یعنی چه
عبارت «جانور وحشی» به حیواناتی اطلاق میشود که بهصورت طبیعی، بدون کنترل، نظارت یا تربیت انسان زیست میکنند. این جانوران با انسان انس و الفت ندارند، رفتارهایشان بر اساس غریزه شکل میگیرد و برخلاف حیوانات اهلی یا خانگی، رامنشده و مستقل هستند.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب وصفی به صورت [ج ا نْ وَ رِ وَ حْ ش ی] (jānevar-e vahši) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ عبارت «جانور وحشی» خود این واژه با ۹ حرف است. همچنین واژههای کوتاهتری مانند «دد»، «سبع» یا «وحش» نیز به عنوان پاسخهای جایگزین کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی رایجترین معادل برای این واژه Wild animal است. کلمه Beast بیشتر برای حیوانات وحشی بزرگ و درنده به کار میرود.
به عربی
در زبان عربی اصطلاح «حیوان برّی» به معنای جانور زمینی و آزاد در طبیعت است. واژه «وحش» (با جمع وُحُوش) نیز دقیقاً به همین معناست که در قرآن کریم نیز به کار رفته است.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای اشاره به این مفهوم از واژه ترکیبی Vahşi hayvan یا Yaban hayvanı استفاده میشود.
نماد چیست
جانور وحشی در فرهنگها و ادبیات عرفانی نمادهای گوناگونی دارد. این مفهوم از سویی مظهر طبیعت رامنشده، آزادی و قدرت غریزی است و از سوی دیگر در ادبیات سلوک و عرفان، نمادی از «نفس اماره» و غرایز سرکش مهارنشده در درون انسان به شمار میرود که سالک باید آن را رام و مدیریت کند.
جمعبندی و توضیح کامل جانور وحشی
عبارت «جانور وحشی» یک ترکیب وصفی فارسی-عربی است که از واژه فارسی «جانور» (جان + پسوند دارندگی ور) و کلمه عربی «وحشی» (برگرفته از وحش به معنای رمنده و بیابانی) تشکیل شده است. این اصطلاح به تمامی حیواناتی اشاره دارد که بدون دخالت، پرورش یا نظارت انسانها در زیستگاههای طبیعی خود مانند جنگلها، بیابانها و اقیانوسها زندگی و تولیدمثل میکنند. رفتارهای این موجودات کاملاً بر پایه غریزه بقا استوار است و برخلاف حیوانات اهلی، با جوامع انسانی مأنوس نیستند.
از نگاه دینی و قرآنی، این مفهوم در قالب واژه «وُحُوش» در آیه ۵ سوره تکویر («وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ») تجلی یافته است که بر اساس نظر مفسران بزرگ مانند علامه طباطبایی، نشاندهنده مرتبهای از شعور غریزی در این حیوانات و رستاخیز آنها در روز قیامت است. در ادبیات، فرهنگ عامه و اسطورهشناسی نیز این جانوران بسته به نوع خود نماد ویژگیهایی چون شجاعت، قدرت، بیرحمی یا زیرکی بوده و در نگاهی کلانتر، بازتابدهنده غرایز مهارنشده درون آدمی هستند.