معنی
کائنات در لغت به معنای موجودات و پدیدهها است و در اصطلاح به کل جهان هستی و عالم وجود اطلاق میشود. این واژه در متون فلسفی و عرفانی نشاندهنده یک نظام واحد و یکپارچه از تمام آفریدههاست.
یعنی چه
وقتی از کائنات صحبت میشود، منظور تمام عالم مادی و غیرمادی، ستارهها، کهکشانها و هر آن چیزی است که توسط آفریننده ایجاد شده و شکل گرفته است.
مترادف
این واژهها در زبان فارسی بسته به متن، بیشترین شباهت معنایی را با کائنات دارند.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «کل هستی» یا «جهان و عالم وجود»، واژه ۶ حرفی کائنات یا جایگزینهای آن استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژههای Universe و Cosmos دقیقترین معادلها برای رساندن مفهوم کائنات هستند.
به عربی
واژه کائنات خود ریشه عربی دارد و جمع مؤنث کائنه است، اما در عربی امروز بیشتر از واژه الکون برای این مفهوم استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و معادلهای اصیل فارسی کائنات شامل واژههایی چون جهان هستی، کیهان، گیتی و عالم وجود است که مفهوم کل آفرینش را میرسانند.
جمعبندی و توضیح کامل کائنات
واژه کائنات که جمع مؤنث «کائنه» و مشتق از ریشه عربی «ک و ن» (به معنی بودن و وجود داشتن) است، در زبان فارسی به عنوان یک اصطلاح جامع برای اشاره به تمام هستی، جهان، کیهان و مجموعه آفریدهها به کار میرود. این کلمه اگرچه به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده، اما ریشه آن در قالب افعالی چون «کان» و عبارت مشهور «کن فیکون» حضور چشمگیری دارد و مفهوم آن در قالب تعابیری چون آسمانها و زمین بیان شده است.
در ادبیات، عرفان و فلسفه اسلامی، کائنات تنها به معنای مادی جهان نیست، بلکه به عنوان یک کل واحد و آینهای برای بازتاب صفات و قدرت الهی نگریسته میشود. در نجوم باستان نیز مفهوم فلک و چرخ گردون با این واژه گره خورده بود و امروزه در زبان عامه و کیهانشناسی مدرن، مترادف با ساختار عظیم کیهانی و تمام پدیدههای موجود در آن است.