یعنی چه
این واژه یک فعل مضارع عربی از ریشه «ق ط ع» است که به همراه لام تعلیل (تا اینکه قطع کند) یا لام امر (باید قطع کند) به کار میرود و بسته به متن، به معنای بریدن، جدا کردن، یا نابود کردن است.
تلفظ
در حالت منصوب با لام تعلیل به صورت «لِیَقْطَعَ» و در حالت مجزوم با لام امر به صورت «لِیَقْطَعْ» تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ صحیح برای این کلیدواژه در جدول «لیقطع» با ۵ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن از افعالی که معنای بریدن یا حذف کردن را میرسانند استفاده میشود.
به عربی
این کلمه خود ماهیت عربی دارد و مترادفهای فصیح آن شامل افعالی مثل فصل و استئصال است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن عبارتند از: «تا قطع کند»، «تا از بین ببرد» یا «باید منقطع کند».
در قرآن
این کلمه با دو ساختار در قرآن آمده است؛ یکی در آیه ۱۲۷ آلعمران «لِیَقْطَعَ طَرَفاً» به معنای «تا بخشی از کافران را نابود کند»، و دیگری در آیه ۱۵ سوره حج به صورت «ثُمَّ لْیَقْطَعْ» که به معنای حلقآویز کردن یا قطع کردن نفس آمده است.
نماد چیست
در بافت معنایی و قرآنی، این واژه نمادی از گسست کامل، عذاب، یا خاتمه دادن قاطعانه به یک جریان یا قدرت است.
جمعبندی و توضیح کامل لیقطع
واژه «لیقطع» یک فعل ترکیبی عربی مشتق شده از ریشه «ق ط ع» است که در زبان فارسی بیشتر در متون دینی، قرآنی و مذهبی کاربرد دارد. این کلمه با توجه به نوع حرکتگذاری حرف پایانی و ادوات همراه آن، میتواند به صورت «تا قطع کند و نابود سازد» یا به صورت امر یعنی «باید ببُرد و جدا کند» معنا شود.
در فرهنگ قرآنی، این عبارت صرفاً به معنای بریدن فیزیکی اجسام نیست؛ بلکه در معنای کنایی و مجازی برای مفاهیمی همچون ریشهکن کردن قدرت دشمن، کاهش توان کافران، و یا حتی قطع کردن مایه حیات و نفس (حلقآویز کردن) به کار رفته است و بار معنایی قاطعیت و جدایی ناگهانی را به همراه دارد.