یعنی چه
این عبارت یک شعار زبانی و فرهنگی است که از دو بخش «پاس داشتن» به معنی نگهبانی، رعایت کردن و حرمتگذاری، و «فارسی» تشکیل شده است. مفهوم کلی آن، ترغیب جامعه به درستنویسی، درستگویی و جایگزینی واژگان بیگانه با برابرهای فارسی جهت زنده نگه داشتن زبان مادری است.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت روان و بر اساس مصوتهای زبان فارسی امروز انجام میشود: fārsī rā pās bedārīm.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسشهای جدول با موضوع شعار حفظ زبان مادری، عبارت ۱۶ حرفی «فارسی را پاس بداریم» یا شکل سرهتر آن «پارسی را پاس بداریم» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم پاسداشت زبان فارسی از افعالی مانند preserve (حفظ کردن) یا زنده نگه داشتن (Keep alive) استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی، مفهوم حفظ و صیانت از زبان با استفاده از ریشههای «حفظ» و «صون» بازگو میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، فعل korumak به معنی محافظت کردن و پاسداری کردن برای این مفهوم به کار میرود.
به فارسی
معادلهای شیوا و روان این عبارت در خود زبان فارسی شامل مواردی چون «حفظ اصالت زبان پارسی»، «نگهبانی از زبان مادری» و «سرهگرایی و درستنویسی» است.
نماد چیست
این عبارت نماد جنبشهای زبانپالایی، پاسداری از میراث فرهنگی و هویت ملی ایرانیان است. در فرهنگ جمعی، کتاب شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی و آرامگاه او به عنوان ملموسترین نمادهای این پاسداشت شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل فارسی را پاس بداریم
عبارت «فارسی را پاس بداریم» یک اصطلاح ترکیبی و شعار فرهنگی-آموزشی معاصر است که ریشه در جنبشهای سرهگرایی و تاسیس فرهنگستان ایران در سال ۱۳۱۳ خورشیدی دارد. واژه «پاس» در این ترکیب از ریشههای کهن ایرانی به معنی مراقبت، نگهبانی و احترام برداشت شده است؛ بنابراین شعار مذکور جامعه را به حفاظت از ساختار، اصالت و پویایی زبان مادری دعوت میکند.
این عبارت فراتر از یک جمله ساده، به عنوان یک نماد برای هویت ملی و زبانی ایرانیان دلالت دارد. اگرچه برخی از ادیبان به دلیل معرب بودن واژه «فارسی» (از پارسی)، عبارت «پارسی را پاس بداریم» را ترجیح میدهند، اما هر دو شکل آن نشاندهنده تلاش برای درستنویسی، دوری از بیگانهگرایی افراطی در زبان و زنده نگه داشتن میراث نیاکان است.