معنی
طغی در اصل به معنای خروج از حد اعتدال و تجاوز از مرز و اندازه مشخص است. این واژه هم در مفاهیم اخلاقی و رفتاری مانند نافرمانی و ظلم به کار میرود و هم در پدیدههای طبیعی مانند طغیان و بالا آمدن ویرانگر آب رودخانه یا سیلاب.
یعنی چه
وقتی کسی یا چیزی دچار طغی میشود، یعنی از جایگاه و حد قانونی یا طبیعی خود فراتر رفته و دست به سرکشی و تعدی زده است؛ مانند فرعون که در برابر حق سرکشی کرد یا سیلی که از بستر رودخانه بیرون زد.
مترادف
این کلمات همگی مفهوم عبور از حد مجاز، ایستادگی در برابر قانون و تعدی را میرسانند.
متضاد
واژههایی که بر پذیرش چارچوبها، پایبندی به حد و مرزها و فروتنی دلالت دارند.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه سه حرفی (ط غ ی) مشتق شدهاند و معنای سرکشی و خروج از حد را در خود دارند.
ریشه
این واژه ریشه در زبان عربی دارد و اصل مفهومی آن بیرون رفتن از حد و مقدار، سرریز شدن و تجاوز است که در زبان فارسی نیز در متون ادبی و دینی به کار میرود.
جمله سازی
در جدول
کلمه طغی یک پاسخ دقیق و ۳ حرفی برای طراحان جدول است که معمولاً با سوالاتی مثل «سرکشی» یا «تجاوز از حد» خواسته میشود.
به انگلیسی
بسته به اینکه واژه در مفهوم انسانی (نافرمانی و ظلم) یا در مفهوم طبیعی (سیل) به کار رود، معادلهای انگلیسی متفاوتی دارد.
جمعبندی و توضیح کامل طغی
واژه «طغی» یک مصدر عربی است که مفهوم اصلی آن درگذشتن از حد، مرز و اندازه است. این کلمه در دو قلمرو کاملاً متفاوت کاربرد دارد؛ در قلمرو انسانی و اخلاقی، به معنای سرکشی، تمرد، زیادهروی در ظلم و خروج از دایره بندگی و اعتدال است که در فرهنگ اسلامی نمادی از فرعونصفتی و استکبار (طاغوت) به شمار میرود. در قلمرو طبیعی نیز به بالا آمدن، موج زدن و سرریز شدن ویرانگر آب اشاره دارد.
در زبان فارسی، خود واژه «طغی» به تنهایی کمتر در مکالمات روزمره شنیده میشود و بیشتر به عنوان ریشه یا صورتی از واژه پرکاربرد «طغیان» یا عبارت قرآنی «طغی» مورد توجه قرار میگیرد. این کلمه در متون کهن، لغتنامههای معتبر مانند دهخدا و آیات متعدد قرآن کریم (مانند ماجرای فرعون یا طوفان نوح) جایگاه ویژهای دارد و همواره یادآور پیامدهای خروج از تعادل و قانون است.