یعنی چه
ترکیبی وصفی و ادبی در شعر فارسی است که به نسیمی آرام، لطیف و بسیار خوشبو اشاره دارد؛ بادی ملایم که عطر دلانگیز و گرم عنبر را با خود به همراه میآورد.
تلفظ
این ترکیب از دو واژهٔ «عَنبَر» (با فتح ع و سکون ن) و «نَسیم» (با فتح ن) تشکیل شده است که در حالت اضافه به صورت عَنبَرِ نَسیم خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف خواسته شده، خود ترکیب یا معادلهای آن مانند «نسیم معطر» و «باد خوشبو» است.
به انگلیسی
برای انتقال حس شاعرانه و معنای این ترکیب در زبان انگلیسی از عباراتی که به باد ملایم و عطرآگین اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
هر دو واژه ریشه عربی دارند و در زبان عربی این ترکیب به صورت صفت و موصوف برای توصیف بادهای خوشبوی بهشتی یا بهاری به کار میرود.
به فارسی
در زبان فارسی سره و تعابیر ادبی، به آن باد خوشنفس، نسیم معطر، شمیم خوش و باد صبای مشکفشان نیز میگویند که پیامآور شادی و طراوت است.
در قرآن
ترکیب «عنبر نسیم» در قرآن وجود ندارد؛ با این حال، واژههای هممفهومی مانند «ریح» (باد) و «ریحان» (گیاه خوشبو) در آیات قرآن استفاده شدهاند و در احادیث نیز از بوی خوش عنبر در بهشت یاد شده است.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و عاشقانه پارسی، این عبارت نمادی از شمیم وصل، پیک امید، نفس معطر معشوق و فضای روحانی و بهشتی است که روح شاعر را تازه میکند.
جمعبندی و توضیح کامل معنی عنبر نسیم
عبارت «عنبر نسیم» یک واژهٔ قاموسی مستقل در لغتنامهها نیست، بلکه یک ترکیب وصفی و زیباییشناختی برجسته در ادبیات و شعر فارسی است. این ترکیب از ادغام دو کلمه «عنبر» (مادهای گرانبها و بسیار معطر) و «نسیم» (باد لطیف و ملایم) پدید آمده و در کل به معنای بادی آرام و دلانگیز است که رایحهٔ خوش و گرم عنبر را در فضا میپراکند.
در اشعار کلاسیک فارسی، شاعرانی چون خاقانی از این تعبیر برای توصیف فضاهای شاعرانه، بهشتی و روحنواز استفاده کردهاند. این واژه در شعر نمادی از لطافت، نفس معشوق و پیک وفادار عشق است که شمیم وصل و امید را با خود به همراه میآورد و جان شیفتهٔ عاشق را تازه میکند.