یعنی چه
سیزیف در اسطورههای یونان باستان، پادشاه حیلهگر شهر کورینت است که به دلیل فریب دادن خدایان، محکوم شد تا ابد تختهسنگی بزرگ را به بالای کوهی ببرد؛ اما سنگ پیش از رسیدن به قله دوباره به پایین میغلتید و این چرخه تکرار میشد.
تلفظ
این کلمه در زبان فارسی به صورت «سِیزِیف» (Sīzīf) تلفظ میشود که مستقیماً از نگارش و تلفظ فرانسوی آن (Sisyphe) وارد زبان فارسی شده است.
در جدول
در جدول کلمات متقاطع، پاسخ پرسشهایی مانند «پادشاه اساطیری محکوم به رنج ابدی» یا «نماد تلاش بینتیجه ۵ حرفی»، کلمه سیزیف است.
به انگلیسی
معادل انگلیسی این واژه Sisyphus است. همچنین صفت Sisyphean در این زبان به معنای کاری فرسایشی، طاقتفرسا و بیانتها به کار میرود.
به عربی
در زبان عربی این نام اساطیری را به صورت «سيزيف» یا با پایبندی به ریشه یونانی آن به صورت «سيسيفوس» مینویسند.
به فارسی
این واژه اسم خاص است و معادل تککلمهای ندارد؛ اما در کاربرد مجازی به معنای «کار پوچ»، «تلاش بینتیجه» و «رنج فرسایشی» ترجمه و استفاده میشود.
در قرآن
داستان سیزیف کاملاً ریشه در اساطیر یونان باستان و فرهنگ غربی دارد؛ بنابراین هیچگونه اشاره، معادل یا کاربردی در قرآن کریم ندارد.
نماد چیست
سیزیف نماد تلاش بیپایان اما بینتیجه است. در فلسفه اگزیستانسیالیسم و به ویژه اثر آلبر کامو، او نماد انسان مدرنی است که با وجود آگاهی از پوچی جهان، دست از تلاش و زندگی برنمیدارد.
جمعبندی و توضیح کامل سیزیف
سیزیف یکی از تاثیرگذارترین چهرههای اساطیری یونان باستان است که داستان مجازات ابدی او، مرزهای افسانهشناسی را درنوردیده و به یکی از کلیدیترین مفاهیم فلسفه مدرن تبدیل شده است. محکومیت او به غلتاندن تختهسنگی که هرگز در قله نمیماند، تجسم عینی فعالیتهای تکراری و فرسایشی است که فرجامی برای آنها متصور نیست.
با این حال، در قرن بیستم و با نگاه اگزیستانسیالیستی آلبر کامو در کتاب «افسانه سیزیف»، رویکرد به این شخصیت دگرگون شد. کامو او را قهرمانی آگاه معرفی میکند که با پذیرش آگاهانه سرنوشت خود، بر پوچی جهان پیروز میشود. از این رو، سیزیف امروزه نمادی دوگانه از رنج بیهوده و در عین حال پایداری و عصیان انسان است.