یعنی چه
این کلمه در فرهنگهای معتبر فارسی مانند دهخدا، معین و عمید مدخل مستقل ندارد. در کاربردهای نادرست یا عامیانه به عنوان جمع کلمه انسان استفاده میشود، هرچند ساختار آن از نظر قواعد صرفی زبانی غلط قلمداد میشود.
تلفظ
این کلمه با کسر همزه اول (إِ)، سکون نون، فتح سین و الف مدّی تلفظ میشود و در نهایت به علامت جمع «ات» ختم میگردد.
در جدول
واژه «انسانات» دقیقاً دارای ۷ حرف است و در مسابقات جدول کلمات متقاطع به عنوان یک پاسخ هفتحرفی مطرح میشود.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم انسانها یا بشریت در زبان انگلیسی از این واژگان استاندارد استفاده میشود.
به عربی
در عربی فصیح، جمع کلمه إنسان کلماتی چون أناسي یا ناس است و واژه انسانات یک غلط املایی و صرفی به شمار میرود.
به فارسی
در زبان فارسی معیار، به جای استفاده از این ترکیب نامأنوس، واژههای اصیل و روانی همچون انسانها، آدمیان، مردمان یا بشر به کار میروند.
در قرآن
در متن قرآن کریم واژه «انسانات» وجود ندارد. برای اشاره به جمع انسانها، از کلمات فصیحی مانند الناس یا أناسیّ (مانند آیه ۴۹ سوره فرقان) استفاده شده است.
نماد چیست
این کلمه به دلیل عدم اصالت لغوی، هیچگونه پیشینه اسطورهای، ادبی، عرفانی یا نمادین در فرهنگ و ادبیات فارسی ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل انسانات
واژه «انسانات» نمونهای از ساختارهای ساختگی و غیرمعیار زبانی است که در هیچیک از فرهنگهای معتبر فارسی جایگاهی ندارد. این کلمه با چسباندن نشانه جمع مؤنث سالم عربی (ات) به واژه انسان پدید آمده است؛ در حالی که در زبان عربی فصیح نیز چنین جمعی نادرست بوده و شکل صحیح جمع آن «أناسي» یا «ناس» است.
در کاربردهای بسیار محدود یا اشتباهات نگارشی، این لفظ ممکن است به معنای فرضی «انسانها» استفاده شود. با این حال، وجود برابرهای استواری چون آدمیان و مردمان در فارسی، نیاز به این واژه نامأنوس را کاملاً منتفی میکند. این کلمه در متون مقدس و قرآنی نیز هیچ سابقهای ندارد و صرفاً به عنوان یک پاسخ ۷ حرفی در طراحهای جدول کاربرد پیدا کرده است.