یعنی چه
این کلمه فعل مضارع مخاطب جمع (شما) از ریشه «هجر» است که دو معنای محوری دارد: یکی سخن باطل، بیهوده و پریشان گفتن (هذیانگویی) و دیگری رویگردانی، ترک کردن و دوری گزیدن از یک حقیقت.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح تاء، سکون هاء، ضم جیم و ضم راء به صورت «تَهْجُرُونَ» است.
در جدول
این کلمه در جدول کلمات متقاطع به عنوان پاسخ ۶ حرفی برای مفاهیمی چون «هذیان میگویید» یا «پریشان میگویید» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی عباراتی متناسب با سیاق متن برای آن انتخاب شده است.
به عربی
در کتب لغت عربی، مترادفهای فصیح آن بر اساس ریشههای هممعنی ذکر شده است.
به ترکی
معادلهای دقیق ترکی استانبولی برای هر دو وجه معنایی واژه.
به فارسی
برگردان دقیق فارسی آن در متون کهن و معاصر شامل «پریشانگویی»، «افسانهسرایی و بدگویی از روی تکبر» و «ترک کردن» است.
در قرآن
این واژه صیغهی جمع مضارع مخاطب است و تنها یکبار در قرآن کریم در سوره مؤمنون آیه ۶۷ آمده است: «مُسْتَكْبِرِينَ بِهِ سَامِرًا تَهْجُرُونَ». این آیه به توصیف رفتار منکران میپردازد که شبنشینیهای خود را به بدگویی، استهزاء و یاوهگویی درباره قرآن یا پیامبر اختصاص میدادند.
نماد چیست
در تحلیلهای تفسیری و اخلاقی، این واژه نمادی از برخورد متکبرانه با کلام حق، پناه بردن به هیاهوی باطل برای پوشاندن حقیقت و نشاندهنده بار معنایی منفی منکران است.
جمعبندی و توضیح کامل تهجرون
واژه قرآنی «تَهْجُرُونَ» یک فعل مضارع عربی از ریشه «هجر» است که در فرهنگ لغات و تفاسیر دو بستر معنایی عمده دارد. معنای نخست و مشهورتر آن به هذیانگویی، پریشانگویی و بیان سخنان باطل و بیاساس اشاره دارد. معنای دوم آن به ریشه هجرت و مهجوریت بازمیگردد که به مفهوم دوری گزیدن، ترک کردن و اعراض از یک امر حق است.
این کلمه تنها یکبار در قرآن کریم و در سوره مبارکه مؤمنون برای توصیف حالات منکران کلام الهی به کار رفته است؛ کسانی که در محافل شبانه خود با تکبر به یاوهگویی و بدگویی درباره آیات وحی میپرداختند. از این رو، این واژه در ادبیات دینی نمادی از حقستیزی، استهزا و فرار جاهلانه از حقیقت به شمار میرود.