معنی
هژبر در واژهنامههای فارسی به معنای شیر (حیوان درندهٔ نر) است و بهصورت مجاز و استعاری به فرد دلیر، دلاور، پهلوان و ستبر اشاره دارد.
یعنی چه
این واژه در ادبیات کلاسیک و حماسی فارسی (مانند شاهنامه) برای توصیف جنگاوران و پهلوانان بسیار نیرومند و باابهت به کار میرفته است.
مترادف
واژههای معادل و هممعنی هژبر عمدتاً شامل نامهای مختلف شیر در زبانهای فارسی و عربی هستند که بار معنایی شجاعت دارند.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به دو صورت هَژبر (با فتح هاء) و هِژبر (با کسر هاء) تلفظ میشود و ریشه در واژه عربی هِزَبر دارد.
در جدول
در جدولهای متقاطع، عبارت «هژبر فارسی» دقیقاً به عنوان یک پاسخ ۹ حرفی شناخته میشود.
به انگلیسی
معادل مستقیم انگلیسی این واژه در معنای حقیقی، واژه Lion است.
به فارسی
برگردان و معادلهای اصیل و خالص این واژه در زبان فارسی امروزی، کلماتی نظیر شیر، دلاور، پهلوان و شخص زورمند است.
جمعبندی و توضیح کامل هژبر فارسی
واژهٔ «هژبر» (که به صورت هِزبر نیز ثبت شده) یکی از کلمات کهن، حماسی و ادبی زبان فارسی است. بر اساس لغتنامههای معتبری چون دهخدا، معین و عمید، این واژه تحولیافته و معربشده از ریشهٔ عربی «هِزَبر» به معنی شیر است که در فرآیند ورود به زبان فارسی، حرف «ز» به «ژ» تبدیل شده است.
این واژه در ادبیات حماسی و بهویژه در شاهنامه فردوسی، نماد قدرت، ابهت، شجاعت و جنگاوری است و معمولاً به عنوان صفت برای پهلوانان رویینتن و بیباک به کار میرفته است. اگرچه در زبان گفتاری و فارسی امروز کاربرد زنده ندارد، اما در متون کهن مایهٔ فخامت کلام بوده است.
در مسابقات و جدولهای کلمات متقاطع، اصطلاح «هژبر فارسی» به عنوان یک ترکیب مشخص استفاده میشود که با احتساب فاصله یا به صورت سرهم، دقیقاً ساختاری ۹ حرفی را تشکیل میدهد و راهنمایی برای دسترسی به این واژه ادبی است.