یعنی چه
واژه «منقاری» یک صفت نسبی است. این کلمه به هر چیزی که به منقار (نوک) پرندگان مربوط باشد یا ساختاری شبیه به آن داشته باشد (مانند صدف منقاری یا برخی سلولها در زیستشناسی) اشاره دارد. همچنین در صنایع دستی، به نوعی آلت فلزی و نوکتیز که حجاران و درودگران برای تراشیدن سنگ و چوب به کار میبرند، منقاری میگویند. علاوه بر این، در تاریخ عرب، نام یک قبیله (بنو منقار) نیز بوده است.
تلفظ
این واژه با کسره مِیم، سکون نون، قاف و الف کشیده و رای مکسور متصل به یای نسبت تلفظ میشود: [مِنْقاری].
در جدول
پاسخ دقیق برای این واژه در جدول خود کلمه «منقاری» با ۶ حرف است. بسته به طراح جدول، معادلهایی چون «نوکدار» یا «منقارمانند» نیز ممکن است مد نظر باشد.
به انگلیسی
در متون تخصصی، پزشکی و دامپزشکی برای توصیف ساختارهای شبیه به نوک پرندگان از واژه Rostral یا Rostrate و در زبان عمومی از Beaked استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از صفت نسبت «مِنقاريّ» برای اشاره به این مفهوم استفاده میشود.
به فارسی
برگردانها و واژههای جایگزین خالص فارسی برای این کلمه شامل مواردی چون «نوکدار»، «نوکی» و «منقارمانند» است که ویژگی تیز بودن یا شباهت ظاهری به نوک پرنده را میرسانند.
نماد چیست
خود صفت منقاری نماد مستقلی ندارد؛ اما ریشه آن یعنی «منقار» در نمادشناسی پرندگان و ادبیات، نمادی از تیزبینی، ابزار ارتزاق و دفاع، دقت، نفوذ و در برخی بافتها سخنوری به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل منقاری
واژه «منقاری» صفتی حاصل از ترکیب واژه عربی «منقار» (از ریشه ن-ق-ر به معنی نوک زدن و سوراخ کردن) با «ی» نسبت فارسی است. این کلمه در درجه اول برای توصیف هرگونه ساختار طبیعی، زیستشناختی یا فیزیکی که شبیه به نوک پرندگان باشد، به کار میرود.
علاوه بر کاربرد طبیعی و وصفی، این واژه در صنایع دستی و سنتی ایران به ابزاری فلزی و نوکتیز اشاره دارد که سنگتراشان و درودگران از آن برای تراشیدن سطوح سخت استفاده میکنند. از منظر تاریخی نیز این واژه نسبت به قبیلهای از عرب به نام بنو منقار را نشان میدهد.
این واژه به صورت مستقیم در متن آیات قرآن کریم نیامده است، هرچند همریشههای آن مانند فعل «نقر» در سوره مدثر دیده میشود. در مجموع، منقاری کلمهای ششحرفی با کاربردهای متنوع علمی، صنعتی و ادبی است.