یعنی چه
این اصطلاح از ترکیب واژه عربی «روث» (به معنی سرگین و مدفوع حیوانات سمدار) و فعل فارسی «انداختن» ساخته شده است و به عمل دفع فضولات در حیواناتی مانند اسب، الاغ و قاطر اشاره دارد.
تلفظ
واژه «روث» در زبان عربی به صورت رَوْث (فتح راء و سکون واو) تلفظ میشود و در ترکیب با فعل انداختن به صورت مصدری خوانده میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمه «روث انداختن» است که دقیقاً از ۱۰ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای فضولات حیوانات چهارپا از واژه Dung و برای عمل آن از اصطلاحات فوق استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این مفهوم با فعل مجرد «راثَ» یا واژه «تغوط» بیان میشود که مشخصاً به چهارپایان سُمیکپارچه اشاره دارد.
در قرآن
واژه «روث» یا مشتقات فعل آن به صورت مستقیم در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ اما این واژه در احادیث نبوی و متون فقهی در ابواب طهارت و نجاسات کاربرد بسیاری دارد.
نماد چیست
این واژه در فرهنگ عامه نماد آلودگی و ماده زائد است، اما در برخی متون کهن عرفانی و ادبی (مانند تذکرةالاولیاء عطار) به عنوان نشانهای برای سنجش طهارت ظاهر و باطن یک شهر یا محیط به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل روث انداختن
ترکیب «روث انداختن» یک مصدر مرکب در زبان فارسی است که از وامواژه عربی «رَوْث» (به معنی سرگین و مدفوع) و فعل معین فارسی «انداختن» شکل گرفته است. این اصطلاح به صورت یک واژه مستقل و فراگیر در لغتنامههای مدرن فارسی امروزی ثبت قطعی و رایج ندارد، اما معنای آن از طریق تحلیل اجزا کاملاً مشخص است و اصطلاحاً به دفع فضولات و مدفوع کردن چهارپایان و ستوران (بهویژه اسب، قاطر و الاغ) اشاره دارد.
اگرچه این عبارت در متن قرآن کریم نیامده است، اما واژه روث در فقه اسلامی و مباحث مربوط به نجاسات و طهارت به وفور دیده میشود. معادلهای این واژه در ادبیات فارسی شامل سرگین افکندن، فضله انداختن و پشگل انداختن است و در زبانهای دیگر مانند انگلیسی با واژههایی نظیر Dunging شناخته میشود.