یعنی چه
واژه «سبیبه» در لغتنامههای معتبر به چند معنی آمده است؛ از جمله جامه یا پارچه کتان بسیار نازک و تنک، پاره و تکهای از جامه، یک دسته از مو یا گیسو، و همچنین به معنای انبوهی از درختان خاردار در یک مکان.
تلفظ
این کلمه به صورت فَتَحه روی حرف سین، کسره روی حرف بی اول و فتحه روی حرف بی دوم (سَبِیبَه) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه ۵ حرفی به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «پارچه کتان نازک» یا «یک دسته از مو» کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به بستر معنایی کلمه، معادلهای انگلیسی فوق برای آن استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در این زبان نیز به همان معنای تکه پارچه یا خصلة الشعر (دسته مو) به کار میرود.
به ترکی
ترجمه عبارات بر اساس معانی اصلی کلمه در زبان ترکی استانبولی.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن شامل جامه تنک، تکه پارچه و دسته گیسو است. همچنین واژه همخانواده آن «سبیب» به معنای موی دم یا پیشانی اسب در متون فارسی کاربرد داشته است.
نماد چیست
این کلمه بار نمادین خاص و مستقلی ندارد، اما در ادبیات و متون کهن میتواند نمادی از ظرافت جامه یا زیبایی دستهای از موی گیسوان باشد.
جمعبندی و توضیح کامل سبیبه
واژه «سبیبه» یک لغت اصالتاً عربی است که به کتابهای لغت و متون کهن فارسی راه یافته است. این کلمه به طور عمده دارای سه معنای متمایز است: نخست به پارچهها و جامههای کتانی بسیار نازک و ظریف یا تکهای از یک جامه اطلاق میشود؛ دوم به معنای یک دسته یا خصله از مو و گیسو است؛ و در نهایت به یک محدوده جغرافیایی قدیمی در تونس امروزی یا انبوهی از درختان خاردار نیز اشاره دارد.
اگرچه خود واژه سبیبه در متن قرآن مجید نیامده است، اما همخانوادههای آن از ماده «س ب ب» مانند واژه «اسباب» در آیات متعدد دیده میشوند. در حل جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه پنج حرفی معمولاً به عنوان معادل دستهای از مو یا پارچه کتان تنک مورد استفاده طراحان قرار میگیرد.