یعنی چه
واژه «باهظ» در اصل به معنای امر سنگین، شاق و طاقتفرسا است که فرد را به زحمت میاندازد. در کاربرد رایج و امروزی، این کلمه بیشتر برای توصیف هزینهها و قیمتهای بسیار بالا، سرسامآور و گزاف به کار میرود.
تلفظ
این کلمه به صورت «باهِظ» با کسره حرف هاء تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ واژه «باهظ» به عنوان صفت بارز برای گرانی یا سختی، دقیقا ۴ حرف دارد. کلمات مترادف آن مانند گران یا گزاف نیز در جدول کاربرد دارند.
به انگلیسی
با توجه به بستر متن، معادلهای انگلیسی آن مفاهیمی چون گرانی شدید یا سنگینی یک کار را رسانند.
به عربی
این واژه خود ریشه اصیل عربی دارد و در زبان مبدأ نیز به همین صورت یا همراه با مشتقاتی چون «باهظ الثمن» استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای دقیق فارسی این کلمه شامل واژههایی چون گران، گزاف، سرسامآور، پرهزینه و در مفاهیم غیرمالی، دشوار و طاقتفرسا هستند.
در قرآن
واژه باهظ یا ریشه ثلاثی مجرد آن (ب ه ظ) در متن قرآن کریم به چشم نمیخورد و کاربرد قرآنی مستقیم ندارد.
نماد چیست
این کلمه حامل نماد اسطورهای یا کهنالگویی نیست، بلکه در ادبیات و زبان روزمره به عنوان نماد مادی و معنوی گرانی مفرط، تحمیل بار مالی سنگین یا فشار شدید اقتصادی بر دوش افراد به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل باهظ
واژه «باهِظ» یک وامواژه با ریشه اصیل عربی (ب ه ظ) در زبان فارسی است. در لغتنامههای کهن، معنای اصلی آن به هر امر سنگین، دشوار و طاقتفرسایی اشاره دارد که فرد را به ستوه میآورد و زیر بار خود عاجز میکند.
در کاربرد معاصر و رایج فارسی، این واژه بیشتر بار معنایی مالی به خود گرفته است و در ترکیبهایی نظیر «هزینههای باهظ» یا «قیمت باهظ» به معنای گزاف، سرسامآور و بسیار گران به کار میرود. این کلمه در متن قرآن کریم نیامده است و در بازیهای جدول کلمات متقاطع، یک پاسخ ۴ حرفی به شمار میرود.