یعنی چه
این واژه دارای دو وجه معنایی است؛ در متون کهن و عربی کلاسیک به معنای رفتار بیمحابا، خشونت، ظلم، خودرأیی و پیش آمدن ناگهانی مانند سیلاب است. در کاربرد معاصر و لهجههای عامیانه عربی (بهویژه خلیجی)، به معنای شوخی، دستانداختن و مزاح سبک به کار میرود.
تلفظ
این کلمه به صورت فتح غین، سكون شین، فتح میم و فتح راء تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه ۵ حرفی به عنوان معادل بیباکی، کار گزاف، ستم یا شوخی عامیانه عربی کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به سیاق متن، برگردان انگلیسی آن از شوخی و تفریح تا بیباکی و ظلم تغییر میکند.
به عربی
در عربی فصیح معادل تعدی و خشم بیپروایانه است، اما در اصطلاحات امروزی خلیج فارس مترادف شوخی است.
به ترکی
در زبان ترکی برای وجه شوخی کلمه شاکا و برای وجه خشن آن کلمه زوربالیک یا ظلم مناسب است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن در متون کهن شامل بیداد، حیف، خشم، گزافکاری و حرکت بیمحابا است و در نگاه معاصر محلی، شوخی و مزاح معنی میدهد.
نماد چیست
در فرهنگ لغت و ریشهشناسی متون، این واژه نمادی از حرکت کورکورانه، هجوم ناگهانی مانند سیلاب جرف، یا شوخیهای بیپرده و بیمرز به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل غشمرة
واژه «غشمرة» یک مصدر رباعی مجرد از ریشه عربی (غ-ش-م-ر) است که به لغتنامههای ادبی و کهن فارسی نیز راه یافته است. این واژه دو لایه معنایی کاملاً متمایز دارد؛ در متون اصیل و کلاسیک ادبی به معنای ظلم، بیداد، خشم و ورود بیباکانه و بدون اندیشه به یک کار (مانند خروشش ناگهانی سیل) استفاده میشود.
از سوی دیگر، در زبان محاورهای امروز به ویژه در میان عربزبانان حوزه خلیج فارس و بخشهایی از جنوب ایران، این کلمه تغییر معنا داده و به اصطلاح به معنای شوخی، مزاح، طنز و دستانداختن دوستانه به کار میرود. بنابراین شناخت معنای آن کاملاً به زمینه متن بستگی دارد.