یعنی چه
واژه تسریح در لغتنامههای معتبر به معانی مختلفی از جمله آزاد کردن، گسیل داشتن سپاه یا رسول، رها کردن چارپایان برای چرا، طلاق دادن زن و همچنین شانه کردن و باز کردن مو آمده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت تَسْرِیح (tasrīḥ) است که حرف اول آن مفتوح (با صداى اَ) و حرف دوم آن ساکن تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل رهاسازی، فرستادن لشکر یا طلاق دادن به کار میرود و یک کلمه پنج حرفی است.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، معادلهای انگلیسی آن شامل Release (رهاسازی)، Dismissal (برکناری/گسیل) و Divorce (طلاق) یا Combing (شانه زدن مو) میباشد.
به عربی
در زبان عربی که ریشه اصلی واژه است، کلماتی مانند إرسال (فرستادن)، تطلیق (طلاق دادن) و تخلیه (رهاسازی) به عنوان معادلهای نزدیک کاربرد دارند.
به فارسی
برابرهای پارسی معادل این کلمه در متون مختلف شامل رهاسازی، روانه کردن، فرستادن، واگذاری و آزاد کردن هستند.
نماد چیست
این کلمه فینفسه مابازای نمادین تصویری، اسطورهای یا المان خاصی در فرهنگها ندارد؛ اما در ادبیات و عرفان میتواند نماد رهایی از تعلقات دنیوی و پایان محترمانه یک رابطه یا وضعیت باشد.
جمعبندی و توضیح کامل تسریح
واژه «تسریح» یک مصدر عربی از ریشه (س-ر-ح) در باب تفعیل است که از دیرباز وارد زبان فارسی شده و در متون کهن فقهی، ادبی و تاریخی به وفور به کار رفته است. این واژه چندمعنایی در کاربرد فقهی و قرآنی به معنای طلاق دادن زن با نیکی و احسان (طبق آیه ۲۲۹ سوره بقره) است، در حالی که در متون تاریخی مانند تاریخ جهانگشای جوینی بیشتر در ترکیبهایی نظیر «تسریح عساکر» به معنی گسیل داشتن و فرستادن لشکر به کار میرفته است.
علاوه بر این، تسریح در معنای لغوی به رها کردن چارپایان در چراگاه و همچنین گشودن و شانه کردن موی سر نیز اشاره دارد. شناخت این کلمه به دلیل شباهت املایی و لفظی فراوان با واژگان «تصریح» (آشکار کردن) و «تسریع» (شتاب دادن) در زبان فارسی اهمیت بالایی دارد تا در نگارش و درک متون اشتباهی رخ ندهد.