یعنی چه
پیشغذا به دستهای از خوراکهای کمحجم، سبک و معمولاً متنوع اطلاق میشود که پیش از وعدهٔ اصلی غذا در سفره قرار میگیرد. هدف اصلی آن تحریک اشتها، آمادهسازی سیستم گوارش و میزبانی شایسته از مهمانان پیش از صرف غذای اصلی است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه مرکب به صورت «پِیشغَذا» است که از دو بخش «پیش» (فارسی) و «غذا» (عربی) تشکیل شده است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژهٔ «پیش غذا» دقیقاً دارای ۶ حرف است. همچنین بسته به طراح جدول، کلماتی مانند اردور، اشتهاآور، پیشخورد و پیشپاره نیز به عنوان پاسخ پذیرفته میشوند.
به انگلیسی
در کشورهای انگلیسیزبان، به این نوع خوراک عموماً Appetizer (بیشتر در انگلیسی آمریکایی) یا Starter (بیشتر در انگلیسی بریتانیایی) گفته میشود.
به عربی
در زبان و فرهنگ عربی، به مجموعهای از پیشغذاها و سالادهایی که قبل از غذای اصلی میآورند، «المقبلات» میگویند که از ریشه قبول و به معنای روی آوردن و اشتها داشتن است.
به ترکی
در فرهنگ غذایی ترکیه، برای پیشغذاهای سرد و گرم بیشتر از واژهٔ Meze (وامگرفته از فارسی) یا اصطلاح Başlangıç به معنای آغازگر استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی اصیل و متون کهن آشپزی، معادلهایی نظیر «پیشخورد»، «پیشپاره»، «پیشآورد» و «لهنه» برای این مفهوم به کار رفته است؛ هرچند امروزه واژهٔ ترکیبی «پیشغذا» رواج کامل دارد.
جمعبندی و توضیح کامل پیش غذا
پیشغذا یک اصطلاح ترکیبی (فارسی-عربی) معاصر در فرهنگ آشپزی است که به خوراکهای سبک، کمحجم و متنوعِ قبل از وعده اصلی اشاره دارد. این دسته از غذاها با هدف تحریک اشتها و آماده کردن ذائقه مهمان سرو میشوند و از نظر ساختار زبانی، از واژهٔ پهلوی «پیش» و کلمهٔ وامگرفتهٔ «غذا» ترکیب شدهاند.
در فرهنگهای مختلف، پیشغذاها نمادی از مهماننوازی گرم، هنر آشپزی میزبان و مقدمهای برای آغاز یک همنشینی دلپذیر هستند. در ساختار جدولهای کلمات متقاطع، این واژه ۶ حرفی است و معادلهای سنتی آن مانند پیشخورد و واژههای فرنگی رایج مانند اردور نیز در ادبیات پذیرایی ایران کاربرد فراوان دارند.