یعنی چه
«رفارف» جمع مکسر واژه «رَفْرَف» است. این کلمه در لغت به معنای پارچهها یا سکوهای نرم، بالشها، مخدههای بزرگ و لطیف، سایهبانها یا فرشهای گرانبهای بهشتی است که برای تکیه دادن و استراحت استفاده میشود.
تلفظ
این واژه به صورت رَفارِف (تلفظ حروف: رَ با فتحه، ف با الف مدی، ر با کسره، ف ساکن) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه «رفارف» یا مفرد آن «رفرف» معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای «بالش بهشتی»، «فرش یا تکیهگاه نرم بهشتی» و «مخدههای بزرگ» به کار میرود.
به انگلیسی
در ترجمه انگلیسی متون قرآنی و ادبی، با توجه به بافت متن از واژگانی که به معنای وسایل راحتی و تکیهگاه هستند استفاده میشود.
به عربی
واژه رفارف خود ریشه خالص عربی دارد و جمع مکسر رفرف است. در معجمهای عربی مترادفهایی مانند الوسائد و الأرائک برای آن ذکر شده است.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه به فارسی شامل کلماتی چون «بالشها»، «پشتیها»، «مخدهها»، «تکیهگاههای نرم» و «فرشهای لطیف» است.
نماد چیست
در ادبیات اسلامی و تفسیری، رفارف نماد طراوت، رفاه، آسایش الهی و زندگی بیدرد در بهشت است. همچنین در فرهنگ عرفانی، «رفرف» به عنوان نماد مرکب پروازی پیامبر اسلام (ص) در شب معراج پس از سدرةالمنتهی برای رسیدن به مقام قرب الهی شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل رفارف
واژه «رفارف» یک کلمه با ریشه اصیل عربی (از ریشه ر-ف-ف یا ر-ف-ر-ف) است که به عنوان جمع مکسر واژه «رَفْرَف» شناخته میشود. این کلمه در لغتنامههای معتبر به معنای بالشها، متکاها، مخدههای بزرگ، تکیهگاههای نرم و فرشهای سبزرنگ و گرانبهایی است که در بهشت برای استراحت و رفاه بهشتیان گسترده شده است. ریشه این واژه در اصل به معنای تکان خوردن، بال زدن پرنده یا درخشش و تلالو اشیای لطیف است.
اگرچه خود واژه جمع «رفارف» در قرآن نیامده است، اما شکل مفرد آن یعنی «رفرف» در آیه ۷۶ سوره مبارکه الرحمن («مُتَّكِئِينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍ...») به کار رفته که به تکیه زدن بهشتیان بر بالشها و بساطهای سبز و زیبای بهشتی اشاره دارد. در ادبیات و عرفان اسلامی، این کلمه افزون بر معنای ظاهری، نمادی از آرامش و رفاه مطلق اخروی و همچنین مرکب ویژه معراج پیامبر اکرم (ص) به شمار میرود.
این واژه در زبان فارسی امروز کاربرد روزمره و عامیانه ندارد و بیشتر در متون دینی، تفاسیر قرآنی، اشعار کهن و کتابهای لغت دیده میشود. در طراحی جدولهای کلمات متقاطع نیز معمولاً به عنوان یک واژه پنجحرفیِ کهن برای اشاره به بالشها یا فرشهای بهشتی مورد استفاده طراحان قرار میگیرد.