یعنی چه
ابن تغری بردی نام یک شخصیت علمی و مورخ مشهور مصری در دوره حکومت مملوکان است. از نظر لغوی، این عبارت یک ترکیب نسبی عربی-ترکی به معنای «پسرِ تغری بردی» است که جزء دوم آن (تغری بردی) در زبان ترکی قدیم به معنای «خداداد» یا «عطای الهی» تفسیر میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت تاریخی به صورت «اِبنِ تَغری بِردی» (Ebne Taghrī Birdī) است که کلمه تغری با فتح تاء و سکون غین خوانده میشود.
در جدول
در جداول کلمات متقاطع و شرح در متن، پاسخ صحیح برای این واژه با ۱۱ حرف، خودِ عبارت «ابن تغری بردی» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این نام خاص تاریخی و علمی به صورت Ibn Taghribirdi یا به طور کاملتر Abu al-Mahasin Yusuf ibn Taghribirdi نگاشته میشود.
به عربی
در زبان عربی که زبان اصلی نگارش آثار این دانشمند و مورخ است، نام او به صورت «ابن تغري بردي» ثبت شده است.
به فارسی
از آنجا که این عبارت یک اسم خاص تاریخی (اسم علم) است، در زبان فارسی ترجمه نمیشود؛ اما برگردان تحتاللفظی اجزای آن معادل «فرزندِ خداداد» است، زیرا تغریبردی در ترکی قدیم معادل تانریوردی (خداداد) است.
نماد چیست
این نام در عرصه پژوهشهای تاریخی و اسلامی، نماد تاریخنگاری مستند، وقایعنگاری دقیق و منبع شناسی دست اول دوره مملوکان مصر و شام در قرون وسطی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل ابن تغری بردی
ابوالمحاسن جمالالدین یوسف بن تغری بردی، معروف به ابن تغری بردی، یکی از برجستهترین مورخان، ادیبان و وقایعنگاران مصر در عصر سلسله مملوکان (قرن نهم هجری / پانزدهم میلادی) است. او به دلیل موقعیت ممتاز نظامی و سیاسی پدرش در دربار مملوکی، دسترسی گستردهای به منابع و اسناد دست اول تاریخی داشت و توانست مشاهدات و یافتههای خود را با دقتی بالا ثبت کند.
مهمترین و مشهورترین اثر ماندگار او کتاب «النجوم الزاهرة فی ملوک مصر و القاهرة» نام دارد که یک منبع کلیدی و بنیادین برای شناخت وضعیت اجتماعی، سیاسی، نظامی و اقتصادی مصر و شام در دوران اسلامی است. نام او ترکیبی از واژه عربی «ابن» (پسر) و ترکیب ترکی مملوکی «تغری بردی» (به معنای خداداد یا عطای الهی) است.
به طور کلی، این عبارت یک اسم خاص تاریخی است و کاربرد واژگانی مستقل در زبان فارسی ندارد، بلکه همواره برای اشاره به این شخصیت علمی برجسته و آثار تاریخی ارزشمند او در متون پژوهشی، دانشگاهی و تاریخی استفاده میشود.