یعنی چه
کلارینت یکی از سازهای بادی چوبی و قمیشی (زبانهدار) است که با دمیدن در زبانه صدا تولید میکند. این ساز معمولاً از چوب سیاه، آبنوس یا شمشاد ساخته میشود و به دلیل داشتن کلیدهای متعدد، محدوده صوتی وسیع و انعطافپذیری بالایی دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در زبان فارسی «کِلارینِت» است که با فتحِ «ن» خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «ساز بادی چوبی هفت حرفی» یا «نام دیگر قرهنی» کاربرد دارد.
به انگلیسی
واژه Clarinet در زبان انگلیسی به همین ساز بادی چوبی اشاره دارد و نوازنده آن نیز Clarinetist نامیده میشود.
به عربی
در زبان عربی از همان لفظ معرب «کلارینیت» استفاده میشود؛ هرچند گاهی در معنای عام سازهای بادی، واژه مزمار نیز به کار میرود.
به ترکی
در ترکی استانبولی این ساز به صورت Klarnet نوشته و تلفظ میشود و در موسیقی سنتی و محلی آنها جایگاه ویژهای دارد.
به فارسی
در زبان فارسی معادل اصیل یککلمهای برای آن وجود ندارد، اما در محیط عامیانه و ارکسترهای ایرانی، از گذشته واژه «قرهنی» (ترکیب قره ترکی به معنای سیاه و نی فارسی) برای آن به کار رفته است.
نماد چیست
کلارینت در ادبیات کارگاهی و ارکسترال، به دلیل توانایی اجرای قطعات آرام کلاسیک و همزمان قطعات پرانرژی جاز، نماد تطبیقپذیری، هوش عاطفی و بیان لطیف حالات انسانی به شمار میرود.
معنی انگلیسی/خارجی
این واژه عمدتاً یک وامواژه بیگانه است که از فرانسوی (clarinette) به فارسی وارد شده است. ریشه عمیقتر آن به واژه لاتین clarus به معنای «روشن و درخشان» بازمیگردد که به دلیل صدای شفاف و رسای این ساز به آن اطلاق شده است.
جمعبندی و توضیح کامل کلارینت
کلارینت یکی از مهمترین و منحصربهفردترین سازهای بادی چوبی در جهان است که در اوایل قرن هجدهم میلادی در اروپا تکامل یافت و به سرعت جایگاه خود را در ارکسترهای کلاسیک، موسیقی نظامی و بعدها موسیقی جاز تثبیت کرد. این ساز با بدنه استوانهای و کلیدهای ظریفش، به خاطر صدای گرم و انعطافپذیرش شناخته میشود.
در فرهنگ موسیقی ایران، این ساز بیشتر با نام عامیانه «قرهنی» شهرت یافته است؛ هرچند که قرهنیهای شرقی اصلاحاتی برای اجرای ربعپردههای موسیقی اصیل دارند. ریشه زبانی کلارینت به واژهای لاتین به معنای شفافیت و روشنایی اشاره دارد که توصیفی دقیق از طنین صوتی این ساز محبوب است.