یعنی چه
واژه باهوش صفت مرکب در زبان فارسی است که به فردی با استعداد ذهنی بالا، درک سریع و توانایی فوقالعاده در حل مسائل و یادگیری مطالب اطلاق میشود.
مترادف
متضاد
هم خانواده
جمله سازی
در جدول
در طراحهای جدول کلمات متقاطع، واژه باهوش معمولاً به عنوان راهنما آمده و پاسخ اصلی آن خودِ کلمه ۵ حرفی «باهوش» یا کلماتی مانند «زیرک» و «فهیم» است.
به انگلیسی
به عربی
به ترکی
به فارسی
برگردان واژه به زبان فارسی سره و اصیل شامل عباراتی چون «هوشمند»، «دانا» و «هشیار» است که ریشه در واژه اوستایی uši دارد.
جمعبندی و توضیح کامل باهوش
واژه «باهوش» صفت کیفی اصیل در زبان فارسی است که از ترکیب پیشوند «با» (به معنای دارندگی) و اسم «هوش» (ریشه گرفته از واژه اوستایی uši به معنی گوش و درک) ساخته شده است. این واژه در فرهنگ و ادبیات فارسی به افرادی با توانایی ذهنی بالا، قدرت تحلیل سریع و توانایی حل مسئله خلاقانه اطلاق میشود. در نمادشناسی فرهنگی، هوش بالا معمولاً با نمادهایی چون چراغ روشن، مغز انسان و در حیات وحش با حیواناتی نظیر کلاغ (هوش کاربردی) یا جغد (دانایی و خرد) تصویر میشود.
اگرچه خود این واژه به زبان فارسی است و در متن قرآن کریم وجود ندارد، اما مفاهیم معادل و عمیق آن مانند «أُولُو الْأَلْبَابِ» (صاحبان مغز و اندیشه) و «أُولُو النُّهَىٰ» به طور گسترده برای ستایش تفکر و تدبیر به کار رفته است. باهوش بودن همواره در جوامع مختلف به عنوان یک ویژگی مثبت و ابزاری کلیدی برای پیشرفت علمی، اجتماعی و فردی شناخته میشود.