یعنی چه
دریای ابیض یک ترکیب وصفی فارسی-عربی است که در متون جغرافیایی و تاریخی اسلامی به معنای «دریای سفید» به کار میرفته و اشاره به دریای مدیترانه دارد.
تلفظ
این ترکیب از واژه فارسی «دریا» و واژه عربی «أبیض» (به معنی سفید) تشکیل شده و به صورت کسر اضافه تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این عبارت معمولاً به عنوان پاسخ برای طراحانی است که نام قدیم دریای مدیترانه یا معادل عربی دریای سفید را با تعداد حروف مشخص (۹ حرفی) میخواهند.
به انگلیسی
در بافت تاریخی و جغرافیای قدیم، معادل اصلی آن اقیانوس یا دریای مدیترانه است، هرچند ترجمه لفظی آن وایت سی میشود.
به عربی
ترکیب اصلی از زبان عربی وام گرفته شده است که در جغرافیا و زبان عربی امروز نیز به همین نام شناخته میشود.
به فارسی
معادل خالص فارسی این اصطلاح، «دریای سفید» است و در متون کهن پارسی از آن با نامهای دیگری چون «بحر روم» یا «دریای مغرب» نیز یاد شده است.
نماد چیست
در نمادشناسی و جغرافیای کهن، این دریا به عنوان مهد و گهواره تمدنهای بزرگ باستان (آسیا، اروپا و آفریقا) شناخته میشود. رنگ سفید در نام آن در مقابل تیرگی دریای سیاه، نمادی از روشنایی افق و پهنه وسیع آن است.
جمعبندی و توضیح کامل دریای ابیض
«دریای ابیض» یک اصطلاح جغرافیایی کهن و ترکیبی فارسی-عربی است که به طور دقیق به معنی «دریای سفید» بوده و در متون تاریخی، ادبی و دایرةالمعارفهای اسلامی به عنوان نام قدیمی دریای مدیترانه (البحر الأبیض المتوسط) به کار رفته است. در نامگذاریهای جغرافیایی گذشته، استفاده از رنگها برای متمایز کردن دریاها رایج بوده است، همانطور که در تقابل با این واژه، اصطلاح «دریای اسود» یا همان دریای سیاه قرار دارد.
این واژه اگرچه مستقیماً در متن قرآن به عنوان یک نام جغرافیایی نیامده است، اما در تفاسیر اسلامی به عنوان یکی از دریاهای مجاور سرزمینهای مقدس و محل تلاقی آبها (مجمعالبحرین) مورد بحث قرار گرفته است. امروزه این کلمه بیشتر کاربردی تاریخی، ادبی و دانشنامهای دارد و یکی از پاهای ثابت جدولهای کلمات متقاطع برای اشاره به نامهای کهن جغرافیایی است.