معنی
واژه نشاط در اصل به معنای شادمانی، خوشی، شادابی و دلزندگی است. در کاربردهای کهن و متون قدیمیتر ادبی، این کلمه علاوه بر شادی، در مفاهیمی چون میل، اراده، سبکی و چالاکی در انجام کارها نیز به کار رفته است.
یعنی چه
نشاط یعنی حالتی از گشادهرویی و سرور که با پویایی و انگیزه همراه است؛ وضعیتی روانی و جسمانی که در آن فرد احساس تنبلی و سستی را از خود دور کرده و با اشتیاق به فعالیت میپردازد.
مترادف
متضاد
هم خانواده
ریشه
این واژه عربیالاصل و از مصادر ثلاثی مجرد است. ریشه آن «ن ش ط» (نشط / نشِطَ) به معنی گشادهرویی، سبکی، سرعت و شادابی در کار است که وارد زبان فارسی شده است.
جمله سازی
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژه «نشاط» به عنوان پاسخ دقیق و ۴ حرفی برای راهنماهایی همچون شادمانی، سرزندگی، خوشی یا طرب استفاده میشود.
به انگلیسی
جمعبندی و توضیح کامل نشاط
واژه نشاط یکی از کلیدیترین مفاهیم در فرهنگ و ادبیات فارسی برای توصیف وضعیت بهینه روحی و روانی انسان است. این کلمه که ریشهای عربی دارد، فراتر از یک شادی ساده، به معنای نوعی خوشحالی پویا و پرانرژی است که تنبلی و سستی را از بین میبرد و انسان را به حرکت و پویایی وامیدارد. در ادبیات فارسی، نشاط همواره در کنار مفاهیمی چون بهار، جوانی و امید قرار میگیرد.
این واژه در حل جدول به عنوان یک پاسخ رایج چهارحرفی کاربرد دارد و معادلهای متعددی در زبانهای دیگر مانند انگلیسی دارد که همگی بر سرزندگی و گشادهرویی دلالت میکنند. بررسی عمیقتر این واژه نشان میدهد که برخلاف حالات گذرا، نشاط یک ویژگی پایدارتر روحی است که انگیزه زندگی و تلاش را در فرد تقویت میکند.