یعنی چه
عاصبه در لغت به معنای مؤنث عاصب یا گروهی است که پیرامون چیزی را فرا میگیرند. در اصطلاحات فقهی و حقوقی، به خویشاوندان پدری یا وارثانی گفته میشود که پس از تقسیم سهام معین، باقیمانده ارث را دریافت میکنند.
تلفظ
این واژه به صورت عاصِبه (با کسره صاد و فتحه باء) تلفظ میشود و ساختار مؤنث کلمه عاصب است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخ برای پرسشهایی نظیر «خویشاوندان پدری در ارث» یا «جماعت و گروه متحد» به کار میرود.
به انگلیسی
در متون حقوقی و انگلیسی، برای اشاره به این مفهوم از واژگان مرتبط با خویشاوندی پدری یا وارثان سهم باقیمانده ارث استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و از ریشه «ع ص ب» است که در زبان مبدأ نیز به همین صورت یا در قالب واژگان همخانواده کاربرد گسترده دارد.
به فارسی
در زبان فارسی معادلهای مستقیمی مانند گروه، جماعت متحد، طایفه و خویشاوندان از سوی پدر برای این واژه در نظر گرفته میشود.
نماد چیست
این واژه بار اسطورهای خاصی ندارد، اما در فرهنگ سنتی و فقهی نمادی از همبستگی، حمایت گروهی و ساختار نظام خویشاوندی پدری به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل عاصبه
واژه «عاصبه» ریشهای عربی دارد و از مصدر «عَصَبَ» به معنای بستن و محکم کردن گرفته شده است. این کلمه در زبان فارسی بیشتر کاربرد ادبی، فقهی و حقوقی دارد و در مفهوم عام به معنای گروه، جماعت متحد یا حامیان یک فرد به کار میرود.
در اصطلاحات حقوق اسلامی و فقه ارث، این مفهوم به خویشاوندان پدری اشاره دارد که پس از پرداخت سهام مشخص صاحبان فرض، مازاد ترکه و ارث به آنها منتقل میشود. این واژه در زبان فارسی معاصر کمکاربرد است و بیشتر در متون تخصصی و دینی دیده میشود.