یعنی چه
این اصطلاح کنایی و محاورهای در زبان فارسی، به معنای به تأخیر انداختن کار یا پاسخ به فرد، و سرگردان کردن او با جوابهای مبهم، دروغین یا بیاساس است؛ به طوری که فرد بدون رسیدن به نتیجه، مدام مجبور به پیگیری باشد.
تلفظ
تلفظ این ترکیب کنایی به صورت [sar davāndan / davānidan] است که از واژه «سر» و فعل سببی «دواندن/دوانیدن» تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این اصطلاح با توجه به تعداد حروف خواستهشده میتواند خودِ عبارت «سر دواندن دوانیدن»، «مماطله»، «امروز و فردا کردن» یا «علاف کردن» باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم کنایی، از اصطلاحات کاربردی نظیر give someone the runaround (کنایه از پاسکاری کردن شخص و سرگردان کردن او) یا افعالی مانند stall و put off استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی، مفاهیمی چون «مماطله» (تعلل ورزیدن در ادای حق یا کار) و «تسویف» (مدام فردا فردا کردن و کار را عقب انداختن) دقیقترین معادلهای این اصطلاح هستند.
به فارسی
معادلهای اصیل، رسمی و دیگر عبارات کنایی این واژه در زبان فارسی شامل مماطله کردن، تعلل ورزیدن، امروز و فردا کردن، گربه رقصاندن، علاف کردن و بازی دادن است. متضاد معنایی آن نیز «راه انداختن کار کسی»، «تسریع کردن» یا «به سرانجام رساندن» است.
نماد چیست
این عبارت نماد و استعارهای از سوءمدیریت، پاسخگو نبودن و سرگردان کردن افراد میان وعدههای توخالی است. در تصویرسازیهای مدرن، این مفهوم را غالباً با دویدن بیهفت و بیهدفِ فرد روی یک چرخ دایرهای یا دویدن به دنبال سراب نمایش میدهند.
جمعبندی و توضیح کامل سر دواندن دوانیدن
اصطلاح کنایی و محاورهای «سر دواندن» یا «سر دوانیدن»، تصویری ساختگی و ملموس از فردی را نشان میدهد که برای رسیدن به حق یا هدفش، او را بیدلیل به این طرف و آن طرف میدوانند و وقتش را تلف میکنند. این عبارت ریشه در ادبیات عامیانه و ساختارهای کنایی زبان فارسی دارد و به نوعی نشاندهنده رفتار ناپسند فرار از مسئولیت یا عدم صداقت در پاسخگویی است.
در لغتنامههای معتبری چون دهخدا و معین، مترادفهای این واژه بر اساس رفتارهایی چون مماطله، تعلل و امروز و فردا کردن تبیین شده است. این واژه فاقد ریشه یا کاربرد قرآنی بوده و کاملاً یک ابداع زبانی فارسی برای توصیف رفتارهای بوروکراتیک منفی یا بازی دادن افراد در روابط اجتماعی و اداری به شمار میرود.