یعنی چه
واژه بیگانه در لغت به معنای موجود یا فردی است که ناشناس و ناآشنا بوده و با محیط یا گروه مورد نظر پیوند خویشاوندی یا دوستی نداشته باشد. این کلمه در بستر مدرن به اتباع خارجی و موجودات فضایی (Aliens) نیز اطلاق میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، با توجه به تعداد حروف خواستهشده میتوانید از واژههای معادل مانند غریبه، اجنبی، ناآشنا یا خارجی استفاده کنید.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، در زبان انگلیسی از Stranger برای افراد ناشناس، از Foreigner برای اتباع سایر کشورها و از Alien برای بیگانگان قانونی یا فضایی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به مفهوم بیگانه و غیرخودی از کلمات أجنبی و غریب استفاده میشود که در متون کلاسیک و مدرن رایج هستند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی واژه Yabancı دقیقاً همان بارهای معنایی غریبه، خارجی و بیگانه را پوشش میدهد.
به فارسی
این واژه از ریشه فارسی میانه (bēgānag) گرفته شده که خود از پیشوند نفی «بی-» و واژه پهلوی «اَیَگانه» (به معنی یگانه و متحد) ساخته شده است؛ یعنی کسی که با ما یکی نیست.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی فارسی، بیگانه نماد تعلقات دنیوی، نفس اماره یا شخص نامحرمی است که از اسرار عشق و حقیقت الهی بیخبر است. در زبان روزمره نیز نماد مفهوم «غیریت» (Otherness) در برابر خودی محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل معنی بیگانه
واژه بیگانه یکی از کلمات کهن و اصیل زبان فارسی است که ریشه در دوران فارسی میانه دارد. این واژه در اصل از ترکیب پیشوند نفی «بی» و واژهای به معنی «یگانه» شکل گرفته و مفهوم کسی را دارد که با گروه، قوم یا فرهنگِ مقصد یکپارچه و متحد نیست. به همین دلیل بارهای معنایی متنوعی چون غریبه، ناآشنا، نامحرم و اتباع خارجی را به دوش میکشد.
در ادبیات فارسی، بهویژه در اشعار صوفیانه و عرفانی حافظ و مولانا، بیگانه تقابل آشکاری با «آشنا» یا «دوست» دارد و نماد کسانی است که از حقایق معنوی و اسرار عشق بیخبرند. در کاربردهای مدرن و امروزی نیز این کلمه علاوه بر دلالت بر افراد غیر هموطن، برای اشاره به موجودات فرازمینی نیز به کار میرود.