یعنی چه
شبهجزیره بوشهر به ناحیه ساحلی و باریکهای از خشکی در جنوب غربی ایران و استان بوشهر گفته میشود که از سه جهت (شمال، غرب و جنوب) توسط آبهای خلیج فارس احاطه شده و شهر بوشهر بر روی بخش شمالی آن واقع شده است. این برآمدگی خشکی تنها از سمت شرق به بدنه اصلی خاک ایران متصل میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «شِبهِ جزیرهیِ بوشهر» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این اصطلاح جغرافیایی دقیقاً ۱۳ حرف دارد. از معادلهای قدیمیتر آن میتوان به «لیان» نیز اشاره کرد.
به انگلیسی
در متون بینالمللی و نقشههای جغرافیایی از این اصطلاح استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به این موقعیت جغرافیایی از همین ترکیب استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی اصیل، معادل واژه شبهجزیره «نیمجزیره» است. همچنین در متون تاریخی و باستانی عیلامی، به این منطقه «لیان» (به معنای آفتاب درخشان) و بعدها «ریشهر» میگفتند.
نماد چیست
این منطقه در جغرافیا نماد پیوستگی خشکی و دریاست. از نظر فرهنگی و تاریخی نیز شبهجزیره بوشهر یادآور معماری منحصربهفرد بیتمیلانی، حماسه مقاومت جنوب به رهبری رئیسعلی دلواری در برابر استعمار، آوای سنج و دمام، و در عصر مدرن نماد نیروگاه اتمی بوشهر است.
جمعبندی و توضیح کامل شبه جزیره بوشهر
شبهجزیره بوشهر یکی از استراتژیکترین و کلیدیترین مناطق ساحلی در جنوب ایران و کرانه خلیج فارس است. این باریکه خشکی با طول تقریبی ۱۵ کیلومتر و عرض ۲ تا ۴ کیلومتر، از سه طرف با آبهای نیلگون خلیج فارس احاطه شده و تنها از پهنه شرقی خود (منطقه باتلاقی مشهور به برج مقام) به سرزمین اصلی راه دارد. شهر بندر بوشهر، مرکز استان، درست در بخش انتهایی و شمالی این شبهجزیره جا خوش کرده است.
این محدوده جغرافیایی قدمتی دیرینه دارد؛ در دوران عیلامی با نام «لیان» به معنای سرزمین آفتاب درخشان شناخته میشد و در ادوار بعدی تاریخی تجلیگاه فرهنگ، تجارت دریایی و مرزداری بوده است. امروزه این شبهجزیره علاوه بر اهمیت سوقالجیشی، به واسطه بافت معماری منحصربهفرد، نیروگاه اتمی و پیشینه غنی صید و صیادی شناخته میشود.