یعنی چه
عبارت «فیصل یافتن» یا شکل رایجتر آن «فیصله یافتن»، به معنی به نتیجه قطعی رسیدن یک کار، حل شدن کامل یک اختلاف یا دعوا، و تعیین تکلیف نهایی یک پرونده یا مسئله است.
تلفظ
تلفظ این فعل مرکب به صورت [فَیْ.صَل.یاف.تَن] است که از واژه عربی فِیْصَل و فعل فارسی یافتن ترکیب شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً «فیصل یافتن» با ۹ حرف یا شکل متداولتر آن «فیصله یافتن» با ۱۱ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان این مفهوم از اصطلاحاتی چون رسیدن به نتیجه قطعی یا به سرانجام رسیدن استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از ریشه «فصل» و ترکیباتی که معنای قضاوت نهایی یا خاتمه یافتن کار را میدهند، استفاده میشود.
در قرآن
خودِ ترکیب «فیصل یافتن» در قرآن به کار نرفته است؛ اما ریشه عربی آن (فصل) بارها ذکر شده است؛ از جمله اصطلاح «یوم الفصل» به معنی روز جدایی حق از باطل و روز داوری نهایی که در آیه ۲۱ سوره صافات آمده است.
نماد چیست
این واژه از نظر استعاری نماد بسته شدن یک پرونده، رسیدن به حکم قطعی، و از بین رفتن هرگونه دودلی و بلاتکلیفی در یک امر است.
جمعبندی و توضیح کامل فیصل یافتن
عبارت «فیصل یافتن» که در متون و لغتنامههای معتبری چون دهخدا به معنای پایان یافتن، انجام شدن و حل و فصل شدن کارها در برابر «فیصل کردن» آمده، ریشه در واژه عربی «فَیْصَل» (به معنی حاکم یا حکمی که حق را از باطل جدا میکند) دارد. اگرچه امروزه در زبان محاوره و مکاتبات اداری شکل «فیصله یافتن» کاربرد بسیار رایجتری دارد، اما هر دو صورت به یک مفهوم عمیق یعنی رسیدن به سرانجام قطعی اشاره میکنند.
این اصطلاح در حقوق و روابط اجتماعی زمانی به کار میرود که یک دعوا، اختلاف نظر یا پرونده مبهم پس از کشوقوسهای فراوان به نقطه پایانی و بدون بازگشت خود میرسد و به نوعی تعیین تکلیف نهایی میشود.