیچچیز نیاز ندارد (لا یُطعَم).