یعنی چه
ربای جاهلیت به این صورت بود که اگر بدهکار در موعد مقرر توانایی پرداخت بدهی خود را نداشت، طلبکار در ازای تمدید مهلت، مبلغ بدهی را به صورت تصاعدی افزایش میداد.
تلفظ
این عبارت به صورت «رِبا» (Riba) با صدای کوتاه کسره در ابتدا و «جاهلیت» (Jahiliyyah) با تشدید روی حرف یاء تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای این سؤال در جدول «ربای جاهلیت» است که دقیقاً از ۱۰ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
در متون حقوقی و اقتصاد اسلامی انگلیسزبان، از این اصطلاح با عناوین مربوط به رباخواری دوران جاهلیت یاد میشود.
به عربی
این واژه ریشه عربی دارد و در فقه اسلامی به همین نام یا به عنوان ربای دیون شناخته میشود.
به فارسی
معادل فارسی دقیق این اصطلاح، بهره یا جریمه دیرکرد نزولخواری به سبک دوران گذشته است که منجر به چندبرابر شدن اصل بدهی میشد.
در قرآن
خود این عبارت عینا در قرآن نیامده، اما آیات تحریم ربا (مانند بقره ۲۷۵ و آلعمران ۱۳۰ که از ربای مضاعف نهی میکند) مستقیماً ناظر به این پدیده و سنت غلط اقتصادی هستند.
نماد چیست
این اصطلاح در ادبیات دینی و اجتماعی، نماد بارز ثروت بادآورده بدون کار، ظلم نظاممند به افراد تنگدست و بهرهکشی اقتصادی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل ربای جاهلیت
ربای جاهلیت یکی از مخربترین سنتهای مالی در شبهجزیره عربستان پیش از ظهور اسلام بود. در این سیستم، ملاک اصلی افزایش ثروت بر پایه تضعیف بدهکاران ناتوان بنا شده بود؛ به طوری که با سررسید وام و عدم توانایی پرداخت، طلبکاران با فرمول «یا تسویه کن یا بر بدهی بیفزا»، مبالغ را به صورت تصاعدی بالا میبردند که گاهی اصل مال را به چند برابر تبدیل میکرد.
اسلام با ورود خود این نوع معامله را به شدت تحریم کرد. پیامبر اسلام (ص) در خطبه حجةالوداع به صراحت تمام رباهای دوران جاهلیت را باطل و ساقط اعلام نمود. این مفهوم امروزه در اقتصاد مدرن با اصطلاحاتی چون بهره ترکیبی سنگین یا نزولخواری تصاعدی همپوشانی دارد و در آیات قرآن به عنوان نمونه بارز ظلم اقتصادی منع شده است.