یعنی چه
این واژه صفت مرکب است و به رفتاری اشاره دارد که با نرمی، دلجویی و مهربانی تام همراه باشد و از هرگونه خشونت و تندی به دور است.
تلفظ
تلفظ این واژه از ترکیب بخش عربی «مُلاطَفَة» و بخش فارسی «آمیز» (بن مضارع آمیختن) شکل گرفته است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی نظیر مهربانانه، دلجویانه یا خود ملاطفتآمیز به عنوان پاسخ قرار میگیرند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگانی که بر شفقت، نرمی و ابراز عشق دلالت دارند، معادل این کلمه هستند.
به فارسی
برابرهای اصیل و رایج فارسی آن شامل کلماتی چون مهربانانه، ملایمتآمیز، لطفآمیز و نرمخویانه است که همگی حس تعامل مثبت را منتقل میکنند.
در قرآن
خود واژه در قرآن نیست، اما ریشه آن (لطف) در نام «اللطیف» ۷ بار تکرار شده و فعل «ولیتلطف» (سوره کهف) و مفهوم سخن نرم (قول لین) به آن اشاره دارد.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات، این واژه نماد اخلاق اجتماعی مثبت، رحمت، آرامش و گفتار ملایمی است که در برابر رفتار خشک و تند قرار میگیرد.
جمعبندی و توضیح کامل ملاطفت آمیز
واژه ملاطفتآمیز یک صفت مرکب اتصالی در زبان فارسی است که از ترکیب واژه عربی «ملاطفت» (به معنی با کسی نرمی و نیکویی کردن) و بن مضارع فارسی «آمیز» (از مصدر آمیختن) ساخته شده است. این کلمه در معنای حقیقی خود به هر نوع گفتار، رفتار یا رویکردی اشاره دارد که سرشار از شفقت، دلجویی، لطف و مهربانی باشد و به طور کامل از تندی و خشونت فاصله بگیرد.
از نظر کاربرد شناسی، اگرچه این ترکیبِ خاص به صورت لفظی در متون کهن مذهبی مانند قرآن مجید به چشم نمیخورد، اما ریشه ثلاثی مجرد آن یعنی «لطف» مکرراً در قالب صفات الهی و توصیههای اخلاقی به کار رفته است. در ادبیات فارسی نیز این مفهوم همواره به عنوان یک فضیلت اخلاقی والا ستایش شده و با نمادهایی همچون نسیم ملایم و باران بهاری توصیف میگردد که مایه آرامش و پیوند قلوب انسانهاست.