یعنی چه
پاد زهرآبه (یا پادزهرابه) یک اصطلاح زیستشناسی و پزشکی (مصوب فرهنگستان) است. این واژه به پادتنی (آنتیبادی) اطلاق میشود که در بدن جانداران یا به صورت آزمایشگاهی بر ضد یک زهرآبه (توکسین ترشحشده از باکتریها و اندامگان زنده) تولید میشود تا اثرات سمی آن را خنثی سازد.
تلفظ
این واژه از ترکیب پیشوند «پاد» (با سکون دال) و کلمه مرکب «زهرآبه» (با فتح زاء و سکون هاء) ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این مدخل دقیقاً «پاد زهرآبه» با ۹ حرف است. همچنین معادلهای آن مانند آنتیتوکسین یا پادزهر نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
رایجترین و دقیقترین معادل علمی برای پاد زهرآبه در زبان انگلیسی واژه Antitoxin است که به پادتنهای خنثیکننده سموم باکتریایی اشاره دارد.
به فارسی
در واژگان اصیل و سنتی فارسی، به هر ماده خنثیکننده سم «پادزهر»، «ضد سم» یا «تریاق» گفته میشود، هرچند پادزهرآبه معنای تخصصیتری در پزشکی مدرن دارد.
در قرآن
واژه «پاد زهرآبه» یک اصطلاح علمی، پزشکی و مصوب معاصر است؛ بنابراین در متن قرآن مجید وجود ندارد و مفاهیم مشابه نیز به این شکل ساختاری مطرح نشدهاند.
نماد چیست
در نشانهشناسی و برداشتهای ادبی، پاد زهرآبه نمادی از نجاتبخشی، امید، و غلبه دانش و پاکی بر فساد و سموم مهلک است. در پروتکلهای پزشکی نیز با نمادهای ایمنیشناسی یا سرمهای دارویی تداعی میشود.
جمعبندی و توضیح کامل پاد زهرآبه
واژه «پاد زهرآبه» یک اصطلاح دقیق زیستپزشکی و مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی است که از ترکیب پیشوند پهلوی «پاد» (به معنی ضد یا مقابلهکننده) و اسم مرکب «زهرآبه» (مایع سمی یا توکسین) شکل گرفته است. این واژه در علم پزشکی به پادتنهایی اشاره دارد که وظیفه بیاثر کردن سموم ترشحشده توسط باکتریها یا ارگانیسمهای زنده را بر عهده دارند و به طور مستقیم معادل واژه انگلیسی Antitoxin است.
اگرچه این ترکیب در فرهنگهای لغت قدیمی و سنتی به عنوان یک مدخل مستقل وجود ندارد، اما ساختار اصیل و تحلیلی آن کاملاً منطبق بر قواعد واژهسازی زبان فارسی است. این واژه در بازیهای جدول کلمات به عنوان یک پاسخ ۹ حرفی کاربرد دارد و نمادی از دانش درمانگر و غلبه بر عوامل بیماریزا محسوب میشود.