یعنی چه
انالة در لغت به معنی بخشش، اعطاء و دادن چیزی به کسی است، به طوری که فرد به آن دست یابد. همچنین در متون کهن به پدید آمدن مواد در معدن یا سوگند یاد کردن نیز اشاره دارد.
تلفظ
این واژه مصدری از باب افعال است که در زبان فارسی به صورت اِنالَه و در زبان عربی به صورت اِنالة (با همزه مکسور) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه انالة به عنوان پاسخی ۵ حرفی برای مفاهیمی همچون بخشش، عطا کردن، یا رساندن به مقصود کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، عبارات فوق معادل مفهوم واگذاری، بخشش و توانمندسازی هستند.
به عربی
این کلمه خود ریشه در زبان عربی دارد و با واژگانی چون اعطاء و ایتاء هممعنی است.
به فارسی
برگردانهای دقیق فارسی این واژه شامل عباراتی چون بخشیدن، عطا کردن، دستگیری و به مقصود رساندن دیگران است.
در قرآن
عین مصدری کلمه «إنالة» در متن قرآن مجید به کار نرفته است؛ اما ساختهای فعلی دیگر از همین ریشه (ن-و-ل) نظیر «لَن تَنَالُوا الْبِرَّ» (آلعمران/۹۲) به معنی رسیدن و دست یافتن، بارها ذکر شدهاند.
نماد چیست
در بلاغت و متون معرفتی، این کلمه نمادی از فیض الهی و بخشش از موضع بالا به پایین است؛ یعنی رساندن بهره و فضل به فردی که جویای آن است.
جمعبندی و توضیح کامل انالة
واژه «انالة» مصدری عربی از باب افعال و از ریشه (ن-و-ل) است که وارد ادبیات و متون کهن فارسی شده است. معنای اصلی و محوری آن بخشش، عطا کردن و به مقصود رساندن است. برای مثال وقتی گفته میشود «اناله حقه»، یعنی حقش را به او داد و او را به حقش رساند. این واژه بار معنایی مثبتی دارد و نشاندهنده توانمندسازی و کرم است.
علاوه بر معنای بخشش، در کتابهای لغت تخصصی به مفاهیم دیگری چون پدید آمدن مواد ارزشمند در معدن و همچنین سوگند یاد کردن اشاره شده است. اگرچه خود این کلمه به صورت مستقیم در قرآن کریم نیامده، ولی ساختهای فعلی متعدد همخانواده آن مانند «ینال» و «تنالوا» با مفهوم دست یافتن و رسیدن، مکرراً استفاده شدهاند.