معنی
واژه «دمی» در زبان فارسی دو کاربرد اصلی دارد: یکی به عنوان قید زمان به معنای «یک لحظه» یا «زمانی کوتاه» و دیگری در اصطلاح آشپزی به معنای برنج کته یا دمپختک. همچنین در زبان عربی صفت نسبی به معنی «خونین» یا «خونآلود» است.
یعنی چه
این کلمه بسته به متن به معنای یک نفس و زمان گذرا، یا نوعی پلو است که آب آن را تبخیر میکنند تا بپزد. در متون عربی نیز یعنی آنچه با خون مرتبط یا جراحتبار باشد.
مترادف
واژههای هممعنی شامل مفاهیم زمانی مانند لحظه و آن، مفاهیم آشپزی مانند کته و دمپخت، و مفهوم عربی خونین هستند.
متضاد
متضادهای این کلمه در بخش زمانی شامل همیشگی، ابد و دایم، و در بخش آشپزی شامل پلو آبکش است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۳ حرف دارد و معمولاً به عنوان معادل لحظه یا نوعی غذا پرسیده میشود.
به انگلیسی
برگردان انگلیسی این واژه با توجه به بستر متن به صورت زمان کوتاه، سبک آشپزی یا مفهوم پزشکی متفاوت است.
به عربی
در زبان عربی برای معادل زمانی از کلماتی چون لحظه و برای صفت مشتق از خون از دموی استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و معنای اصیل فارسی این کلمه برابر با یک نفس یا زمان کوتاه و همچنین شیوهای از طبخ برنج بدون آبکش کردن است.
جمعبندی و توضیح کامل دمی
واژه «دمی» یک کلمه چندوجهی در زبان فارسی است که ریشههای متفاوتی دارد. در کاربرد اصیل و رایج فارسی، این کلمه به عنوان اسم یا قید زمان به معنای «یک لحظه» یا «زمانی بسیار کوتاه و گذرا» به کار میرود که در ادبیات صوفیانه و شعر فارسی نمادی از غنیمت شمردن فرصت زندگی و حال است.
از سوی دیگر، در فرهنگ عامه و آشپزی ایرانی، «دمی» به نوعی پلو یا دمپختک (مانند دمی گوجه) گفته میشود که آبکش نشده و با بخارِ جرم خودش پخته میشود. همچنین این واژه با ریشه عربی نیز شناخته میشود که در آن حالت صفت نسبی به معنای «خونین» یا «خونآلود» است.